Tibetan
ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བཞེངས་ནས་རེ་རེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་གཞི་རེ་བཙུགས་སོ། །མ་ག་དྷཱ་ར་ཡང་དེ་ཇི་བཞིན་དུ་མཛད། ལན་ཅིག་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཨ་མོ་རྒྱ་དང་ཉེ་བར་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚེ། གར་ལོག་གི་དམག་བྱུང་ནས། སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པའི་བུར་སྐྱེད་ཅིག་པར་གདམས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པས། མདའ་འཕགས་པ། རྡུལ་དུ་སོང་། དམག་གི་གཙོ་བོས་སློབ་དཔོན་ལ་རལ་གྲི་བསྣུན་པས་ཀྱང་སྐུ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་། རལ་གྲི་དུམ་བུ་བརྒྱར་ཆག། ཚིག་རྩུབ་ཀྱི་ཚེར་མ་རྣོན་པོས་ཀུན་ནས་གཞར་ཡང་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ལ་ཉམ་ཉེས་པ་མེད་པས། དེ་དག་ཀྱང་དད་དེ་ཕྱག་གིས་བཏུད་ནས་སོང་ངོ། །གཞན་གྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་སློབ་མས་གང་མི་ཤེས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་བ་དེ་གསལ་བར་བཀྲལ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་འདི་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་མཁས་པར་གྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང་། ས་དང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་། གྲུབ་མཐའ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སློབ་མར་གྱུར་བ་གྲངས་མེད། ཁྱད་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་མང་ལ། བར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་། དེའི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་དུ་ལོངས་པ་ནི་མེད་ན། སློབ་དཔོན་འདིའི་དུས་དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོར་གྲགས། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ན་ལེནྡྲར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། དགུན་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ་ཉིན་རེ་བཞིན་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་རྒོལ་བ་ལྷགས་པ་ལ། རིག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོས་དེ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སུན་ཕྱུང་བས། མུ་སྟེགས་སྟོང་ཕྲག་ཏུ་ཉེ་བའང་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྱུར། གང་ན་དགེ་སློང་ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་མ་བསྡམས་པ་དང་། ཆོ་ག་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས་དགེ་འདུན་ཤིན་ཏུ་དག་པར་མཛད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་མིང་ཙམ་དུ་གྱུར་བ་དེ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཞི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དམ་པར་གཟིམས་སོ།། །།འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་དབྱིག་གཉེན་ནི། སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་བ་ནས་བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ཤིང་། ཡི་གེ་དང་། བརྡ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་རིག་པའི་མཐུ་སད་པའི་་བར་ནི་གཅེན་དང་མཚུངས་ལ། ན་ལེནྡྲར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་མ་ལུས་པ་བྱ
Chinese
建造了二十五座寺庙，每一座都奠定了大乘佛法的基础。在摩揭陀也同样如此。有一次，在靠近边境城市阿摩རྒྱ་的一个小国弘法时，发生了噶洛的战争。他劝告弟子们要培养忍耐之心。大家都保持平静，结果箭变成了灰尘。战争的首领用剑砍向导师，但导师的身体没有受到伤害，剑却断成了八段。严厉的言辞如锋利的荆棘般袭来，但忍耐的盔甲没有受到丝毫损伤。那些人也因此生起了信心，顶礼后离开了。为了了解他人的想法，为了清晰地解释和展示所有传法者弟子们不理解和疑惑的地方，没有比从这位导师那里听法而不精通的人，成千上万的人都生起了道和地的功德。他从各个方面讲述佛法，而不仅仅是某个宗派，因此成为了无数大乘和小乘弟子的导师。特别是，在龙树时代，僧团大多是声闻乘的信徒。即使在大乘佛法非常兴盛的时期，也没有达到数万僧侣的规模。但在这位导师的时代，出现了成千上万奉持大乘佛法的僧侣，因此他被称为大乘佛法的护持者。晚年，他在那烂陀寺住了大约十二年。冬天来临时，每天都有外道前来辩论，他用各种智慧的利器驳倒了他们的宗义。近千名外道也皈依了佛教。凡是有僧侣见解堕落、行为不端、仪式不如法的地方，他都加以制止，使僧团非常清净。他使大乘的显现（指唯识宗）从有名无实变得非常清晰，然后在王舍城神圣的寂静之城中圆寂。 遍知一切的导师世亲，是世间庄严的装饰。从他开始接受生命之芽，到进行开启智慧的仪式，以及学习文字和语法等知识，都与他的哥哥相同。在那烂陀寺出家后，他学习了所有的声闻乘经典。
English
