Tibetan
་སྨད་ཕྱེད་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འགྲེང་བུའི་ཆོས་གཉིས། ཟླུམ་འགྲིལ་འཁྱུག་པ་སྙེ་གི་གུའི་ཆོས་གསུམ། གསུམ་འགྲེལ་ལྡན་པ་སྟེ་ཞབས་ཀྱུའི་ཆོས་གསུམ། རྟ་སྦྲེལ་བ་སོགས་ར་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་གཉིས། འཁྱུག་སྙོམས་སོགས་ཡ་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་སྟེ་བུ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་དང་། གཟུགས་དཀྱུས་སུ་མ་གོལ་བ། དཀྱས་ཆར་ནས་མ་ཡར་བ། དེ་གཉིས་ཤན་ཕྱེད་པ་སྟེ། སྤྱིའི་ཆོས་གསུམ་སྤོ་དང་བཅས་པ་སྟེ་རགས་པར་ཆོས་བཞི་བཅུའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཞིབ་པར་སོ་སོའི་ཐིག་གི་ས་ཆ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་ཐོན་མིས་མ་བྷོ་ཊའི་ཡི་གེའི་རྒྱུན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་ལུགས། ཁྱུང་པོ་གཡུ་ཁྲིས་ཐིག་རིས་སུ་བཏབ་པ་ལ། མཁས་པ་རོང་པོས་ལྷན་ཐབས་ཀྱིས་དག་པ་སྦྱར་བའང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་བཟོ་གནས་འཛིན་པ་ཕལ་ཆེར་རྣམས་དབྱེ་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་གསལ་བ་ཉུང་ནའང་། རགས་པ་ཙམ་དུ་ཕྱིའི་ཤ་དང་ནང་གི་དཀར་ཞེས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འོལ་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པ་གསལ་བས་ཡི་གེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། བྲིས་སྐུ་གཉིས་པོ་གནའ་བོའི་དུས་ལས་ཀྱང་བར་སྐབས་ཙམ་དུ་ཉམས་འགྱུར་གསལ་ཞིང་། ལྷག་པར་ཡི་གེའི་བཟོ་གནས་ནི་ཐོད་རྒལ་བ་རེ་རེ་ཙམ་ད་ལྟའང་འབྱུང་བཞིན་པ་བོད་འདིར་བསྟན་པ་གནས་པ་ཁོ་ནའི་བྱིན་རླབས་སུ་ངེས་སོ། །གསུམ་པ་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ནི། སྤྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོད་རྟེན་དུ་བཞག་པ་ཡོད་ད། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ལས། འདོད་ཁམས་དབང་གི་རི་བོ་ལ། །གཟུགས་ཁམས་བང་རིམ་ཁྲི་འཕང་ཅན། །གཟུགས་ མེད་བུམ་རྟེན་བུམ་པར་བཅས། །སྐུ་གདུང་ཆེན་པོ་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། འདིར་ཚད་དང་རྣམ་པ་ལྟར་གཞག་པ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་སྟེ། དེའང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ཆོས་གོས་བཞི་བལྟབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷུང་བཟེད་ཁ་སྦུབ་བ་ལ་འཁར་གསིབ་བཙུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ནི་རྨད་གྲུ་བཞིའི་སྟེང་དུ་དངོས་གྲུབ་ཞི་ཟླུམ་པོ་བང་རིམ་བཅུ་གཉིས་པ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཁ་སྦུབ་པ་ལྟ་བུའི་བིམྦའི་ཟླུམ་པོ་དང་ཁང་བུ་ལྟ་བུ་དག་རྒྱལ་མཚན་ལྟ་བུའི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་། དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ཁུངས་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཤཱ་རིའི་བུའི་གདུང་གི་གླེང་གཞི་བྱས་ནས་ཉན་རང་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་འབྲས་བུའི་གྲངས་ཀྱི་གདུགས་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་མགུལ་བ་ཐུང་བ་དང་། འགྲེལ་བ་དྲི་མེད་ནས་མགྲིན་རིང་སྟེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་དང་། བདུད་རྩི་མཆོག་ནས་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་དང་མཐུན་པར་བཞུགས་པའི་གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། །སྤྱིར་བསོད་ནམས་དམ་པའི་ཉེར་འཚོར། །པདྨ་སྤུངས་པ་ནས་རིམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་གྲགས་ཆེ་ཞིང་། ངེས་པའི་དོན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པའི་དག་པ་སྦྱོར་བས་ན་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བཟོ་གནས་ཕལ་བ་ནི། བོད་ཆོ་རིག་མི་བཙུན་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་སྟེ། ངོ་མཚར་མ་ཡིན་ཡང་མདོ་སྡེ་ལས་བཟོ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བས། འདི་ལྟར་ཚོང་པ་དང་། རྫ་མཁན་དང་། ཕྲེང་བ་མཁན་དང་། ཆང་ཚོང་དང་། ཕྱུགས་བཙོང་བ་དང་། འདྲེག་མཁན་དང་། འབྲུ་མར་ འཚིར་བ་དང་། མགར་བ་དང་། ཤིང་མཁན་དང་། ཕྱྭ་མཁན་དང་། ཐག་པ་དང་། ཀོ་པགས་མཁན་དང་། རྒྱལ་ཆེན་པ་དང་། བཙོ་བླག་མཁན་དང་། སྨྱིག་མ་མཁན་དང་། སྲོག་ལས་པ་དང་། གདོལ་བ་མཁན་དང་། ཤིང་རྟ་མཁན་ཏེ་རྣམ་གྲངས་བཅོ་བརྒྱད། གཞན་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ། ས་གཞི་བརྟག་པ། གོས་བརྟག་པ། ལྗོན་ཤིང་བརྟག་པ། རྟ་བརྟག་པ། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ། སྐྱེས་པ་བརྟག་པ། བུད་མེད་བརྟག་པ་སྟེ་བརྟག་པ་བརྒྱད། དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རོལ་མོའི་མཚན་ཉིད་སྒྱུ་མ་དང་། །འགྱེད་སྟོབས་དང་ནི་མེ་རྟོག་ལས། །དམག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཉིད་ཤེས། །གཡོས་སུ་བྱ་བ་རྣམ་པར་ངེས། །ཚོང་དང་ནོར་ནི་བསྒྱུར་བ་དང་། །རྒྱན་དང་ལག་རྩིས་བཅུད་ཀྱི་ལེན། །འཁྲུལ་འཁོར་སྦྱོར་དང་དྲི་བ་དག། འཕོང་དཔྱད་དང་ནི་ཚོམ་སྦྱོར་སྒྲ། །ཡི་གེ་དང་ནི་ཁྲ་སྐད་དང་། །རང་རང་བཟོ་དང་མཚོན་རྣམས་བརྟག། །གཅོད་ཐབས་དང་ནི་སོག་ལེ་དང་། །ཕུབ་རྣམས་བསྐོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །སོང་་དང་འོང་བ་ཤེས་པ་དང་། །གཞི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། །མདུང་དང་རྡོ་རྗེ་བརྟག་པ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཟུག་རྔུ་འབྱིན་དང་མིག་འཕྲུལ་དང་། །བྷ་ར་ཏ་ཡི་བསྟན་བཅོས་ཤེས། །བཅིང་དང་ཁང་པ་བརྩེགས་མ་དང་། །དེ་བཞིན་གོས་ཀྱི་འ
Chinese
如撇点等，是竖笔的两种形态。圆转流畅，如麦穗的，是（藏文）“གུ”字的三种形态。三笔交连，是足弯的三种形态。如马连接等，是“ར”字下加字（ར་བཏགས་）的两种形态。流畅平稳等，是“ཡ”字下加字（ཡ་བཏགས་）的三种形态，以上共十六种笔画形态。字形不歪斜，宽度不向上倾斜，二者相协调。总共有三种形态，加上笔画的移动，粗略来说有四十种形态特征。详细来说，要区分每个笔画的位置。这些笔画的开创者是吞米桑布扎，噶瓦·贝才（སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་）的笔法是继承玛玻札（མ་བྷོ་ཊ）文字的传承者中的佼佼者。琼波玉赤（ཁྱུང་པོ་གཡུ་ཁྲིས་）绘制了笔画图，荣波大师（རོང་པོས་）也用补充方法进行了校正。然而，大多数从事书法的人，很少有清晰的智慧来区分这些细节。但大致上，他们清楚地认识到外在的“肉”和内在的“白”这些字形的大概特征，因此字体的形象和绘画作品，在某种程度上比古代更加清晰。尤其是在字体结构方面，偶尔还会出现一些突破传统的人，这肯定是藏地佛法住世的加持。第三是意（心）的所依。一般来说，那些证悟了圣谛的人，将这三界也视为如来一切形象的佛塔。如《金刚布置经》所说：“欲界自在之山，色界千层之高台，无色界宝瓶为基之瓶，大身舍利恒常住。”这里按照尺度和形式安放的，有声闻、缘觉、大乘三种佛塔。其中，声闻的佛塔就像将四层法衣之上，倒扣钵，再插上锡杖一样。缘觉的佛塔是在四方形的基座上，放置十二层台阶的圆形寂静成就物，具有八辐法轮的形状。大乘的佛塔，龙树菩萨解释说，有像倒扣钵一样的圆形，有像房屋一样的，有像幢幡一样的八种佛塔等等。如此示现的
English
Such as the semicolon, are two forms of vertical strokes. Round and smooth, like ears of wheat, are three forms of the letter "gu" (གུ). Three strokes connected, are three forms of the foot-hook (ཞབས་ཀྱུ). Like horse connections, etc., are two forms of the subjoined "ra" (ར་བཏགས་). Smooth and even, etc., are three forms of the subjoined "ya" (ཡ་བཏགས་), totaling sixteen stroke forms. The shape is not skewed, the width does not slant upwards, and the two are coordinated. There are three general forms, plus the movement of strokes, roughly speaking, there are forty characteristic forms. In detail, the position of each stroke must be distinguished. The great originator of these strokes was Thonmi Sambhota, and the style of Kawa Paltseg (སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་) is the best among the successors of the Ma Bota (མ་བྷོ་ཊ) script. Khyungo Yutri (ཁྱུང་པོ་གཡུ་ཁྲིས་) drew the stroke diagrams, and the scholar Rongpo (རོང་པོས་) also corrected them with supplementary methods. However, most people engaged in calligraphy have little clear wisdom to distinguish these details. But roughly, they clearly recognize the general characteristics of the outer "flesh" and the inner "white" of the font, so the image of the font and the painted images are somewhat clearer than in ancient times. Especially in terms of font structure, there are still some people who break with tradition from time to time, which is definitely the blessing of the Dharma remaining in Tibet. The third is the support of the mind. In general, those who have realized the noble truths also regard these three realms as stupas of all the forms of the Tathagata. As the Vajra Arrangement Sutra says: "On the mountain of desire