Chinese
当人们背诵帕丹（dPal 'dzin）所说的话时，那些自称是宗派主义者的人，有些人只是随声附和，或者有些演说家只是先入为主地挑拨离间，而不去思考经文的根本是什么，只是重复空洞的言辞。据说，格西（'Gos）和帕丹（dPal 'dzin）所作的伟大辩论非常过分，并且那些没有研究自己意愿的究竟本质，只是沉迷于空谈，误以为空谈是论述的根本的人们犯了错误。因此，为了反驳有人说“金针（gSer thur）诋毁了宁玛派”的观点，他说：总的来说，如果有人能接受宁玛派不是佛法，那么，按照这种观点，就必须承认噶、觉、祥三位译师所翻译的三藏经典，以及在洛钦·仁钦桑波（Lo chen Rin chen bzang po）之前所翻译的所有事部、行部、瑜伽部的续部都不是佛法。特别地，如果有人能接受无上瑜伽部的宁玛派不是佛法，那么就必须承认吉祥密集金刚（dPal gsang ba 'dus pa）、月密明点（Zla gsang thig le）和佛陀和合（Sangs rgyas mnyam sbyor）不是佛法，因为这三部是宁玛派所说的十八部根本续的主体，并且因为过去的大师们说，依靠这三部根本续，在西藏出现了许多被称为宁玛派的佛法。特别地，如果有人接受普巴（Phur ba）不是佛法，那么，它的续部的印度梵文原本，以及由合格的译师所翻译的内容，都已通过论证完全成立。特别是，那些不将其他被称为宁玛派的续部列入续部总集目录中的大师们，也已经无可争议地确立了普巴的真实性。例如，正如刀剑（Ral gri）和布顿仁波切（Bu ston Rin po che）的《佛教史》中所说的那样。这样，他也顺便驳斥了其他人的观点。总的来说，佛法也取决于拥有者的荣耀，因此，对于那些能够辨别真伪的智者来说……
English
When people recite the words spoken by Palden (dPal 'dzin), even those who claim to be sectarian, some merely echo what they hear without critical thought, or some speakers only prioritize the intention to sow discord between some and others, without considering what the root of the scripture is, merely repeating empty words. It is said that the great debate made by Gö ( 'Gos) and Palden (dPal 'dzin) was very excessive, and that those who have not engaged in examining the ultimate essence of their own desires, but are merely indulging in empty talk, mistaking empty talk as the root of the discussion, have made a mistake. Therefore, in order to refute the view that "Gser thur slandered the Nyingma school," he said: In general, if there are those who can accept that the Nyingma school is not Dharma, then, according to this view, it must be admitted that the Three Baskets of scriptures translated by Ka, Chuk, and Zhang, and all the Kriya, Charya, and Yoga Tantras translated before the arrival of Lochen Rinchen Zangpo are not Dharma. In particular, if there are those who can accept that the Nyingma school of Anuttarayoga Tantra is not Dharma, then it must be admitted that the Glorious Guhyasamaja (dPal gsang ba 'dus pa), the Lunar Secret Bindu (Zla gsang thig le), and Buddha Samayoga (Sangs rgyas mnyam sbyor) are not Dharma, because these three are the main ones of the eighteen root tantras said to be of the Nyingma school, and because the great masters of the past have said that relying on these three root tantras, many Dharmas known as the Nyingma school have arisen in Tibet. In particular, if there are those who accept that Phurba (Phur ba) is not Dharma, then its tantra's Indian Sanskrit original, and the content translated by qualified translators, have been completely established through reasoning. In particular, those great masters who do not include other tantras known as Nyingma tantras in the catalog of the Collection of Tantras have also indisputably established the authenticity of Phurba. For example, as stated in the Sword (Ral gri) and Buton Rinpoche's (Bu ston Rin po che) History of Buddhism. In this way, he also incidentally refuted the views of others. In general, Dharma also depends on the glory of the possessor, therefore, for those wise ones who can discern the true and the false...
