Tibetan
ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་གནོད་པར་ནུས་མིན་ཏེ། ཕྱི་མའི་དུས་སུ་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་ཏུ་ནི་འདི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་བརྩམས། གཞན་ཡང་དེའི་རང་འགྲེལ་དང་། དམིགས་པ་བརྟག་པ་རྩ་འགྲེལ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་པ་མང་པོ་མཛད། རེ་ཞིག་ན་བྲོ་འཚལ་བར་གྱུར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བསོད་སྙོམས་བླངས་པའི་ཕྱིན་ནགས་ཚལ་གྱི་མཐོངས་ཤིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེར་ཅུང་ཟད་མནལ་བར་གྱུར་ཏེ་དེའི་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་ཏིང་འཛིན་མང་པོ་ཐོབ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབ། གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསིལ་བའི་གྲིབ་མ་ལ་བསྟེན་ཅིང་ཡོད་པ་ན། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྱོ་སངས་ལ་འོངས་པས་མཐོང་བའི་མོད་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་མནལ་སད། ཁྱོད་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་འདྲི་བལ། དེ་ལྟར་འདོགས་གསུངས། རྒྱལ་པོ་དད་དེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ནས་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཕལ་ཆེར་རིགས་པར་སྨྲ་བས་ཚར་བཅད་པས་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཆེན་པོར་གྲགས། སྔོན་གྱི་ཆོས་གཞི་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་སོར་ཆུད་པར་མཛད། ཨཽ་ཌིབི་ཤའི་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་བྷ་དྲས་ལི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད། བྲམ་ཟེ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་བཞེངས་པ། རེ་རེ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་བཙུགས། བྲམ་ཟེ་དེའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་ནད་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་ནུས་པ་མུཥྚི་ཧིར་ཏ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ཨ་ནུ་རའི་བྱེ་བྲག་གི་སྡོར་པོ་ཞིག །སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཉེར་འཚོར་གྱུར་པ་བསྐམས་པར་གྱུར་བ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་བདེན་པས་སོར་ཆུད་པར་མཛད། ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སློབ་མ་ནི། རིག་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བྱེད་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཡང་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་བ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དེ། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སྤྱོད་ནི་གཅིག་ཀྱང་མ་བཟུང་། སྔོན་སྟོན་པའི་དྲུང་ན་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལས་ཉམས་པ་མེད་པར་ཡུལ་ཨཽ་ཌིབི་ཤའི་ནགས་ཁྲོད་དབེན་པ་ཅིག་ཏུ་སྐུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདི་དང་ཐོག་མཉམ་པར།
Chinese
你的这部论著不可能造成损害，在后来的时代，这部论著将成为所有论著的一只眼睛。这样说道。在那里，阿阇黎也用偈颂祈请，著成了伟大的论著《释量论》。此外，还创作了该论的自释，以及《境之考察根本释》等许多论著次第。一段时间后，为了乞食而前往城市，从那里乞食回来后，住在了森林的空地上。在那里稍微睡了一会儿，在梦中见到了许多佛的容颜，获得了许多三摩地。诸天降下花雨。一群大象在那里依靠凉爽的树荫，这时，那个地方的国王带着眷属前来游玩，刚一见到，就奏响了音乐，阿阇黎从睡梦中醒来。问道：这是你这边的象吗？回答说：是的。国王生起信心，向阿阇黎的脚下顶礼。之后，前往南方，战胜了不同地方的大部分外道论敌，他们都以擅长辩论而闻名，因此被称为伟大的论辩雄狮。使以前衰败的法业全部恢复。 奥迪比沙（Odibisha）国王的大臣名为巴扎拉利达（Bhadra Lita），他被引入了佛教。那位婆罗门建造了十六座大寺庙，每一座都建立了庞大的僧团。那位婆罗门的苗圃里有一种名为穆什提希尔塔嘎（Muṣṭihirtaga）的阿努拉（Anura）特殊树苗，能够治愈所有疾病。许多人依靠它为生，但后来它枯萎了。凭借戒律清净的祈愿的真实力量，使它恢复了生机。被佛法摄受的弟子们，精通所有明处，有撰写《释量论》注释的吉祥法称的再传弟子，如自在军等不可胜数。但没有一个人遵循外在的行为。如同以前住在导师身边的那些大声闻弟子一样，他们少欲知足，从不违背通过修习而获得的十二功德，在奥迪比沙（Odibisha）的偏僻森林中完全入灭。这位伟大的阿阇黎最初与。
English