realm, the thousand-layered terrace of the form realm, the formless realm with a vase as its base, the great body relics constantly abide." Here, according to the scale and form, there are three stupas known as the Shravaka, Pratyekabuddha, and Mahayana stupas. Among them, the Shravaka stupa is like placing an overturned bowl on top of four layers of Dharma robes, and then inserting a staff. The Pratyekabuddha stupa is a round, peaceful achievement with twelve steps on a square base, with the shape of an eight-spoke wheel. The Mahayana stupa, Nagarjuna explains, has round shapes like overturned bowls, like houses, and like eight stupas like banners, and so on. Thus showing the
Chinese
在《律藏》中说，以舍利子的遗骨为基础，在声闻、缘觉、佛陀三者的佛塔上，安放不同数量的伞盖。同样地，《时轮金刚》中说颈短，《无垢友释》中说颈长，有其他不同的说法。在《甘露之最》中，根据密咒续部的说法，详细说明了安放的位置。总的来说，是为了积聚殊胜的福德。从《莲花聚》中，依次显示了如来八塔的特征，这非常著名。究竟而言，为了使所有如来佛塔都与菩提道的诸法完全结合，因此将其作为意之所依。 第二，关于普通的工巧明，由于西藏的风俗习惯不被重视，所以大多数人都不实行。虽然这并不稀奇，但经部将工巧明分为十八种。即：商人、陶工、花环匠、酒商、牧民、裁缝、榨油者、铁匠、木匠、占卜师、绳匠、皮革匠、伟大的国王、染色匠、竹匠、屠夫、贱民和木车匠，共有十八种。此外，还有评估宝石、评估土地、评估布匹、评估树木、评估马、评估象、评估男人、评估女人等八种评估。同样，有六十四种艺术，如所说：音乐的特征是幻术，布阵和火的幻术，军队因此了解自我，明确要做的事情，交易和财富的转换，装饰和手艺的精华，幻轮的结合和问题，箭术和组合的声音，文字和花言巧语，各自的工艺和武器的评估，切割的方法和锯子，旋转风箱，了解来去，了解地基的特征，评估矛和金刚杵，方法的感受的特征，拔出毒刺和眼花缭乱的幻术，了解婆罗多的论典，束缚和楼房，以及衣服的...
English
In the Vinaya Pitaka, it is said that based on the relics of Shariputra, different numbers of umbrellas are placed on the stupas of the three: Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas. Similarly, the Kalachakra Tantra says the neck is short, and the Vimalamitra commentary says the neck is long, with other different explanations. In Amrita Supreme, according to the tantric tradition, the specific locations for placement are detailed. Generally, it is to accumulate excellent merit. From the Lotus Heap, the characteristics of the eight stupas of the Tathagatas are successively shown, which is very famous. Ultimately, to ensure that all Tathagata stupas are fully integrated with the dharmas of the path to enlightenment, they are placed as the support of the mind. Secondly, regarding ordinary craftsmanship, because Tibetan customs are not valued, most people do not practice them. Although this is not surprising, the Sutra Pitaka divides craftsmanship into eighteen categories. These are: merchants, potters, garland makers, wine sellers, herders, tailors, oil pressers, blacksmiths, carpenters, diviners, rope makers, leather workers, great kings, dyers, bamboo workers, butchers, outcasts, and cartwrights, totaling eighteen categories. In addition, there are eight types of evaluation: evaluating gems, evaluating land, evaluating cloth, evaluating trees, evaluating horses, evaluating elephants, evaluating men, and evaluating women. Similarly, there are sixty-four arts, as it is said: The characteristic of music is illusion, arraying and fire illusions, armies thereby know themselves, clearly defined tasks, the transformation of trade and wealth, the essence of decoration and craftsmanship, the combination of illusion wheels and questions, archery and combined sounds, letters and flowery language, respective crafts and the evaluation of weapons, methods of cutting and saws, rotating bellows, understanding coming and going, understanding the characteristics of the foundation, evaluating spears and vajras, the characteristic of the feeling of methods, extracting thorns and dazzling illusions, understanding the treatises of Bharata, binding and multi-storied buildings, and clothing...