Tibetan
་པ་ཆེན་པོས། སྒྲུབ་སྡེ་བརྒྱད་པོ་ལྷ་སྔགས་རྒྱུད་མན་ངག་སྨིན་གྲོལ་གྱི་གནད་མཐའ་དག་ཕྱོགས་མཚུངས་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་པས་ཆེ་མཆོག་གཤིན་རྗེ་སོགས་གཞན་རྣམས་མ་དག་ན་ཡང་ཕུར་གཉིས་སྒེར་དུད་ག་དོན་མེད་པས། གྲུབ་མཐའི་ཕྱོགས་ཁྱེར་གྱི་ཞེ་སྡང་བ་ཁོ་ནས་དགག་ཅིང་། ཡང་ཕུར་གཉིས་ས་སྐྱ་བའི་ཡབ་ཆོས་སུ་སོང་ཞིང་དུས་དེར་བོད་ཆོལ་ཁ་གསུམ་གྱི་བདག་པོས་སྐྱ་བ་ཡིན་པའི་ངོ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གསལ་བས་རྩེད་ཡིག་གི་ནང་ཐོང་གནག་རྫི་རྒན་པོ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་མཐོང་བར་གསལ་པོར་བསྟན་པ་གོར་མ་ཆགས། དབུ་རུ་དཔལ་བརྗིན་སྔགས་རྒྱུད་རྙིང་མ་ཡིན་པར་རང་གི་སློབ་དཔོན་དང་འགྲས་པའི་ལེ་ལན་དུ་དགག་པ་ཚིགས་བཅད་ལྷུག་སྤེལ་མ་བརྩམས་པ་ཞེ་སྡང་གི་ངན་སྨྲས་ལས། ལུང་རིག་རྣམ་དག་ཆེར་མི་འདུད། །ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇམ་དེ། གསེར་མདོག་ཅན་པ་རང་གིས་བཞེད་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ། བསྟན་པ་འདིའི་བདག་པོ་སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོས། ཆགས་བྲལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་སམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་གསུངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་ བླངས་པ་ལས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་། དེའི་སློབ་མ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གྲུབ་ས་བརྙེས་པ་དེ་དག་གིས་བོད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་དར་བ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་བའི་ལྷ་འདྲེ་གདུག་པ་ཅན་འདུལ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་རྣམས་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་དུ། གང་དང་འཚམས་པའི་ལྷ་དང་། སྔགས་དང་། ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་གསུངས་པ་དང་། དེའི་དོན་སློབ་མས་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། དེ་ལས་གྲུབ་པའི་ས་བརྙེས་པའི་རིག་པ་འཛིན་པ་མང་དུ་བྱོན་པ་དང་། དེ་དང་མཐུན་པའི་སྙན་བརྒྱུད་དང་། དགོངས་པ་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྙིང་མར་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ཉིད་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། འདི་དག་ལའང་ཡང་དག་པར་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་གང་ཞིག་གིས། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་པདྨས་གསུངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐར་བ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྐྱི་བོར་བླང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྣང་བས་འདི་དག་ནི་གཟུ་བོར་གྱུར་བའི་ཤེས་བྱ་རིག་པས་གཞ
Chinese
大班智达说：八大修部，在神、咒、续、口诀、成熟解脱的要点上完全相同，即使大殊胜阎魔敌等其他本尊不纯正，金刚橛二者也毫无私藏的必要。仅仅因为宗派偏袒的嗔恨而加以驳斥。而且金刚橛二者已成为萨迦派的父法，当时西藏三区的主人仅仅是袒护在家身份而已，这在戏谑文书里，连老牧童都能清楚看到，这是确凿无疑的。邬茹·华金（地名）驳斥宁玛派的密咒传承，是出于与自己上师不和的报复，创作了散文和韵文结合的文章，这只是嗔恨的恶语，没有多少纯正的教理依据。这话说得很委婉。金色者自己认为：此教法的教主，导师释迦牟尼佛，无论是示现离欲之身，还是转轮王之身，都可以。仅仅修持唯一导师的本尊和咒语次第，由此获得成就的上师莲花生，以及他的两位次第弟子获得稳固，证得成就，他们为了调伏阻碍藏地正法弘扬的凶恶鬼神，以及为了将成为金刚乘法器者安置于持明果位，宣说了与之相应的本尊、咒语和见解次第，弟子如法修持其含义，由此涌现了众多证得成就之地的持明者，依靠与之相应的口耳传承和将意旨记录成文，从而产生了被称为宁玛派的清净法。这些也完全具备论典的特征，如云：何者以何胜者之教，所制无散乱有心者说。等等特征都具备，因此莲花生大师所说的论典与佛陀的教言没有差别，因为与获得解脱之道相符，又如仙人一般接受教诲。如是显现，因此这些是公正之士以智慧所应观察的。
English
The great Paṇḍita said: The eight practice sections are exactly the same in terms of deities, mantras, tantras, oral instructions, and the key points of ripening and liberation. Even if other deities such as Great Glorious Yamāntaka are not pure, there is no need for the two Phurba to be kept secret. They are only refuted out of sectarian bias and hatred. Moreover, the two Phurba have become the father practice of the Sakya school, and at that time, the masters of the three regions of Tibet were only favoring those who were householders. This is clearly seen even by old cowherds in jesting documents, which is undoubtedly true. Uru Paljin (place name) refutes the Nyingma school's mantra lineage as revenge for disagreeing with his own teacher, composing a mixture of prose and