Tibetan
ས་དམ་ཚིག་གི་རལ་གྲི་ཤུབས་ནས་ཕྱུང་མ་ཐག་རལ་གྲིའི་མཐུས་རྒྱལ་པོའི་མིག་ཅིག་ཤོས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏེ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས། སླར་མིག་འཕྲུལ་བ་འབྱར་བར་མཛད་པས་མཆོག་ཏུ་དད། བསྙེན་བཀུར་གྱིས་བསྟེན་ནས་བཞུགས་པར་གསོལ་ཡང་མ་གནང་སྟེ་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་བསྐྱང་བ་དང་། ནང་པའི་ཆོས་གཞི་བཅུ་ཕྲག་གཉིས་འཛུགས་པར་བསྒོས་ནས་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན། དཔལ་ན་ལེནྡྲར་ཙནྡྲ་གོ་མིའི་ཕྱི་མ་མཁན་པོ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། མཚན་ཞི་བའི་ལྷར་བཏགས། དེར་པཎྜི་ཏ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལས། ནང་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཆོས་གསན་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྙེས། བསླབ་པ་ཀུན་ནས་བཏུས་དང་། མདོ་ཀུན་ནས་བཏུས་ལེགས་པར་བརྩམས་པས་མཁས་པའི་ཡང་རྩེར་སོན་པ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་ངོར་ཁ་ཟས་ཀྱང་བྲེའོ་ཆེ་ལྔ་ལྔ་གསོལ། ཉིན་མཚན་དུ་མནལ་ཞིང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་ལྟར་བྷུ་ཀུའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས། དགེ་འདུན་རྣམས་ན་རེ། དད་རྫས་ཆུད་གསན་པར་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་པ་འདི་བསྐྲད་པར་འོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མདོ་རེ་མོས་སུ་བཏོན་ལ་རང་བུད་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། ཆོ་འཕྲུལ་ཟླ་བ་ལ་གསུང་རབ་རེ་མོས་ཀྱིས་འདོན་པའི་སྐབས་སུ་འབྱོན་པར་བསྐུལ་ལོ། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ལན་འགའ་གཅོམ་བསྐྱུངས་ནའང་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སད་པར་བགྲོས་ནས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བས་མཐར་ཞལ་གྱིས་འཆེས་སོ། །དེར་ཕལ་ཆེར་ནི་དམའ་དབབ་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཤིང་། ལ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་ལ་འདུ་བར་ བྱས་པའི་དབུས་སུ་ཁྲི་ཆེན་པོ་བཤམས་སོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་བྱོན་ཏེ་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བག་ཚ་བ་མེད་པར་བཞུགས་ནས། མདོ་སྔར་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་ནམ། འོན་ཏེ་སྔར་མ་གྲགས་པ་ཞིག་འདོན་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོད་བགམ་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ནས་སྔར་མ་གྲགས་པ་ཞིག་འདོན་པར་བསྐུལ་ཏོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་གསུངས་ནས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག། བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །ཞེས་པའི་ཚིག་མཚམས་ནས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་་ལ་རྡེ་མཐོར་གཤེགས་ནས་སྐུ་ལུས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནའང་། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གཞུང་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲོག་པར་བྱེད་ཅིང་། པཎྜི་ཏ་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློས་བཟུང་བ་ན། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་ཤློ་ཀ་སྟོང་ལྷག་པ་ཅིག་བྱུང་། མཆོད་བརྗོད་རང་གི་བློས་སྦྱར། ཡུལ་དབུས་པ་ཟེར་ཏེ་ཤར་བ་རྣམས་ལ་ཤློ་ཀ་བདུན་བརྒྱ་ལས་མ་བྱུང་བ། བཤགས་ལེ་དང་། ཤེས་ལེ་ཆད་པར་གྲགས། མཆོད་བརྗོད་དབུ་མའི་དེ་ཉིད་ལྷན་ཐབས་སུ་བྱས། དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། བརྩམ་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པ། རྗེས་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བརྩིས་པའི་ཤློ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་ཅིག་བྱུང་གས། བཞུགས་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་བཀོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཏྲི་ལིངྐའི་ཆ་གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ལིངྐར་གཤེགས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཞེས་ཐོས་པས་པཎྜི་ཏ་གསུམ་གྱིས་སོང་ནས། ན་ལེནྡྲར་འབྱོན་པར་ཞུས་པས་མ་གནང་། རང་རང་གིས་གཟུངས་ཀྱིས་བཟུར་བ་ཡི་གེར་བཀོད་པའི་ལུགས་གསུམ་པོ་གང་དག་པ་ཡིན་ཞུས་པས། ཡུལ་དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལྟ་བར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་ཞུས་པས། བྲང་ཁང་གི་སྐར་ཁུང་ན་ཤིང་ཤུན་ལ་པཎྜི་ཏའི་ཡི་གེ་ཕྲ་ མོས་བྲིས་པའི་གླེགས་བམ་ཡོད་པ་ལོངས་ཞེས་གསུངས། ཡུལ་དེ་ན་ནགས་ཚལ་དང་བཅས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་མཆིས་པར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་བཞུགས་པ་ལས་ནགས་ཚལ་གྱི་རི་དྭགས་བྲང་ཁང་དུ་འོངས་པ་རྣམས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དམིགས་པ་མེད་པར་རྒྱས་བཏབ་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་བྲང་ཁང་དུ་རི་དྭགས་རྣམས་སོང་བ་མཐོང་ཞིང་། ཕྱིར་བྱུང་བ་མ་མཐོང་ལ། རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་ཁ་བྲི་བའང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །དེར་སྐར་ཁུང་ནས་བལྟས་པ་ན་སློབ་དཔོན་ཤ་གསོལ་བ་མཐོང་ནས། དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་རྒོལ་བར་བརྩམས་པ་ན། རི་དྭགས་རྣམས་སླར་གསོས་ཏེ་ཉམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དག་ཕྱིར་བྱུང་ནས་ནགས་གསེབ་ཏུ་སོང་ངོ། །སླར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཀྱང་བོར་ཏེ་བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གཤེགས་པའི་ཚེ། སྒོ་དྲུང་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་གཅིག་གིས་འཁྲུད་མདོར་བའི་ཟེགས་མ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ལ་རེག་པས་ལྕགས་བསྲགས་ལ་ཕོག་པ་བཞིན་དུ་ཁོལ་བར་གྱུར་བ་དེས་མཐོང་ངོ། །ཇེ་ཞིག་ན་བ་ཏི་བི་ཧ་རའི་རྒྱལ་པོའི་ས་ཆར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་བདེ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བས་འོངས་ནས་ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྩད་ཅིང་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲན་པར་བསྐུལ་བ་ན། ནར་པ་གཞན་རྣམས་བག་ཚ་བར་གྱུར་ཏེ། དེར་སྔར་གྱི་འཁྲུད་མའི་བྱ་བ་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་དེས་དེ་དྲན་ནས་ངེས་པར་རྩོད་པ་བཟློ
Chinese
当誓言之剑刚从剑鞘中拔出，剑的力量就使国王的一只眼睛掉到了地上。由于这个原因，国王连同他的随从都感到害怕，并寻求庇护。当他再次用魔法粘上眼睛时，他非常感激。他请求以敬畏之心侍奉并留下来，但他没有同意，而是告诫要像正法一样治理王国，并建立二十个佛教基础，然后前往中部地区（指印度）。在吉祥的那烂陀寺，他从旃陀罗·古弥的后代，堪布嘉瓦拉那里出家。他被命名为寂天。在那里，他与班智达们住在一起，在内心向圣者文殊菩萨听法，并获得了无数的禅定之门。他完美地创作了《学处总集》和《经集论》，成为了学者的顶峰。然而，在别人看来，他每天吃五大碗食物，日夜睡觉，像一个游手好闲的人一样，不做任何闻思修。僧侣们说：“应该驱逐这个浪费信财的第三种人。”因此，他们商议轮流背诵经文，让他自己离开。在神变月，他们敦促他参加经文的轮流背诵。当时，导师多次推辞说：“我们什么也不知道。”但班智达们商议要考验他，并强烈敦促他，最终他答应了。在那里，大多数人聚集是为了贬低他，有些人则聚集在怀疑的地方。 在（众人）之中，摆设了一个巨大的法座。那时，导师亲自来到，毫不犹豫地坐在法座上，说道：“是背诵以前背诵过的经文，还是背诵以前没有听过的经文？”所有人都渴望考验他，于是敦促他背诵以前没有听过的经文。在那里，他开始宣讲《入菩萨行论》，从“何时事物和非事物，不在心识前显现”这句偈颂开始，他升到空中，身体消失不见。然而，伴随着梵天的声音，正法的声音直到经文结束也没有中断。当时，他们异口同声地说：“这位圣人是智慧无尽的啊！”
English
As soon as the sword of oath was drawn from its sheath, the power of the sword caused one of the king's eyes to fall to the ground. Because of this, the king, along with his entourage, became frightened and sought refuge. When he magically reattached the eye, he was extremely grateful. He requested to serve with reverence and stay, but he did not agree. Instead, he admonished to govern the kingdom according to the Dharma and to establish twenty Buddhist foundations, and then he went to the central region (referring to India). At the glorious Nalanda Monastery, he was ordained by Khenpo Gyalwai Lha, a descendant of Chandragomin. He was named Shantideva. There, he stayed with the Panditas, inwardly listening to the Dharma from the noble Manjushri, and attained countless gates of Samadhi. He perfectly composed the Compendium of Trainings and the Compendium of Sutras, becoming the pinnacle of scholars. However, to others, he ate five large bowls of food every day, slept day and night, and like a bum, did not engage in any hearing, contemplation, or meditation. The monks said, "This third kind of person who wastes the offerings of faith should be expelled." Therefore, they deliberated to recite the scriptures in turn and let him leave on his own. During the month of miracles, they urged him to participate in the recitation of scriptures in turn. At that time, the teacher repeatedly declined, saying, "We know nothing." But the Panditas deliberated to test him and strongly urged him, and finally he agreed. There, most gathered to humiliate him, and some gathered in a place of doubt. In the midst (of the crowd), a huge throne was set up. At that time, the teacher himself came and sat on the throne without hesitation, saying, "Shall I recite a scripture that has been recited before, or shall I recite a scripture that has not been heard before?" Everyone was eager to test him, so they urged him to recite a scripture that had not been heard before. There, he began to preach the Bodhisattvacharyavatara (A Guide to the Bodhisattva's Way of Life), starting from the verse, "When things and non-things, do not appear before the mind," he ascended into the sky, and his body became invisible. However, accompanied by the voice of Brahma, the sound of the Dharma did not cease until the scripture was completed. At that time, they all said in one voice, "This holy being is of inexhaustible wisdom!"
