Tibetan
་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་དོན་ལ་རང་བྱན་ཆུད་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་སྤྱན་ཐོབ་པས་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག པའི་བཤད་སྲོལ་ཞེས་དུས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ལྡབ་ལྡིབ་བྱེད་པ་འདི་བྱུང་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་བཅུ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། ནག་པོ་བཞི། སྟོན་པ་བཞི། མེས་བཞི་ལས། ནག་པོ་བཞི་ནི། ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག །ཟུར་ནག་འཁོར་ལོ། །ཉང་ནག་མོད་པོ། མངའ་ནག་གཙུག་ཏོར་དབང་ཕྱུག་གོ །སྟོན་བཞི་ནི། ཉེ་སྟོན་ཆོས་སེང་། གྱ་བསྟོན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ། ཞང་སྟོན། རྒྱ་སྟོན་བཞིའོ། །མེས་བཞི་ནི། རྩངས་པ་བྱི་སྟོན། གཡུ་སྟོན་ཧོར་བོ། སྤང་སྟོན་ལྕགས་ཀྱུ། དབུས་པ་ཆོས་སེང་ངོ་། འདྲེན་ཚུལ་འདི་ཟུར་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས་ལ། སྨད་ལུགས་སུ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐ་མའི་མཛད་པ་སྟོན་པར་བབས་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་བཞི་ལ་བྱེད་ཚོས་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆ་རྐྱེན་འདྲ་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ངས་ཀྱང་བསྡོགས་ཀྱི་གསུངས། སྟོན་པ་བཞིས་གསུངས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པ་དང་། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྟག་ལྟ་རི་གདོང་གི་རྩེ་ར་བྱོན་ནས་ཚོགས་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། གསུང་གི་གསང་བ་མང་པོ་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ང་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་ད་རེས་ལུས་མ་སྤངས་པར་ཁྱེར་ནས་རིག་འཛིན་གྱིས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤུལ་དུའང་བཀྲ་ཤིས། མི་རྒྱུད་དང་བསྟན་པ་འཕེལ་བ་ཞིག་འོང་ངོ་གསུངས་ནས། དཔལ་གྱི་མགུར་ལས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ཞིག་བཞེངས། ནམ་མཁའ་ལ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འཕགས་ཀྱིན་མགུར་རེ་བཞེངས་ནས་མཐར་མི་མངོན་པའི་སར་གཤེགས་པ་དང་། སྟོན་པ་བཞི་སྙིང་ཕྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ནས། ཆོ་ངེས་བཏབ། འགྲེ་ལྡོག་བྱས། མཚན་ནས་བོས་པས་བྱ་བབས་པ་བཞིན་དུ་བྱོན། ཁྱེད་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་གོང་དུ་ཁ་ཏ་ནི་ལེགས་པར་བཅུག། དེ་ལ་མི་ཉན་པར། ད་ངའི་མི་རྒྱུད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་བག་མི་འོང་གསུངས། དེ་ནས་བྱི་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ཤིང་པོ་སྟག་ལ་འོག་མིན་ཚོགས་ཆེན་འདུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་སོ། །པུར་སྦྱོང་བའི་ཚེ་སྔགས་པ་གཞོན་མཛེས་གཅིག་གིས་རྟ་དང་བཟང་གཅིག་ལ་དུང་གི་སྒ་རང་གུག་ངོ་མཚར་ཅན་བསྟད་པ་ཞིག་ཕུལ། དེ་འདི་ནས་བྱུང་དང་འདིར་སོང་སུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་མ་བྱུང་བས་ལྷས་འདེགས་བསྐྱལ་བར་གྲགས། དེ་བཞིན་དུ་བཙན་དང་། མ་མོ་དང་། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདེགས་བསྐྱལ་ཏེ། མི་ལ་མེད་པའི་ནོར་སྣ་
Chinese
