Tibetan
གས་གསུམ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་གསན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་མང་པོ་འཛིན་པ། བློ་གྲོས་ཐོགས་པ་མེད་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་མངའ་བ། བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་ཅིག་ཅང་དུ་བྱུང་བས་སྙན་པའི་གྲགས་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་ན། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་བས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་བྱུང་ནའང་། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་འོད་གཞན་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་དབུས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རེ་རེ་ཙམ་གནས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བསྡུ་བ་གསུམ་པའི་དགོས་དོན་གྱི་གཙོ་བོར་སྨོས་པ་དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོའམ། བཟང་པོ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་པ་དང་། ལྷ་ཆེན་ཤི་བའི་ཕྱི་ནས་བཟང་པོར་བྱུང་བར་སྨྲ་བའང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ཡང་། དེ་མ་བྱུང་བ་ཕན་ཆོད་དུ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའང་ཉིན་རེ་བཞིན་འཕེལ་བར་བྱུང་ལ། དེས་བསྟན་པ་དཀྲུགས་པ་ཕྱིན་ཆད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་ལ་མི་བརྩོན་པར་རྩོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་སེམས་པར་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའང་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བས་ཉན་ཐོས་པའི་བསྟན་པ་ནི་དར་ལམ་སྨིན་པ་དུས་དེ་ཙམ་ནས་ཡོད་ཅིང་། དེ་དག་གིས་ཐེག་ཆེན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་ པས། ཁྱབ་གདལ་དུ་མེད་ཅིང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དོ།། །།གང་གི་ཚེ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་དུ་གྱུར་བ་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ནམ། གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱི་མེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་ར་ཧ་འཛམ། །བུའི་མའི་གླིང་དུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་ལང་ཚོའི་མེ་ཏོར་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས། རིག་བྱད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་དང་། རིག་པའི་གནས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད། བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་གཙུག་ལག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ལགས་།།།།ཚིག་ག་བཟླབས་པ་ན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཆད་འཚོང་མའི་རྣམ་པས་དམ་ཚིག་གི་བདུད་རྩི་སྩལ་བ་རྟོག་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱད་དོ། །དེར་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་ཉམས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་ངན་པའི་ཐེམ་སྐས་ལ་དྲངས་ཏེ་སྨ་དབབ་པར་འདོད་པ་ན་སློབ་དཔོན་ནི་རེ་ཞིག་ནས་དཔལ་གྱི་རིག་ལ་བར་གསང་བའི་བདག་པོས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ནས། ལུང་ལེགས་པར་བྱིན་ཏེ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་ཤིང་རྟ་ལ་འཛེགས་པ་ཞིག་པོས། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཆང་སྐྱུག་པའི་སྦྱོར་བ་མཛད། མཚོའི་སྟེང་དུ་རྡོ་ཆེན་པོ་འཕངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ངས་འཐུངས་ན་ནི་བྱིང་ཤིགཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འཐུངས་ན་འཕྱ་བར་གྱུར་ཅིག། གསུངས་པས་འཕྱོ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ་སྙམ་དུ་ཤྲཱིན་ལེནྡྲར་བྱོན། འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་བསྒྲུབས་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར། གནས་དེ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་སྨྲ་བའི་མཁན་པོར་གྱུར་བར་གྲགས་ནའང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དར་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིང་། བསྟན་པའི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཞེན་པ་སྤངས། མདའ་འཚོང་གི་བུ་མོ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་། མདའ་བསྲངས་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྡ་ཐབས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་པར་ངོ་ འཕྲོད་ནས། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་མདའ་མཁན་མཆོག་གི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་སྤྱོད་དོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་མཐའ་ཡས་པས་འཕྱས་པས། ཀྱེ་ལགས་ང་ནི་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །སྨྱིག་མཁན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། །རིགས་དང་རིགས་མིན་ངས་མ་མཐོང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་དོ་ཧ་སྤྱོད་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱང་གླུ་རོལ་མོར་འཁྲོལ་བས། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་མངོན་སུམ་པའི་གནས་ལུགས་ལ་སྦྱར། རིག་པ་འཛིན་པའི་ལུས་སུ་གྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་མཐར་མི་སྣང་བར་གྱུར་བས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་གྲགས་པས་ཁྱབ། འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་མཛད་ནས་སྐུ་ལུས་མ་སྤངས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བཞུད་པར་གྲགས་པ་དང་། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་དོན་དུ་རང་གི་ཕུར་སྦྱངས་པའི་དུད་པས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཞིང་དུ་བཞུད་དོ་ཞེས་གྲགས་སོ།། །།དེ་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མའི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཅིང་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོ་པ། འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་གྱི་རྩེ་མོ། དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི། ཤྲཱི་པརྦ་ཏའི་ཤར་ཕྱོགས་གྲོང་ཁྱེར་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའམ། ཡང་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་བེདནྷའི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྦྱེ། །བའི་འཁྲི་ཤིང་བཟུང་། ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ངག་ལས་དགེ་སློང་བརྒྱ། བྲམ་ཟེ་བརྒྱ། ཕལ་པ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་མོ་དྲངས་ན་རིམ་པས་ལོ་བདུན། ཟླ་བ་བདུན། ཞག་བདུན་དུ་འཚོ། དེ་ལས་ཐབས་མེད་ཟེར་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས། དེ་རྣམས་རྫོགས་སུ་ཉེ་བ་ན། ཕ་མས་མ་བཟོད་དེ་ཡུལ་འཁྱམ་དུ
Chinese
听闻三界导师讲法的，持有众多经部的，大乘比丘，智慧无碍，拥有神通和证悟，全部获得了安忍，因此美名远扬。声闻乘的人们没有成为他的行为处境，即使有人诽谤说大乘非佛语，但是就像太阳的光芒照耀其他光芒一样，即使成千上万的声闻乘中只有一两个大乘修行者，也不会被压倒。虽然如此，在第三次结集的主要目的中提到的比丘大天，或者善护是同一个意思的不同名称，也有人说大天死后转世为善护。无论如何，在那之前，获得果位的人每天都在增加，自从他扰乱了教法之后，比丘们不再努力修行瑜伽，只想着争论，因此获得果位的人非常少。声闻乘的教法从那时起开始兴盛，他们诽谤大乘，因此大乘没有广泛传播，而是处于潜伏状态。 当四大种姓之一的婆罗门罗睺罗，或者成就自在者一切的总祖师大阿阇黎在布玛林，完全占据了婆罗门种姓的青春之花，精通了包括枝分在内的明咒，以及十八大学科，八种观察等，到达了声明论典的彼岸，有五百婆罗门童子。念诵咒语时，金刚瑜伽母化现为妓女形象，毫不犹豫地享用了三昧耶的甘露。因此，他被指责为堕落了婆罗门种姓，想要把他拉到恶名的阶梯上进行羞辱时，阿阇黎暂时被具光荣的秘密主显现了智慧的坛城，赐予了预言，登上殊胜成就的车乘，对婆罗门们做了呕吐酒的举动。向海中投掷大石，说：如果我喝了，就沉下去！如果你们喝了，就嘲笑吧！
English
Having listened to the Dharma from the Three Realms' Teacher, Mahayana monks holding many Sutras, with unobstructed wisdom, possessing miraculous powers and clairvoyance, all having attained forbearance, thus their fame spread everywhere. Because the Shravakas did not become his sphere of activity, even if some slandered, saying that the Mahayana is not the Buddha's word, just as the light of the sun illuminates other lights, even if there are only one or two Mahayana practitioners among thousands of Shravakas, they will not be overwhelmed. Even so, the Bhikshu Mahadeva, mentioned as the main purpose of the Third Council, or Bhadra, is considered a different name with the same meaning, and there are also those who say that Mahadeva was reborn as Bhadra after his death. In any case, before that happened, the attainment of fruition increased day by day, but since he disturbed the Dharma, the Bhikshus no longer diligently practiced yoga, but only thought about arguing, so the attainment of fruition was very rare. The Shravaka's teachings flourished from that time, and they slandered the Mahayana, so the Mahayana did not spread widely, but was in a dormant state. When the Brahmin Rahula, one of the four great castes, or the great Acharya, the common ancestor of all accomplished masters, fully occupied the flower of youth of the Brahmin caste in Bhumalings, became proficient in the Vidyadharas including the branches, and the eighteen great sciences, eight kinds of examinations, etc., reached the other shore of the ocean of scriptures, there were five hundred Brahmin boys. When reciting the mantra, Vajrayogini manifested as a prostitute, and unhesitatingly enjoyed the nectar of Samaya. Therefore, when he was accused of having fallen from the Brahmin caste and wanted to drag him to the ladder of infamy to humiliate him, the Acharya was temporarily shown the mandala of wisdom by the glorious secret lord, gave prophecies, and ascended the chariot of supreme accomplishment, performed the act of vomiting wine to the Brahmins. He threw a large stone into the sea and said: If I drink it, sink! If you drink it, laugh!
