Tibetan
་འཕགས་པ་ལྷས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་སླ་ཡིས།། ལྟ་ལས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིས་དོན་དམ་པར་ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཤེས་རབ་ལྟ་བའི་ཆ་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་འདི་ཕྱག་རྫོགས་ཙམ་མ་ཟད་མདོ་ལུགས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་བའི་དགོངས་པ་ལའང་ཡོད་པར་གསལ། སེམས་ཕྱོགས་དག་ནས་ཀྱང་གཤིས་ལ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བར་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་ལྟ་བ་རིག་ཐོག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ། ཆོས་ཉིད་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ། །རང་བཞིན་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ། །ཐོབ་བྱ་རེ་དོགས་ལས་འདས་པ། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་མེད་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་པོ་འདིའི་ངོ་བོའི་བརྗོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་དེ་ལས་ཅི་ཞིག་བསྒྲགས། གཞན་དུ་ཆོས་ཉིད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། ཚིག་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པས། སྐྱེས་བུའི་བློ་སྟོབས་ཀྱིས་རང་རང་གི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཇི་སྙེད་པ་འདི་བྱུང་ལ། ཇི་ལྟ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་གཟིགས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པས། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ནས་ཇོ་ཞལ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་པ་མཁས་པ་དག་དང་། གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་འཁྲུལ་མེད་ཀུན་གྱི་ཡི་གེ་ན་དོན་འདི་ཡོད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་གཉིས་སུ་མི་གསུང་བ་ཡིན་པས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་པའང་འདིར་གནས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་དབུ་མའི་གཞུང་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་སྲིད། །ཅེས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་མཐའ་ལ་བཀར། དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་རྫོང་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་པས། རང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ནས་བསླུ་བའི་རིང་། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདུག་སྟངས་གསུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་དང་། རིག་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ངང་དུ་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། རིག་པའི་རྩལ་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བསྟན་པའི་གནད་ཀྱིས་ལམ་ཁྱད་གནམ་ས་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་ཡིན་ ནོ། །ཡང་བླང་དོར་མེད་པ་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི་སྤྱོད་པར་ཅི་འགྲོ་ཟེར་མོད། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཆོས་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། གང་ཟག་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། ལྟ་སྤྱོད་མཉམ་པ་རིས་མེད་དུ་ཁས་བླང་བའི་དབང་དུ་བགྱིད་ན། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་བླང་དོར་ཀྱང་ཡོད་པས་ཐབས་ལ་སྐུར་བ་མ་བཏབ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་གཟུང་འཛིན་མེད་པས་ཐབས་ལ་རེ་བ་མི་འཚོལ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས
Chinese
圣天（འཕགས་པ་ལྷ，Aryadeva）说：“从戒律中容易退失，从见解中则不然。” 这句话实际上表明，不仅大手印和大圆满，而且显宗的二大车轨的观点也认为，在方便行持方面，智慧见解的部分才是最重要的。从心性方面来说，主要强调与行为分离的本性，因此在见解与觉性平等安住时，与法性执着分离，与自性作意分离，超越可得的希望与恐惧，行为没有取舍，这是此大成就之宗的本质的终极表达，在言辞的道路上还能宣说什么呢？ 此外，法性是不可思议的，而言辞本质上是分别念，因此两者并非完全一致。因此，人们凭借各自的智慧，产生了无数种实现自己愿望的方法。而真如实相，自然存在于诸佛和殊胜菩萨的相续中。因为如此存在，从俄大译师（རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ）到觉囊派（ཇོ་ཞལ）的所有闻思智者，以及雪域的所有无谬禅修者，他们的著作中都有这个意义。因此，佛陀不会说二种不同的法，因此二大车轨的终极观点也必然在此处。 即使如此，暂时依据中观的论典：“不依赖名言，不可能证悟胜义谛。” 因此，在分别念的边缘徘徊，在破立的堡垒中环绕，当自己的智慧对自己隐藏而迷惑时，以自性大圆满的三种安住方式，击中金刚身的要害，在觉性顿超的状态中降下智慧，以觉性的力量显现法性的要点，道之差别犹如天地一般。 又有人说，没有取舍是见解，行为上该怎么办呢？ 我们这些人，法也是大圆满，补特伽罗也是大圆满，如果承认见行平等无别，那么在阿赖耶识的层面也有取舍，因此不诋毁方便。在智慧的层面，没有能取所取，因此不寻求对方便的期望。因此，菩提心。
English
