Tibetan
་རྫོགས་ཆེན་ཁམས་ལུགས་ཨ་རོའི་ཐུགས་བཅུད། དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་ཆེན་བྲམ་ཟེའི་སྐོར་དང་ཀེ་ཚངས་སོགས་ཐོས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་སྔགས་དང་། མཚན་ཉིད། རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར། སྨན་སྒྲུབ་མཛད་པའི་ཚེ་སྨན་གྱི་ཕོ་བྲང་ལས་ལྷ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་ཐོན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་བྱས་ཏེ་ཐིམ་པར་ཀུན་གྱིས་མཐོང་། གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་ནས་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་པ་ལ་གཤེགས་སོ།། །།འདིའི་དཔོན་པོ་བླ་མ་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་གཟུངས་ནི། མེ་ཕོ་རྟ་ལ་འཁྲུངས། བཅུ་གཅིག་ནས་སློབ་གཉེར་མཛད། ལོ་བཅུ་གསུམ་ཁུ་བོ་དང་འགྲོགས་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཀུན་ལ་སློབ་གཉེར་རྫོགས། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བཞེས་པའི་ཚེ་ཁུ་བོ་རྒྱ་ནག་པ་སྐུ་གཤེགས་ནས་གདན་ས་མཛད། དབུས་བསྟོད་ཤཱཀ་དང་། དབུས་པ་ཞིག་པོ་སོགས་ལས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲས་ ཐག་བཅད་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།། །།དབུས་པ་སྟོན་ཤཱཀ་གམ་དམ་པ་སེ་སྤྲག་པ་ནི། གཟད་ཀྱི་གཅེར་བ་ཝང་ཐུང་རྒྱུད་ཡིན། སྒྲ་ཕུག་པའི་གྲ་སར་ཡི་གེ་འདྲིར་བྱོན་པ་ལ་དད་པ་ཐོབ་ནས་སློབ་གཉེར་བྱས། ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གཤེགས་བཙུན་མཛད་པའི་ཕྱིར་འབྲེང་དུ་གཤེགས་ནས་རྒྱུད་དང་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་རྫོགས། སྒོམ་སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་བྱ་བར་བསམས་ཏེ་བྱང་རི་ལ་དགོན་པ་འཚོལ་དུ་བྱོན་པས། ཡོལ་བ་བྲག་ལ་དམ་པ་ཡོལ་ཆུང་བ་བྲག་བརྐོ་བ་དང་མཇལ། འདིར་དགོན་པ་མཛད་པ་ལགས་མ་བྱས་པས་ཡིན་ཟེར། འདི་མིན་པ་བྱས་མི་གདའ་འམ་བྱས་པས། ཕར་ངོས་ན་མེ་བ་ཁ་སྤྲག་ཅན་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། དེ་བས་འདི་བཙན་པས་འདིར་འདིར་བྱེད་ཟེར། དེར་དམ་བསྟོན་ཤཱཀ་གིས་བྲག་སེ་བ་ཁ་སྦྲག་སྐྱེས་པ་དེར་བྱོན་ཙན། ཆུ་མིག་འགྲམ་ནས་ཟན་རྡོག་འགའ་ཞིག་རྙེད་པས་བཟང་ལྟས་སུ་བཟུང་། དེ་རང་ཞུགས་ཏེ་སྒོམ་སྒྲུབ་མཛད་པས་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས། ལྷ་འདྲེས་བཀའ་ལ་ཉན། གདུལ་བྱ་མང་པོའི་དོན་ནུས་པ་བྱུང་སྟེ་དམ་པ་སེ་སྤྲག་པ་ཞེས་གྲགས་སོ།། །།དབུས་པ་ཞིག་པོ་ནི། ཡར་ཀླུངས་བྱས་པ་ཡིན། རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་གདན་སར་ཡིག་མཁན་ཆོས་ལ་ཚུད་པ་ཞིག་སྟེ། ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གི་ཕྱི་ལ་འབྲེངས། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་འབྱོངས་པ་བྱས། ཡུལ་ལ་ཆེ་འདོན་ལ་འགྲོ་སྙམ་ཙན། དེའི་ཆ་རྐྱེན་གདུགས་དང་། དུང་དང་། མཆོད་ཆ་སོགས་དགོས་པར་སེམས་ནས་དེ་དག་འདོན་པའི་ཕྱིར་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན། ལམ་དུ་བསམས་པ་ལངས་ཆོས་དེ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླང་རྒྱུ་ཞིག་མི་འདུག། ད་ལྟ་ཤི་ཅིས་ཀྱ
Chinese
大圆满康区阿若心髓。同样，听闻大圆满婆罗门之类和格仓等非常多，成为所有密咒、名相、续部和修法的主人。进行药物修法时，从药物的宫殿里，天女显现出来，绕坛城三圈后融入，大家都看见了。广大利益众生，五十六岁时圆寂。 此处的掌权者大喇嘛功德藏，生于火阳马年。十一岁开始学习。十三岁与叔父一起，圆满了生起次第、圆满次第三者的续部、口传和诀窍的所有学习。二十四岁时，叔父汉人去世，于是担任座主。从卫堆释迦和卫巴协波等人那里，断除了疑惑的绳索，做了自他的利益。 卫巴顿释迦或丹巴色扎巴，是格扎的赤瓦旺同的后裔。到扎普寺当写字者，生起信心后开始学习。为了拉杰汉人去世而守丧，前往仲地，圆满了所有续部和诀窍。心想只做禅修，于是前往北方寻找寺庙。在约瓦扎见到丹巴约琼巴在凿石头。说：‘您没在这里建寺庙吗？’回答说：‘是的。’问：‘没有做其他的吗？’回答说：‘在那边有一块梅巴卡扎的地方，比这里好，所以在这里做。’于是丹顿释迦前往长着石崖色瓦卡扎的地方。从泉眼旁找到一些糌粑团，认为是好兆头。自己进去禅修，生起了特殊的证悟。神鬼听从命令。能够利益许多有缘众生，因此被称为丹巴色扎巴。 卫巴协波，是雅隆人。是杰扎普寺座上的一个写字者，入了佛门。跟随拉杰汉人。精通生起次第、圆满次第三者。正当想要回乡炫耀时，心想那样的条件需要伞、海螺和供品等，为了拿出那些东西，前往尼泊尔。在路上想到，虽然懂得了那么多法，却没有可以修持的。现在死了又怎么样呢？
