Tibetan
ཟང་པོ་ནི་ད་ལྟ་མིང་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ལ། ཙནྡྲ་པ་ནི་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་པར་གྲགས་ཤིང་དར་བ་འདིའོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་སྒྲ་དང་། སྙན་དངགས་དང་། མངོན་བརྗོད་དང་། སྡེབ་སྦྱོར་དང་། རྟོག་གེ་དང་། སྨན་དཔྱད་དང་། བཟོའི་གནས་བརྒྱ་རྩ་དང་། སྐར་རྩིས་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་བརྩམས་ཤིང་། སློབ་མའི་ཚོགས་ལའང་དེ་ཁོ་ན་འཆད་པའི་ཚེ། རྗེ་བཙུན་མས། ཕྱི་རོལ་པའི་ངན་པ་ཐུག་དང་འདྲེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སྣང་ཅིང་། ནང་པའི་ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ལ་ལེགས་པར་བསྔགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་བཅུ་པ་དང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་དང་། སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་ནི་ལང་ཀར་འཇུག། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་གྱུར་གློགས་ཤིག་ཀྱཻ། །སྡེབ་སྦྱོར་ངན་གཡོའི་སྦྱོར་བས་ཁྱོད་ལ་ཅི། །ཞེས་བསྐུལ་བས། ཐུན་མོང་བའི་རིག་པའི་གནས་ལ་བརྩོན་པའི་ཞགས་པ་ལྷོད་དེ། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མདོ་ལྔ་པོ་དག་གཞན་ལ་འདོམས་ཤིང་། རང་ཉིད་ཀྱང་ཉིན་རེར་ཞལ་འདོན་དུ་བགྱིད་པ་དང་། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མཛད། སྤྱིར་བསྟོད་པ། ནང་རིག་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས། བཟོའི་གནས་དང་བཅས་པ་རེ་རེ་ནས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེ། ཕྲ་མོ་པ་བཞི་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བརྩམས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་རིམ་མཐའ་དག་གི་བརྗོད་དོན་ལྷོངས་པ་ཞིག་མཛད་པ་འགྲོ་ལྡིང་དང་། སིངྒ་ྒ་ལའི་ཡུལ་ན་དར་ གཞན་ཡང་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མང་། མཐར་པོ་ཏ་ལར་གཤེགས་པར་བཞེད་ནས། ཤྲཱི་དྷ་ནའི་གླིང་དུ་བྱོན་པ་ན། སྔོན་ཀླུ་ཤེ་ཥའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སྨད་པ་འཁོན་དུ་བཟུང་ནས་རྒྱ་མཚོའི་བླབས་ཀྱིས་གྲུ་གཟིངས་ལ་གནོད་པ་དང་། ཙནྡྲ་གོ་མི་ཕྱུང་ཞིག་ཟེར་བའི་སྒྲ་བྱུང་བས། སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་གཙོ་འཁོར་སྔ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཆིབས་པ་ནམ་མཁར་བྱོན་ནས་འཇིགས་པ་ལས་བསྒྲལ། ཤྲཱི་དྷ་ན་བདེ་བར་སོན་པས་དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་བསྙེན་བཀུར། སྒྲོལ་མ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་སོ་སོ་ནས་བརྒྱ་རྩ་རེ་བཞེངས། རི་བོ་ཏ་ལར་གཤེགས་ནས་སྐུ་ལུས་མ་སྤངས་པར་ད་ལྟ་ཡང་བཞུགས་པར་གྲགས། རེ་ཞིག་ན་སློབ་མ་རྒྱལ་རིགས་རིན་ཆེན་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་ལས་བབས་པ་ཞིག་སྡིག་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་པ་གཟིགས་ནས་སློབ་སྤྲིང་འདི་གདམས་པ་པོ་ཏ་ལ་ནས་ཚོང་པའི་ཚོགས་ལ་བསྐུར་བས། དེ་ཡང་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ།། །།ཆེན་པོ
Chinese
桑波现在只是个名字而已，旃扎巴被称为内外一切的导师而兴盛的就是这位。这位导师创作了许多关于声明、诗歌、词藻、韵律、逻辑、医学、一百种工艺和星算等的论著。当给弟子们讲授这些的时候，至尊母说道：对外道邪恶之说混杂的论著感兴趣，而对具备内道三种特性的地方给予赞扬是这样的：十地经和月灯明经，以及树庄严经和入楞伽经。诸佛之母啊，请照亮吧！虚假恶劣的韵律对你有什么用呢？这样劝诫后，放松了对共同明处的努力，将五部奇妙的经传授给他人，自己也每天念诵，并创作了这些经的意义总结论著。总的来说，赞颂、内学、外道论著、工艺等每一类都有一百零八种，创作了四百三十二种微细论著。创作了一部阐述大乘论著菩提心次第所有内容的著作，在卓定和辛嘎拉地区兴盛。 此外，还有入三身论和二十戒论等非常多的论著。最后，他想前往普陀山，当他到达吉祥洲时，因为之前诽谤龙树的论著而结怨，海浪损害了船只，并出现了“旃扎郭弥出来”的声音。仅仅向度母祈祷，主尊和眷属就乘坐着天鹅飞向天空，从恐惧中解脱。到达吉祥洲后，他供养了吉祥米聚塔，并在度母和观音的寺庙中各自建造了一百零八座佛像。据说他前往普陀山后，没有舍弃肉身，至今仍然住在那儿。有一次，他看到一个名叫仁钦扎巴的王族弟子，从僧人堕落，做了各种恶行，于是从普陀山给商人们寄去了这份教诲，他们也因此如法行事了。伟大的。
English
