Tibetan
ཤོས་སུ་གྱུར་བ་རྣམས་ནི་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བའི་གོམ་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འདོར་བས་ཐག་རིང་པོའི་གནས་སུ་བྲོས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལོ་དུས་དེ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཇི་ལྟར་ཟེར་བ་བཞིན་སཾ་གར་ཡང་ ། །བྷ་ཊའི་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས། བྷ་ཊ་ཨ་ཙ་རྱས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་དུ་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་མཉེས་པར་བྱས། ལོ་གསུམ་དུ་ནང་བའི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པའི་རིག་པ་ལ་བསམས། ལོ་བདུན་པ་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་བསྟན་པ་དབང་དུ་བཙུགས་ནས་རྩོད་པས། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ན་འཕྲོག་བྱེད་དབང་པོ་གངས་ལྡན་གྱི་རི་ལ་ཆས་པ་བཞིན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ངན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ཉམ་ཉེས་པར་གྱུར་ཏེ། ངོ་ཚའི་དམ་ཚིག་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་མཉན་པར་ཆུ་བོ་གངྒཱར་མཆོངས་ཏེ་ཤིའོ། །དེར་སྨོན་པ་མ་སྟོབས་སུ་གྱུར་བའི་བུས་གར་ཨ་ཙ་རྱའི་སྐྱེ་བ་དང་། དེའི་ཕུ་བོ་བྷ་ཊ་ཨ་ཙརྱ་ཕྱི་མ། བྲམ་ཟེ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཐག་རིང་པོར་བྲོས། བྲམ་ཟེ་གཟུ་བོར་གནས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ནི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་། ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བླ་མར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་བཀོད། དེའི་ཚེ་མ་གདྷཱའི་བྲམ་ཟེ་གང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བཅོམ་རླག་གི་གང་བ་བཟང་པོ་ཞེས་མངའ་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། རང་གི་འདོད་པའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལ་བློ་བྱང་བ་དག་གིས་ཀྱང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྩོད་པའི་བྱ་བ་ལ་འོངས་པའང་། སློབ་དཔོན་གྱི་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཚར་བཅད་དེ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྦྱར་ནས་རང་རང་གི་ཡུལ་སོ་སོར་ཆོས་གཞི་ལྔ་བཅུ་ཡང་བཙུགས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གྲགས་པའི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས་སའི་སྟེང་མ་ལུས་པ་བསྐོར། མ་ག་དྷཱ་དང་ཉེ་བ་དྲང་སྲོང་མ་ཏཾ་གའི་ནགས་སུ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟི་བར་མཛད་ནས་རིག་སླགས་མང་པོ་གྲུབ་པར་མཛད། རེ་ཞིག་ན་རི་བོ་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་ཁོངས་ན་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་གི་བུ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། གྲོང་ཁྱེར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྷ་དང་མཚུངས་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་སའི་ཆར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ གཤེགས། ཅི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་བརྟོལ་བ་ལས་རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་ནི་སུ་ཞིག་གོ་ཞེས་དྲིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཅན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་སྟེ། ཙནྡྲ་གོ་མི་བརྗོད་པ་རྣམ་པར་དག། སྙན་དངགས་དཔའ་བོ་ལས་བྱུང་སྡེབ་སྦྱོར་མཁས། །ཕྱོགས་ལས་རྣམ་
Chinese
那些成为失败者的人，轻易地抛弃了常断论的步伐，逃到了遥远的地方。在那段时期结束时，正如所说的那样，桑嘎也 转世为巴札之子。巴札阿阇黎也再次三年取悦自己想要的神。三年里，他思考着如何阻止佛教的宗义。第七年，他又像以前一样掌握了教法并进行辩论。如同吉祥法称前往夺取者权势的雪山一样，所有外道的宗义都衰败了。羞愧的誓言难以逾越，即使导师极力劝阻，他也没有听从，而是跳入恒河而死。在那里，凭借愿望的力量转世为儿子的嘎阿阇黎，以及他的哥哥巴札阿阇黎，还有那些对婆罗门自己的宗义非常执着的人，都逃到了东方遥远的地方。大约五百名保持中立的婆罗门出家为僧。大约五百人被安置在以三宝为皈依之处的地方。当时，摩揭陀的婆罗门甘嘎，以及被摧毁的甘嘎桑布，他们拥有巨大的权力和财富，并且精通受到自己想要的神祝福的论理学，他们也一次又一次地前来辩论。导师以其雄辩的逻辑击败了他们，并将他们纳入佛教的宗义之中，并在他们各自的家乡建立了五十个法座。从各个方向彻底胜利的名声传遍了整个大地。他在靠近摩揭陀的圣者玛当嘎的森林中长期居住，并完成了许多论著。不久之后，在穿透山脉的区域内，有一位名叫花王之女遍花盛开的国王，他统治着十万座城市，并且拥有与天神相似的财富，他在地上游历时 来到了。不知何故，他闯入了国王的宫殿，国王问他：“你是谁？”智者是方向之象，月称的名字非常纯洁，精通诗歌英雄所出的组合。
English
