Tibetan
་བཏགས། དེའི་ཚེ་བི་ཏོ་ཏ་མ་ལའི་རྒྱུད་སྡེ་ཚན་བཞི་བཅུ་ཞི་བརྒྱད་དམ། སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ཞེས་གྲགས། དེར་རྒྱུད་སྡེ་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་བང་ཆེན་པའི་ཕྲག་པ་ན་བཟུང་། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱང་གཤེགས་པས། ཡུལ་ཚ་བ་ཚ་ཤོད་དུ་ནུབ་ཅིག་གཟིམས་པའི་ནམ་ཕྱེད་ན་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བྱུང་། གཟིགས་པས་མདུན་ན་ནེ་གུ་དྲུང་ དྲུང་བ་གཅིག་འདུག། དེར་ཕྱག་རྒྱས་བསྡམས། ལྷུང་བཟེད་དུ་བཅུག། སང་ཆུ་མིག་བྱང་ཆུབ་རིས་སུ་དྲོ་བཏབ་པའི་ཚེ་ཁ་ཕྱེ་བས་བུད་མེད་བཞིན་བཟང་མ་བཞི་འདུག། སུ་ཡིན་དྲིས་པས། ཡུལ་ཚ་བ་ཚ་ཤོད་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ས་བདག་མོ་བཞི་ཡིན། ངེད་ཅག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ལ་དབང་བའི་བདག་པོར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བྱིན་ཅིག་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལྟར་མི་རུང་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་དགྲ་བགེགས་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ལ་དབང་བྱེད་པར་བསྐུར་རོ་གསུངས་ནས་དེ་ལྟར་མཛད། གསང་བའི་མཚན་རྡོ་རྗེ་ཡ་བྱིན་ལ་སོགས་པར་བཏགས། དེ་ནས་ན་ལེནྡྲར་བརྟོལ། པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་དཔེ་སྔ་མ་གཏད་ཅིང་། རང་གི་མན་ངག་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་གཟིགས་བཅུག་པས། འདི་དག་ནི་ལུང་དང་མི་འགལ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་འཕགས་སོ་གསུངས་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེལ་ཕྱར། དེང་དུར་ཁྲོད་སོས་གླིང་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་བདེ་བའི་འཁོར་ལོ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ཐོབ་པ་སློབ་དཔོན་བྲ་བྷ་ཧསྟི་ལས། ཕུར་བའི་ཆོས་ཚར་བཅོ་བརྒྱད་གསན། ཚེ་དང་། ལས་དང་། ས་འོག་གི་རིག་འཛིན་གསུམ་གྲུབ། བོད་ཀྱི་སྤྱན་འདྲེན་པའང་ལྷགས་པ་མཁྱེན་ནས་སླར་ཡང་ལེ་ཤོད་དུ་བྱོན། སློབ་དཔོན་གསུམ་གང་ན་འཇོམ་པ་ན། བི་མ་ལས་ཕུར་བ་གདེངས་པས་ཆུ་བོ་གྱེན་ལ་ལྡོག། བལ་པོ་ཤཱི་ལ་མཉྫུས་བྲག་ལ་ཕུར་བ་བཏབ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་ནགས་ཚལ་ལ་མེ་ཤོར་བའི་སར་བསྡིགས་པས་ཙནྡན་གྱི་ནགས་སུ་སོང་། དེ་ནས་བསམ་ཡས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུར་བའི་ཆོས་གསུངས། མཁར་ཆེན་བཟའ་མཚོ་རྒྱལ། ཅོག་རོ་བཟའ་མཆོད་གནས་མ། ཨ་ཙར་ས་ལེ་གསུམ་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ཏེ། དབང་ལྷ་ལ་ཞུའམ་བླ་མར་ཞུ་གསུངས་པས། མཁར་ཆེན་བཟས་བླ་མ། ཅོག་རོས་ལྷ་ལ་འདམས། ས་ལེས་བླ་མའི་དགོངས་པ་དང་སྦྱར་བ་ཞུས་པས། རྟེན་འབྲེལ་ གྱི་དབང་ལས་ཡང་ཕུར་བདུད་རྩི་གསུམ་ལྕམ་ལུགས་མི་ཐབ་པར་གྲགས། མཁར་ཆེན་བཟའ་ལ་རྒྱུད་དང་མན་ངག་སྙིང་པོར་དྲིལ་ནས་གནང་སྟེ་ས་ལེ་ལའང་ཤོང་གསུངས་པས་ཕུར་པ་ཇོ་མོ་ལུགས་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར
Chinese
被命名。那时，《毗荼多摩罗》的续部被分为四十八部或者三十六部。据说，续部及其分支被大译师扛在肩上。上师自己也去世了。在蔡瓦蔡秀地方，一天晚上睡觉时，半夜发生了巨大的奇迹。他看到前面站着一个尼古仲仲巴。在那里，他结了手印，放在钵里。第二天，在曲弥蒋确日（水眼菩提纹）中加持时，打开一看，有四个美丽的女子。问她们是谁，她们回答说：“我们是统治蔡瓦蔡秀地方的四个地主母神。请上师赐予我们这些众生生命的主宰权。”上师说：“那样不行，我要把你们献给修持秘密真言金刚橛法时，阻碍修法的敌对魔障的生命。”就这样做了。秘密的名字被命名为金刚亚金等。之后，他去了那烂陀寺。把以前的范本交给班智达们，让他们看了自己分开的口诀。他们说：“这些与经文不矛盾，而且是修持的助缘。”于是竖起了胜幢。现在，在尸陀林索林，从空行母乐轮的金刚橛坛城中获得灌顶的上师布拉巴哈斯蒂处，听闻了十八遍金刚橛法。获得了寿命、事业和地下持明三种成就。当得知西藏的迎请者也来了之后，又回到了列秀。三位上师在哪里降伏呢？比玛拉用橛降伏，使河流倒流。尼泊尔的希拉曼珠用橛钉在岩石上。大上师在森林着火的地方呵斥，使之变成了旃檀林。之后，在桑耶寺（公元775-779年建）为国王宣讲了金刚橛法。卡钦扎措杰、觉若扎曲尼玛、阿扎尔萨列三人在面前的虚空中幻化坛城，问他们是向本尊神求灌顶还是向上师求灌顶。卡钦扎选择了上师，觉若选择了本尊神，萨列选择了与上师的意旨相结合。由于缘起的威力，据说橛、甘露、三拉姆的仪轨无法混合。将续部和口诀浓缩成精华赐予卡钦扎，并说萨列也能容纳，因此金刚橛觉姆仪轨非常深奥。总的来说，
