Tibetan
་ཕོ་བྲང་བ་ལ་སོགས་ཏེ་བླ་མ་གོང་མ་དག་གི་གསན་ཡིག་སོགས་ལས་གཏེར་རྒྱུད་མང་པོས་ཁ་བསྐངས་པས་བོད་ཆུང་བཞི་བཅུར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཀ་ཐ་སྣང་ཡང་། བཀའ་དགོངས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་མང་པོ་ནི་ཆོས་སྡེ་དེ་བའི་སྡེ་ཚན་དུ་དཔེ་ལུང་གཉིས་ཀའི་རྒྱུན་ཟམ་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བས་ཕྱོགས་འདིར་འདྲི་བའི་དགོས་པ་ལྷག་པོའང་མི་སྣང་། །འདིར་ནི་ལྡང་མ་ལྷུན་རྒྱལ་དང་། གཏེར་ཁ་གོང་འོག་གི་ཆོས་སྡེ་ནས་སྤྱི་ཏི་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་ངེས་པར་གཅེས་ཤིང་། གཞུང་དོན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འགའ་ ཞིག་མ་གཏོགས། གཙོ་བོར་དཀའ་ནས་བཀར་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པའི་སྡེ་ཚན་གཙོ་བོར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་རྒྱལ་དབང་ལྔ་བའི་གསན་ཡིག་དང་། སྨིན་གླིང་གི་རྒྱུད་འབུམ་ཕྱོགས་མཐུན་པ་བྱུང་བས་ཆོས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས། རྒྱུད་སོ་སོའི་ཕྱོགས་གཏོགས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ལ་ཡོག་གསུམ་ཀའི་སྐབས་བཞེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་བྱུང་བ་ནི། གཞུང་གི་ངོ་བོས་གསལ་བར་སྟོན་པ་དག་གང་ཟག་གི་བློ་མཐུས་ཉམ་ཉེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོའི་གྲུབ་མཐའ་མཛོད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་འཁྲུལ་ཞིང་མ་འཛིངས་པ་སྔོན་དུ་བཤད་ནས་འཕྲོས་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གོང་དུ་བཀོད་པ་བཞིན་ཡན་མན་གཉིས་ཀར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཡོད་པས་དོན་ལ་མི་འགལ་མོད། ཆོས་འབྱུང་རྙིང་པ་ཁ་ཅིག་དང་། མངའ་རིས་པཎ་ཆེན་ལ་སོགས་པའི་གསན་ཡིག་ལ་དཔྱད་ན་དཔེ་ལུང་གཉིས་ཀའི་རྒྱུན་མུད་པའང་འགའ་ཤས་མཆིས་པ་ལས། འདིར་སྨིན་གླིང་གི་རྒྱུད་འབུམ་པོད་ཆེན་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་ཕྱི་མོར་བཟུང་། དེར་ཡང་རྒྱུད་བཅུ་བདུན་གྱི་སྡེ་ཚན་འགའ་ཞིག་ལ་རྟོབ་དཔྱོད་མེད་པར་གྲངས་ཡིག་བཏབ་པའི་རྒྱུན་འབྱམས་ནས་ལེ་གྲངས་ཡན་མན་ནོར་བ་སོགས་ཀྱི་གོལ་འཕྱུགས་སླར་ཡིག་དཀྱུས་སུ་ཤོར་བ་རེ་མང་འདུག་བཞུས་དག་གི་དུས་ཚོར་བསམ་ཕྱི་ལ་མཆན་བུས་བཏབ་ཅིང་འདི་ལ་བསྐྱར་བྲིས་བྱས། སྡེ་ཚན་རྣམས་ལའང་དང་པོར་ཕྱོགས་བསྒྲིགས་ཤིག་ཡོད་ཚོད་ལ། ཕྱི་མོ་འདིར་བོད་ལ་སྙོམས་ཕྱིར་འདིར་བྲིས་ཞེས་གྱ་ཚོམས་སུ་བརྒལ་བའང་མང་དུ་འདུག་པ་སླར་ཕྱོགས་བསྡེབས་སུ་གང་འགྲིག་བགྱིས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ། ལ་ལ་འགྲོལ་བ་ལས་དབྱུང་། ཡི་གེ་པའི་ལྷང་སྐྱོན་དང་། ཞུ་དག་མཁན་གྱིས་དཔྱོད་ཚུལ་ནོར་བ་དང་། བྲི་ནོར་བྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་བ་མང་དུ་མཆིས་པ་རྣམས་ལས་པོ་ཏི་གཉིས་གསུམ་ཙམ་མ་གཏོག
Chinese
如ཕོ་བྲང་བ་等上师的闻记等，以众多伏藏传承补充，虽有如小藏四十部溃散等情况。然如བཀའ་དགོངས་等众多传承，于该寺的各部门中，经由教典与口传两种传承未曾中断地流传，故于此方面，似乎没有特别需要询问之处。此处，对于ལྡང་མ་ལྷུན་རྒྱལ་和上下伏藏寺院的སྤྱི་ཏི་等法的安住方式务必珍重。除少数极为了不起的要义外，主要将从དཀའ་传承至བཀར་传承者汇集于一处，作为主要部门来行事，因此有五世达赖喇嘛的闻记和敏珠林传承总集相符，故如是行持法的安住方式。对于各传承的归属认定，于上中下三种场合，出现诸多不同见解，此非因论典的自性未明，而是因个人的智慧所致。故首先讲述第二佛陀一切智语自在的宗派宝藏之见解，不谬误且不混淆，之后继续说明，如前文所列，佛陀的教言是所有一切，因此上下两者皆有通达的传承，故于义理上并不相违。然若考察某些旧教法源和阿里班禅等人的闻记，则有教典与口传两种传承皆已断绝的情况。此处以敏珠林传承总集二十三部大册为底本。其中，对于十七传承的某些部门，未经考察辨别，仅以数字标记，由于传承泛滥，出现页码上下错误等疏失，又重新混入普通文本的情况较多。于校对之时，于书页外侧以批注标明，并对此进行了重写。对于各部门，最初似乎有某种汇集。底本中，也有诸多为了迁就西藏而在此书写的随意改动，重新将可行的部分进行汇集并最终确定。有些从释文中删除。由于书写者的疏忽，校对者的见解错误，以及书写错误等原因，出现诸多极难考证之处，除了两三部之外。