Aryadeva said, "It is easy to fall from discipline, but not so from view." This statement actually shows that not only Mahamudra and Dzogchen, but also the views of the two great chariots of the exoteric tradition, consider the aspect of wisdom view to be the most important in terms of skillful means. From the aspect of mind, it mainly emphasizes the nature that is separate from action, so when view and awareness are equally established, being separated from clinging to Dharma-nature, being separated from attention to self-nature, transcending the hope and fear of what can be obtained, and having no acceptance or rejection in behavior is the ultimate expression of the essence of this great accomplishment school, so what else can be proclaimed on the path of words? Furthermore, Dharma-nature is inconceivable, and words are essentially conceptual thought, so the two are not completely identical. Therefore, people have generated countless ways to fulfill their own desires by relying on their own intelligence. And suchness naturally exists in the continuums of all Buddhas and supreme Bodhisattvas. Because it exists in this way, all the learned scholars who have heard and thought from Ngok Lotsawa Chenpo to Jowo Shal, and all the unerring meditators in the snowy regions, have this meaning in their writings. Therefore, the Buddha does not speak of two different dharmas, so the ultimate view of the two great chariots must also be here. Even so, for the time being, according to the Madhyamaka treatises: "Without relying on conventions, it is impossible to realize the ultimate truth." Therefore, lingering on the edge of conceptual thought, circling in the fortress of refutation and establishment, when one's own wisdom is hidden from oneself and confused, hitting the vital points of the Vajra body with the three ways of abiding of self-nature Dzogchen, descending wisdom in the state of awareness Tögal, and manifesting the key points of Dharma-nature with the power of awareness, the difference between the paths is like heaven and earth. Again, some say that having no acceptance or rejection is the view, but what should be done in behavior? We people, the Dharma is also Dzogchen, and the individual is also Dzogchen. If we acknowledge that view and conduct are equal and undifferentiated, then there is also acceptance and rejection at the level of the alaya consciousness, so we do not denigrate skillful means. At the level of wisdom, there is no grasper or grasped, so we do not seek expectations for skillful means. Therefore, Bodhicitta.
Tibetan
་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་འདི་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་ནས། གཞི་དུས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་བཏབ། ལམ་གྱི་དུས་ན་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན། འབྲས་བུའི་དུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཀུན་རྫོབ་མི་སྣང་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནས་བུད་ཟེར་ཏོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པས་ཚད་མའི་གཏན་ཚིགས་འགལ། ཡིད་བྱེད་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་ནས་མ་རིག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ན་ཀུན་རྫོབ་གང་ལ་སྣང་། དེ་ཀ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དང་། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཙོ་བོར་འདོན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འཕྲུལ་བའི་དོན་པོ་གང་། རྫོགས་ཆེན་པས་མི་དགེ་བཅུ་དང་། མཚམས་མེད་ལྔ་ལ་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པ་མེད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་གནས་གཞན་ཡལ་བར་འདོར་བའང་མེད། གང་དང་གང་དུ་གདུལ་བྱ་ལས་ངན་པ་ལྟ་བ་གཞན་དབང་ཅན། བདེ་གཤེགས་བཀའ་འདས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལ་ཉམ་མི་ང་བའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཆོས་ལྟར་འཆོས་པ་དག་མཐོང་ནས་སྔགས་ལོག་སུན་འབྱིན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་བུ་གསར་རྙིང་གང་གི་ཁྲོད་དུའང་མཆི་བས་གང་ཟག་སུན་འབྱིན་དུ་སྨྲ་བར་འོས་ཀྱིས། སྔགས་ལོག་སུན་འབྱིན་དུ་སྨ་བརྟེན་དང་བརྟེན་བརྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུད་ལས་སྦྱོར་སྒྲོལ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཟིན་དངོས་བསྟན་བྱུང་ བས་སྔགས་ལོག་ཡིན་ཟེར་ན། དེས་སྤྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཚལ་ཏོ་ཅོག་ཆུད་གསན་ཞིང་། ཁྱད་པར་རང་ཉིད་ཁ་ཏོན་དུ་བགྱིད་པའི་གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པར། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་པར་བྱ། །རྫུན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ། །མ་བྱིན་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོངས། །བུད་མེད་དག་ཀྱང་བསྟེན་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནི་འདི་དག་གིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལྟར་མ་ཡིན་པས་མངོན་གྱུར་ཉིད་དུ་སྤྱད་དེ། དྲག་ཤུལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམ་པ་དང་། རྫུན་གྱི་ངག་སྨྲ་བ་དང་། ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གཞན་ནོར་བརྐུ་བ་དང་། འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོ་འབྲང་གི་ཕྲེང་བ་བསྟར་ལ་རྒྱུ་བའི་འདུན་པ་ཅན་གསར་མའི་ཁྲོད་ནའང་ཇི་ཙམ་ཡོད། འདི་ལྟར་ཁྱིམ་པ་འདོད་ཡོན་གྱི་རོ་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དག་
Chinese
俱生王是无有因果二者的自性，是所要证实的。在雪山之中，如果对此感到恐惧，那么在基础阶段，如果没有以世俗量成立，就诽谤因果。在道之阶段，什么也不放在心上，是和尚的见解。在果之阶段，如果佛陀的智慧不显现世俗，就说从一切智者中脱落了。我们是世俗的错觉，因此与量之理相违。因为是作意分别，所以在等持中什么也不修。从佛陀那里，如果无明不可能成为所知，那么世俗会显现给谁？这就是最后的法轮，以及入中观根本释的究竟密意，那么主要阐述自性安住方式的大圆满，将成立的宗派转变到其他方向的意义是什么？大圆满对于十不善和五无间罪，从任何方面来说，都没有作为所要成办的。同样，也不会舍弃如来善说的其他之处。无论在何处，调伏对象都是恶业深重、持有他宗见解的人。如果有人说，看到那些对善逝的超越教诲的根本堕罪毫不畏惧，将伟大的行为伪装成正法的人，就驳斥邪咒，那么在新旧之中都有这样的人，因此应该驳斥人，而不是驳斥邪咒，因为所依和所依之物是相违的。还有，如果有人说，因为续部中出现了施法和诛杀等词句的直接指示，所以是邪咒，那么这人是对整个密宗的教法进行诋毁，特别是对于自己念诵的密集金刚根本续第十六章。你应当杀害有情，也应当说虚假的语言，没有给予的东西你也应当取用，你也应当亲近妇女，通过这些金刚之路，应当策励一切有情。因为这不像根据经文所示的意图那样，而是直接付诸实践，发起猛烈的行为，说虚假的语言，通过买卖等手段偷盗他人的财物，以及在不空转之前，有多少在新派之中，具有延续血统之链的愿望。像这样，那些对在家人的欲妙之味贪婪执着的人
English
The All-Creating King is the nature without cause and effect, which is to be proven. In the midst of the snowy mountains, if one becomes afraid of this, then in the base stage, if it is not established by conventional valid cognition, one slanders cause and effect. In the stage of the path, not keeping anything in mind is the view of the Heshang. In the stage of the fruit, if conventionality does not appear to the wisdom of the Buddha, then it is said to be detached from the all-knowing one. We are conventional illusions, therefore we contradict the logic of valid cognition. Because it is conceptual thought, we do not meditate on anything in equipoise. From the Buddha, if ignorance cannot be the object of knowledge, then to whom does conventionality appear? This is the final turning of the wheel of Dharma, and the ultimate intent of the root and commentary of Entering the Middle Way. So, what is the point of the Great Perfection, which mainly expounds the way of abiding in nature, transforming the established tenet to another direction? The Great Perfection does not have the ten non-virtues and the five heinous crimes as something to be accomplished in any way. Likewise, it does not abandon other places well-spoken by the Thus-Gone One. Wherever there are disciples with bad karma and holding other-powered views, if someone says that seeing those who are not afraid of the root downfalls of the Sugata's transgressions and who pretend to be Dharma with great actions, they refute the wrong mantras, then there are such people in both the new and old traditions, so it is appropriate to refute the person, not the wrong mantras, because the basis and the object of reliance are contradictory. Also, if someone says that because the direct instructions of words such as application and liberation appear in the tantras, it is a wrong mantra, then this person is slandering the entire Dharma of secret mantra, especially the sixteenth chapter of the Guhyasamaja Root Tantra, which they themselves recite. You should kill living beings, you should also speak false words, you should also take what is not given, you should also associate with women, through these vajra paths, you should encourage all sentient beings. Because this is not like the intention shown by the scriptures, but is directly put into practice, initiating fierce actions, speaking false words, stealing the wealth of others through means such as trade, and until samsara is empty, how many are there among the new ones who have the desire to continue the chain of lineage? Like this, those who are greedy and attached to the taste of desirable objects of householders