Your treatise cannot cause harm. In later times, this treatise will become the one eye of all treatises. Thus he spoke. There, the teacher also prayed with verses and composed the great treatise Compendium on Valid Cognition. Furthermore, he composed many series of treatises such as its own commentary and the Root Commentary on the Examination of Objects. After a while, he went to the city to beg for alms, and after begging, he stayed in a clearing in the forest. There, he fell asleep for a while, and in his dream he saw the faces of many Buddhas and attained many samadhis. The gods rained down flowers. A herd of elephants was relying on the cool shade, when the king of that country came with his entourage to enjoy himself, and as soon as he saw them, he played music and the teacher woke up from his sleep. He asked, "Is this your elephant?" He replied, "Yes." The king developed faith and prostrated at his feet. After that, he went to the south and defeated most of the heretical opponents from different countries, who were known for their skill in debate, and was therefore known as the great lion of debate. He restored all the Dharma activities that had declined in the past. The minister of the king of Odibisha, named Bhadra Lita, was introduced to the Buddhist teachings. That Brahmin built sixteen great temples, and in each one he established a large monastic community. In the nursery of that Brahmin, there was a special seedling of Anura called Muṣṭihirtaga, which could cure all diseases. Many people relied on it for their livelihood, but later it withered. Through the power of the truth of his vows of pure morality, he restored it to life. The disciples who were embraced by the Dharma were skilled in all fields of knowledge, and there were countless disciples such as Wangchuk De, who was a disciple of the glorious Dharmakirti, who wrote a commentary on the Compendium on Valid Cognition. But not one of them adopted external practices. Like those great Shravaka disciples who lived near the Teacher in the past, they were content with little desire and never deviated from the twelve qualities acquired through practice, and completely passed into nirvana in a remote forest in the country of Odibisha. This great teacher was initially equal to.
Tibetan
དབྱིག་གཉེན་གྱི་དངོས་སློབ་བཙུན་པ་དགེ་འདུན་འབངས་དང་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་བ་དེ། སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀའི་སློབ་མར་གྱུར་བ་སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་པའི་བྱ་བ་མཛད། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་གཉིས་སྔ་ཕྱིར་བྱོན་ནས་དབུ་མ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་བཙུགས། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ནི་ཤིན་ཏུའང་ཐ་དད་དེ། ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཞུང་ནི་སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མའི་ལམ་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདི་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཐའ་གཞན་འགོག་པར་མཛད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའང་འདི་ནས་སྡེ་གཉིས་སུ་ཕྱེས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ ཙནྡྲ་གོ་མི་ནི། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་དུས་སྟོན་གྱི་སློང་མོར་འཁྱམས་པ། བསོད་སྙོམས་མ་ཐོབ་བར་སྒོ་བས་བསྐྲད་པ་ལས། ཁ་ཟས་བཅད་པས་བཀྲེས་པས་ཉེན་ཏེ་ཚེ་འཕོས་པའི་ཚེ། ཕྱི་མ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཧརྴའི་བུ་རྒྱལ་པོ་དང་ཚུལ་དུ་སྐྱེས། དེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། ཤར་ཕྱོགས་བར་ནྡྲར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བའི་པཎྜི་ཏ་ཅིག །མུ་སྟེགས་རྒྱང་ཕན་པ་ཅིག་དང་རྩོད་པར་གྱུར་ནས་དེ་སུན་ཕྱུང་བས། མུ་སྟེགས་ན་རེ། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ནི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་གང་སྒྲིན་པ་དེ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པའི་རྟགས་མངོན་སུམ་དུ་མེད་པས་མི་འདོད་ཟེར་བ་ན། རྒྱལ་པོ་དང་བཅས་པ་དབང་པོར་བཞག་ནས། དཔྲལ་བར་མཚལ་གྱི་ཐིག་ལེ་བཏབ། ཁ་ནང་དུ་མུ་ཏིག་བཅུག་སྟེ་སྐྱེ་བ་མངོན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འདས་ཤིང་། དེའི་ཕུང་པོ་ཟངས་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱས་སོ། །དེ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་བི་ཤེ་བ་ག་ཞེས་པའི་བུར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན། དེ་ལ་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་དཕྲལ་་བར་མཚལ་དང་ཁ་རུ་མུ་ཏིག་ཡོད་པ་བྱུང་ངོ། །རྒྱལ་པོས་སྔར་གྱི་ཕུང་པོ་བལྟས་པ་ན་དཔྲལ་བའི་མཚལ་ཡང་བྱེད། མུ་ཏིག་གི་བཤུལ་ཧ་རེ་འདུག། དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས། ཁྱེའུ་བཙས་མ་ཐག་ནས་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཟླ་བ་བཅུར་འོ་མ་བརྒྱལ་ཏམ་བྱས་པས། ལྟས་ངན་ནོ་སྙམ་ནས་ཁ་རོག་འདུག་པར་གདམས། དེ་ནས་ལོ་བདུན་དུ་ཅད་མ་སྨྲས་པས། ཡང་སྐུགས་པར་དོགས་སོ། །དེར་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་གིས། སྙན་དངགས་ཤིན་ཏུ་དམ
