Tibetan
་པར་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པའི་དོན་བརྩམས་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་གྲིམས་སོ། །དེར་ཡབ་པཎྜི་ཏས་ཡུན་རིང་དུ་བརྟགས་ཀྱང་རྩོམ་པ་པོའི་མུ་སྟེགས་དེ་ནི་བརྡའ སྤྲོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ཀུན་གྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་སྒྲ་དོན་ཇི་བཞིན་པ་མ་འཚལ་ན། ལན་གདབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེར་ཡབ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བའི་ཤུལ་དུ་ཙནྡྲ་ལོ་བདུན་བ་དེས་དཀའ་བ་མེད་པར་ལན་བཏབ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཆན་བུས་དོན་ཀྱང་བཀྲལ་ཏེ་བཞག་གོ། དེ་བས་མཐོང་སྟེ་ཁྱིམ་དུ་སུ་ཞིག་ལྷག་ཞེས་འདྲི་བ་ན། སུ་ཡང་མ་བྱུང་སྟེ་བུ་ལྐུགས་པས་ལྟ་ཞིང་བྲིས་སོ་སྨྲ། ཕས་བུ་ལ་དྲིས་པ་ན་མའི་གདོང་ལ་བལྟ་ཞིང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །མས་ཟློས་ཤིག་བྱས་པས། འདི་ནི་བདག་གི་སྟེ། རྒོལ་བ་འདི་བཟློག་པ་ལ་དཀའ་བ་མེད་དོ་ཟེར། ནངས་པར་བུ་ཙནྡྲ་དང་མུ་སྟེགས་གཉིས་བརྩད་པས་ཙནྡྲ་གོ་མི་རྒྱལ་ཏེ་བྱ་དགའ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པའི་རིག་གནས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་ཅིག་བྱུང་བས། གྲགས་པའི་ཟླ་འོད་ཀྱང་ཀུན་ན་གསལ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ལས། མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་མོ་ཆེ་ལན་ཅིག་ཉན་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན། རིག་པ་འཛིན་པ་མྱ་ངན་མེད་བྱ་བ་ལས། རིག་སྔགས་ནོད་དེ་བསྒྲུབས་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། སྒྲོལ་མའི་ཞལ་མངོན་དུ་གཟིགས། མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བྱུང་ཏེ། སྨན་དཔྱད་དང་། སྡེབ་སྦྱོར་དང་། བཟོའི་གནས་ལ་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་སྒྲ་རིག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་བཤད། བྷ་རེན་དྲའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཏཱར་ཞེས་བྱ་བ་བག་མར་བླངས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །ལན་ཅིག་དེའི་གཡོག་མོ་ས་ཏཱ་ར་ཞེས་རྗེ་མོ་ལ་བོས་པས། ཡི་དམ་དང་མཚན་མཐུན་པ་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་མི་རུང་བར་དགོངས་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་རྒྱལ་པོས་ཤེས་ཏེ། ངའི་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུག་ན་གངྒཱ་ལ་བསྐྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྐྱུར་བ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེ་བཙུན་མར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། འཕགས་མས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཟེར། གངྒཱ་དང་རྒྱ་མཚོ་ཕྲད་མཚམས་ཀྱི་གླིང་ཞིག་ཏུ་ཐོན། སློབ་དཔོན་དེར་བཞུགས་པས་གླིང་གི་མིང་ཙནྡྲ་རྡྭཱི་པར་ཆགས། ད་ལྟའང་གྲོང་ཁྱེར་བདུན་སྟོང་ཙམ་ཤོང་བ་ཡོད་སྐད། དེར་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། སྒྲོལ་མའི་རྡོ་སྐུ་བཞེངས། དང་པོར་ཉ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་གཞན་བྱུང་བས་གྲོང་རྡལ་དུ་ཆགས། འཕགས་པས་བསྐུལ་བ་བཞིན་གོ་མའི་དགེ་བསྙེན་
Chinese