verse, which is just hateful speech without much pure doctrinal basis. This is said very euphemistically. The Golden One himself believes that the master of this teaching, the teacher Shakyamuni Buddha, whether appearing in a form free from desire or as a Chakravartin, is acceptable. Only by practicing the deity and mantra sequences of the sole teacher, the master Padmasambhava, who attained accomplishment, and his two successive disciples who gained stability and attained accomplishment, they subdued the evil spirits who hindered the spread of the Dharma in Tibet, and in order to place those who became vessels of Vajrayana on the level of vidyādharas, they taught the deities, mantras, and views that were appropriate, and the disciples practiced their meanings accordingly. From this, many vidyādharas who attained the ground of accomplishment emerged, and relying on the oral transmissions corresponding to them and the written records of their intentions, this pure Dharma known as the Nyingma school arose. These also fully possess the characteristics of treatises, as it is said: "Whatever is controlled by the teachings of whatever victor, spoken by a mindful one without distraction." All these characteristics are complete, therefore the treatises spoken by Master Padmasambhava are no different from the words of the Buddha, because they are in accordance with the path to liberation, and like a sage, they receive teachings. As it appears, these are what impartial people should examine with wisdom.
Tibetan
ལ་བའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཤེས། ཡང་ཁ་ཅིག་གིས། ད་ལྟའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། །རྒྱ་ནག་ལུགས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་གཉིས། །ཞེས་གཤིས་ལ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་བློར་མ་ཆུད་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡལ་བར་དོར་རོ་སྙམ་པས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱ་ལུགས་མའི་ཆོས་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་སྤངས་པའི་གྲིབ་མའོ། །རང་གཞུང་སེམས་སྡེའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་རྔོ་ལ་གསེར་ཞུན་དུ། བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ཡུམ་དུ་གྱུར་བས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ལམ་གཅིག་པུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་བ། ཞེས་གྲུབ་མཐའི་འཆའ་ལུགས་ཆེན་པོ་འདི་ཡོད་པས་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་ཇི་ལྟར་འགོག། དེ་ལྟ་ནའང་ལོག་མར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་འདིར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ། སེམས་སྡེ་ཕྱི་འགྱུར་ལས། སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་དང་། །བྱང་སེམས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱ་ཆེན་པོས། མ་ལུས་ཀུན་སྦྱོར་ཡུལ་དུ་གནས། །དེ་དག་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་མཆོག། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་དགོངས་མཛད་དེ། །སྤྱོད་པ་ཐབས་བཅས་གསང་བའི་ཚུལ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྒོམ་པ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གྲངས་མེད་རྣམས། །བསྟན་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཚུལ། །མ་ལུས་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག། ཅེས་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་། སེམས་ཕྱོགས་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། དབྱེར་མེད་མཉམ་པར་གནས་པས་སྦྱིན་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་གོས་པ་མེད་པ་ལས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་དག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །གང་གིས་ནོས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གདོད་ནས་ཞི་བ་ལས། །རང་བཞིན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པ་བཟོད་པ་སྟེ། །དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའོ། །