Tibetan
་སླར་ཡང་དར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་འདྲེན་དུ་འོངས་པ། གང་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གཤེགས་པར་བརྩམས་པ་ན། དེའི་མ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་བེ་་ཞེས་པའི་ཕོ་ཉ་བྱུང་བས། ཡུལ་དུ་མྱུར་བར་སླེབ་བར་འདོད་པའི་གདུང་བ་བསྐྱེད་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས། བྲམ་ཟེ་འདོད་ན་མྱུར་བར་སློབ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དབུགས་ཕྱུང་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐུན་ཚོད་གཉིས་ལ་བགྲོད་པར་མཛད། ཚོང་དཔོན་དྷ་ན་རཀྵ་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཚེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་ནས་ཡུལ་ཀྲྀཥྞ་ར་ཛ་དང་། ཨོ་རྒྱན་གཉིས་ཀར་ཡུན་རིང་བཞུགས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དར་བར་མཛད། ཡུལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱ་ཕྲག་རེ་དང་། ལྷ་ཁང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བཞེངས་ནས་རེ་རེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་གཞི་རེ་བཙུགས་སོ། །མ་ག་དྷཱ་ར་ཡང་དེ་ཇི་བཞིན་དུ་མཛད། ལན་ཅིག་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཨ་མོ་རྒྱ་དང་ཉེ་བར་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚེ། གར་ལོག་གི་དམག་བྱུང་ནས། སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པའི་བུར་སྐྱེད་ཅིག་པར་གདམས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པས། མདའ་འཕགས་པ། རྡུལ་དུ་སོང་། དམག་གི་གཙོ་བོས་སློབ་དཔོན་ལ་རལ་གྲི་བསྣུན་པས་ཀྱང་སྐུ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་། རལ་གྲི་དུམ་བུ་བརྒྱར་ཆག། ཚིག་རྩུབ་ཀྱི་ཚེར་མ་རྣོན་པོས་ཀུན་ནས་གཞར་ཡང་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ལ་ཉམ་ཉེས་པ་མེད་པས། དེ་དག་ཀྱང་དད་དེ་ཕྱག་གིས་བཏུད་ནས་སོང་ངོ། །གཞན་གྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་སློབ་མས་གང་མི་ཤེས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་བ་དེ་གསལ་བར་བཀྲལ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་འདི་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་མཁས་པར་གྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང་། ས་དང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་། གྲུབ་མཐའ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སློབ་མར་གྱུར་བ་གྲངས་མེད། ཁྱད་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་མང་ལ། བར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་། དེའི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་དུ་ལོངས་པ་ནི་མེད་ན། སློབ་དཔོན་འདིའི་དུས་དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོར་གྲགས། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ན་ལེནྡྲར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། དགུན་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ་ཉིན་རེ་བཞིན་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་རྒོལ་བ་ལྷགས་པ་ལ། རིག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོས་དེ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སུན་ཕྱུང་བས། མུ་སྟེགས་སྟོང་ཕྲག་ཏུ་ཉེ་བའང་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྱུར། གང་ན་དགེ་སློང་ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་མ་བསྡམས་པ་དང་། ཆོ་ག་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས་དགེ་འདུན་ཤིན་ཏུ་དག་པར་མཛད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་མིང་ཙམ་དུ་གྱུར་བ་དེ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཞི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དམ་པར་གཟིམས་སོ།། །།འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་དབྱིག་གཉེན་ནི། སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་བ་ནས་བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ཤིང་། ཡི་གེ་དང་། བརྡ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་རིག་པའི་མཐུ་སད་པའི་་བར་ནི་གཅེན་དང་མཚུངས་ལ། ན་ལེནྡྲར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་མ་ལུས་པ་བྱང་བར་མཛད། ཆོས་མངོན་པ་དང་། སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། རིགས་པའི་ལམ་གྱི་ཤིང་རྟར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྩེ་སོན་པ་ཉིད་དུ་འཛེག་པའི་སླད་དུ་ཁ་ཆེར་སློབ་དཔོན་སཾ་གྷ་བྷ་དྷར་བསྙེན། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བའི་གཞུང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར། མུ་སྟེགས་ཅན་དྲུག་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་། རྟོག་གེའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་མཛད། དེ་ཉིད་དུའང་ལོ་གྲངས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པར་རྣམ་པར་བྱེ་ཞིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པར་གྱུར། སླར་མ་གྷ་དྷཱར་འབྱོན་པར་དགོངས་ནས་ལམ་དུ་གནོད་སྦྱིན་གདུག