仅仅是通达了确定之续部的意义，就获得了法眼，因此有了“秘密主 斯若普”的说法，直到现在还在反复念叨，像日月一样出名。他有十二位心传弟子，分别是四个黑者、四个导师、四个祖先。四个黑者是：列敦嘉纳、祖尔纳廓洛、娘纳莫波、芒纳祖朵旺秋。四个导师是：涅敦确僧、嘉敦多杰贡波、香敦、嘉敦。四个祖先是：藏巴贝敦、玉敦霍波、邦敦嘉久、卫巴确僧。这种引导方式被称为祖尔上部派系，下部派系中也有不同的说法。如此，化身 秘密主 斯若普大尊，在示现最后的事业时，对四个导师说：“把做法事会供的资具拿来，我也要一起做。”四个导师按照他的吩咐做了。斯若普去了后视山的山顶，做了盛大的会供。之后显示了很多语的秘密，说：“你们不要因为我不在而悲伤，我这次不会舍弃身体，而是带着身体去往持明者的境界。这也会给你们留下吉祥，子嗣和教法都会兴盛。”说着，唱了一首吉祥之歌中的金刚歌。在天空中越升越高，一边唱着歌，最后消失不见了。四个导师感到如同被挖去了心脏般的痛苦，开始哀嚎、翻滚、呼喊他的名字，他像鸟儿降落一样出现了，说：“你们不应该这样做，我之前已经好好地劝告过了，你们不听，现在我的子嗣不会吉祥了。” 之后，在六十一岁木虎年（1254）前往邬金大集会之城。火化时，一位年轻英俊的咒师供奉了一匹马和一件上好的物品，上面装饰着奇特的右旋海螺鞍。没有人知道这从哪里来，又去了哪里，因此被称为是天神供养并送来的。同样，赞神、母神和龙族也供养并运送了人类没有的各种财物。
English
Having mastered the meaning of the definitive tantras, he attained the Dharma eye, hence the saying "Secret Lord Dro Phuk," which is still repeated to this day and is as famous as the sun and moon. He had twelve heart-disciples: four black ones, four teachers, and four ancestors. The four black ones were: Lheton Gyana, Zur Nakhorlo, Nyang Nak Mopo, and Nga Nak Tsugtor Wangchuk. The four teachers were: Nye Ton Choseng, Gya Tondorje Gonpo, Zhang Ton, and Gya Ton. The four ancestors were: Tsangpa Bheton, Yu Ton Horwo, Pang Ton Chakyu, and Upa Choseng. This method of guidance is known as the Zur Upper tradition, and there are also different versions in the Lower tradition. Thus, when the great emanation, Secret Lord Dro Phuk, descended to demonstrate his final deeds, he said to the four teachers, "Bring the implements for the feast gathering, I will also participate." The four teachers did as he instructed. Dro Phuk went to the summit of Tagta Ridong and performed a grand feast gathering. Afterwards, he revealed many secrets of speech, saying, "Do not grieve because I am gone. This time, I will not abandon my body, but will go to the realm of the vidyadharas with my body. This will also leave auspiciousness for you, and your lineage and teachings will flourish." Saying this, he sang a vajra song from the Glorious Song. He rose higher and higher into the sky, singing songs, and finally disappeared. The four teachers felt as if their hearts had been torn out, and they began to wail, roll around, and call out his name. He appeared like a bird descending, saying, "You should not do this. I have already given you good advice, but you did not listen. Now, my lineage will not be auspicious." After that, in the Wood Tiger year, the sixty-first year of the cycle (1254), he went to the city of the great gathering of Oddiyana. During the cremation, a young and handsome mantra practitioner offered a horse and an excellent item, adorned with a wondrous right-spiraling conch saddle. No one knew where it came from or where it went, so it was said that it was offered and sent by the gods. Similarly, the tsen spirits, the mothers, and the nagas also offered and transported various treasures that humans do not possess.
