Tibetan
ག་པ་ཞིག་ངས་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན། མུ་སྟེགས་དང་ནུས་པ་འགྲན་པར་ཞུས་པས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་ལའང་བསྙད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདུས་པའི་དབུས་སུ་ཁྲི་བརྩེགས་ནས་ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྩོད་དུ་བཅུག་པས་སློབ་དཔོན་ཉིད་རྒྱལ་ལོ། །དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་རྡུལ་ཚན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་ལ་བྲིས་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཟད་པར་རླུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་འཐོར་རླུང་དྲག་པོས་བསྐྲད་པ་ཆུ་བོ་ཞིག་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ། །ཆེས་ཤིན་ཏུ་དར་ བར་མཛད་ཅིང་ཡུལ་དེ་ལའང་མུ་སྟེགས་ཕམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་སྐབས་དེར་གྲགས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ད་ལྟ་མིང་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་པའི་ངེས་པའང་མེད་ཅེས་མཁས་པ་དག་གློད་དོ། །གཞན་ལང་། །ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། མུ་ཏོབ་སྟོང་ཕྲག་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར། འཁྲུག་པ་ཆེན་པོའི་འཐབ་ཟླར་ཞུགས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྡུམས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚརཅན་གྱིས་མཛད་པའི་གཏམ་བདུན་ཞེས་བགྲང་བའང་ཡོད་ཀྱི། དགོངས་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ། པཎྜི་ཏ་པུ་ཏི་ཙནྡྲས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་བདག་ཉིད་ཆེ། སྐྱེས་བུ་མང་པོ་བྱོན་མོད་ཀྱི། །ཞི་བའི་ལྷ་ཡིས་མཛད་པ་འདྲའི། །ཉམས་དང་དགོངས་པ་ཅན་མི་རྙེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། །།རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་གྱི་ནོར་བུར་སོན་ཞིང་འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དྲུག་ལས། གཞུང་འགྲེལ་བར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཀཱཉྩི་ན་གར་ཞེས་པའམ། ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་གྲགས་པ་ཏྲི་མལ་ཡའི་ཡུལ་གྱི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་སམ་མཁས་པའི་མདུན་སར་རྒྱལ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་སེངྒེ་ལྔ་པ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་དུས་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཆུང་ངུ་ནས་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་པས། རིགས་ཀྱི་ཆོས་དང་། ཡབ་མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རོ་ཉཱནནྟ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་ལས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་པའི་རྩེར་སོན་ཏོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་ཡང་བསྔགས་པའི་སྐབས་ཤིག། སྟོན་པ་བདེན་པར་གསུང་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འགའ་ཞིག་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ལམ་དུ་དོང་ཟན། རང་གི་སྟོན་པ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་ཤིང་། བསྟ
Chinese
我心想自己有能力，就去到上师那里。请求与外道比试能力，上师如其所请应允了，也禀告了那个地方的国王。国王在众人聚集的中央设置高座，让内外道进行辩论，结果是上师获胜。当时外道在空中刹那间画出一个巨大的微尘坛城，上师入于尽灭风的等持，坛城和外道都被狂风吹散，到了河的对岸。极度兴盛，那个地方当时也被称为外道失败的地方，但由于时代的力量，现在这个名字是否还流传就不得而知了，学者们如是说。其他，持有特殊见解的五百人和，供养成千上万的食物，加入大争斗的战场并通过神变调解等等，也有人列举了七个奇妙的故事。他的见解和行为方式超越其他。班智达布迪旃扎说：“对于胜者的教法而言，他是伟大的主人，虽然出现过很多人，但像寂静天神一样行事，具有这种修养和见解的人难以找到。”就像他说的那样。所有善于辩论的人都将他奉为顶髻上的珍宝，他是使赡部洲美丽的六庄严之一。伟大的论师吉祥法称，是注释经论的论师。据说在靠近南方海洋的地方，名叫迦腻遮那嘎尔的地方，或者内外都出名的德里玛拉雅地方的名字的变体，或者在学者面前被称为国王顶髻上的珍宝的地方，国王辛哈五世在位时，他出生于婆罗门种姓的幼苗家族。从小就非常聪明，凭借种姓的宗教，以及父亲外道昆度绕南达的权威，对外道的所有宗派都精通并达到了顶峰。当时婆罗门们特别赞扬他。他开始将一些宣称导师是真理的宗派引入歧途，认为自己的导师是有缺陷的，教义
English