་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་གྱིས་གནོད་པས་ཉམ་ཉེས་པ་མེད་པར་བརྟོལ། ན་ལེནྡྲར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་གཟིགས་པ་ན། ཐོས་པའི་ལང་ཚོ་དར་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་དཀྱེལ་ཆུང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ནི་དག་པའི་སྣང་བ་དང་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པས་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསན་པའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བསྟིང་པའི་ཚིག། ཀྱེ་མ་ཐོགས་མེད་ནགས་སུ་ལོ། །བཅུ་གཉིས་བར་དུ་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབས། །ཏིང་འཛིན་མ་གྲུབ་གླང་ཆེན་གྱིས། །རྒྱབ་ཁལ་ནོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྩམས། །ཞེས་སྨྲས་པ་གཅེན་པོས་གསན་ཏེ་འདུལ་བའི་དུས་ཡིན་པར་དགོངས། རང་གི་སློབ་མ་གཉིས་མདོ་སྡེས་བཅུ་པ་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་སོ་སོར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས། སྲོད་ཀྱི་དུས་ལ་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ཐོན། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ན་ས་བཅུ་པ་ཐོན་ཞིག་པར་གདམས་ནས་གཅུང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་ངོ། །དེ་ག
Chinese
听说（他）又能使之兴盛，为了培植广大的善根而前来迎请。正当准备与他一同前往时，来了个使者说：“他的母亲得了病。”因此生起了想要迅速返回家乡的渴望。这时，导师说：“如果想要婆罗门，我就迅速地教导。”说完，便吐出一口气，将三个月的路程缩短为两个时辰。名叫达纳rakṣita的商人迎请时，也是这样做的，并在kṛṣṇarāja地方和邬仗衍（Oḍḍiyāna）两地长久住锡，使大乘佛法兴盛。在那两地之间，建造了成百上千的佛塔和二十五座寺庙，每一座都设立了大乘的佛法基础。在摩揭陀（Magadha）也同样如此。有一次，在边境城市阿摩རྒྱ་附近的一个小国说法时，发生了噶尔洛（Garlog）的战争。他劝告弟子们要增长忍耐力。大家都安忍不动，结果箭射来，化为灰尘。军队的首领用剑砍向导师，但导师的身体没有受到伤害，剑却断成了八块。虽然粗暴的言语像锋利的荆棘一样从各方面刺来，但忍耐的盔甲却没有受到丝毫损伤。那些人因此生起了信心，顶礼膜拜后离开了。因为能了解他人的想法，所以凡是弟子们不明白或疑惑的地方，都能清楚地解释并开示。因此，没有谁听这位导师讲法后不精通的，而且生起证悟和道之功德者也成千上万。他不是只讲某一个宗派，而是从各个方面宣讲，因此成为大乘和小乘弟子的不计其数。特别是龙树（Nāgārjuna）时代，僧团大多是声闻乘，后来大乘佛法非常兴盛时，也没有达到一万僧众。而这位导师在世时，有成千上万的僧众修持大乘佛法，因此被称为大乘佛法的护持者。晚年在那烂陀（Nālandā）住了大约十二年。冬天来临时，每天都有外道前来辩论，用各种各样的锐利武器
English
Hearing that (he) could revive it again, (they) came to invite him in order to cultivate vast roots of virtue. Just as (he) was about to depart with them, a messenger arrived saying, "His mother has fallen ill." Therefore, (he) developed a longing to quickly return to his homeland. At that time, the teacher said, "If you desire a Brahmin, I will quickly teach (him)." Having said this, (he) exhaled a breath and shortened a three-month journey to two hours. When invited by the merchant Dhanarakṣita, (he) did the same and stayed for a long time in both the places of Kṛṣṇarāja and Oḍḍiyāna, making the Mahāyāna Dharma flourish. Between those two places, (he) built hundreds of thousands of stupas and twenty-five temples, establishing each one as a foundation for the Mahāyāna Dharma. (He) did the same in Magadha as well. Once, while teaching the Dharma in a small kingdom near the border city of Amogya, a Garlog war broke out. (He) advised the assembly of disciples to cultivate patience. Everyone remained still and patient, as a result, the arrows that were shot turned to dust. When the leader of the army struck the teacher with a sword, (his) body was not harmed, but the sword broke into eight pieces. Although harsh words, like sharp thorns, pierced from all directions, the armor of patience was not damaged in the slightest. Those people, therefore, developed faith, prostrated, and left. Because (he) could understand the thoughts of others, (he) clearly explained and taught whatever the disciples did not understand or were in doubt about. Therefore, there was no one who did not become proficient after listening to this teacher's teachings, and thousands upon thousands arose who had generated the qualities of realization and the path. Because (he) taught not just one particular school of thought, but from all aspects, there were countless disciples of both the Mahāyāna and Hīnayāna. Especially in the time of Nāgārjuna, the Sangha was mostly Śrāvakayāna, and even when the Mahāyāna Dharma became very prosperous later on, there were not even ten thousand monks. However, during the time of this teacher, there were tens of thousands of monks who upheld the Mahāyāna Dharma, and therefore (he) was known as the protector of the Mahāyāna Dharma. In the latter part of (his) life, (he) stayed at Nālandā for about twelve years. When winter came, every day heretics would come to debate, with sharp weapons of various kinds of knowledge.