Sangpo is now just a name, but Chandrapa is known and flourishing as the teacher of all internal and external matters. This teacher composed many treatises on grammar, poetry, rhetoric, prosody, logic, medicine, one hundred crafts, and astrology. When teaching these to the assembly of disciples, the venerable mother said: "You are interested in treatises mixed with the evils of outsiders, but praise the places that possess the three characteristics of the inner path, such as the Ten Bhumi Sutra and the Moon Lamp Sutra, as well as the Tree Ornament Sutra and the Lankavatara Sutra. Mother of all Buddhas, please illuminate! What use are false and evil prosodies to you?" After this exhortation, he loosened the reins of his efforts in common fields of knowledge, and transmitted the five miraculous sutras to others, reciting them himself every day, and composing treatises summarizing their meanings. In general, there are one hundred and eight types each of praise, inner science, outer treatises, and crafts, and he composed four hundred and thirty-two subtle treatises. He composed a work that expounded all the topics of the Mahayana treatise on the stages of the Bodhisattva path, which flourished in Droding and Singala. In addition, there are very many treatises such as the Entering the Three Bodies and the Twenty Vows. Finally, he intended to go to Potala Mountain, and when he arrived at Shridhana Island, because of the previous slander of Nagarjuna's treatises, the ocean waves damaged the ship, and the sound of "Chandra Gomi, come out!" arose. Just by praying to Tara, the main deity and retinue rode swans and flew into the sky, liberating from fear. Having safely arrived at Shridhana, he venerated the glorious Dhanyakataka Stupa, and built one hundred and eight statues each in the temples of Tara and Avalokiteshvara. It is said that after going to Potala Mountain, he did not abandon his physical body and still resides there. Once, he saw a royal disciple named Rinchen Drakpa, who had fallen from the monastic life and committed various evils, so he sent this teaching from Potala to a group of merchants, who then acted according to the Dharma. Great one.
Tibetan
་བཞི་ཞེས་གྲགས་པའི་ཡ་གྱལ་དྷརྨ་པཱ་ལའམ་ཆོས་སྐྱོང་ནི། རྒྱལ་པོ་སིངྒྒ་དང་། བྷར་ཥས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བའི་རུས་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མི་སོགས་དང་དུས་མཉམ་པ་ཙམ་ན། སྙན་ངག་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་འཁྲུངས། དགེ་བསྙེན་དུ་གནས་པའི་དུས་ནས་རིགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལུགས་ཕལ་མོ་ཆེ་མཁྱེན། སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་འདུལ་བ་ཉན། སླར་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལས་སྡེ་སྣོད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཉན་པས་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར། མདོ་སྡེ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཞལ་འདོན་དུ་བགྱིད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་བྱོན་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་མང་པོ་མཛད། འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ བསྒྲུབས་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་རྩེ་མོ་ལ་བྱོན་པ་གཟིགས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་རྟག་ཏུ་འཕགས་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པར་ནུས་ཤིང་། སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ཀུན་ལའང་དངོས་སམ། རྨི་ལམ་གང་ཡང་རུང་བར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་བཤིགས་སུ་འཇུག་ནུས། རང་ཉིད་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་ལ་མི་འཚོལ་བར་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལས་བླང་བས་ཆོག་པར་གྲགས། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔལ་ན་ལེནྡྲའི་མཁན་པོ་མཛད། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཁྲོ་རྒྱལ་དབྱུག་པ་རྣོན་པོའི་མཐུས་པ་སྡིགས་ནས་ངག་གནོན་པར་བྱེད་པ་ཅིག་བྱུང་། དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་རྣམ་རིག་ཏུ་བཀྲལ་བའི་འགྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་མཛད། སྐུ་ཚེའི་མཐར་ལྷོ་ཕྱོགས་གསེར་གླིང་དུ་བྱོན། བཅུད་ཀྱི་ལེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ། ལེགས་བྲིས་ཀྱི་གནས་གལ་བར་བཞུད་དོ་ཞེས་གྲགས་