Having built twenty-five temples, each one established a foundation for the Mahayana Dharma. He did the same in Magadha. Once, while teaching the Dharma in a small kingdom near the border city of Amo Gya, a war of Garlog broke out. He advised the assembly of disciples to cultivate patience. Everyone remained calm, and as a result, the arrows turned to dust. The leader of the war struck the teacher with a sword, but the teacher's body was unharmed, and the sword broke into eight pieces. Harsh words came like sharp thorns from all directions, but the armor of patience suffered no damage. Those people also developed faith, prostrated, and left. In order to understand the thoughts of others, and in order to clearly explain and demonstrate all the things that the disciples of all the Dharma teachers did not understand and were doubtful about, there was no one who listened to the Dharma from this teacher and did not become proficient. Thousands upon thousands of people developed the qualities of the paths and grounds. He spoke from all aspects, not just one particular school of thought, and thus became the teacher of countless Mahayana and Hinayana disciples. In particular, in the time of Nagarjuna, the Sangha was mostly composed of Shravaka followers. Even in the time when the Mahayana Dharma was very prosperous, there were never tens of thousands of monks. But in the time of this teacher, there were tens of thousands of monks upholding the Mahayana Dharma, so he was known as the protector of the Mahayana teachings. In his later years, he stayed at Nalanda for about twelve years. When winter came, heretics would come every day to debate, and he refuted their tenets with sharp weapons of various wisdoms. Nearly a thousand heretics also converted to Buddhism. Wherever there were monks whose views had deteriorated, who were undisciplined, and whose rituals were improper, he stopped them and made the Sangha very pure. He made the manifestation of the Mahayana (referring to the Yogacara school), which had become merely nominal, very clear, and then passed away in the sacred city of peace in Rajagriha. The all-knowing teacher Vasubandhu, the lord of scholars, is the ornament that beautifies the world. From the time he began to receive the sprout of life, to the time he performed the ceremony of opening wisdom, and learned letters and grammar, etc., he was the same as his elder brother. After being ordained at Nalanda, he studied all the Shravaka Tripitaka.
Tibetan
ང་བར་མཛད། ཆོས་མངོན་པ་དང་། སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། རིགས་པའི་ལམ་གྱི་ཤིང་རྟར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྩེ་སོན་པ་ཉིད་དུ་འཛེག་པའི་སླད་དུ་ཁ་ཆེར་སློབ་དཔོན་སཾ་གྷ་བྷ་དྷར་བསྙེན། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བའི་གཞུང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར། མུ་སྟེགས་ཅན་དྲུག་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་། རྟོག་གེའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་མཛད། དེ་ཉིད་དུའང་ལོ་གྲངས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པར་རྣམ་པར་བྱེ་ཞིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པར་གྱུར། སླར་མ་གྷ་དྷཱར་འབྱོན་པར་དགོངས་ནས་ལམ་དུ་གནོད་སྦྱིན་གདུག་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་གྱིས་གནོད་པས་ཉམ་ཉེས་པ་མེད་པར་བརྟོལ། ན་ལེནྡྲར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་གཟིགས་པ་ན། ཐོས་པའི་ལང་ཚོ་དར་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་དཀྱེལ་ཆུང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ནི་དག་པའི་སྣང་བ་དང་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པས་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསན་པའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བསྟིང་པའི་ཚིག། ཀྱེ་མ་ཐོགས་མེད་ནགས་སུ་ལོ། །བཅུ་གཉིས་བར་དུ་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབས། །ཏིང་འཛིན་མ་གྲུབ་གླང་ཆེན་གྱིས། །རྒྱབ་ཁལ་ནོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྩམས། །ཞེས་སྨྲས་པ་གཅེན་པོས་གསན་ཏེ་འདུལ་བའི་དུས་ཡིན་པར་དགོངས། རང་གི་སློབ་མ་གཉིས་མདོ་སྡེས་བཅུ་པ་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་སོ་སོར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས། སྲོད་ཀྱི་དུས་ལ་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ཐོན། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ན་ས་བཅུ་པ་ཐོན་ཞིག་པར་གདམས་ནས་གཅུང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་ངོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་རྟོག་པ་བཅུག་ནས་སྲོད་ཀྱི་ཚེ། ཐེག་ཆེན་འདི་རྒྱུ་ལ་ བཟང་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་གཡེལ་ལམ་སྙམ་དུ་དགོངས། །ཐོ་རངས་ས་བཅུ་པ་བཏོན་པས། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་བཟང་བར་ཤེས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་བློ་མཆོག་དམ་པར་གྱུར། སྔར་སྐུར་བ་བཏབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་དེ་ལྕེའི་མྱུ་གུ་ལ། སྤུ་གྲིའི་རག་པ་བརྡེག་པར་གཟས་པ་ན། མདོ་བདོན་པ་གཉིས་ཀྱིས། ལྗགས་བཅད་པས་ག་ལ་འཚལ། སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཐབས་གཅེན་གྱིས་སྟོན་ན་འཕགས་པའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་པར་འཚལ་ཞེས་བསྐུལ་བས། ཐོགས་མེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བྱོན། སྐུ་མཆེད་ཆོས་ཀྱི་བགྲོ་གླེང་མཛད་པ་ན། གཅུང་སྤོངས་པ་མྱུར་ལ། གཅེན་མཆིད་ལན་བཟང་བར་བྱུ
Chinese
我（指作者）从中作梗。为了攀登那精通论藏和十八部派的宗义，成为理路之车的顶峰，亲近了克什米尔的桑伽跋陀罗论师。精通了《分别说论》和十八部派的经藏，以及律藏的不同之处，六外道（六师外道）的宗义，以及所有的论辩之处。在那里也用了几年时间来辨别有理和无理，成为了声闻部藏的雄辩之主。后来他打算去摩揭陀国（梵文：Magadha），在路上没有受到恶劣夜叉和盗贼的伤害而安然度过。在纳兰陀寺（梵文：Nālandā）看到无著（梵文：Asaṅga）所著的五事论的经卷时，虽然听闻广博，但由于声闻的智慧狭隘，未能领悟大乘。由于论辩的智慧与清净的显现并不友好，所以对于从殊胜天神那里听闻之处，被疑惑所困扰，对大乘的法和补特伽罗（梵文：Pudgala，意为“人”）加以轻蔑的言辞。 “唉呀，无著在森林里， 十二年间修习禅定。 禅定不成反被大象， 压背负重创立宗派。” 他的哥哥听到后，认为这是调伏的时机。让自己的两个学生分别背诵《十地经》和《无尽意经》，并嘱咐说：“晚上的时候背诵《无尽意经》，早上的时候背诵《十地经》。”然后派他们到弟弟那里去。那两个人也按照他的话做了。世亲（梵文：Vasubandhu）开始思考，晚上的时候，心想：“这个大乘在因上是好的，但在果上是否会懈怠呢？”早上背诵《十地经》的时候，他知道因果二者都是好的，当下就成为了殊胜的智者。回忆起以前的诽谤，他非常后悔，打算用剃刀割掉自己的舌头。那两个背诵经典的人劝说道：“割掉舌头有什么用呢？如果哥哥您能教导忏悔罪业的方法，就应该去圣者无著那里。”于是他去了无著那里。兄弟二人进行佛法辩论时，弟弟提问迅速，哥哥回答得很好。
English
I (the author) intervened. In order to climb to the pinnacle of what is the chariot of reasoning, mastering the Abhidharma and the tenets of the eighteen schools, he approached the teacher Saṃghabhadra in Kashmir. He became proficient in the Vibhāṣā treatises, the sutras of the eighteen divisions, the differences in the Vinaya texts, the tenets of the six heretics, and all the places of logic. There, too, he spent several years distinguishing between what is reasonable and unreasonable, and became the supreme master of the Śrāvakapiṭaka. Later, intending to go to Magadha, he safely passed through the road without being harmed by evil yakṣas and thieves. When he saw the volumes of the five sections of the grounds composed by the noble Asaṅga at Nālandā, although his learning was flourishing, he did not comprehend the Mahāyāna because of the narrowness of the Śrāvaka's intellect. Since the wisdom of logic is not friendly to pure appearances, he was completely entangled by doubts about the place of listening to the superior deity, and he made contemptuous remarks about the Dharma and individuals of the Mahāyāna. "Alas, Asaṅga in the forest, For twelve years practiced samādhi. Without accomplishing samādhi, an elephant, Pressing its back, composed a tenet." His elder brother heard this and thought it was the time for taming. He had his two students memorize the Daśabhūmika Sūtra and the Akṣayamati Sūtra respectively, and instructed them, "In the evening, recite the Akṣayamati Sūtra, and in the morning, recite the Daśabhūmika Sūtra." Then he sent them to his younger brother. The two of them did as he said. Vasubandhu began to think, and in the evening, he thought, "This Mahāyāna is good in its cause, but will it be negligent in its result?" When he recited the Daśabhūmika Sūtra in the morning, he knew that both cause and effect were good, and at that moment he became a supreme wise man. Recalling his previous slanders, he was very remorseful and intended to strike the sprout of his tongue with a razor. The two who recited the sutras advised, "What is the use of cutting off your tongue? If you, brother, can teach the method of confessing sins, you should go to the noble Asaṅga." So he went to Asaṅga. When the brothers engaged in Dharma debate, the younger brother asked questions quickly, and the elder brother answered well.
