Tibetan
ར་སོང་ངོ། །སོང་ནས་ཀྱང་རྒོལ་བའི་རུ་མཚོན་རྣོན་པོ་ཕྱར་བ་གང་། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་འཐོར་རླུང་དྲག་པོས་ལྷུང་བར་བྱས་པས། །ང་རྒྱལ་གྱི་གདོང་པ་ཤིན་ཏུ་སྨད་པར་གྱུར་ནས་ཆུ་བོ་གང་ྒཱལ་ལྕེབ་པར་རྩོམ་མོ། །འཕགས་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་གཏམ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཙན་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་རང་གི་ལྟ་བ་ནོར་བ་ནི་གོ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་འགྱོད་པས་བཅིངས་ཏེ་ལྕེ་འདྲེག་པའི་ཕྱིར་སྤུ་གྲི་སྲེལ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ། །དེར་རྗེ་བཙུན་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་པ་མང་ དུ་གྱིས་ཤིག། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་བྱང་བར་གྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པར་གྱུར་ཏེ། བཤགས་པའི་དོན་དུ་བསྔགས་པར་འོས་པ་ལ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་དང་། བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོའང་བརྩམས། དེའི་ཚ་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། བྲམ་ཟེ་དག་ནི། འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་རབ་ཏུ་གྱུར་བ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པ་ཡང་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གྱོ་མོ་དང་གསེག་མ་བཞིན་དུ་བོར་ནས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡ་མཚན་ཆའོ། །ཞེས་རྒྱུ་དེ་ལས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཚོགས་རེ་རེ་ནས་སྟོང་ལྷག་པར་དཔལ་ན་ལེནྡྲ་ཁོ་ནར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་། དེས་མཛད་པའི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་། ཐ་ན་ཀླུ་གར་མཁན་དང་། བཞད་གད་མཁན་ཡན་ཆོད་ཀྱིས་སྒྲོག་པར་བྱེད་པས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དད་པའི་བསུང་ཞིང་འགུགས་པར་བྱེད་པའི་དྲིའི་བཞོན་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ཉིན་རེར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་གཤེགས་ནའང་ཟས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་འབྱོར་བས། བསམ་གཏན་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་། ཀློག་པ་བདེའི་གྲངས། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་འཚོ་བས་བྲེལ་བ་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྙན་པར་དངགས་པ་ལས་རྩོམ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཟང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའང་མགུ་བར་ནུས། བདག་པོའི་རྐྱེན་དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐོས་པ་དང་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གནས་ཙམ་ལ་བསྔག
Chinese
就这样过去了。过去之后，凡是举起锋利的反击旗帜者，都被导师圣者的彻底胜利之行持所产生的狂风吹落。傲慢的面容极其羞愧，想要跳入恒河。圣者刚一说完与此相反的话语，三藏的经卷中往昔的强烈愿力便转化为力量，认识到自己的观点是错误的。因诽谤因果的后悔所束缚，为了割舌而显现出磨刀的样子。这时，至尊母度母授记说：进入佛教，多多赞颂佛陀吧！业障就会清净。说完之后，他便成为三藏的持有者。为了忏悔，创作了赞颂值得赞颂者的赞颂文，以及《一百五十颂》等等许多作品。他的侄子外道徒和婆罗门们说：像这样，婆罗门中最殊胜、极难征服的黑天也像丢弃瓦片和碎石一样舍弃了自己的宗派，如果进入佛教，那无疑佛教的宗派太神奇了！因为这个原因，外道徒和婆罗门的团体，仅仅在吉祥那烂陀寺（Nālandā，位于今印度比哈尔邦）就有超过一千人出家。他所造的赞颂文，也因佛陀亲自加持的缘故，遍布所有地区，乃至连艺人和小丑都在传唱，成为引动所有人的信心的香气。这位伟人因福德力极大，每天去城市乞食，也能得到无数种食物。因此，他能毫无顾虑地供养两百五十位禅定者，无数的诵经者，以及五百位僧人。而且，他精通诗歌创作，所著的论典的词句和意义都非常精妙，甚至能让导师法称（Dharmakīrti）感到满意。由于这些因缘，他将如来（Tathāgata）的事业与伟大的诗歌结合起来，并仅仅以此来赞美那些专注于闻法和辩论的人。
English
Thus it passed. After that, whoever raised sharp flags of opposition were blown away by the fierce winds of the conduct of the teacher, the noble one, who was completely victorious. The face of arrogance was extremely ashamed and tried to jump into the Ganges River. As soon as the noble one spoke words to the contrary, the strong aspirations of the past from the scriptures of the Tripitaka transformed into power, realizing that his own view was wrong. Bound by the regret of slandering cause and effect, he manifested as sharpening a knife to cut off his tongue. At that time, the venerable mother Tara prophesied: "Enter the Buddhist teachings and praise