English
It was named. At that time, the tantra of the *Vitota Mala* was divided into forty-eight or thirty-six sections. It is said that the tantra and its branches were carried on the shoulders of the great translator. The master himself also passed away. In the place of Tsawa Tsashö, one night while sleeping, a great miracle occurred in the middle of the night. He saw a Nigu Drung Drungba standing in front of him. There, he made a mudra and placed it in the begging bowl. The next day, when he blessed the water in Chumik Jangchup Ri (Water Eye Bodhi Mark), he opened it and there were four beautiful women. When asked who they were, they replied, "We are the four earth-lord goddesses who rule the place of Tsawa Tsashö. Please, master, grant us the authority to control the lives of these sentient beings." The master said, "That cannot be, I will dedicate you to control the lives of the hostile obstacles that interrupt the practice when practicing the secret mantra Vajrakila." And so he did. The secret names were given as Vajra Yabyin and so on. After that, he went to Nalanda. He handed over the previous manuscripts to the panditas and had them look at the oral instructions he had separated. They said, "These do not contradict the scriptures and are conducive to practice." So he raised the victory banner. Now, in the charnel ground Sösling, the master Brabhahasti, who received empowerment in the Vajrakila mandala from the wheel of the Dakini's Bliss, heard the Vajrakila Dharma eighteen times. He achieved the three vidyadharas of life, activity, and underground. When he learned that the Tibetan inviter had also arrived, he returned to Leshö. Where did the three masters subdue? Vimala subdued with the kila, causing the river to flow backward. The Nepalese Shila Manju nailed the kila into the rock. The great master rebuked the place where the forest was on fire, and it turned into a sandalwood forest. After that, in Samye (built in 775-779 AD), he preached the Vajrakila Dharma to the king. Before Kharchenza Tso Gyal, Chokroza Chö Nyima, and Azar Salé, he conjured a mandala in the sky and asked them whether to ask for empowerment from the deity or from the guru. Kharchenza chose the guru, Chokro chose the deity, and Salé asked to combine it with the guru's intention. Due to the power of interdependence, it is said that the rituals of Kila, Amrita, and Sum Lam cannot be mixed. He gave the tantra and oral instructions condensed into essence to Kharchenza, and said that Salé could also contain it, so the Vajrakila Jomo tradition is very profound. Generally,