English
Like Phobrangpa and other previous lamas' records, many terma lineages have supplemented it, although there are appearances of disintegration such as the forty small regions of Tibet collapsing. However, many lineages such as Kadam and Kagyu are continuously transmitted without interruption in both textual and oral forms within the departments of that monastery, so there seems to be no particular need to inquire in this regard. Here, it is necessary to cherish the way the Dharma abides, such as the general teachings of Lhangma Lhünkyal and the upper and lower treasure monasteries. Apart from a few extremely remarkable essential points, the main focus is on gathering those who have transmitted from the Kadam to the Kagyu tradition in one place, and acting as the main department. Therefore, the records of the Fifth Dalai Lama and the Minling Gyübum are in agreement, so the way the Dharma abides is practiced in the same way. Regarding the identification of the affiliations of each lineage, many different views have arisen in the three cases of upper, middle, and lower. This is not because the nature of the texts is unclear, but because of individual wisdom. Therefore, first, the view of the Second Buddha, Omniscient Ngagi Wangpo's philosophical treasury, which is not mistaken and not confused, is explained, and then it is further explained that, as listed above, the Buddha's teachings are all-encompassing, so there are lineages that understand both the upper and lower aspects, so there is no contradiction in meaning. However, if one examines some old Dharma sources and the records of Ngari Panchen and others, there are some cases where both the textual and oral traditions have been cut off. Here, the Minling Gyübum, a collection of twenty-three large volumes, is taken as the base text. Among them, for some departments of the seventeen lineages, without examination and discrimination, only numerical marks were made. Due to the proliferation of transmissions, there were many errors such as incorrect page numbers, which were then re-entered into the ordinary text. At the time of proofreading, annotations were made on the outside of the pages, and this was rewritten. For each department, there seems to have been some kind of compilation at first. In this base text, there are also many arbitrary changes written here to accommodate Tibet, and the feasible parts were re-compiled and finalized. Some were removed from the commentary. Due to the scribe's negligence, the proofreader's incorrect views, and writing errors, there are many places that are extremely difficult to verify, except for two or three volumes.