Thinking I had some ability, I went to the teacher. I requested to compete with the heretics in abilities, and the teacher agreed as requested, and also informed the king of that country. The king set up a high seat in the center of a gathering of many people, and had the inner and outer schools debate, and the teacher himself was victorious. Then, the heretic instantly drew a large mandala of dust particles in the sky. The teacher entered into the samadhi of the wind of annihilation, and the mandala and the heretics were scattered by the strong wind, going to the other side of a certain river. He made it extremely prosperous, and that place was also known at that time as the place where the heretics were defeated, but due to the power of the times, it is not certain whether that name is still known today, the scholars say. Others say that there were five hundred people holding special views, and thousands of offerings of food, joining the battlefield of great strife and reconciling through miracles, etc., and some enumerate seven wonderful stories. His views and ways of acting are superior to others. Pandit Puti Chandra said, "For the teachings of the Victorious One, he is a great master, although many people have appeared, it is difficult to find someone who acts like the peaceful god and has such cultivation and views." It is just as he said. All those skilled in debate regard him as the jewel on the crown of their heads, and he is one of the six ornaments that make the Jambudvipa beautiful. The great teacher, glorious Dharmakirti, is the teacher who comments on the scriptures. It is said that near the southern ocean, in a place called Kanchinagara, or a variant of the name of the place of Trimalla, which is famous both internally and externally, or in a place called the jewel on the crown of the king in front of scholars, when King Simha V was on the throne, he was born into a sprout family of the Brahmin caste. From a young age, he was very intelligent, and by virtue of the religion of his caste, and the authority of his father, the heretic Kundurananda, he was proficient in all the tenets of the heretics and reached the peak. At that time, the Brahmins especially praised him. He began to lead astray some of the schools that claimed the teacher was the truth, thinking that his own teacher was flawed, and the teachings
Tibetan
ན་བཅོས་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་མཚང་རིག་པར་གྱུར་ནས། མོས་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་དགེ་བསྙེན་གྱི་ ཆ་ལུགས་སུ་འཛེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་ན། བསྔགས་པར་འོས་པའི་གནས་བརྗོད་པས། དེ་དག་གི་གནས་ནས་བསྐྲད་དོ། །དེར་ཡུལ་དབུས་སུ་སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་པར་བྱས། མདོ་སྡེ་དང་གཟུངས་སྔགས་བསྡོམས་པའང་ལྔ་བརྒྱ་ཐུགས་ལས་འདོན། རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་མང་པོ་ཉན་ཡང་ཚིམས་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ནས། དཔལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་སློབ་མ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གཅིག་ཉན་པས་སློབ་དཔོན་དང་མཉམ། ལན་གཉིས་ཉན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་མཉམ་པར་བྱུང་། གསུམ་པའི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་སྡེས་ཀྱང་ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོངས་པའི་འཁྲུལ་བའི་གནས་ཇི་བཞིན་པར་བཟླས་པས། སློབ་དཔོན་ཤིན་ཏུ་མཉེས་ཏེ་ཁྱོད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་མཉམ་མོ། །གྲུབ་མཐའ་ནོར་བ་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ལ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བའང་གྱིས་ཤིག་པར་གནང་བ་ཐོབ་བོ། །སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི་འདོད་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཌེ༚་གི་པ་འཐད་པར་བྱེད་པས་དེ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་ནོད་དེ། ལྷག་པའི་ལྷ་བསྒྲུབས་པས་ཧེ་རུ་ཀས་མངོན་སུམ་པར་ཞལ་བསྟན། ཅི་འདོད་གསུང་བ་ན། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་འཚལ་ལོ། །ཞུས་པས་བཞད་སྒྲ་དང་བཅས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བསྟོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱང་མཛད། རེ་ཞིག་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གཞུང་གི་གྲུབ་མཐའི་གསང་ཚིག་སློབ་པར་བཞེད་ནས། ཁོལ་པོའི་ཆ་ལུགས་སུ་རྫུས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་བྱོན། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སུ་མཁས་དྲིས་པས། འགྲན་གྱི་དོ་མེད་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་ཡིན་ཟེར། ཆོས་འབྱུང་སྔ་མ་ཚོར་འདི་ཞང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ཟེར་བ་སོགས་བཀའ་མི་བཙན་པར་གྲགས། མུ་སྟེགས་ འདི་དང་། ལྷ་ཆེན་པོའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་། ལེགས་ལྡན་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་སློབ་མ་མང་པོ་རྩོད་པས་དམའ་ཕབ་ནས་མངའ་ཐ་དད་ལོངས་སྤྱོད་ཕྲོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རོལ་བ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལས་མངའ་ཐད་ཐོབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེའི་ཚོགས་དང་ལྡན་ཞིང་། བྲན་ཕོ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་རེ་རེ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས། དེའི་གཡོག་ཏུ
Chinese
即使是虚假的治疗，也变成了认识到偏离解脱道的过失，于是乘坐信仰之车，登上了居士的装束。婆罗门们询问其原因，他陈述了值得赞颂之处，便被从他们的住所驱逐。在那里，于卫藏地区从导师法护处出家，精通三藏。能背诵五百部经部和总持咒语。听了很多其他的论理学论著，也没有获得满足。从吉祥方象的弟子自在军那里听了一遍《量理宝论》，就与导师相等。听了两遍，就与方象相等。第三遍时，自在军也如实地复述了方象尚未完全领悟的错误之处。导师非常高兴，说：“你与方象相等了。驳倒一切错误的宗派，也请作《量理宝论》的注释。”获得了允许。密咒的导师虽然有不同的意愿，但认为戴瓦吉巴是合理的，因此从他那里如实地获得了灌顶。修持增上天，嘿汝嘎亲自显现，问想要什么，他说：“想要完全战胜一切。”说完，伴随着笑声消失了。在那里也持续不断地作赞颂。一段时间后，为了彻底击败所有外道，想要学习其他宗派的宗义秘密语，于是伪装成奴隶的装束，前往南方的一切地方。询问谁精通外道宗义，他们说：“是无与伦比的竞争者青年嬉戏。”早期的法源志中认为这是他的叔父，说不接受青年女子等，据说是不严厉的命令。这个外道和侍奉大自在天的两个追随者等，与佛护、善护和方象的许多弟子辩论，使之低劣，夺走了不同的统治权和享用，有这样的故事。当时，青年嬉戏从国王那里直接获得了统治权，拥有丰收的稻田，以及牛和水牛的群，还有五百个男女奴隶，以及依靠乳粥为生的眷属，因此作为他的仆人。
English
Even false remedies became the recognition of faults deviating from the path of liberation. Then, mounting the chariot of faith, he ascended to the guise of a lay devotee. When the Brahmins inquired about the reason for this, he spoke of praiseworthy things, and was expelled from their dwellings. There, in the central region (Ü-Tsang), he took ordination from the master Dharmapala and became skilled in the three pitakas. He could recite five hundred sutras and dharani-mantras from memory. Although he listened to many other treatises on logic, he was not satisfied. From the disciple of the glorious Dignāga, Vasudeva, he heard the Pramāṇasamuccaya once and became equal to the teacher. After hearing it twice, he became equal to Dignāga. The third time, Vasudeva also repeated the erroneous points that Dignāga had not fully understood. The teacher was very pleased and said, "You are equal to Dignāga. Refute all erroneous tenets and also make a commentary on the Pramāṇasamuccaya." He received permission. The mantra master, although having different intentions, considered Devagupta to be reasonable, and therefore received the empowerment correctly from him. By practicing the higher deity, Heruka appeared to him directly. When asked what he desired, he said, "I wish to completely conquer all directions." After saying this, he disappeared with laughter. There, he also continuously composed praises. After a while, in order to completely defeat all the heretics, he wanted to learn the secret words of the tenets of other schools. So, disguised as a servant, he went to all the regions of the south. When asked who was skilled in heretical tenets, they said, "It is the unrivaled competitor, Youthful Play." Earlier Dharma sources considered this to be his uncle, saying that he did not accept young women, etc., and it is said that the orders were not strict. This heretic and the two followers who served the Great God, etc., debated with Buddharakṣita, Guṇarakṣita, and many disciples of Dignāga, degraded them, and seized different dominions and enjoyments. There is such a story. At that time, that Youthful Play had directly obtained dominion from the king, possessing abundant fields of rice, herds of cattle and buffaloes, five hundred male and female servants each, and a retinue that lived on milk and rice porridge, so as his servant.