在那之后，他创作了驳斥佛教教义的文章，并将其提交给国王和学者们。当时，他的父亲班智达长期研究，但发现作者的异教徒很难被所有人击败，因为他精通符号学。如果不了解文字的含义，更不用说回答了。当时，他的父亲外出后，七岁的旃陀罗毫不费力地回答了这些诗句，钱布也解释了它们的含义并将其记录下来。当他看到这些时，他问道：“谁留在家里？”有人回答说：“没有人，是那个哑巴儿子在看并写了这些。”父亲问儿子，儿子看着母亲的脸，一言不发。母亲重复了一遍，他说：“这是我的，驳倒这个对手并不难。”第二天，儿子旃陀罗和异教徒辩论，旃陀罗获胜，并获得了丰厚的奖励。就这样，他自然而然地精通了声音和逻辑等学科。名声的月光也照亮了所有人。从导师智慧坚定那里，他仅听了一遍就理解了几乎所有的经藏和论藏。从持明者无忧那里，他接受并修持了明咒，亲眼见到了观世音菩萨和度母的尊容。他成为了伟大的智者，创作了许多关于医学、诗歌和工艺学的著作，尤其擅长并阐述了声学。他娶了巴伦达国王的女儿塔拉为妻，并一起生活。有一次，他的女仆萨塔拉称呼王后时，他认为家庭中不应该有与本尊同名的名字，于是打算去其他地方。国王知道后，说：“如果他不和我的女儿住在一起，就把她扔到恒河里。”于是他把她扔了。导师向至尊母祈祷，圣母说她是化身。 他们到达了恒河和海洋交汇处的一个岛屿。导师住在那里，所以这个岛屿的名字变成了旃陀罗岛。据说现在仍然可以容纳七千个城镇。在那里，他建造了观世音菩萨和度母的石像。起初，渔民们发现了它，后来其他人也来了，这里就变成了一个城镇。正如圣者所劝告的那样，成为了高玛的居士。
English
After that, he composed articles refuting Buddhist doctrines and submitted them to the king and scholars. At that time, his father, the Pandit, studied for a long time but found that the author's heretic was difficult for everyone to defeat because he was proficient in semiotics. If one did not understand the meaning of the words, let alone answer them. At that time, after his father went out, the seven-year-old Chandra effortlessly answered the verses, and Qianbu also explained their meaning and recorded them. When he saw these, he asked, "Who is left at home?" Someone replied, "No one, it was that dumb son who was watching and writing these." The father asked the son, and the son looked at his mother's face and said nothing. The mother repeated it, and he said, "This is mine, it is not difficult to refute this opponent." The next day, the son Chandra and the heretic debated, Chandra won, and received a generous reward. In this way, he naturally became proficient in subjects such as sound and logic. The moonlight of fame also illuminated everyone. From the teacher Wisdom Steadfast, he understood almost all the Sutra Pitaka and Abhidhamma Pitaka after listening to them only once. From the Vidyadhara No Sorrow, he received and practiced the Vidyā-mantras, and personally saw the faces of Avalokiteśvara and Tara. He became a great scholar, and composed many treatises on medicine, poetics, and crafts, and was particularly good at and expounded acoustics. He married Tara, the daughter of King Bharendra, and lived together. Once, when his maid Satara called the queen, he thought that there should not be a name in the family that was the same as the personal deity, so he intended to go elsewhere. When the king found out, he said, "If he does not live with my daughter, throw her into the Ganges." So he threw her away. The teacher prayed to the Supreme Mother, and the Holy Mother said that she was an emanation. They arrived at an island at the confluence of the Ganges and the ocean. The teacher lived there, so the name of the island became Chandra Island. It is said that it can still accommodate seven thousand towns. There, he built stone statues of Avalokiteśvara and Tara. At first, the fishermen discovered it, and later other people came, and it became a town. As advised by the Holy One, he became a lay devotee of Goma.
