Tibetan
ད་པ་སོགས། མདོར་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡུལ་དབུས་སུ་བསྟན་པ་སྐྱོང་བ་ཡན་ཆད་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་ཇེ་མང་དུ་སོང་བས་ཡར་འཕེལ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ཙམ་ནས་འགྲིབ་པའི་ཐོག་མ་བརྩམས་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་དགྲ་ལན་གསུམ་བྱུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པ་ཆ་བཅོ་ལྔར་བཏང་བའི་ཆ་དགུ་མེའི་གནོད་པས་སྦྱངས། ཆ་བཞི་དམག་གི་བྱ་བས་བརླག། ཆག་ཅིག་རང་བཞིན་གྱིས་ནུབ་པས། ཆ་གཅིག་ལས་མ་ལུས་པར་གྲགས། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་ལས་ཀྱང་མདོ་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པའི་དཔེ་ཡུལ་ཁོལ་བུ་ནས་ལྷགས་པའམ། བས་མཐར་བལྟར་མི་མངོན་པའི་རིག་པ་འཛིན་པ་དག་གིས་རང་གི་རྒྱུད་དམ། ཡི་གེའི་སྲོག་ཏུ་བཟུང་བ་ལས་བོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་མཆེད་པའང་ཡོད་དེ། ཕྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆུང་རེའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐོང་བ་དག་གིས་རྒྱ་གར་ན་དེའི་ཕྱི་མོ་ཡོད་མེད་ངེས་ངེས་ལྟར་བསྒྲགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་ཞུགས་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དེ། དེ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་དགྲ་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པར། གསང་སྔགས་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་པ་རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་ སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་བཞག་པ་དེས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། དེར་མ་ལྟོས་པ་འདིར་ནི་རཏྣ་ད་དྷ་ཞེས་པའི་སྟེང་ཁང་གིས་གླེགས་བམ་ལས་ཆུ་རྒྱུན་གྱི་མཐུས་མ་ཚིག་པ་ནང་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་དང་གསང་བ་འདུས་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཅིས་བསྙོན། ལར་གསང་སྔགས་བྱིངས་ཆེ་བྱུང་བའི་དུས་ཚོད་འདི་ཙམ་ནའོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པར་དཀའ་ནའང་། སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དར་བ་ནས་མི་རིང་བར་རིག་པ་འཛིན་པ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་། ཨཽ་ཊི་ཡ་ནའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་ཐོབ་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་ཞལ་ཅིག་ཅར་དུ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇའ་ལུས་སུ་དངེས་པས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་བཞག་པ་ཆེར་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། སློབ་མ་ལ་ཚིག་བརྒྱུད་བྲེང་ཆགས་སུ་གདམས་ཤིང་། ལ་ལ་འདས་རྫས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གདམས་པས་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བྱུང་ངོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྒྲམ་ཞིང་གསང་བ་བསྲུང་བ་ལ་མཁས་པས་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སུས་ཀྱང་གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུན་བཞིན་ཏོ། །གང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་མི་སྣང་བར་གྱུར་བའམ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་བཤམས་པ་དེའི་ཚེ། ཨ་ལ་ལ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སླད་ནས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཤ་སྟག་གོ། རྒྱུ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་བྲེང་ཆགས་མངོན་ཚན་ཅན་དུ་གདམས་པའི་གནད་དུས་དང་ཐོག་མཉམ་འདི་ལྟའོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་དཔག་པར་ནུས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པས་འདས་གྲོངས་ཀྱིས་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཡང་། བལྟར་མངོན་པ་དང་། མི་མངོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡམ་ཟུང་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དག་ལ། དུས་བསྒྲིག་པ་དང་། བརྒྱུད་ཐག་ཉེ་འགྱང་ཁོ་ ན་བསམ་པ་ནི་བྱིས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གང་དུ་ཆོས་དེའི་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་མཆིས་ན་དེའི་ཐང་ཀར་རང་ཞལ་བསྟན་ཏེ་རྗེས་སུ་གདམས་པའང་ཡོད་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་གཏམ་དང་། དེ་ལ་དེར་བསྟེན་གྱི་ཐོག་དང་། སྔ་ཕྱི་བསྒྲིག་པ་སོགས་བློ་གྲོས་ཕུན་ཁུང་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ས་ར་ཧ་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་། ཤ་ཝ་རི་བའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་ནས་བརྒྱུད་པར་འདོམས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ནི་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པ་ཆེར་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་སྔོན་ལས་ཆེས་དར་བར་གྱུར་བས་གྲུབ་ཐོབ་གྲགས་ཆེར་རྣམས་ཀྱང་དུས་འདི་ཙམ་ནས་བྱོན་ལ། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ནི་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པར་ཤིན་ཏུ་དར་རོ་ཞེས་གྲགས་སོ།། །།འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གྱི་དམ་པར་གྱུར་ལ། ཤིང་རྟ་ཆེན་མོའི་ལམ་སྲོལ་འབྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། དེའི་གཅུང་དབྱིག་གཉེན་ནི། རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་བུ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བུད་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་བ་བྲམ་ཟེ་མོ་པྲ་ཀཱ་པ་ཤཱི་ལ་ཞེས་བྱ་བ། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་བློ་གྲོས་རྣོ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོབས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཉམ་དམས་པ་བདག་ཅག་ནི་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པས་ཅི་བྱང་ཡོད་ཀྱིས། ལུས་ལས་ཁྱེའུ་བསྐྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པ་ལ་སྲི་ཞུ་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ངང་འདུས་པ་ལས་དབྱིག་གཉེན་འཁྲུངས་སོ། །དང་པོ་ནི་བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ཆེར་བསྐྱེད་པ་ན། རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་མ་ཉིད་ཀྱིས་བསླབས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །བུས་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་འདྲི་བ་ན། བུ་རིགས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་ནི་མ ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་ལ་ཕན་པའི་སླད་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བློ་སྦྱང་བར་འོས་སོ། །ཞེས་གདམས་པ་ད་ལ་མཉེན་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་ཀླག་པ་ལ་བརྩོན། ལོ་རེ་རེ་ཚིགས་བཅད་འབུམ་འབུམ་གྱི་ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་ཆུབ་པར་བྱས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི་ཕལ་ཆེར་སླ་ཡང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཟློས་ཤིང་། མ་འཛིངས་པ་དག་དཀའ་བའི་གནས་སུ་གཟིགས། དེའི་དོན་དུ་ལྷག་པའི་ལྷ་བསྒྲུབ་པར་དགོངས། རི་བོ་བྱ་རྐང་ཅན་དུ་གྲགས་པའི་ཕུག་པར་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་ལོ་གསུམ་དུ་རྟགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། །དེར་ཐུགས་མུག་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པ་ན། བྲག་ངོས་ལ་བྱ་ཚང་བཅས་པ་གཤོག་པས་རེག་པས་ཤིན་ཏུ་ཟད་པ་དག་གཟིགས་པས། རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམ་ཆུང་བར་ཤེས་ཏེ་སླར་ལྡོག་གོ། ཡང་ལོ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཐོན་པ་ན། ཆུ་ཐིགས་ཀྱིས་བྲག་ཟད་པ་གཟིགས་པ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐུལ་ཏེ་ཡང་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས། དེ་ལས་ཐོན་པ་ན། རྒན་པོ་ཞིག་གིས་རས་པ་ལ་འཇམ་པོས་ལྕགས་འཕྱིས་པ་ལས་ཁབ་ཏུ་གྱུར་བ་སྣོང་ཁེངས་པ་ཙམ་བསྟན་པས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་ལོ་གསུམ་སྟེ། ཁྱོན་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ལྟས་སུ་གྱུར་བ་ཅང་མ་མཐོང་བས་སྐྱོ་བ་ལྷག་པར་འཕེལ་ཏེ་ཕྱིར་འཐོན་ཏོ། །དེར་ཁྱི་མོ་མི་ལ་ཟུག་ཅིང་། སྨད་འཐུས་ཟ་བ་ཞིག་གཟིགས་པས། སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེས། འབུ་རྣམས་མ་བསལ་ན་ཁྱི་འདི་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་བསལ་ན་འབུ་རྣམས་འཆི་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། སྤུ་གྲི་རྣོན་པོས་རང་གི་བརླའི་ཤ་ནས་ཕྲལ་ཏེ། དེར་འབུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས། སྤྱན་བཙུམས་པའི་མོད་ལ་འབུ་རྣམས་བླངས་པ་ན། ཕྱག་ཡུལ་ཡུལ་བ་ལས་ཅང་མ་རྙེད། དེ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ན་སྔར་གྱི་ཤུལ་ན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་མཚན་དཔེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ ལྷམ་མེར་སྣང་། དེར་ཡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཀྱེ་མ་ཡབ་ཅིག་བདག་གི་སྐྱབས། །ངལ་བརྒྱས་འབད་ཀྱང་འབྲས་མ་མཆིས། །ཅི་ཕྱིར་ཆར་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོའི་དཔུང་། །གདུང་བས་བསྲེགས་ཏེ་སྐོམ་ཆོད་འབེབས། །བདག་གིས་དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཞལ་མི་སྟོན་བཞེས་སྤྱན་ཆབ་ཕྱུང་བས། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །ས་བོན་མི་རུང