Chinese
摧毁了那些教派的宗义，使得近千名外道皈依了内道的教法。无论何处，凡有比丘见解颓废、行为不检、仪轨不正者，皆加以惩戒，使僧团极为清净。将大乘的显现仅存名义者，使其极度彰显，于王舍城安眠于寂静之圣地。 庄严世间之导师，智者之自在者世亲，自受生之幼苗起，便行聪慧之仪式。于文字及表达等智慧之力觉醒之前，与兄长相同。于那烂陀出家，使声闻之律藏无余通达。对于法句、十八部派之宗义，以及成为理路之车乘者，为了攀登其顶峰，于克什米尔亲近导师僧伽跋陀。精通了《分别说》等论著、十八部派之经藏、律藏之不同差别、六外道之论典，以及所有论理之处。于彼处数年间，于理与非理之间进行辨析，成为声闻律藏之自在者。复欲返回摩揭陀，途中无有夜叉恶鬼与盗贼之侵害而安然度过。于那烂陀见到圣者无著所著之《五事论》，虽闻法之青春鼎盛，然因声闻之智慧狭隘，故未领悟大乘。论理之智慧与清净之显现并不相容，故于聆听殊胜本尊之处，为疑惑所困扰，对大乘之法与补特伽罗进行轻蔑之语：“唉！无著于森林中十二年间修持禅定，禅定未成，却创作了如大象背负重物般的宗义。”兄长听闻后，认为调伏之时机已到。令自己的两位弟子分别持诵《十地经》与《无尽意经》，嘱咐于黄昏时分诵出《无尽意经》，于黎明时分诵出《十地经》，然后派往弟弟处。
English
Having refuted the tenets of those schools, nearly a thousand heretics converted to the inner doctrine. Wherever there were monks with degenerate views, misconduct, or improper rituals, he disciplined them, making the Sangha extremely pure. He made the manifestation of the Mahayana, which existed only in name, supremely clear, and rested in the sacred city of peace in Rajagriha. The teacher who adorns the world, the lord of the wise, Vasubandhu, from the sprout of his birth, performed the ceremony of intelligence. Until the awakening of the power of wisdom in letters and expression, he was the same as his elder brother. Having become a monk at Nalanda, he mastered the entire Vinaya Pitaka of the Shravakas. Regarding the Dharma verses, the tenets of the eighteen schools, and that which became the chariot of reasoning, in order to climb to its peak, he approached the teacher Sanghabhadra in Kashmir. He became proficient in treatises such as the Vibhasha, the sutras of the eighteen schools, the differences in the Vinaya texts, the doctrines of the six heretics, and all places of logic. There, for several years, he distinguished between reason and unreason, and became the lord of the Shravaka Vinaya Pitaka. Intending to return to Magadha, he safely passed through the path without harm from yakshas, evil spirits, or thieves. At Nalanda, upon seeing the five-part treatise composed by the noble Asanga, although the youth of hearing was flourishing, due to the narrowness of the Shravaka's wisdom, he did not comprehend the Mahayana. The wisdom of logic is not compatible with the appearance of purity, so in the place of listening to the supreme deity, he was troubled by doubts, and spoke disparagingly of the Mahayana Dharma and individuals: "Alas! Asanga practiced meditation in the forest for twelve years. The meditation was not accomplished, but he composed a doctrine like an elephant carrying a heavy load on its back." The elder brother, having heard this, thought that the time for taming had come. He instructed his two disciples to recite the Dashabhumika Sutra and the Akshayamati Sutra separately, and instructed them to recite the Akshayamati Sutra at dusk and the Dashabhumika Sutra at dawn, and then sent them to his younger brother.