Tibetan
མཛད་པས་ཙནྡྲ་གོ་མིང་གྲགས། དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ཏེ་སིངྒྒ་ལའི་གླིང་དུ་བྱོན། ཡུལ་དེར་ཀླུ་ནད་དར་བ་ལ་འཕགས་པ་སེངྒ་གེ་སྒྲའི་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པས་རང་ཞི། བཟོ་དང་སྨན་དཔྱད་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་གནས་མང་པོ་སྤེལ། སྐྱེ་བོ་བླུན་པོ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཏགས། ཡུལ་བདག་གནོད་སྦྱིན་ལས་ནོར་བླངས་ཏེ། ཆོས་གཞི་མང་དུ་བཙུགས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བཤད། སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན། བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ན། ཀླུ་ཤེ་ཥ་ལ་རང་གིས་སྒྲ་ཉན་པའི་བཀོད་པ་དང་། ཀླུས་བྱས་པའི་པ་ཎི་པའི་འགྲེལ་བ་འདུག་པ་གཟིགས་པས། ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་མང་བ། ཚང་ལམ་ཟློས་པ་ནི་འགྲེལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ན། ཀླུ་ནི་རབ་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ཚིག་མང་བ། དོན་ཉུང་བ། ཟློས་པ། མ་རྫོགས་པ་ཞེས་སྨད་ནས། པ་ཎི་པའི་དོན་འགྲེལ་ཙནྡྲ་བྱ་ཀར་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་མཛད་ནས་དེར། ཉུང་ངུ་རྣམ་གསལ་ཡང་དག་རྫོགས། ཞེས་ཀླུ་ལག་ཞུར་བརྟག་པའང་མཛད། དེའི་ཚེ་དཔལ་ན་ལེནྡྲ་ཞེས་གཙུག་ལག་རྒྱ་མཚོས་བསྟེན་པའི་ཀུན་དགའ་འབར། གང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་རྩོད་པ་ལ་འཇིགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མ་སྨད་པ་དེ་ནི་ལྕགས་རིའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆོས་འཆད་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིན་ལེནྡྲར་སོང་བ་ན། དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ས་མནྟར་སྐུ་འཁྲུངས་ཤིང་ཆུང་ངུ་ཉིད་ནས་རིག་པའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ ཕ་མཐར་སོན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡེ་སྣོད་མཐའ་དག་གི་མཛོད་འཆང་བ། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་སློབ་མའི་ཚོགས་དང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་སློབ་མ་ཀ་མ་ལ་བུདྡྷི་ལས། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་དང་མན་ངག་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེན་པར་ཞེན་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་རྒྱས་ཐེབས་པས། རི་མོར་བྲིས་པའི་བ་མེ་ན་ལས་འོ་མ་བཞོས་ཏེ་དགེ་འདུན་རྣམས་འོ་ཐུག་གིས་ཚིམས་པར་མཛད་པ་དང་། སྣང་བའི་བདེན་འཛིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞིག་པས་རྡོའི་ཀ་བ་ལ་ཕྱག་གིས་ཟང་ཐལ་རྩིག་པ་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་བཞུད་པ་ལ་སོགས་ཏིང་འཛིན་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་པ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཞེས་སྙན་པའི་རོལ་མོ་ཕྱོགས་བྲལ་འགྲོ་བའི་རྣ་ལུད་དུ་དཔྱངས་པ་དེ་ཉིད། དྲི་གཙང་ཁང་ཆེན་པོ་དེའི་མཁན་པོར་གྱུར་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆོས་འཆད་ཅིང་ཡོད་པའི་ཚེ། སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མི་གདུགས་
Chinese