Those who became losers, easily abandoning the steps of eternalism and nihilism, fled to distant places. At the end of that period, as it is said, Sangha also Took birth as the son of Bhatta. Bhatta Acharya also again pleased the deity he desired for three years. For three years, he contemplated on the logic of preventing the Buddhist tenets. In the seventh year, he again took control of the teachings as before and debated. Like the glorious Dharmakirti going to the snowy mountain of the powerful one who seizes, all the tenets of the evil heretics were weakened. The vow of shame was difficult to transgress, and even though the teacher strongly dissuaded him, he did not listen and jumped into the Ganges River and died. There, Ga Acharya, who was reborn as a son by the power of aspiration, and his elder brother Bhatta Acharya, and those Brahmins who were very attached to their own tenets, fled to distant places in the east. About five hundred Brahmins who remained neutral were ordained into the teachings. About five hundred were placed in places where they took refuge in the Three Jewels. At that time, the Brahmin Ganga of Magadha, and Ganga Sangpo who was destroyed, who had great power and wealth, and who were skilled in logic blessed by the deity they desired, also came again and again to debate. The teacher defeated them with his eloquent logic and incorporated them into the Buddhist tenets, and established fifty Dharma seats in their respective homelands. The fame of complete victory from all directions spread throughout the earth. He stayed for a long time in the forest of the sage Matamga near Magadha and completed many treatises. After a while, in the area of the piercing mountain, there was a king named Flower King's daughter, All Flowers Blooming, who ruled over ten hundred thousand cities and had wealth similar to that of the gods, and while traveling on the earth He arrived. Somehow, he broke into the king's palace, and the king asked him, "Who are you?" The wise one is the elephant of direction, the name Chandragomin is very pure, skilled in the composition arising from the poetic hero.
Tibetan
པར་རྒྱལ་བར་མིན་སུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ན། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡིན་ནམ་དྲིས་པས། དེ་ལྟར་གྲགས་གསུང་། དེར་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཙུག་ལག་ཁང་མང་དུ་བཞེངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་བཞུགས་པར་གསོལ། རྟོག་གེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བདུན་གྱི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་ནས། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡི། །སྨྲ་བའི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ན། །ཆོས་རྣམས་གཉིད་ལོག་ཡང་ན་ཤི། །ཆོས་མ་ཡིན་རྣམས་ད་གདོད་ལངས། །ཞེས་པའང་རྒྱལ་པོའི་སྒོ་ཁང་དུ་ཡི་གེར་བྲིས། ཡུལ་དེར་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་ཙམ་བྱུང་ཞིང་བསྟན་པ་དར་བར་མཛད། ཆོས་གཞི་ཡང་བཅུ་ཕྲག་ལྔ་བཙུགས། དེ་ནས་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་ཡུལ།།།ཛར་ཐར་བྱོན་ནས། མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་བྲམ་ཟེ་མང་པོ་རྒྱལ་བསྟན་གྱི་ཤིང་རྟ་ལ་འཇོག་ཏུ་བཅུག། གོ་ཏ་པུ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་ཁང་བཞེངས། ཡུལ་དེ་ན་མུ་སྟེགས་ཤིན་ཏུ་མང་བས་སློབ་དཔོན་གྱི་བྲང་ཁང་ལ་མེ་སྦར་བས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མེས་འཚིག་པ་ན། ལྷ་དང་གསང་སྔགས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གཤེགས་ནས་དཔག་ཚད་གཅིག་ཙམ་གྱི་སའི་ཆ་ན་ཡོད་པའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་ཉེ་བར་བྱོན། ཇེ་ཞིག་ན་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་དགྲ་ཟླར་ཆས་པའི་སྙིང་སྟོབས་མ་སྨད་པ་མུ་སྟེགས་སི་ག་ར་ཨ་ཙརྱ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་དེ་ཉིད་ནར་སོན་ནས། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལས་ཀྱང་བློ་རྣོ་ཞིང་། རྩོད་པའི་གནས་ལ་བྱང་ཆུབ་པ། བུམ་པའི་སྟེང་ན་ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་གཟུགས་སྟོན་པ་ཅིག་བྱུང་། དེ་ལོ་བཅོ་ལྔའམ་བཅུ་དྲུག་པར་གྱུར་བའི་ཚེ། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་རྩོད་པའི་རྒྱལ་རྔ་བརྡུང་བར་འདོད་དེ། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་ཧཱ་ང་ནི་ལ་བསྒོས་ཤིང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་ བསྒྲགས་སོ། །དེར་སློབ་དཔོན་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་སྤྱན་དྲངས། བྲམ་ཟེའི་ཚོགས་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཙམ་དང་བཅས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དབང་པོ་ལ་བཀོད་ནས། བསྟན་པ་ནི་གང་རྒྱལ་བའི་རུ་མཚོན་དུ་བཙུགས། རྩོད་པའི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་དར་དྲག་པའི་རྣོ་དབལ་འགྲན་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རིགས་ལུང་རྒྱ་མཚོ་ནི་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་དཔལ་དང་འགྲོགས་པས། འགལ་ཟླར་བྱེད་པའི་བྱ་རོག་དགྲ་བོ་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྡོངས་པར་གྱུར། དེས་སྲོག་གི་ལྷག་མའང་བདེ་བར་འཚོ་བའི་བརྟན་པ་ཕྲོགས་ཏེ་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་དབུས་ག་ལ་བ་དེར་ལྕེབས་སོ། །སླར་བྲམ་ཟེ་གཟུ་ལུམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སློ་མཐུ་བརྟས་པར་གྱུར་ནས་རང་གི་གྲུ
Chinese
当被问到“不是国王吗？”时，回答说：“就是法称。”国王也因此建造了许多寺庙，并祈请法称住在那里。他撰写了《释量论》七部论著，并在国王的宫殿门口写道：“如果法称的雄辩之日西沉，那么正法将沉睡或死亡，非法将开始兴起。”那里出现了成千上万的比丘，佛法得以弘扬。还建立了五十个佛法基础。之后，他前往边境地区扎尔塔，让许多外道和婆罗门信奉佛教。他建造了一座名为郭达普里的寺庙。由于那里的外道非常多，他们点燃了导师的住所，当四面八方都被大火烧毁时，他忆念着神和秘密真言，通过神通从空中飞走，来到了离国王宫殿约一由旬的地方。后来，一个与佛教为敌、意志坚定的外道斯嘎拉阿阇黎再次转世，长大后，他比前世更加聪明，精通辩论。一个自在天神出现在一个瓶子上显现形象。当他十五六岁时，他想敲响与法称论辩的战鼓，于是前往瓦拉纳西，赢得了摩诃昂噶国王的信任，并在四面八方宣布。导师也被从南方迎请而来。国王等无数人被安排在婆罗门五千人的队伍中，树立了胜利的旗帜。辩论的法轮非常猛烈地展开了竞争。参加辩论后，法称的理智之海与太阳的光辉相伴，使反对派乌鸦敌人对理智的理解完全失明。他夺走了敌人赖以生存的最后希望，敌人沉入恒河中央。那些心怀不满的婆罗门也增强了辨别能力，开始
English
When asked, "Is he not the king?" the reply was, "He is Dharmakirti." Thereupon, the king built many temples and requested Dharmakirti to reside there. He composed the seven treatises of Pramāṇavārttika, and at the gate of the king's palace, he wrote: "If the sun of Dharmakirti's eloquence sets, then the Dharma will sleep or die, and non-dharma will begin to rise." Tens of thousands of monks appeared there, and the teachings flourished. Fifty Dharma foundations were also established. Then, he went to the border region of Jārtar, and made many non-Buddhists and Brahmins embrace the chariot of the victorious teachings. He built a temple called Gotāpurī. Because there were so many non-Buddhists in that area, they set fire to the teacher's residence. When everything was burned by the fire, he remembered the deities and secret mantras, and flew through the sky by means of miraculous powers, arriving near the king's palace, which was about one yojana away. Later, a determined non-Buddhist named Sigara Acarya, who was an enemy of the Buddhist teachings, was reborn and grew up. He was more intelligent than in his previous life and was well-versed in debate. A great god Īśvara appeared on a vase, showing his form. When he was fifteen or sixteen years old, he wanted to beat the war drum of debate against Dharmakirti. So, he went to Varanasi, won the trust of King Mahanga, and made announcements in all directions. The teacher was also invited from the south. The king and countless people were arranged in a gathering of about five thousand Brahmins, and the victory banner of whichever teachings prevailed was raised. The wheel of debate was fiercely engaged in competition. Having engaged in debate, Dharmakirti's ocean of reasoning, accompanied by the glory of the sun, made the opposing crow-like enemies completely blind to the place of reasoning. He snatched away the last hope of survival, and the enemy drowned in the middle of the Ganges River. Those disgruntled Brahmins also increased their discriminating abilities and began to