སྐྱེ་མེད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །དོན་ཐོབ་ལེ་ལོ་མེད་པ་བརྩོན་པ་སྟེ། །ཀུན་ཁྱབ་དབྱེར་མེད་གནས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས། །རྟོག་མེད་མཉམ་ཉིད་གནས་པས་བསམ་གཏན་ཏེ། །རང་བཞིན་ཡེངས་པ་མེད་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལ། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་ཤེས་རབ་སྟེ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རང་བཞིན་དོན་རྟོགས་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འོད་ལ་གང་གནས་པ། །འདི་བསྒོམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལ་དམིགས་ནས
Chinese
要知道这是合理的。还有些人说：“现在的实修大印和，中国式的的大圆满二者。”因为没有理解体性与行为分离的宗派，甚至在世俗谛中也抛弃了方便的部分，所以认为大圆满汉传的修行者是抛弃了影像的影子。自宗心部的伟大续部《如金炼矿》中说：“一切善逝皆成母，是诸佛唯一之路。戒律等波罗蜜多道，是行持如海之基础。”因为有这种伟大的宗派立誓方式，怎么会遮止世俗谛呢？即使那样，如果错误地理解而说，这里是二谛无别的大清净之理。心部外传中说：“别解脱戒律和，菩萨戒律广大，无余一切皆安住于合修之境，这些是乘的殊胜差别，诸佛皆已了知，行持具方便的秘密之理。如是修持波罗蜜多，无数密咒乘，显现各自教法之理，无余一切汇集清净。”以及，在无自性的状态中圆满六度的道理也是，心部《宝箧经》中说：“无别平等安住是布施。知晓无自性是波罗蜜多。法身自性无染污，体性自性清净是戒律，以何获得是戒律波罗蜜多。法性自性本来寂静，自性无嗔是安忍，无别二取是波罗蜜多。无生本来体性周遍一切，获得意义无有懈怠是精进，周遍一切无别安住是波罗蜜多。法性本来体性极清净，无分别平等安住是禅定，自性无散乱是波罗蜜多。法身自性彼性中，一切如是安住于真如是智慧，如是了知自性是波罗蜜多。若能领悟法身自性之义，一切波罗蜜多皆得圆满，大圆满安住于光明中，修此即修一切。”等等。因为针对这些理由。
English
It should be known that this is reasonable. Also, some say, "The current Mahamudra and the Chinese-style Dzogchen are two." Because they have not understood the tenets of separating nature from action, they abandon the aspect of means even in mere conventional truth, so they think that the practitioners of Chinese-style Dzogchen are shadows that have abandoned their images. In the great tantra of our own Mind Division, "Like Gold Refining Ore," it says, "All Sugatas become mothers, the only path of all Victorious Ones. The practice of the path of morality and other perfections is the basis of the ocean of conduct." Because there is this great way of vowing to the tenets, how can it obstruct conventional truth? Even so, if it is spoken with wrong understanding, here is the way of great purity in which the two truths are inseparable. From the Outer Transformation of the Mind Division: "The vows of individual liberation and the vast morality of the Bodhisattva, all without remainder abide in the realm of complete union. These are the supreme distinctions of the vehicle, contemplated by all Buddhas, the secret way of acting with skillful means. Thus, meditating on the perfections, countless Mantrayana vehicles, the way of appearing as separate teachings, all without remainder gather together in complete purity." And also, the way of perfecting the six perfections in the state of no self-nature, from the Mind Section, the Extensive Tantra of Preciousness: "Abiding in inseparability and equality is generosity. Knowing no self-nature is the perfection. The nature of Dharmakaya is without stain, the essence of self-nature is purity, which is morality, what is obtained is the perfection of morality. The nature of Dharma is inherently peaceful, the self-nature is without anger, which is patience, inseparability and non-duality is the perfection. Unborn, inherently, self-nature pervades all, obtaining meaning without laziness is diligence, pervading all, abiding in inseparability is the perfection. The nature of Dharma is inherently completely pure, abiding in non-conceptual equality is meditation, self-nature without distraction is the perfection. In the very nature of Dharmakaya, all abide in suchness, which is wisdom, understanding self-nature in this way is the perfection. If the meaning of the nature of Dharmakaya is realized, all perfections are completely perfected, the Great Perfection abides in the light, meditating on this is meditating on all completely." And so on. Because of aiming at these reasons.