Tibetan
ན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་གནས་པའང་ངེས་པར་གཅེས་པའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། །གང་དུ་སྐུ་གཟུགས་རྫོགས་པ་ལ། །བྱིན་མ་བརླབས་པས་རིང་གནས་ན། །དེ་ལ་བཀྲ་ཤིས་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ཇི་སྲིད་མཆོད་པ་དེར་མི་འོས། །ཞེས་དང་། རབ་གནས་མ་བྱས་གཟུགས་ བརྙན་ལ། །གང་གིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་བྱེད་པ། །དམ་ཚིག་བྲལ་ཞིང་སྔགས་དམན་པས། །སྦྱིན་སྲེག་ཐལ་བ་འབྲས་མེད་མཚུངས། །ཞེས་དང་། དེ་ཡང་ཆོག་ཡང་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩམ་དགོས་པའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོ་ག་བདག་ཉིད་ནུས་པ་ཡིས། །བརྟག་པ་ལས་གསུངས་ཚུལ་ལེགས་པ། །དེས་བྱས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མདོའི་ཕྱོགས་ནས་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པ་མ་བསྟན་ཀྱང་། འདུལ་བ་ལས་པཎྜིའི་རབ་གནས་བཤད་པ་དང་། སྣམ་སྦྱར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་སོགས་དོན་ལ་རབ་གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྲུབ་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་གསར་བུ་དང་། །བཀུར་སྟི་དང་བཅས་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བླངས་ཏེ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ཀློག་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་གི་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ནས་མེ་ཏོག་འཐོར་བ་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་སུ་རུང་བའོ། །འདིར་ལག་ལེན་ལ་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་རབ་གནས་ཀྱི་རིམ་པ་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ལས། རང་ལུགས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་གནད་དུ་བསྡུས་པ་གཏེར་ཁ་ཆེན་པོའི་རིང་ལུགས་ལས་བྱུང་བ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་བྱའི་སློབ་དཔོན་ཡང་། རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་ཆེར་ལས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པའི་སློབ་དཔོན་གཙོ་བོར་བཤད་ཅིང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། །དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་པ། །གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཞེས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་བསྟན་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་བཤད་མོད་ཀྱི། དོན་དུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་ཁྱིམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོའི་བླ་མར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པས་ས་ཐོབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒན་པ་ཡིན་པས་རྟགས་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་བཞིན། རང་ལུགས་ལའང་། བསྙེན་གྲོགས་རྟགས་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་བས། །གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་གནས་ཆགས། །ཞེས་དོན་ དམ་པར། རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པ་པོའི་གང་ཟག་གི་ཤེས་རྒྱུད་དང་རྫས་འགལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུས་མེད་ས་མཁན་ལ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ། གཞུག་པ་པོས་གང་གཞུག་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཆ་མི་ཆོད་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྙེམས་པའམ། ཆོ་ག་དང་གྱེར་དབྱངས་ཁོ་ནའི་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྟེན་ལ་གཞུག་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྣང་བ་རང་ཚན་པའི་ཕྱོགས་གཤེད་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པར་འདོད་པ་ནི། རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་བེམ་པོའི་རྣམ་པ་སྦྱོང་བའི་རབ་གནས་ཅོམ་མོ། །རྒྱུ་དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་གཙོ་བོར་གལ་ཆེ་བར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལ་གནས་ཤིས་པར་བྱེད་པའི་གཟའ་དང་། སྐར་མ་དང་། བྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པའི་དུས་བཟང་པོ་ལ་ངེས་པར་གཅེས་པ་ཡང་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ཚོགས་པར་བྱས། དེ་ཡང་ཉི་མ་བྱང་དུ་བལྟས་པ་ཡི། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ནི་བཟང་པོ་ལ། །ཞེས་པས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་མི་བཟད་པས་བསྲུངས་པས་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཕྱོགས་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པས་རང་དབང་དུ་བྱས་པའི་གནས་ཡིན་པས། རབ་གནས་ལ་སོགས་ཏེ་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པར་བཤད་ནའང་། ཀྲཱི་ཡས་མུཙྪ་ལས། མཆུ་དང་དབོ་ཡི་ཟླ་བ་དེ་བཞིན་ངེས་པར་སག་སྣྲོན་དང་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བ་དང་། མགོ་སྟེ་དེ་སྲིད་འདི་རྣམས་དགེ་བ་གཅིག་པུས་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་གསུངས། ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་གཞན་དང་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་བགྲོད་པ་གཅིག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་ལ་མ་བཤད་པས། འདིར་ལས་བསྲིད་ན་མཐར་སོན་པར་གྱུར་བ་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་གཟའ་ཚེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཉིན། དཀྱིལ་འཁོར་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྲེལ་བའི་ཁྲུས་དང་། མངའ་དབུལ་གྱི་རྫས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཉེར་བསྡོགས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་རང་ཉིད་ཀྱི་དད་པའི་རྟེན་དུ་ དངུལ་སྲང་ཉིས་བརྒྱའི་རྩ་བསམ་སྨད་པར་བསྒྲུབས་པའི་དཔལ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྣམ་ཐར་ཤེར་བྲག་མའི་ཐང་ཆེན་རྣམས་དང་། རྒྱུད་འབུམ་རིན་པོ་ཆེ་སྟབས་གཅིག་ཏུ། རབ་ཏུ་གནས་བྱར་བྱས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དུས་ཚོད་གང་། ཞག་དང་པོ་ལ་བདག་ཅག་དཔོན་སློབ་བཅོ་ལྔ་སྐོར་གྱིས་སྒྲུབ་ཆེན་བཀའ་བརྒྱད་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོ
Chinese
因为依赖于庸俗，所以与此相符的开光也必须珍视，如开光续部所说：何处身像已圆满，若未加持而久住，则彼不生吉祥事，如是供养亦不宜。又说：未作开光之身像，何人供养及顶礼，违犯誓言咒力弱，火供灰烬同无果。又说：此亦须依正确仪轨而开始。如彼续云：仪轨自性具能力，观察所说之理善，以此所作福德大。如是等等广说。如是，从经部方面虽未说开光之仪轨的特征，然从律部方面，说班智达的开光，以及袈裟加持等，意义上成为开光的体性，故对新造的身语意之所依，以恭敬心迎请至法座上，献供养，受持斋戒，读诵别解脱经，念诵律部经的吉祥偈颂而撒花等，名言上可以安立。此处实修上，有成就的师长们所造的各续部的开光次第有许多，其中，乃是效仿自宗第二佛莲花生大士将深奥续部的口诀要点归纳，从大宝伏藏法类中所出的仪轨。其中，对于所开光的阿阇黎，多数续部中都说以通达彼十事之阿阇黎为主，时轮金刚中说：彼十事皆通晓，三者比丘最为胜，中者即是沙弥也，居家之人为下品。如是，在通达彼十事之上，为了生起对教法的恭敬，也必须宣说具相之特征，然实际上，如彼中所说：未得地者之在家，不应作为国王师。如是，得地者乃是智慧之老者，故如所示，不观待仅仅是相。自宗中也说：具足亲近伴侣及相，瑜伽士仅以一顾，即可成开光。如是究竟上，开光之智慧为何，即是开光
English
Because of relying on the mundane, the consecration that accords with it must also be cherished. As stated in the consecration tantra: Where an image is complete, if it remains long without being blessed, auspiciousness will not arise there, and it is not suitable for offerings. It also says: To an image that has not been consecrated, whoever makes offerings and prostrations, violates vows and has weak mantras, the burnt offering is like fruitless ashes. Furthermore, it must be initiated based on a correct ritual. As that same tantra says: The nature of the ritual has power, the way of speaking from examination is good, doing it brings great merit. Thus, it is extensively taught. Although the characteristics of the consecration ritual are not taught from the Sutra perspective, from the Vinaya perspective, the consecration of the Pandit and the blessing of the monastic robe, etc., in meaning, become the nature of consecration. Therefore, new supports of body, speech, and mind are respectfully invited to the throne, offerings are made, vows are taken, the Pratimoksha Sutra is recited, and auspicious verses from the Vinaya scriptures are recited while scattering flowers, which can be nominally established. Here, in practice, there are many consecration sequences of various tantras composed by accomplished masters. Among them, it is based on the tradition of the Second Buddha Padmasambhava, who summarized the key points of the profound tantra's oral instructions, and the ritual that comes from the Great Treasure teachings. Among them, for the Acharya who performs the consecration, most tantras say that the Acharya who knows the ten aspects is the main one. The Kalachakra says: Those who fully know the ten aspects, among the three, the Bhikshu is the most excellent, the intermediate one is the Shramanera, and the householder is the lowest. Thus, on top of knowing the ten aspects, in order to generate respect for the teachings, the characteristics of having signs must also be explained, but in reality, as it says there: A householder who has not attained the ground should not be made the king's teacher. Thus, the one who has attained the ground is an elder of wisdom, so as shown, it does not depend solely on signs. In our own tradition, it is also said: With a close companion who has signs, the yogi, with just one glance, can accomplish the consecration. Thus, ultimately, what is the wisdom of consecration, that is consecration.