Chinese
便以欢喜雀跃。之后心想，出家乃一切教法的根本，于是前往室利那楞陀（Śrīnālandā）。于圣 સ્થવિર（梵文天城体：સ્થવિર，梵文罗马音：sthavira，汉语字面意思：长老）部出家。受具足戒后，成为精通三藏的智者。据说他在该地成为精通律藏的堪布。大乘经部得以弘扬，广作利乐教法之事。他无有造作地示现大手印方便道之近取因，我等当追随其后修学，如是思惟后，便舍弃了对出家苦行的执着。迎娶箭匠之女作为成就之助缘。以箭之正直，以隐喻的方式领悟了实相之体性， 于是以箭匠的装束游历于各地。当时，国王等无量众生对他加以嘲讽。他则唱道：‘奇哉！我乃婆罗门，与篾匠女一同生活。种姓与非种姓，我皆未曾见。’等等，以金刚歌的方式奏响了多哈之乐。使国王等五千人现证实相。最终，他化为持明之身，于空中行走，隐没不见，其名声传遍四方。据说他利益了众多有情，未舍肉身而前往佛土。另一种说法是，为了饿鬼道的利益，他以自身所修之烟供，加持了众多饿鬼众生得以转生天界。据说他已前往自性大手印之刹土。其主要弟子，被授记为导师大圣者的化身，是赡洲庄严之顶饰，胜者怙主圣龙树。于室利 Parvata（Śrī Parvata）之东方的吉祥城市，或南方 Vidarbha（毗达尔巴）地区之婆罗门种姓中出生。手持菩提树苗。占相师预言，若能为一百比丘、一百婆罗门、一百平民供斋，则可分别延寿七年、七月、七日。除此之外别无他法，于是照此办理。当斋供即将结束之时，父母不忍，便将其流放异地。
English
Then, filled with joy and elation, he thought, "Ordination is the root of all teachings," and went to Śrīnālandā. He took ordination in the Ārya Sthavira (स्थविर, sthavira, meaning "Elder") school. After receiving full ordination, he became a master of the three baskets of knowledge. It is said that he became a Khenpo proficient in the Vinaya in that place. The Mahāyāna sutras flourished, and he performed great deeds for the benefit and happiness of the teachings. He effortlessly demonstrated the proximate cause of the Great Seal's path, and thinking, "We should follow and practice after him," he abandoned his attachment to the asceticism of ordination. He took the daughter of an arrow maker as an aid to accomplishment. Through the straightness of the arrow, he understood the nature of reality through metaphorical expression, and thus traveled to various places in the guise of an arrow maker. At that time, countless beings, including kings, mocked him. He sang, "How wonderful! I am a Brahmin, living with a basket weaver woman. I have never seen caste or non-caste," and so on, playing the music of Doha in the manner of a vajra song. He led five thousand people, including kings, to directly realize reality. Finally, he transformed into a Vidyādhara body, walked in the sky, and disappeared, his fame spreading in all directions. It is said that he benefited many sentient beings and went to the Buddha-field without abandoning his physical body. Another account says that for the benefit of the pretas, he blessed many preta beings to be reborn in the heavenly realms through the smoke offering he had cultivated. It is said that he has gone to the realm of the Great Seal of Self-Nature. His main disciple, prophesied to be an incarnation of the great sage, the adornment of Jambudvipa, the glorious protector, the noble Nāgārjuna, was born into a Brahmin family in the auspicious city east of Śrī Parvata or in the Vidarbha region of the south. He held a Bodhi tree sapling. Astrologers predicted that if he could offer feasts to one hundred monks, one hundred Brahmins, and one hundred commoners, he could extend his life by seven years, seven months, and seven days respectively. There was no other way, so he did as instructed. As the feasts were nearing completion, his parents could not bear it and sent him away to wander in a foreign land.