Chinese
等等。总而言之，自从龙树在中部地区弘扬佛法以来，建造寺庙等等的事情变得越来越多，因此（佛法）得以发展。而在南方地区，仅仅是利益众生就开始衰退了。这是因为殊胜之法遭到三次破坏，大乘的经典，总的和个别的，被分为十五份，其中九份被火灾烧毁，四份被战争摧毁，一份自然消失，据说只剩下一份。不仅如此，各种经续的抄本从边远地区传来，或者那些隐居在边境的持明者将它们视为自己的命根子或文字的生命，因此也传播到了西藏等地。后来，那些看到小寺庙里的一些法目的人，就断定印度有或没有相应的范本，从而开始舍弃殊胜之法，这是没有意义的。如果有人认为，这只是殊胜之法遭到破坏的说法，所以这样说是可以理解的，但密续并非如此，那么，勇猛菩萨曾请示说：请听我讲述密咒如经部的道理。这句话表明，持明者的密续被列为第四个藏，由此也可以理解。如果不考虑这一点，那么如何解释在被称为“宝藏”的楼阁里，由于水流的力量而没有被烧毁的经典中，包含了五部内续和密集金刚呢？一般来说，很难用论证来确定密咒广泛传播的具体时间。然而，自从早期大乘佛法兴盛以来，不久之后就有十万持明者，而且邬金地区的人们大多是通过无上瑜伽的道路获得持明者果位的。像这样，秘密主等对很多有缘者同时开示，宣讲密咒乘。他们全部都虹化了，所以没有留下太多的教导。然而，喜金刚等将口耳传承传授给弟子，有些人以遗物的方式传授，因此出现了大圆满等法。像这样，以前的圣者们非常严谨，善于保守秘密，所以在没有获得成就之前，没有人知道他们在修持密法。
English
Etc. In short, since Nagarjuna propagated the Dharma in the central region, the construction of temples and so on became more and more numerous, so (the Dharma) was able to develop. In the southern region, merely benefiting sentient beings began to decline. This is because the excellent Dharma was destroyed three times, and the Mahayana scriptures, both general and specific, were divided into fifteen parts, of which nine parts were burned by fire, four parts were destroyed by war, and one part disappeared naturally, and it is said that only one part remained. Not only that, but various sutras and tantras were brought from remote areas, or those vidyadharas who lived in seclusion on the border regarded them as their own lifeline or the life of the text, so they also spread to Tibet and other places. Later, those who saw some Dharma items in small temples concluded that there were or were not corresponding prototypes in India, and thus began to abandon the excellent Dharma, which is meaningless. If someone thinks that this is just a statement that the excellent Dharma has been destroyed, so it is understandable to say so, but it is not the case with tantras, then the courageous bodhisattva once asked: Please listen to me as I explain the principles of mantra as the sutra section. This sentence shows that the vidyadhara's tantras are listed as the fourth pitaka, which can also be understood from this. If we do not consider this, then how can we explain that in the pavilion called "Treasure", the scriptures that were not burned by the power of the water flow contained the five inner tantras and Guhyasamaja? In general, it is difficult to determine the specific time when mantras spread widely with argumentation. However, since the early Mahayana Dharma flourished, not long after there were one hundred thousand vidyadharas, and most of the people in the Uddiyana region attained the vidyadhara state through the path of Anuttarayoga. In this way, the Lord of Secrets and others simultaneously revealed to many fortunate ones and taught the mantra vehicle. They all transformed into rainbow bodies, so not many teachings were left behind. However, Heruka and others passed on the oral transmission to their disciples, and some passed it on in the form of relics, so Dzogchen and other dharmas appeared. In this way, the previous saints were very strict and good at keeping secrets, so no one knew that they were practicing tantra until they had attained accomplishment.
