Tibetan
འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྤྱིར་གྲགས་པའི་བསྟན་སྐྱོང་ཆེན་པོ་དག་ལས་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཐར་སྨྲོས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཉིས་པ འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྤྱིར་གྲགས་པའི་བསྟན་སྐྱོང་ཆེན་པོ་དག་ལས་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཐར་སྨྲོས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཉིས་པ སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་དེའི་བསྟན་པ་འཕགས་པའི་་ཡུལ་དུ་རྩ་བ་ཇི་ལྟར་ཚུགས་པ་ནི། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་སྐྱོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་མཐའ་ཀླས་པ་ཉིད། སྔོན་དང་ད་ལྟ་ཕྱི་མའི་མུར་ཐུག་གི་བར་གནས་ཤིང་འཕེལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། དེའི་ངེས་པའང་། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་བཤད་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་དོན་མ་ནོར་བ་འཆོས་སྐྱོ་བ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྲེལ་ཞིང་། གཞན་ལ་འདོམས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཚད་མེད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས། །ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་བ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་ཚབ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སྟོན་པས་བསྟན་པ་ལེགས་པར་གཏད། དེས་ཀྱང་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་བསྐྱངས། ཀུན་དགའ་བོའི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མའི་ཆ་ཤས་སྤྱོ་བ་བདུན་དང་བཅས་པས་བསལ། བཀའི་བསྡུ་བ་དང་པོར་བྱས་པའི་ཚེ་ལྷ་དང་མིའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲར་གྲགས་པ་ཡང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་རང་དབང་དུ་སྤྱོད། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་སློབ་མ་དང་བཅས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་གུས་པས་ཕྱི་མའི་བསོད་ནམས་ལ་འདུན་པ་དེའི་ཚེ། རྒྱལ་ཚབ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་ནས་རི་བོ་བྱ་བག་རྐང་ཅན་དུ་སྐུ་གདུང་མི་འཇིག་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེར་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱོ་བ་རབ་ཏུ་བསྐུལ་བར་གྱུར་ཏེ། སྟོན་པའི་ཞལ་མཐོང་བའི་དགེ་སློང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག་ནི། སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཚེ་བདག་ཅག་བག་མེད་པར་འཁྱམས་པས་ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཡིད་འབྱུང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བསླབ་པའི་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད། འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །སྟོན་པའི་ཞལ་མ་མཐོང་བའི་དགེ་སློང་གསར་བུ་དག་ནི་བདག་ཅག་སྟོན་པའི་ཞལ་མཐོང་བ་ལས་ནི་རིང་དུ་གྱུར། དངོས་སུ་འདོམས་པར་བྱེད་པའང་མཐུ་ཆུང་གིས། བརྩོན་པ་རབ་ཏུ་མ་བསྐྱེད་ ན་རྣམ་པར་
Chinese
在圣地印度普遍知名的护持佛法的大德们中，讲述六庄严二胜等传记的论述，这是第二（部分）。 在圣地印度普遍知名的护持佛法的大德们中，讲述六庄严二胜等传记的论述，这是第二（部分）。 第二个总义，即佛法在圣地印度如何扎根：将要讲述的护持佛法的大德们，是由于他们的因缘， 使得因和果的无边法门得以存在。过去、现在和未来直至终结，他们都在住持和发展佛法。其确定之理在于：对善说之佛语进行讲说和修持，并且以不错误的方式，以具足调伏和厌离二者之义来解释佛语，以及以无量教诫他人的事业之力量。如是说：一切法皆为佛语和论著二者，善说之佛语及其释义，以此之力量，释迦之教法，将在此世间长久住留。如此说。当导师将佛法善交付于大代理人迦叶时，他也守护了四众眷属。阿难陀以七种呵责清除了心中的污垢，在进行第一次佛经结集时，天人和人类的世界都感到快乐。被称为阿阇世王的国王也自在地享用着先前积累的福德之果报。他对导师的教法以及弟子们都无比恭敬，渴望着来世的福德，在那时，大代理人迦叶也将佛法交付于阿难陀，然后在鸡足山以神力加持肉身不坏，之后便入灭了。在那里，所有的人都极度悲伤。那些见过导师容颜的比丘和在家众们，都懊悔地说：当佛陀住世时，我们放荡不羁，没有获得任何殊胜的成就。因此，他们都精进地修持三摩地和戒律。圣者学人们也是如此。那些没有见过导师容颜的新比丘们则说：我们与见到导师容颜的机会相距甚远，直接的教诫力量也很微弱。如果不精进努力，
English
Among the great Dharma protectors generally known in the sacred land of India, this is the second (part) of the discourse on the biographies of the Six Ornaments and Two Supremes, etc. Among the great Dharma protectors generally known in the sacred land of India, this is the second (part) of the discourse on the biographies of the Six Ornaments and Two Supremes, etc. The second general meaning is how the Dharma took root in the sacred land of India: The great Dharma protectors who will be discussed are due to their causes, that the endless vehicles of cause and effect exist. In the past, present, and future, until the end, they have been maintaining and developing the Dharma. The certainty of this is that they explain the well-spoken words of the Buddha by teaching and practicing them, and by interpreting them in a way that is not mistaken, with the meaning of both taming and renunciation, and by the power of immeasurable activities of admonishing others. It is said: All dharmas are the two, the Buddha's words and treatises, the well-spoken words and their commentaries. By this power, the teachings of Shakya will remain long in this world. So it is said. When the Teacher well entrusted the Dharma to the great regent Kashyapa, he also protected the fourfold assembly. Ananda cleared the stains of his mind with seven reproaches, and when the first Buddhist council was held, all the worlds of gods and humans were happy. King Ajatashatru, also known as such, freely enjoyed the fruits of his previous merits. He was utterly respectful to the Teacher's teachings and disciples, and longed for the merit of the future. At that time, the great regent Kashyapa also entrusted the Dharma to Ananda, and then blessed his body to be indestructible on Kukkutapada Mountain, and then passed into nirvana. There, all beings were extremely saddened. Those monks and laypeople who had seen the face of the Teacher regretted, saying: When the Buddha was alive, we wandered about carelessly and did not attain any special achievements. Therefore, they diligently practiced samadhi and discipline. The noble disciples were also the same. The new monks who had not seen the face of the Teacher said: We are far from the opportunity to see the face of the Teacher, and the power of direct admonition is also weak. If we do not exert ourselves diligently,