English
The Great Perfection Kham tradition Aro's Heart Essence. Likewise, he heard a great deal about Dzogchen Brahmin and Ke Tsang, etc., and became the master of all mantras, characteristics, tantras, and methods of accomplishment. When he performed medicine practice, the goddess appeared manifestly from the palace of medicine and circled the mandala three times before dissolving, which everyone saw. He performed great deeds for the benefit of others and passed away at the age of fifty-six. The leader here, the great lama Yonten Zung, was born in the Fire Male Horse year. He began his studies at the age of eleven. At the age of thirteen, he accompanied his uncle and completed his studies on all the tantras, transmissions, and instructions of the three stages of generation and completion. When he was twenty-four years old, his uncle, the Chinese, passed away, and he took over the seat. From U Tö Shakya and Upa Zhikpo, he cut the rope of doubt and worked for the benefit of himself and others. Upa Tön Shakya or Dampa Se Drakpa is a descendant of Gzad's Cherwa Wangtung. He went to Draphuk Monastery to write letters and, having gained faith, began to study. Because Lhaje, the Chinese, had passed away, he went to Dreng to observe mourning and completed all the tantras and instructions. Thinking of doing only meditation and practice, he went to the north mountain to look for a monastery. At Yolwa Drak, he met Dampa Yolchungwa, who was carving a rock. He said, "Are you not building a monastery here?" He replied, "Yes." He asked, "Isn't there anything else to do?" He replied, "On the other side, there is a place called Mewa Khadrak, which is better than this, so I am doing it here." Then Dam Tön Shakya went to the place where the rock Seba Khadrak grew. He found some tsampa balls near the spring and took them as a good omen. He entered there and meditated, and a special realization arose. Gods and demons listened to his commands. He was able to benefit many disciples, and therefore he was known as Dampa Se Drakpa. Upa Zhikpo was from Yarlung. He was a scribe at the seat of Je Draphukpa who entered the Dharma. He followed Lhaje, the Chinese. He became proficient in all three stages of generation and completion. Just as he was thinking of going to his country to show off, he thought that such conditions required an umbrella, conch shell, and offerings, etc., and in order to obtain those things, he went to Nepal. On the way, he thought, "Even though I know so much Dharma, there is nothing to practice. What good is it to die now?"