སོ།། །།རྨད་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟ་དེ་ཝ་འམ་ཞི་བའི་ལྷ་ནི། ལྷོ་ཕྱོགས་སཽ་དཥྚར་མིའི་བདག་པོ་བྱམས་པའི་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བཟུང་ངོ། །དེར་ནི་བཀུར་བར་འོས་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་གུས་པའི་ཤིང་རྟ་བརྟན་ཞིང་། ཕོངས་པ་དང་མགོན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཙམ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པ་ཞིག་གོ། སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོའི་མཐུས་གཞོན་ནུ་ནས་མནལ་ལམ་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཞལ་གཟིགས། བསྟན་བཅོས་དང་སྒྱུ་རྩལ་གྱིས་གནས་མང་པོ་ལ་མཁས་པར་གྱུར། རེ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཁྲི་བཤམས་པ་ན༑ རྨི་ལམ་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ནས། བུ་གཅིག་འདི་ནི་ང་ཡི་སྟན་ཡིན་
Chinese
被称为四位（大德）之一的达摩波罗或护法，大约与国王辛伽和巴尔沙统治时期的恰德拉郭弥论师等同时代，出身于诗人种姓，在南方血统中诞生。作为居士时，就精通种姓的优点和内外的大部分论典。从论师法护处出家并听闻律藏，之后从东方象处听闻包括分支在内的论藏，成为大学者。念诵一百零八部经，前往金刚座后，对殊胜本尊们做了许多赞颂。修持圣虚空藏，见到菩提树顶端。从那以后，总能向圣者听法。对于弟子众中发生的菩萨根本堕罪，无论在现实中还是梦中，都能让其在圣虚空藏面前忏悔堕罪。据说他自己和僧众的生活用品，也不向施主索取，而是从虚空藏中获取，以此为满足。在月称之后，担任吉祥那烂陀寺的住持。曾出现过这样一件事，他用忿怒明王的利器威慑外道论敌，使之无法出声。著有《四百论》的唯识宗注释等论著。晚年前往南方金洲。据说他已接近获得服食精华的成就，前往了善写之处的重要之地。
English
Dharmapala or Protector of the Dharma, one of the famous four, was roughly contemporaneous with the master Chandragomin during the reign of King Singha and Bharsha. He was born into a family of poets in the southern lineage. From the time he was a lay practitioner, he was knowledgeable in the virtues of his lineage and most of the inner and outer doctrines. He was ordained by the master Dharmarakshita and listened to the Vinaya. Later, he listened to the Tripitaka, including its branches, from the Elephant of the East, and became a great master. He recited one hundred and eight sutras and, after going to Vajrasana, composed many praises to the supreme deities. By practicing the noble Akashagarbha, he saw himself going to the top of the Bodhi tree. From then on, he was always able to listen to the Dharma from the noble one. For all the root downfalls of Bodhisattvas that occurred in the assembly of disciples, he was able to have them confess their downfalls before the noble Akashagarbha, either in reality or in dreams. It is said that he himself and the necessities of life for the Sangha were not sought from patrons, but were taken from the Akashagarbha treasury, and that was enough. After Chandrakirti, he became the abbot of glorious Nalanda Monastery. It is said that he once threatened the heretical opponents with the power of the wrathful king's sharp staff, suppressing their speech. He composed treatises such as the commentary on the 'Four Hundred Verses' explained in terms of Vijnanavada. At the end of his life, he went to the southern Suvarnadvipa. It is said that he closely attained the siddhi of taking essences and went to an important place for good writing. The great and extraordinary being, the master Shantideva or God of Peace, took birth as the tree of life as the son of the lord of men, called Armor of Loving-kindness, in southern Saurashtra. There, he was steadfast in his chariot of respect for all worthy places, and possessed great love for all the poor and helpless, so much so that the lineage of the Great Vehicle was awakened from that point on. Due to the power of past karma, he saw the face of the noble Manjushri in a dream from his youth. He became skilled in many places of learning through treatises and arts. After a while, when the throne was prepared for the empowerment of the kingdom, the noble Manjushri sat on the throne in a dream, saying, "My only son, this is my seat."