Chinese
例如，就像圣者龙树一样。当他以大神通隐身，或展示大神变时，人们后来才知道：“啊啦啦，那是有咒语行持的人。”因此，上师向弟子传授的传承次第，以显现的方式传授的要点，与最初同时，就像这样能够衡量其特征，不仅如此，因为是智慧之身，所以没有被死亡所遗忘。对于那些精通显现和不显现双重行为的人来说，安排时间和考虑传承的远近，只是孩童的想法。无论在哪里，只要有成为该法器皿的人，就在其唐卡上亲自显现，并给予教导，这是广为人知的故事。对此，依靠之处和先后安排等，都是智慧圆满的体现。即使如此，萨ra哈巴、龙树父子和夏瓦里巴之间也有传承的传授。因此，无上瑜伽虽然不常以显现的方式行持，但由于其自性，以前的事业非常兴盛，所以著名的成就者们也大多是从这个时候出现的。据说，行部和事部的咒语传承在约两百年的时间里，以显现的方式行持非常兴盛。使赡部洲美丽的庄严者，开创广大车轨道的上师无著及其弟世亲，当国王名叫“向佛”之子“甚深方”时，住在王位上。一位三藏比丘，因傲慢成熟而转生为女身，名叫婆罗门女帕ra卡帕希拉。由于前世的习气，她对佛法有信心，智慧敏锐，菩提心强大，她心想：唉，佛法如此衰败，我们又变成了女人，还能做什么呢？不如从身体里生个儿子，让他为佛法服务。于是，她与王族结合生下了上师无著，与婆罗门种姓结合生下了世亲。最初，无著智慧敏锐。
English
For example, like the venerable Nāgārjuna. When he became invisible with great miracles, or displayed great miraculous displays, people later realized, "Ah, that is someone who practices mantras." Therefore, the essential points of the lineage transmitted from the teacher to the disciple, in a manifest and orderly manner, are like this, able to measure its characteristics. Not only that, but because they are embodiments of wisdom, they are not forgotten by death. For those who have mastered both manifest and unmanifest conduct, arranging times and considering the proximity or distance of the lineage is merely a childish notion. Wherever there is someone who becomes a vessel for that Dharma, they reveal themselves on their thangka and bestow teachings, which is a well-known story. Regarding this, the basis for reliance and the arrangement of before and after are all manifestations of complete wisdom. Even so, there are transmissions passed down between Saraha, the Nāgārjuna father and son, and Śawaripa. Therefore, although Anuttarayoga does not often engage in manifest conduct, due to its nature, previous activities have flourished greatly, so most of the famous accomplished masters also appeared around this time. It is said that the Kriya and Charya tantras flourished greatly in manifest practice for about two hundred years. The venerable ones who adorn the Jambudvipa and opened the path of the great chariot, the master Asanga and his brother Vasubandhu, when the king named "Son of Buddha" called "Profound Side" was residing on the throne. A bhikshu of the three pitakas, who took birth as a woman due to the maturation of pride, was named the Brahmin woman Prakāpaśīla. Due to the power of past imprints, she had faith in the teachings and sharp intelligence. Possessing great strength of bodhicitta, she thought, "Alas, the teachings are so degenerate, and we have become women, what can we do? It would be better to give birth to a son from this body and have him serve the teachings." Thus, she united with the royal family and gave birth to the master Asanga, and united with the Brahmin caste and gave birth to Vasubandhu. Initially, Asanga was sharp-witted.