Tibetan
ངེས་དོན་དུ་བཤད་པ་པྲ་ཀ་རཎ་སྡེ་བརྒྱད་རང་རྐང་དང་། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་མང་དུ་མཛད། མཐའ་འཁོབ་ཐག་རིང་པོ་རྣམས་སུའང་གཤེགས་ཤིང་ཕལ་ཆེར་མ་ག་དྷཱ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞིའང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ལན་ཅིག་ཤར་ཕྱོགས་གཽ་རའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་མདོ་སྡེ་གསུངས་པས། ལྷས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་པ་གསེར་དུ་ཕབ། མུ་ཏོ་བ་རེ་རེས་ཀྱང་། གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་བྲེ་བོ་ཆེ་ཙམ་རེ་རྙེད་པ་བྱུང་། ཡུལ་དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ཨཽ་ཌི་བི་ཤར་བྲམ་ཟེ་མ་ཀྵི་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས། ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་འདུན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་དུས་སྟོན་བྱས་པས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་དུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྔའི་འབྱུང་ཁུངས་བརྡོལ། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་དད་པར་བྱས་ནས་དེར་ལང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཞན་མང་པོར་ཡང་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་བསྒོས་ནས་བཙུགས་པའི་ཆོས་གཞི་རྣམས་བསྡོམས་ན་དེ་དང་མཉམ་པར་ཡོང་ཅེས་གྲགས། དེའི་དབང་ལས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་སློང་བསྡོམས་ན་དྲུག་ཁྲིར་ལོངས་པ་ཙམ་ཡོད་པས་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ། མདོར་ན་གང་དུ་བཞུགས་པར་མི་མ་ཡིན་གྱིས་མཆོད་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་བརྡོལ་བ། མངོན་ ཤེས་ཀྱིས་དགེ་མི་དགེའི་གནས་གསལ་པོར་སྟོན་པ། ནད་རིམས་དང་། འབྱུང་བའི་གནོད་པ་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་པས་ཞི་ནུས་པ། རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་སྐུ་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་མངའ། མཐར་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པ་སྟོང་གིས་བསྐོར་ནས་ཐལ་ཡུལ་དུ་བྱོན། དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་དང་དགེ་འདུན་མང་པོ་སྤེལ། དལ་པོ་ཧ་རུ་ཞེས་པ་རབ་བྱུང་གི་ཆ་བྱད་ལ་སྡོམ་ཁྲིམས་མེད་པས་ཆོས་གོས་དང་བཅས་ཏེ་ཞིང་རྨོད་པ་གཟིགས་པས། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཉམས་སོ་ཞེས་ཐུགས་རབ་ཏུ་སྐྱོ་ནས། གཙུག་ཏོར་རྣམ་རྒྱལ་མའི་གཟུངས་ལྡོག་སྟེ་བཏོན་པས། དེ་ཉིད་དུ་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། སློབ་དཔོན་འདི་དང་། བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་ཐེག་མཉམ་པར་གྲགས་སོ།། །།ཆེན་པོ་བཞིའི་ལ་གྱལ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ནི། རྒྱལ་པོ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ནས། ནུབ་ཕྱོགས་མ་རུའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཧརྴ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དབང་ཤིན་ཏུ་བཙན་པ་ཞིག་བྱུང་ནས། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ལ་ལུང་བཏང་། དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད། ཡུལ
Chinese
从确切的意义上说，他独立完成了八部《事理品》（Prakarana）的著作，并且做了许多佛经和论典的注释。他还前往遥远的边境地区，并且大多住在摩揭陀国（Magadha），建立了108座大乘佛法的基础。有一次，他前往东方高拉（Gaura）地区，为无数人宣讲了经藏，天神降下了金色的花雨。每个信徒都得到了大约一大布袋的金花。他也在那个地方建立了108座佛法的基础。奥迪比沙（Audibisha）的婆罗门玛克希卡（Makshika）邀请了他，为一万两千名大乘僧侣举办了为期三个月的斋戒节。结果，婆罗门家中涌现了五种珍宝的来源。国王等所有人都产生了信仰，并在那里建立了108座佛法的基础。据说，如果将他在南方等许多其他地方亲自指示建立的佛法基础加起来，就会和他建立的一样多。由于这个原因，所有地方的大乘僧侣加起来大约有六万人，所以佛法非常兴盛。简而言之，无论他住在哪里，非人都供养他，珍宝的来源都会涌现，他能以神通清楚地显示善与非善之处，他能通过说真实语来平息疾病和自然灾害，并且他拥有通过咒语的力量来控制寿命等能力。最后，他和一千名与他一起修行的、具有戒律和博学的僧侣一起前往塔尔（Thal）地区。在那里，他也发展了许多佛法的基础和僧团。当他看到一个名叫达波哈如（Dalpo Haru）的人，虽然穿着出家人的服装，却没有受戒律，穿着僧衣耕田时，他非常悲伤，心想佛陀的教法衰败了。于是他倒背《顶髻尊胜佛母陀罗尼》（Usnisavijaya Dharani），当即圆寂。据说这位上师和藏王拉托托日年赞（Lha Thothori Nyantsen）的证悟程度是相同的。四大柱梁之一的上师功德光（Yontan Öd）是，国王深奥的一面变得无常之后，在西方玛茹（Maru）地区出现了一位名叫国王希里哈沙（Shri Harsha）的人，他的业力非常强大，统治了西方国家。那时，上师功德光，
English