Tibetan
ས་ཕལ་ཆེར་རང་ཉིད་ཀྱི་མིག་ལམ་དུ་དོང་བས་འབྱིན་འཇུག་གང་ཤེས་བྱས། སྔགས་རྣམས་ནི་སྔགས་བཏུལ་སོགས་པ་དང་ཚད་མས་འགལ་བར་ཤེས་པ་རྣམས་ བཅོས་ཤིང་། ཅིས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བར་མ་ནུས་པ་དག བིག་ཙི་དང་། ཨ་ཝ་བྷྲཾ་ཤ་དང་། པྲ་ཀྲི་ཏའི་སྐད་དང་། བརྡ་སྐད་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་དང་། །ཀླ་ཀློང་སྐད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་བཅོས་སུ་མི་བཏུ་སྦ་རྣམས་ཕྱི་མོ་དང་མཐུན་པ་ཙམ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སོར་བཞག་པ་ཉིད་ཉེས་དམིགས་ཆུང་བའི་གནས་སུ་བྱས་ཏེ། སོ་སོ་རིག་བཞི་ས་དགུ་པ། །མ་ཐོབ་དེ་སྲིད་ཆོས་ཀུན་གྱི། །ངེས་ཚིག་ཤེས་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མཐའ་དག་སྡེབ་སྦྱོར་སུ་ཡིས་ཤེས། །ཞེས་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་གཟུ་བོར་གྱུར་བ་ཡིན། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཞུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོ་གྲོགས་སུ་གྱུར་བ་ཡང་སྤྱིར་བློ་གྲོས་གསལ་ལ་ཁྱད་པར་དངོས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པའི་དོན་གཉེར་ཡོད་པ་ཞིག་དགོས་པར་སྣང་སྟེ། སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པས། །དེ་ཡིས་འགྲོ་འདི་སྣ་ཚོགས་བྱས། །ཞེས་པ་ལྟར་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བའང་དཀའ་བར་སྣང་བས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་ཐེག་པ་རིམ་འཇོགས་དང་། ལས་དབབ་གཉིས་ལས། མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་སོགས་གང་ནས་ཀྱང་ཡས་འབབ་འདི་དཔྱད་བཟོད་པ་ཡིན་ཞིང་ལྷག་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བརྒྱུད་པའི་ཆུ་མགོ་རྒྱལ་བ་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བར་གདོན་མི་ཟ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཉིད། ཡུམ་གྱི་པདྨོའི་གེ་སར་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་ཞལ་འདོན་དུ་མཛད་ཅིང་བྱོན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའི་འདོད་པ་གཞན་བཞག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་དང་པོར་བཞག་ནས་བྲི་བའི་དབུ་བརྩམས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལ་གཞན་བསྐུལ་འདེབས་མཁས་ཤིང་། །མ་བཅོལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ངག གུས་པས་སྤྱི་བོར་བླངས་བགྱི་སྟེ། །རྟག་ཏུ་ཀུན་གྱི་སྒྲོན་མེར་འགྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར། ཡི་གེའི་ལས་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བའི་ངག་འདི་སྐད་དུ། སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་བསོད་ནམས་དམ་པའི་འཇུག་ ངོགས། དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ། ནག་པོའི་ཕྱོགས་དང་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པ། ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ཡང་དག་པ། སུ་ཞིག་གི་བྱ་བའི་ལས་དེ་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཕན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཟང་ཟིང་གིས་འབྲེལ་བ། ཐ་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་རྣམ་པར་
Chinese
大部分内容都经过自己的眼睛审视，尽可能地进行取舍。对于咒语，那些被认为是与咒语的降伏等相悖以及与量相违背的部分，都进行了修改。对于那些无论如何也无法消除疑虑的部分，考虑到存在诸如比嘎匝（藏文），阿瓦勃让夏（藏文），普拉克里特语（藏文），极其秘密的隐语以及克拉-克隆语（藏文）等情况，因此没有进行修改或隐藏，而是以与旧版本一致作为理由而保留，认为这样造成的过失较小。因此说：“个别四种智慧第九地，未得之前一切法，定义知否皆因此，一切组合谁能知。”这句话非常公正。除此之外，作为校对者的助手，通常需要具备清晰的智慧，特别是需要有与真实的意愿相符的追求。正如“众生意乐各不同，因此造就世间 विविध（梵文天城体，vividha，各种各样），”所说的那样，要变得自主也是困难的。关于佛法的安住方式，在次第建立和事业降伏这两个方面，无论从高低贵贱的差别等哪个方面来看，这种上下都是可以考察的。特别是，在这个瞻部洲（地球）上，极顶乘是通过瑜伽士传承下来的源头，无疑是幻化成胜者而非不胜者的形象，即化身喜金刚（噶绕多杰）。从母体的莲花花蕊中，金刚萨埵虚空大显现并前来的缘起，以及从种姓的角度进行区分的意愿之外，将金刚萨埵虚空大作为婆罗门兴盛的最初续部而开始书写。对此，《入菩萨行论》中说：“善于劝导他人行善，不劝亦能行利语，恭敬顶戴勤修习，恒常成为众生灯。”正如这句所说，对于从事文字工作的人们，告诫之语如下：总的来说，如来（佛陀）的身语意所依是积累殊胜功德的阶梯，是白净增长的，不与黑色一方为友，是解脱和一切智的真正近因。无论谁从事这项事业，都要具备三门（身语意）的利益之行，以及物质的联系，乃至随喜的形态。