Tibetan
ང་། གཅེན་གྱི་གསུང་ལས། ཁྱོད་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་པཎྜིི་ཏར་གྱུར་བས་ཤེས་རབ་རྣོ་ལ། ང་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་འདྲི་ཡིན་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས་པས། དེ་ཉིད་བདག་ལའང་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞུས་པ་ན། རྗེ་བཙུན་ལ་འདྲི་ཡི་གསུངས་ནས་ཞུས་པས། བྱམས་པས་འདི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པས་ཚེ་འདི་ལ་ང་མི་མཐོང་། ལས་སྒྲིབ་ཟད་པའི་ཐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ལ་འགྲེལ་བ་མང་དག་རྩོམས། གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཡི་དམ་དུ་གྱིས་ཤིག། ཕྱི་མའི་དུས་ན་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་བསྙད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། ང་ཡི་ཕུ་བོ་ཀླུ་དང་འདྲ། །ང་ནི་ཆར་སྡོད་བྱ་དང་འདྲ། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །བྱ་ཡི་མགྲིན་པར་སོང་བ་མེད། །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་མཆེད་བགྲོ་གླེང་མཛད་པ་ནས་འདིའི་བར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་རྒྱ་གར་བའི་བགྲོས་ཚད་མ་ཡིན་པར་དཀའ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱང་ངེས་པར་མཐོང་སྟེ་མཁས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རེ་ཞིག་བོད་འདིར་སྔོན་རབས་སུ་གྲགས་པའི་གཏམ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་སོ། །གཅེན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཚང་བར་གསན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད། སློབ་དཔོན་གཞན་ལས་སྔགས་ཀྱི་འཇུག་སྒོའང་ནོས་ནས་གཟུངས་དང་། རིག་སྔགས་བཟླས་ པས་གྲུབ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་མངའ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་མི་ཡུལ་ན་བཞུགས་སོ་འཚལ་ཐུགས་ལ་ཆུད་པར་གྲགས་པས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྱི་ནས་སློབ་དཔོན་འདི་ཉིད་ལྟ་བུའི་མང་དུ་ཐོས་པ་མེད་ཅེས་བླེང་། ཉིན་རེ་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་བ་ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ་གཉིས་ཁོ་ནའི་ཡུན་ལ་བཏོན་གྲུབ་པར་མཛད་པས་བུལ་མགྱོགས་ཀྱི་མཐའ་མཚོན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམས་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ། གཟུངས་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ལོ་དུས་སུ་ལན་རེ་ཞལ་འདོན་དུ་མཛད་པའི་ཚེ། བྷག་བི་ཧ་ར་ཞེས་བྱ་བརགྲངས་་ཆེན་ཏིལ་མར་གྱིས་བཀའ་བའི་རྫིང་བུའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་ཉིན་མཚན་སྦྲེལ་མ་བཅོ་ལྔས་ཚར་གཅིག་འདོན་པར་ནུས། དེ་གདུང་ཕྲག་གི་ཕུག་རོན་གཅིག་གིས་ཐོས་པས་ཐར་བའི་ས་བོན་ཐེབས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་པ་གང་། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཀྱི་སློབ་མའི་མཆོག་རྒོལ་ངན་ཚར་གཅོད་ཅིང་། གཞུང་འགྲེལ་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ལ་ཞུགས་པ། དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་པ་སོག