Tibetan
་བོད་ཡུལ་འདིར་ཕུར་བ་ཤིན་ཏུ་དར་ཞིང་དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། གསར་མ་རྣམས་མ་དར་གྱི་བར་ལ་བོད་དུ་ཡི་དམ་དང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྲོག་ཀྱང་ཡང་ཕུར་གྱིས་བཟུང་། བརྒྱུད་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་ནུས་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་བའི་གདུང་དང་། དེ་ལས་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་ནས་བསྟན་པའི་ཆུ་མགོ་ཐ་དད་པར་ཤར་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱུང་མོད་། དེ་ལྟ་ནའང་། ཕལ་ཆེར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་ལ་སྡང་། །རྟག་ཏུ་གསར་པ་གསར་པ་འཚོལ། །ཞེས་པ་ལྟར། དཔལ་ཡེ་བཟང་རྩེ་བས། བོད་འདིར་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་དར་ལ། དེ་ལའང་ཁ་ཟེར་བ་དག་ཡོད་མོད་ཀྱི། དུས་ཕྱིས་ཆོས་རྗེས་སྐྱབས་ཤངས་སྲེག་ཤིང་ནས་སློབ་དཔོན་པདྨ་དངོས་ཀྱི་ཕྱག་དཔེའི་རྒྱ་དཔེ་རྙེད་ནས་འགྱུར་མཛད་པས་ཕལ་ཆེར་ཁ་རོགས་ཏེ་འདུག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ས་པཎ་གྱིས་ཕུར་བའི་རྒྱ་དཔེ་རྙེད་པས་དགྱེས་ཆེས། སྣམ་སྦྱར་མན་བས་ནས་རྒྱ་དཔེ་ཕྱག་ཏུ་བཟུང་། བསུ་བ་དང་རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྤྱན་དྲངས་པས་བོད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཟུ་བོ་མི་གནས་པ་དག་གི་བཞིན་རས་ལ་མུན་པའི་བྱུག་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། །།གཉིས་པ། བདེ་འདུས་གཏེར་མའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་དགོངས་པ་མཉམ་ཉིད་བསལ་གཞག་མེད་པའི་ངང་དུ་བཞུགས་པ་ལ། ཡུམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་གླུས་བསྐུལ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བཞེངས་ཏེ། ཞི་བ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་འཕྲུལ་ཏོ། །ཞི་བའི་གདུལ་བྱར་མ་གྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བོ་ཆེ་མཆོག་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུར་ བཞེངས་ནས་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་ཏེ་དགོངས་པས་བརྒྱུད་པ་དག །རིག་འཛིན་རྣམས་ལ་བརྡ་ལས་བརྒྱུད་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་སྟོན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངང་ཚུལ་ཅན་རིག་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱིས་ཕྱོགས་སུ་བསྡེབས་ཏེ་གླེགས་བམ་དུ་སྣང་བར་མཛད་དོ། །དེར་རེ་ཞིག་མིའི་ནང་དུ་སྐལ་བར་གྱུར་བ་མ་རྙེད་ནས་མཁའ་འགྲོའི་གཙོ་མོ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེ་ལ་གཏད་རྒྱས་བརྒྱུད། མཁའ་འགྲོ་མས་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་སྤྱི་རྒྱུད་ལྔ་དང་། བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་བཅུ་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བརྒྱད་ལས་བྱས་པའི་སྒྲོམ་བུར་སྩལ། སྒོས་རྒྱུད་རྣམས་སྒྲོམ་བུ་ཐ་དད་པར་བཅུག་ནས་དུར་ཁྲོད་བསིལ་བའི་ཚལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་
Chinese