因此，旃扎·果敏（Candragomin）声名远扬。之后，他与商人结伴前往辛伽罗洲（Siṃhala，斯里兰卡）。在那里，由于龙病盛行，他建造了圣者辛伽格拉（Siṃhagarja）的寺庙，使疾病得以平息。他弘扬了包括工艺和医学在内的许多知识领域，为愚笨的人们带来了巨大的利益。他从地方守护神夜叉那里获得了财富，建立了许多佛法基础，也稍微讲述了大乘佛法。之后，他再次前往瞻部洲的南方地区。在婆罗门至上欲（Mokṣecchuka）的寺庙里，他看到了龙王舍沙（Śeṣa）自己聆听声音的景象，以及龙所作的波你尼（Pāṇini）的注释。他批评说：“如果词语少而意义多，完整而重复是注释的优点，那么龙就非常愚蠢，词语多，意义少，重复，不完整。”于是他创作了带有分支的旃扎语法，解释了波你尼的意义，并在那里进行了龙手（Klu lag）的检验，说：“简短、清晰、正确、完整。”当时，吉祥的那烂陀（Nālandā）是大学者们所依止的欢喜之源。那些因害怕外道辩论而不舍弃苦行的僧人，只在铁栅栏外讲法，除此之外别无他法。当导师旃扎·果敏前往那烂陀时，那时，吉祥的月称（Candrakīrti）出生在南方萨曼塔（Samanta），从小就精通所有知识领域。他出家受比丘戒，成为持有所有论藏的宝藏。他从善护（Lekhaka）的弟子们，以及佛护（Buddhapālita）的弟子卡玛拉布提（Kamalabuddhi）那里，精通了伟大的车乘龙树（Nāgārjuna）的论典和口诀，成为伟大的智者。由于他对一切法的真实执着已经消融为如幻如梦的自性，他从画在墙上的母牛身上挤出牛奶，让僧众们用牛奶粥吃饱。由于对显现的真实执着消失于平等性中，他用手穿透石柱，毫无阻碍地穿过墙壁，等等，他以许多禅定成就的功德而庄严，吉祥的月称，他的美名如音乐般传遍四方，成为了众生的耳垢。他成为了那个大净室的住持，并在外面讲法的时候，导师旃扎·果敏（撑着）伞
English
Thus, Candragomin became famous. After that, he traveled to the island of Simhala (Sri Lanka) in the company of merchants. There, due to the prevalence of Naga diseases, he built the temple of Arya Simhagarja, which pacified the diseases. He propagated many fields of knowledge, including crafts and medicine, and bestowed great benefits upon foolish people. He obtained wealth from the local guardian spirit Yaksha and established many Dharma foundations. He also taught the Mahayana Dharma a little. After that, he traveled again to the southern region of Jambudvipa. In the temple of the Brahmin Mokṣecchuka, he saw the sight of the Naga king Śeṣa himself listening to the sound, and the commentary on Pāṇini made by the Naga. He criticized, "If few words and many meanings, completeness and repetition are the qualities of a commentary, then the Naga is very foolish, with many words, few meanings, repetition, and incompleteness." Then he composed the Candra grammar with branches, explaining the meaning of Pāṇini, and there he conducted the examination of the Naga hand (Klu lag), saying, "Brief, clear, correct, complete." At that time, glorious Nālandā was the source of joy relied upon by great scholars. Those monks who did not abandon asceticism for fear of debate with non-Buddhists only taught the Dharma outside the iron fence, and there was no other way. When the teacher Candragomin went to Nālandā, at that time, glorious Candrakīrti was born in southern Samanta, and from a young age, he was proficient in all fields of knowledge. He became a monk and held the treasure of all the Tripitaka. From the disciples of Lekhaka and Kamalabuddhi, the disciple of Buddhapālita, he became proficient in the treatises and oral instructions of the great chariot Nāgārjuna and became a great master of wisdom. Because his clinging to the truth of all dharmas had dissolved into the nature of illusion and dream, he milked milk from a cow painted on the wall and satisfied the Sangha with milk porridge. Because the clinging to the truth of appearances disappeared into equality, he penetrated stone pillars with his hand and passed through walls without obstruction, etc. He was adorned with many qualities of meditative accomplishment. Glorious Candrakīrti, his fame spread like music in all directions, becoming earwax for beings. He became the abbot of that great pure chamber and was teaching the Dharma outside when the teacher Candragomin (held) an umbrella.