Tibetan
ང་མི་ཕན་གདགས་ངག་ཁོ་ན་ལ་བློ་གཏོད་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་ནས་སླར་ལོག་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ཞུས་པས། སྙན་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་གདམས་ངག་གནང་། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་མཛད་ཀྱིན་བྱོན་པས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་རྟོལ་ཙ་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞག་བདུན་དུ་ཤར། དེར་བལ་པོ་ནས་མཆོད་ཆ་བླངས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་ལྟོགས་ཙ་ན། ཚད་པ་ཕྱིན་འབྲེངས་ནས་བསྙུན། དམི་དགའ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ནས་བློ་ཐག་བཅད། ཀ་ཅ་རྣམས་གྲོང་དུ་བཞག། རི་ལ་བྱོན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་བྱུང་། སྔར་གྱི་བསམ་པ་དེ་དག་དགོས་མེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆེ་འདོན་གྱི་ཀ་ཅ་ཐམས་ཅད་གང་དགར་བསྐྱུར། མཉྫི་དང་ཏིང་བདུན་ཆ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་བླ་མའི་དྲིན་དྲན་ཏེ་ང་ལ་དགོངས་པ་འདི་འདྲ་འཆར་བ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པས་འདི་ཙམ་ཞིག་བླ་མ་ལ་འབུལ་དགོས་སྙམ་ཁྱེར་ཕྱིན་པས། འདོད་པ་ཟད་པས་དེ་ཡང་ལམ་དུ་བསྐྱུར་འདོད་པ་བྱུང་སྟེ། ཡང་བླ་མའི་དྲིན་བསམས་ཏེ་བྱོན། ལྷ་ཁང་དུ་སླེབ་ཙན་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བསྐྱུར་ནས། ཏིང་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཇི་ཙམ་ཞིག་བཅིངས་གསུང་སྐད། དེར་རི་འབའ་ཞིག་ལ་བཞུགས་ནས་ཉམས་ལེན་མཛད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་འཆར་བ་དང་། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་བུན་ལོང་སོང་བས་རྦབ་ཀྱིས་མ་ཚུགས། གཡས་རུའི་བ་གོར་ཕུར་བཞུགས་པའི་ཚེ་གཟིམས་མལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཐོག་བྱུང་ཡང་མ་གནོད། གཞན་གྱིས་ཐོག་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ཐོག་གམ་དེ་བྱུང་གསུང་། མ་གནོད་དམ་ཞུས་པས། སྒྲ་གྲག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན། ཐོག་ལ་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བཞུགས། སྒོམ་སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་གི་དང་ནས་མཚམས་འོག་ཏུ་གྲས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱངས། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་བ་ལ་གཤེགས་སོ། །དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ལ་སློབ་མ། ཞིག་བོ་བདུད་རྩི། སྟོན་པ་བླ་སྐྱབས། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། སྙིང་སྟོན་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་མང་དུ་བྱུང་། གཞན་ཡང་ལ་སྟོང་གྱི་མེས་སྟོན་མགོན་པོ་དང་། དཔྱལ་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཞབས་ལ་གཏུགས་སོ།། །།ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞིག་པོ་བདུད་རྩི་ནི། ཡབ་མེས་ཀྱི་རིང་ནས་མཁས་ པ་དང་། གྲུབ་པའི་དཔའ་བོ་རྒྱུད་མར་བྱུང་བ་ལས་འདིའི་ཡབ་སངས་རྒྱས་དྭགས་ཆུང་སྟེ། དྭགས་པོ་རྒྱ་རས་ཀྱི་ཕྱིན་འབྲེངས་པས་དྭགས་ཆུང་བར་གྲགས། དེས་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བྱོན་ནས། ལྷོ་སྟོད་ཕུར་མོང་སྒང་བྱ་བའི་དགོན་པར་འགྲོ་དོན་མ
Chinese