Chinese
需要一个人的心识流和所依之物不相违背，如果没有，就像进入不熟悉的土地一样。如果所依者不了解所依智慧的法性，那么，自以为是的比丘金刚持的三法衣的禅定，或者只是盛大的仪轨和唱诵的集会，想要从显现自性的方向迎请所依的智慧，无论是什么样的标志，都是无意义的加持。因此，认识智慧的真如是最重要的。同样，为了使地方吉祥，行星、星星、行为、结合等等，对于普遍和特殊的良辰吉日，也必须像续部所说的那样聚集。也就是说，太阳朝北，白色的一方是吉祥的。因为南方被阎罗王的不可爱的人守护，所以不赞美增长的事业。北方是夜叉之主多闻天子等自在的地方，所以加持等增长的事业被认为是最好的。但是，《克里亚穆恰》中说：像嘴和朵月一样，萨嘎月、氐宿月和头月，直到这些都是六个月，仅仅以善行给予果报。等等，因为没有说必须依赖于其他不同的单一方向。在这里，如果事业成功，那么在氐宿月吉祥的星宿和日期，与坛城相关的物品，与火供相关的物品，以及只解释加持的沐浴，以及普遍和特殊的灌顶之物，都事先准备好，作为自己信仰的所依。 用两百多两银子精心制作的邬金法王传记雪域唐卡，以及《续部十万颂》同时，进行加持，这是圆满的时间。第一天，我们师徒十五人左右进行了大成就噶举八逝主尊聚集的坛城
English
It is necessary that the mind-stream of the person who is dwelling and the object of reliance are not contradictory. If not, it is like entering unfamiliar territory. If the one who is relying does not understand the Dharma nature of the wisdom to be relied upon, then, the self-conceited meditation of the three Dharma robes of a Bhikshu Vajradhara, or just a grand gathering of rituals and chants, wanting to invite the wisdom to be relied upon from the direction of the manifestation of self-nature, no matter what kind of sign it is, is a meaningless consecration that purifies the inanimate. Therefore, realizing the suchness of wisdom is considered most important. Similarly, in order to make a place auspicious, planets, stars, actions, conjunctions, etc., for general and specific auspicious times, it is also necessary to gather as taught in the tantras. That is to say, the sun facing north, the white side is auspicious. Because the south is guarded by the unpleasant person of Yama, it is not praised for increasing activities. The north is the place where the master of Yakshas, Vaishravana, etc., have freedom, so consecration and other increasing activities are considered the best. However, in the Kriya-samuccaya, it is said: Like the months of Chu and Dvo, the months of Saga, Jyeshtha, and Mrigasira, until these are six months that give results with good deeds alone. Etc., because it has not been said that it is necessary to rely on other different single directions. Here, if the activity is successful, then on the auspicious star and date of the month of Jyeshtha, the items related to the mandala, the items related to the fire offering, and the bath that only explains the consecration, and the general and specific objects of empowerment, are all prepared in advance as the object of one's own faith. The great Thangkas of the biography of the King of Dharma of Oddiyana, Sher-brag-ma, which were carefully made with more than two hundred silver coins, and the "Collection of Hundred Thousand Tantras" at the same time, were consecrated, which was a perfect time. On the first day, we, the fifteen or so teachers and students, performed the great accomplishment of the mandala of the Gathering of the Eight Herukas of the Kagyu