在藏地，金刚橛法非常兴盛，从中获得成就者也多得不可思议。在新法未兴盛之前，藏地依怙神和密咒的教法命脉也多由金刚橛掌握。虽有传承加持力极强的持明种姓，以及从中涌现的精通且成就，使教法如不同源头的江河般涌现的圣者们。即便如此，也如“大都与熟识者为仇，总是寻求新的新的”所说的那样。尊贵的耶桑孜巴说：“在藏地，金刚橛的修法非常兴盛，其中也有一些闲言碎语。后来，却吉嘉布香色幸从莲花生大师亲笔的梵文原本中找到并翻译后，大部分闲言碎语就平息了。”如萨班（萨迦班智达，1182-1251）得到金刚橛梵文原本后非常高兴，从香巴曼巴那里接过梵文原本，以迎接和各种乐器演奏的方式迎请，使得那些在藏地将佛法任意增删，不公正的人们的脸上蒙上了一层黑暗。第二，关于《集乐》伏藏的历史：在奥明法界宫殿中，本师薄伽梵法身普贤王如来安住于无别离的等性境界中。明妃普贤王母以金刚大誓言之歌劝请后，显现为报身，幻化出寂静金刚界坛城。对于未被寂静调伏的众生，则显现为忿怒大自在嘿汝嘎之身，展示忿怒坛城，以意传达传承。对于持明者们，则以标识传承，其中最主要的是本师以菩萨的姿态，由持明金刚法收集整理成册。在那里，一时未找到人间的有缘者，便交付给空行主母业力自在母，广为流传。空行母将《集乐》的总续五部和支分续十部，放入用八种珍宝制成的宝箧中。将各自的续部放入不同的宝箧中，安放在寒林尸林中的悦意塔中。
English
In Tibet, the Vajrakila practice is very prosperous, and the number of those who have attained accomplishment from it is inconceivable. Before the rise of the new teachings, the lifeblood of the Yidam and Mantra teachings in Tibet was also largely held by Vajrakila. Although there were lineages of Vidyadharas with extremely strong blessings, and holy beings who emerged from them, who were proficient and accomplished, causing the teachings to flow like rivers from different sources. Even so, it is as it is said, "Mostly hating those who are familiar, always seeking new and new things." The venerable Yesang Tsetsepa said, "In Tibet, the practice of Vajrakila is very prosperous, and there are also some gossips about it. Later, Chöje Kyabshang Srekshing found and translated the Sanskrit original manuscript written by Guru Padmasambhava himself, and most of the gossips subsided." As Sapan (Sakya Pandita, 1182-1251) was very happy to obtain the Vajrakila Sanskrit original, he received the Sanskrit original from Shampa Manpa, and welcomed it with greetings and various musical performances, causing a layer of darkness to cover the faces of those who arbitrarily added or deleted the Dharma in Tibet and were unfair. Secondly, the history of the Dé Dü Terma: In the palace of Akanishta Dharmadhatu, the Teacher, the Bhagavan Dharmakaya Samantabhadra, abides in the state of equality without separation. After the consort Samantabhadri urged with the song of the Great Vajra Samaya, he manifested as the Sambhogakaya, and magically created the peaceful Vajradhatu Mandala. For those beings who have not been subdued by peace, he manifested as the wrathful Mahottara Heruka, showing the wrathful mandala, and transmitted the lineage through intention. For the Vidyadharas, he transmitted through symbols, the most important of which is that the Teacher himself, in the form of a Bodhisattva, was collected and compiled into a book by the Vidyadhara Vajra Dharma. There, for a while, not finding a destined person in the human realm, he entrusted it to the chief of the Dakinis, Karma Wangmo Che, to spread widely. The Dakini placed the five general Tantras and the ten specific Tantras of the Dé Shek Dü Pa in a treasure chest made of eight kinds of precious jewels. The respective Tantras were placed in different treasure chests and placed in the delightful stupa in the Cool Grove cemetery.