Chinese
发出巨响。当那些获得陀罗尼的班智达们用心记住时，克什米尔人出现了一千多个颂歌，他们用自己的智慧添加了赞颂词。而那些被称为中部地区的人，即东方人，只出现了七百个颂歌，据说忏悔文和知识有所缺失，他们将中观的赞颂词作为补充。中部地区的人们没有赞颂词，也没有开始的誓言，据说有一个包含一千个颂歌，被认为是后咒的权威。对于居住集会的地点产生了怀疑。 听说他去了德陵伽地区的卡陵伽城并在那里居住，三位班智达前去请求他前往那烂陀寺，但他没有允许。他们问：“你们各自用陀罗尼记住并写下来的三种方式，哪一种是正确的？”他回答说：“按照中部地区的人们记住的方式是正确的。”他们又问：“那么，《学集论》和《经集论》在哪里可以见到？”他回答说：“在内室的窗户里，有一本写在树皮上的，用班智达细小的文字写成的书。” 那个地方有一座带森林的寺庙，他与大约五百名僧侣住在一起。他用神通让来到内室的森林动物无法被看见，因此，僧侣们看到动物们进入了导师的内室，却没有看到它们出来，僧侣们也知道动物的数量在减少。在那里，当他们从窗户往里看时，看到导师在吃肉，僧侣们开始反对，这时，那些动物又恢复了活力，变得强壮，走了出来，进入了森林深处。后来，他也放弃了出家的标志，前往了无取舍的行为。在某个门口，一个人洗脚的水溅到了导师的脚上，就像碰到烧红的铁一样沸腾起来，那个人看到了。 后来，在巴蒂比哈尔国王的领地，一个名叫“快乐制造者”的外道班智达前来辩论内外道义，并挑战神通和法术。其他的纳尔帕变得胆怯起来。这时，先前看到洗脚水事件的那个人想起了这件事，心想一定要阻止这场辩论。
English
It made a loud noise. When the scholars who had obtained Dharani remembered it by heart, the Kashmiris produced more than a thousand shlokas, and they added praises with their own wisdom. But those who were called the central region people, that is, the easterners, produced only seven hundred shlokas, and it was said that the confession and knowledge were lacking, and they used the Madhyamaka praise as a supplement. The central region people did not have praises, nor did they have the vow to start, and it is said that there was one containing a thousand shlokas, which was considered the authority of the subsequent mantra. There was doubt about the location of the assembly. Having heard that he went to the city of Kalinga in the Trilinga region and resided there, three scholars went and requested him to go to Nalanda, but he did not allow it. They asked, "Which of the three ways that you have each remembered with Dharani and written down is correct?" He replied, "It is correct according to the way the central region people remember it." They asked, "Then where can the *Śikṣāsamuccaya* and the *Sūtrasamuccaya* be seen?" He replied, "In the window of the inner room, there is a book written on bark with the fine letters of a scholar." In that place, there was a monastery with a forest, and he lived together with about five hundred monks. He used his magical powers to make the forest animals that came to the inner room invisible, so the monks saw the animals go into the teacher's inner room, but they did not see them come out, and the monks also knew that the number of animals was decreasing. There, when they looked in from the window, they saw the teacher eating meat, and the monks began to object. At this time, those animals regained their vitality, became strong, and came out and went into the depths of the forest. Later, he also abandoned the signs of ordination and went to a practice without acceptance or rejection. At a certain gate, a person saw that the water from washing feet splashed on the teacher's feet, and it boiled like it had touched red-hot iron. Later, in the territory of the king of Bati Bihar, a heretical scholar named "Happiness Maker" came to debate the inner and outer doctrines, and challenged magical powers and spells. The other Narpas became timid. At this time, the person who had previously seen the washing water incident remembered it and thought that he must stop this debate.