我想我必须只信任有益的忠告，于是又回到上师面前禀告。上师赐予了口耳相传的珍贵教诲。他依此修行，在芒域贡塘，当他感到饥饿时，大圆满的无法言说的智慧显现了七天。在那里，他从尼泊尔取了供品。在芒域贡塘感到饥饿时，他得了热病。他下决心，心想这是否不吉利。把财物留在村里，他去山上修行，结果对所有土地、石头、山脉和岩石都没有阻碍。他知道以前的想法都是不必要的，于是随意丢弃了所有炫耀的财物。当他看到一个曼扎和七分之一的铜碗时，他想起了上师的恩情，心想：“我能产生这样的想法也是上师的慈悲，所以至少应该把这个供养给上师。”他带着这些东西去了，但由于欲望已经消失，他又想把它们丢在路上。但他又想起了上师的恩情，于是继续前行。当他到达寺庙时，他把铜碗丢在上师面前，说道：“铜碗，你束缚了我多久？”之后，他只住在山上修行，结果所有的佛法都在心中显现，显现为虚幻不实，无法阻止。当他住在叶茹的巴郭普时，一道闪电击中了他的床铺，但他没有受到伤害。别人问他是否被闪电击中，他说：“闪电吗？发生了吗？”别人问他是否没有受伤，他说：“声音、回声和空性没有区别。闪电怎么会有自性呢？”于是他成为了瑜伽士的大自在。他从一开始就只进行禅修和修行，在闭关中度过了十八年。他在七十岁时去世。这位圣人的弟子有：希沃杜孜、敦巴拉杰、卫巴觉索、宁敦尼玛多吉等等，他们都是精通经论的大学者。此外，拉东的梅敦贡波和嘉衮噶多吉等人也依止了他。心子希沃杜孜，从他的祖先开始，就是学者和成就的勇士的血脉，而他的父亲是桑杰达琼，因为他是达波嘉惹的后裔，所以被称为达琼。他去了洛扎，在洛托普蒙冈寺弘扬佛法。
English
Thinking that I must only trust beneficial advice, I returned to the lama and reported. The lama bestowed the precious oral transmission teachings. As he practiced them, in Mangyul Gungtang, when he felt hungry, the inexpressible wisdom of Dzogchen manifested for seven days. There, he took offerings from Nepal. When he felt hungry in Mangyul Gungtang, he contracted a fever. He made a decision, wondering if it was inauspicious. He left his belongings in the village. He went to the mountain to practice, and as a result, there were no obstacles to all land, stones, mountains, and rocks. He realized that his previous thoughts were all unnecessary, and he discarded all the ostentatious belongings wherever he pleased. When he saw a mandala and a one-seventh portion of a copper bowl, he remembered the kindness of the lama and thought, "The fact that I can have such thoughts is also due to the lama's compassion, so I should at least offer this to the lama." He took these things, but because desire had vanished, he wanted to throw them away on the road. But he remembered the lama's kindness again, so he continued on. When he arrived at the temple, he threw the copper bowl in front of the lama and said, "Copper bowl, how long have you bound me?" After that, he only stayed on the mountain to practice, and as a result, all the Dharma manifested in his mind, appearing as illusory and unreal, impossible to stop. When he stayed at Bagor Phur in Yeru, a lightning bolt struck his bed, but he was not harmed. Others asked him if he had been struck by lightning, and he said, "Lightning? Did that happen?" Others asked him if he was not harmed, and he said, "Sound, echo, and emptiness are indistinguishable. How can lightning have inherent existence?" Thus, he became a great master of yoga. From the beginning, he only engaged in meditation and practice, spending eighteen years in retreat. He passed away at the age of seventy. The disciples of this holy being were: Zhikpo Dudtsi, Tonpa Lakyap, Wupa Josod, Nyington Nyima Dorje, and many others who were great scholars of the scriptures. In addition, Meton Gonpo of Latong and Dyal Kunga Dorje and others also relied on him. The heart-son Zhikpo Dudtsi, from his ancestors, was a lineage of scholars and accomplished warriors, and his father was Sangye Dakchung, because he was a descendant of Dakpo Gyare, he was known as Dakchung. He went to Lhodrak and propagated the Dharma at the Purmong Gang monastery in Lhotö.