In the definitive sense, he independently completed eight works of the Prakarana category, and made many commentaries on the words of the Buddha and treatises. He also went to remote border areas, and mostly resided in Magadha, establishing 108 foundations of Mahayana Dharma. Once, he went to the eastern Gaura region and preached the sutras to countless people, so the gods rained down golden flowers. Each devotee received about a large bag of golden flowers. He also established 108 foundations of Dharma in that place. The Brahmin Makshika of Audibisha invited him, and he held a feast for twelve thousand Mahayana monks for three months. As a result, the source of five jewels erupted in the Brahmin's house. The king and all others developed faith, and he established 108 foundations of Dharma there. It is said that if you add up all the Dharma foundations that he personally instructed to establish in many other places such as the south, it would be equal to what he established. Because of this, the total number of Mahayana monks in all places was about sixty thousand, so the teachings were very widespread. In short, wherever he resided, non-humans would make offerings to him, the source of jewels would erupt, he could clearly show the place of good and non-good with clairvoyance, he could pacify diseases and natural disasters by speaking the truth, and he possessed the power to control his lifespan through the power of mantras. Finally, he and a thousand monks who practiced with him, who were disciplined and learned, went to the Thal region. There, he also developed many foundations of Dharma and sangha. When he saw a person named Dalpo Haru, who, although wearing the clothes of a renunciate, had not taken vows and was plowing the fields in monastic robes, he was very saddened, thinking that the Buddha's teachings were declining. So he recited the Usnisavijaya Dharani backwards, and immediately passed away. It is said that this master and the Tibetan king Lha Thothori Nyantsen had the same level of realization. One of the four great pillars, the master Yontan Öd, after the profound aspect of the king became impermanent, a king named Shri Harsha appeared in the western Maru region, whose karma was very strong and ruled the western countries. At that time, the master Yontan Öd,
Tibetan
་བཅོམ་རླག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལས་ལང་ཚོའི་མེ་ཏོག་གསལ་ཏོ། །དེར་རིགས་ཀྱི་ཆེས་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་ལེགས་པར་བྱང་བའི་དུས་ཤིག་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔྱིག་གཉེན་ལས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ལ་སྦྱངས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན། སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་འདུལ་བ་བསྟན་བཅོས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལ་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན། རྟག་ཏུ་འདུལ་བ་འབུམ་སྡེ་ཐུགས་ལ་འདོན་པར་མཛད་ཅིང་། ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཡོད་པའང་མ་བསྡམས་པའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཙམ་དང་ཡང་མཛའ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་བྱུང་སྲིད་ནའང་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སོར་ཆུད་པར་བྱེད་པས། སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་བཞིན་ དུ། ཡུལ་བཅོམ་རླག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཨ་གྲ་པུ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱན་དམ་པར་མཛེས་པ་ཉིད་དོ། །དེར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདེན་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཅིག་པས་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་འབར་བ་ཆེན་པོ་མེའི་ཀློང་དུ་རེ་ཞིག་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཤུགས་ཅན་ཤྲཱི་ཧརྴས། བློན་པོ་མ་ཏང་ག་ར་ཛ་ཆད་པས་བཅད་དེ་མིག་ཕྱུང་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་འདིའི་སྨོན་ལམ་གྱི་བདེན་པས་སོར་ཆུད་པར་མཛད། རྒྱལ་པོ་དེའི་བློ་མར་གྱུར་བས་ཉིན་རེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱོར་ཡང་། གང་ཞིག་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ནི། ཟས་ཀྱི་གསུམ། གོས་ཀྱི་གསུམ། གནས་ཁང་གི་ལྔ། འདུག་སྟངས་ཀྱི་གཅིག་སྟེ། སྟོན་པས་ལེགས་པར་བཅས་པའི་གནས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་མ་ཐག་དགེ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ག་ལ་བ་དེར་དམིགས་པ་མེད་པར་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་གཞལ་བར་དཀའ་བ་ཞིག་གོ།། །།འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་སྨྲ་བའི་སེངྒ་གེ་་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ནི། རྒྱལ་རིགས་སུ་སྨྲ་བའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་རྒྱ་གར་པའི་གཏམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་སིངྒ་ག་་བཀྟ་ཞེས་བྱ་བ་ཀ་ཀེའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བར་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས། ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ལེགས་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཉན་ཐོས་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པའི་མཁན་པོར་གྱུར་བ་གླང་པོ་བྱིན་ནས། ཁ་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་
Chinese
在博仲拉克，从婆罗门种姓的幼苗中，绽放了青春的鲜花。在那里，当他精通种姓的吠陀等所有分支时，他在同一座寺院中出家并受具足戒。他从伟大的导师迪格尼亚那里学习了三藏和许多大乘经藏，并达到了卓越的境界。他对所有不同部派的律藏及其论著都具有智慧之眼。他经常背诵十万部律藏，并且与一起居住的五千名比丘，即使是对于未受约束的轻微过错，也不友好。如果真的发生了，他也会立即纠正并恢复原状。就像过去的阿罗汉们守护教法一样，博仲拉克地区的阿格拉普里寺院也因此成为了神圣的装饰。在那里，由于纯净戒律的真实力量是无限的，一万两千名信奉外道宗义的人，被强大的国王室利哈尔沙暂时安置在燃烧的火坑中。国王的大臣马唐伽拉贾被斩首并被挖出眼睛，也因这位导师的祈祷的真实力量而恢复了原状。那位国王的心变得柔软，每天都获得大量的享用，但他安住于十二种修习功德：食物的三种，衣服的三种，住所的五种，以及坐姿的一种。由于他不超越佛陀所规定的戒律，他立即毫不犹豫地发展了伟大的美德之城嘎拉瓦，等等，他的功德难以衡量。装饰赡部洲的庄严论著的作者，雄辩的狮子，方向之象：虽然也有人说他是刹帝利种姓，但在这里，我遵循印度人的说法，他出生在南方城市辛伽嘎巴克塔附近卡凯地区的一个婆罗门家庭。他精通外道宗义，后来从声闻部派正量部的堪布象护（或象施）那里出家，有些人说他出家于胜军王。他精通所有小乘部的论藏。
English
In Bochonglak, from the sprout of the Brahmin caste, the flower of youth blossomed. There, when he was well-versed in all branches of the Vedas and other disciplines of his caste, he renounced the world and took full ordination in the same monastery. He excelled in studying the Three Baskets and many Mahayana sutras from the great teacher Dignaga. He possessed the eye of wisdom regarding all the Vinaya texts and their commentaries of various schools. He constantly recited a hundred thousand sections of the Vinaya, and he was not friendly even with the slightest uncorrected offense among the five thousand monks who lived with him. If such a thing were to occur, he would immediately correct it and restore it to its original state. Just as the Arhats of the past protected the Dharma, the Agra Puri monastery in the region of Bochonglak was adorned as a sacred ornament. There, because the truth of pure morality was immeasurable, twelve thousand holders of heretical doctrines were temporarily placed in a great burning pit of fire by the powerful King Shri Harsha. The minister Matangagaraja, who had been beheaded and had his eyes gouged out, was also restored by the power of truth of this teacher's prayer. The mind of that king became softened, and although a vast assembly of enjoyments arrived every day, he abided by the twelve qualities of training: three for food, three for clothing, five for dwelling, and one for posture. Because he did not transgress the precepts well-established by the Teacher, he immediately and without hesitation developed the great virtuous city of Galava, and so forth, his qualities being difficult to measure. The author of the treatises that adorn the Jambudvipa, the eloquent lion, the elephant of direction: Although some say he was of the Kshatriya caste, here, following the Indian account, he was born into a Brahmin family in the southern city of Singhagabakta near the Kake region. He was well-versed in non-Buddhist doctrines and later renounced the world under the abbot Elephant-given (or Elephant-bestowed) of the Sravaka Sthavira Vatsiputra school. Some say he renounced the world under King Jita. He was skilled in all the Hinayana collections.