the Buddha greatly! Karmic obscurations will be purified." After saying this, he became a holder of the three baskets (Tripitaka). For the sake of confession, he composed praises to those worthy of praise, as well as the "One Hundred and Fifty Verses," and many other works. His nephews, the non-Buddhists and Brahmins, said: "Like this, even Krishna, the most excellent and extremely difficult to conquer among the Brahmins, has abandoned his own tenets like discarding tiles and pebbles. If he enters the Buddhist teachings, then undoubtedly the Buddhist doctrine is too amazing!" Because of this reason, more than a thousand individuals from each group of non-Buddhists and Brahmins were ordained, even just at the glorious Nālandā Monastery (located in present-day Bihar, India). The praises composed by him also spread throughout all regions due to the blessings personally bestowed by the Buddha, and even entertainers and clowns were singing them, becoming a single vehicle of fragrance that attracted the faith of all beings. This great being, due to his immense power of merit, even when going to the city for alms every day, would receive countless kinds of food. Therefore, he could effortlessly support two hundred and fifty meditators, countless reciters, and five hundred monks. Moreover, he was skilled in poetic composition, and the words and meanings of the treatises he authored were extremely exquisite, even able to satisfy the teacher Dharmakīrti. Due to these circumstances, he combined the activities of the Tathāgata with great poetry, and praised only those who were devoted to listening and debating.
Tibetan
ས་པ་མ་ཡིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་དགོངས་འགྲེལ་དང་གཞུང་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་མང་པོས་བསྟན་པའི་བྱ་བརྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས། སྐུ་ ཚེའི་སྨད་དུ་གྱུར་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕོ་ཉ་བཅུག་པ་ལ་ལང་ཚོའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་རྒབས་འབྱོན་པར་མ་གནང་སྟེ་སྤྲིང་ཡིག་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས། །ལ་བཀོད། རང་གི་སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་སྙན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱལ་པོའི་སློབ་དཔོན་དུ་བརྫངས། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་གླེགས་བམ་དང་། གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྐྱེན་ལམ་ལྟོས་པར། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དག་གིས་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་བཅུ་ཕྲག་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་སྦྱར་ཏེ་རྩོམ་པར་བཞེད་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་མཛད་ཟིན་པའི་སྐབས། སྐྱེས་རབས་ཀྱི་དང་པོར་སྟག་མོ་ལུས་སྦྱིན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐུ་ཚེ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་བའམ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་རང་ཉིད་ཀྱང་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་མཐུ་ཚད་མེད་པ་བརྟས་པར་གྱུར་ནས། ནགས་གསེབ་ཏུ་སྟག་མོ་ཕྲུག་གུ་འབྲངས་པ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་གཟིགས་པས། སྐུ་ལུས་སྦྱིན་པར་བརྩམས་པ་ན་ཅུང་ཟད་བག་ཚ་བའི་རྣམ་པས་ལྷག་པར་སང་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་བསྐུལ་བའི་ཕོ་ཉར་བྱས། དང་པོར་སྐུ་ལུས་ལས་ཁྲག་ཕྱུང་སྟེ་སྨོན་ལམ་བདུན་ཅུ་པ་བྲིས་ཤིང་སྟག་རྣམས་ལའང་ཐུད། སླར་སྐུ་ལུས་སྦྱིན་པར་བཏང་བས་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པའི་འཕྲོ་ལུས་པར་གྲགས། འདོད་པ་གཅིག་ཏུ་བརྩམ་བྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་མོད་དེ། སློབ་དཔོན་སྟག་གིས་ཟོས་ནས་ཅི་ཞིག་ནང་པོ་ཆ་རྙེད་པ་དེ་ལས་མ་འདུས་ཟེར་བའང་སྣང་སྟེ། ལུང་གི་རྒྱུན་ནི་ཡོད་པས་དེ་དག་དཔྱད་པ་མེད་པར་བཞག་གོ། སློབ་དཔོན་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཁོ་ནའི་ཁ་ཟིན་ཀྱང་མ་མཛད། ཀུན་ལ་སྙོམས་པར་ཕན་འདོགས་པས་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱང་དང་ཅིང་། ནང་པ་ཀུན་གྱིས་གཙུག་ཏུ་བཀུར་བའི་གྲགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །འདི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་སྦས་པའི་བུ་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་གོ་རར་བྱུང་བ་དེ་དང་ཐོག་མཉམ་པར་གྲགས། དེའི་ཚ་བོའི་བུདྷརྨ་ཙནྡྲས་རྒྱལ་སྲིང་སྐྱོང་བའི་ཚེ་ཏུ་རུ་ཁྐའི་དམག་གིས་མ་ག་དྷཱ་བ་བཅོམ། དཔལ་ན་ལེནྡྲར་ཡང་གནོད་པ་ ཆེན་པོ་བྱུང་། དྷརྨ་ཙནྡྲའི་ཞང་པོའི་པུར་གྱུར་བ་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེ། རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་དུ་མདོ་སྡེ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་བརྫངས། སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་གཡུལ་ལས་རྣམ་
Chinese
他做了许多伟大的事业，例如，阐述了殊胜的见解，以及许多卓越的论著，包括不依地而修菩提心的两种口诀等等。当他步入晚年时，迦腻色迦王派使者邀请他，但他没有亲自前往，而是写了一封信，让国王皈依佛法。他派遣自己的弟子，名为耶舍斯亚那帕，担任国王的老师。据说，根据经部等典籍，以及故事的记载，堪布和阿阇黎们口耳相传，他想将佛陀的百世传记与十度结合起来进行创作。当他完成了三十四篇时，在创作第一篇关于虎母舍身的故事时，他的生命受到了影响，或者说，在菩提行中，他自己的勇气也得到了无限的增长。他看到森林里一只跟着幼崽的母老虎正遭受饥饿的威胁，于是他开始舍身，但稍微有些犹豫，于是他更加努力地充当了激发对佛陀信仰的使者。首先，他从身体里抽出血，写下了七十个愿望，也喂饱了老虎。后来，他决定舍身，据说只剩下三十四篇传记的结尾部分没有完成。虽然他一心想完成这部作品，但据说阿阇黎被老虎吃掉后，没有找到任何有价值的东西。由于传承还在，所以这些都没有经过考证就保留了下来。这位阿阇黎虽然是大乘佛教徒，但他并没有只专注于大乘。他平等地利益所有人，因此声闻乘的信徒们也很高兴，所有佛教徒都非常尊敬他。据说他和月藏王的儿子，名为心髓明点的人，同时出生在郭拉地区。当他的侄子的儿子佛法月（Buddhadharma Candra）统治王国时，图鲁卡军队摧毁了摩揭陀国（Magadha）。吉祥那烂陀寺（Nālandā）也遭受了巨大的破坏。当佛法月的叔叔变成国王佛护时，他派遣了一些经部的演说家到中国。在塔吉克国王的领地上，从战争中获得胜利。
English
He accomplished many great deeds, such as expounding on the supreme views and many excellent treatises, including the two pith instructions on cultivating the mind of enlightenment without relying on the ground. When he reached the later part of his life, King Kaniṣka sent messengers to invite him, but he did not go in person. Instead, he wrote a letter and converted the king to Dharma. He sent his disciple, named Yeshes Nyenpa, to be the king's teacher. It is said that, based on the scriptures such as the Sutras and the accounts of stories, passed down orally from teachers and masters, he intended to compose the hundred Jataka tales of the Buddha, combining them with the ten perfections. When he had completed thirty-four tales, his life was affected by the auspicious connection of the story of the tigress offering her body in the first Jataka, or rather, in the conduct of Bodhicitta, his own courage was infinitely increased. He saw a tigress in the forest, followed by her cubs, suffering from hunger. He began to offer his body, but with a slight hesitation, he further acted as a messenger to inspire faith in the Buddha. First, he drew blood from his body and wrote seventy aspirations, and also fed the tigers. Later, he decided to offer his body, and it is said that only the ending part of the thirty-fourth Jataka remained unfinished. Although he was determined to complete the work, it is said that after the Acharya was eaten by the tiger, nothing of value was found. Since the lineage still exists, these have been left without verification. Although this Acharya was a Mahayanist, he did not focus solely on that. He equally benefited everyone, so the Shravakas were also pleased, and all Buddhists greatly revered him. It is said that he and the son of King Chandra Gupta, named Heart Essence Tilaka, were born at the same time in the region of Gora. When his nephew's son, Buddhadharma Candra, ruled the kingdom, the Turukha army destroyed Magadha. The glorious Nālandā also suffered great damage. When Dharma Candra's uncle became King Buddha Rakṣita, he sent some Sutra speakers to China. He gained victory in battle over the king of the Tajiks.