Chinese
益西娘波（dByig gnyen）的亲传弟子比丘格敦邦（dGe 'dun 'bangs）和圣者南卓瓦（'Phags pa rnam grol ba）他们，两位尊者的弟子有导师秋邦（Chos 'bangs）等也做了弘扬佛法的事业。同样，佛护（Sangs rgyas bskyangs）和乐善解（Legs ldan 'byed）两人先后出现，创立了中观自性空的主张。两辆车的开创者的主张也极为不同，无著（Thogs med）的主张唯是唯识宗，圣者龙树（'Phags pa klu sgrub）的中观之道出现，我们不是除此之外的其他，这样遮止其他边，大乘也由此分为了两派。伟大的导师旃扎果弥（Tsandra go mi）是持三藏的比丘，一次在国王的王宫里为了节日而乞讨，没有得到布施而被门卫驱赶，断了食物，因饥饿所逼迫而去世的时候，来世转生为国王，发愿让出家人都能得到食物的饱足。因此转生为国王希尔沙（Śrī harṣa）的儿子国王达察（rGyal po dgra tsha）。当他执掌国政的时候，在东方巴尔那（Bar ṇar）出现了一位能见到圣观世音菩萨容颜的班智达。他与一个外道顺世论者辩论，并驳倒了他。外道说：正理的学问是用分别念臆造的，所以谁说的算就是胜利者的宗教。没有前世后世存在的证据，所以我不承认。于是国王和众人作为裁判，（班智达）在前额点上朱砂的红点，嘴里含着珍珠，为了显现转世而去世。他的遗体被放在铜制的容器里，由国王来封印。正如他承诺的那样，他转世为王族班智达维舍瓦嘎（Bi śe ba ga）的儿子。他出生时，是个具有相好的男孩，在前额有朱砂，嘴里有珍珠。国王查看之前的遗体，发现前额的朱砂也消失了，珍珠的痕迹还依稀可见。这时外道也相信了。孩子刚出生就向母亲合掌，并问候道：十个月来，您没有被奶水胀到吗？母亲觉得这是不祥之兆，于是被劝告保持沉默。此后七年里，孩子一句话也没说，人们又怀疑他是哑巴。这时，一个外道说：诗歌非常低劣
English
The direct disciples of Vasubandhu, the monk Gedun Bang and the noble Namdrolwa, along with the master Chöbang and others who became disciples of both brothers, also carried out the activities of the teachings. Similarly, Buddhapālita and Bhāviveka appeared one after the other and established the doctrine of Madhyamaka, which speaks of emptiness of inherent existence. The doctrines of the two founders of the chariots are also very different. The doctrine of Asaṅga is only Cittamatra, and the Madhyamaka path of the noble Nāgārjuna appeared, and we are not other than this, thus preventing other extremes, and the Mahayana was also divided into two schools from here. The great and wonderful master Chandragomin was a monk who held the three baskets. Once, he wandered into the king's palace to beg for alms during a festival. He was driven away by the gatekeeper without receiving alms. When he was in danger of starvation due to lack of food and passed away, he was reborn as a king in the next life and made a vow to satisfy all renunciants with food. Therefore, he was born as the son of King Śrīharṣa, King Datsa. When he was in power, a paṇḍita who could see the face of the noble Avalokiteśvara appeared in Barna in the east. He debated with a materialistic heretic and refuted him. The heretic said: The science of logic is fabricated by conceptual thought, so whoever's words count is the religion of the victor. There is no visible evidence of the existence of past and future lives, so I do not accept it. Then, with the king and the assembly as judges, (the paṇḍita) put a vermilion dot on his forehead and put a pearl in his mouth, and passed away in order to manifest his reincarnation. His body was placed in a copper container and sealed by the king. As he had promised, he was reborn as the son of the royal paṇḍita Vishevaga. When he was born, he was a handsome boy with vermilion on his forehead and a pearl in his mouth. The king looked at the previous body and found that the vermilion on the forehead had also disappeared, and the traces of the pearl were still faintly visible. At this time, the heretic also believed. As soon as the child was born, he folded his hands to his mother and greeted her, saying: Have you not been swollen with milk for ten months? The mother felt that this was an ominous sign, so she was advised to remain silent. For the next seven years, the child did not say a word, and people suspected that he was dumb again. At this time, a heretic said: Poetry is very inferior