English
Most of the content has been reviewed by my own eyes, and I have done my best to include or exclude as much as possible. Regarding mantras, those that are considered to be contrary to the subjugation of mantras and contradictory to valid cognition have been modified. For those parts where doubts could not be eliminated no matter what, considering the existence of languages such as Bigatza (Tibetan), Ava-bhrangsha (Tibetan), Prakrit (Tibetan), extremely secret slang, and Kla-klong (Tibetan), they were not modified or hidden, but were retained with the reason that they were consistent with the old version, believing that this would cause less fault. Therefore, it is said: "Individual four wisdoms ninth ground, Before attainment all dharmas, Definition known or not is because of this, Who knows all combinations?" This statement is very fair. In addition to this, as an assistant to the proofreader, it is usually necessary to have clear wisdom, especially to have a pursuit that is in line with the true intention. Just as "Beings' inclinations are different, Therefore, this world is विविध (Sanskrit Devanagari, vividha, various)," it seems difficult to become autonomous. Regarding the way of abiding in Dharma, in terms of the two aspects of gradual establishment and karma subjugation, this ascent and descent can be examined from any aspect, such as the difference between high and low. In particular, in this Jambudvipa (Earth), the supreme vehicle is the source transmitted through yogis, and there is no doubt that it is an emanation of the victorious rather than the non-victorious, namely the incarnate Garab Dorje. From the stamen of the mother's lotus, Vajrasattva Namkhai Che manifested and came forth, and apart from the intention to distinguish from the perspective of lineage, Vajrasattva Namkhai Che was taken as the first tantra of the flourishing Brahmin and began to write. In this regard, the Bodhisattvacharyavatara says: "Skilled in persuading others to do good, Speaking beneficial words even when not persuaded, Respectfully taking it on the crown of the head and diligently practicing, Constantly becoming the lamp of all beings." As this verse says, to those who engage in writing work, the words of admonition are as follows: In general, the support of the body, speech, and mind of the Tathagata (Buddha) is the ladder for accumulating excellent merit, it is the increase of white purity, it is not friendly to the black side, and it is the true proximate cause of liberation and omniscience. Whoever engages in this work must have the benefit of the three doors (body, speech, and mind), as well as material connections, and even the form of rejoicing.