Tibetan
བཞི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་སྐྱ་བ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ལས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བགྲེས་པས་དྭགས་པོ་རྗེ་དང་། ཕག་མོ་གྲུ་པ། བླ་མ་ཞང་། ཇོ་སྲས་འཛེོང་སོགས་དང་ཐོག་ངགས་པ་ཙམ་མཉམ་མོ།། །།ཡང་བི་མ་ལའི་སློབ་མ་རོང་ཆུ་ཚན་གྱི་དགེ་སློང་མ་སྒྲེ་མོ། དེའི་སློབ་མ་ལྷོ་བྲག་བྱ་ཟེའི་མར་པ་ཤེས་རབ་འོད། དེའི་སློབ་མ་ཤངས་ལྟ་བུའི་ཡང་སྟོན་དར་མ་བསོད་ནམས། དེའི་སློབ་མ་ལྷ་རྗེ་ཧོར་པོ་སྟེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཡིན་པས་བི་མ་ལ་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་གསུམ་ལས་མེད་དོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་སློབ་མ་ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག་ནི་འཁྲུངས་ས་ཉང་སྟོད་པ་ཡིན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲྭས་ན་ཕུ་བོ་གཉིས་སློབ་གཉེར་ལ་ཡོད་པའི་སར་བརྒྱགས་བསྐྱལ་དུ་བྱོན། ཞར་ཉན་བྱས་པས་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་སྦྱངས་པ་ལས་ལྷག་པ་བྱུང་། དེར་རྒྱ་ནག་ན་རེ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་གསུམ་ཉན་ཀྱང་གོ་བ་ཅི་མང་མི་འདུག །ངས་ཉན་ན་གོ་བ་འདུག་བྱས་པས། ཁུ་བོ་གཉིས་ན་རེ། ངེད་གཉིས་ལ་དེ་ལས་མ་བྱུང་། ཆོས་སུས་ཤེས་ཀྱང་འདྲ་ཡི་ཁྱོད་ཀྱིས་གོ་ན་ཁྱོད་རང་ཉོན། ངེད་ཀྱིས་བརྒྱགས་སྐྱེ་ལ་བྱེད་ཟེར་བས། དེར་ལྷ །རྗེ་རྒྱ་ནག་གིས་བཞུགས་ནས་ཁྱུང་པོ་གྲགས་སེམས་པར་ཕྱིན། འབེན་ལས་མངོན་པ། སྟག་པ་ཁ་ཆེ་ལས་དབུ་ཚད། འགར་བསོད་ཡེས་ལའང་གཏུགས་ཏེ་ལོ་དགུར་ཉན་པས་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན། སུམ་ཅུ་པའི་ཚེ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པ་ལ་སྔགས་གསན་དུ་བྱོན་ནས་ལོ་བཅུ་གཅིག་བཞུགས་ ཏེ། ལོ་གསུམ་གྱི་བར་ཇོ་སྲས་ཉང་སྟོད་པ་གསུང་བ་ཙམ་ལས། སྤྱན་སྔར་གསུང་གླེང་ཞིབ་པ་ཙམ་མ་བྱུང་། སྐབས་ཤིག་ན་རྒྱ་བརྩོན་སེང་དཔོན་གཡོག་དང་ལྷ་རྗེ་ཆོས་འཁོར་སྟབས་གཅིག་ཏུ་འཛོམ་པའི་ཆོ། །རྒྱ་བརྩོན་དཔོན་གཡོག་གིས་རྩོད་པ་བཙུགས་པས། ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གིས་ཁོང་རྣམས་སུན་ཕྱུང་། ང་རྒྱལ་བཅགས་པས་མཉེས་ཏེ་ཐུགས་ལ་འདོགས་པར་བྱུང་བའི་ཁར། སྲས་ཇོ་བཙུན་རྡོ་རྗེ་གྲགས་བློ་ཁ་ཕྱེ་བས་རབ་ཏུ་དགྱེས་ནས། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་གྱི་གཞུང་གདམས་ངག་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་མན་ངག་ཡིག་ཆུང་དང་བཅས་པ་གནང་བས་ལྷ་རྗེ་ལྷ་ཁང་བཟུར་ཚོ་གཞན་ལས་ཆོས་ཁ་ཚང་ཞིང་མན་ངག་ཟབ་པ་ཡིན། བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་ལ་གཤེགས་བཙུན་མཛད། དེའི་ཕྱི་ལོ་སྒྲོ་ཕུག་པ་གཤེགས། ཉང་སྟོད་ཀྱི་རྒྱ་རྩ་བསྐོར་ལས་བདུད་རྩི། ཉང་སྨད་སྒྲོ་དར་སེང་ལས་རྣམ་འཇོམས་དང་ཕུར་པ་རྩ་བསོར་བཞག་ལུགས། གཞན་ཡང་སྐྱི་ལུགས་ལ་སོགས་ཕུར་བ་ལུགས་ཐ་དད་པ་དང་། དམ་པ་སྤོར་མང་ལས་རྫོགས་ཆེན་སྤོར་ལུགས། ཇོ་མོ་ཉང་མོ་ལས
Chinese
四者出现了。此人比居士衮噶宁波年长十八岁，最初仅与达波仁波切、帕摩竹巴、喇嘛香、觉色增等一起修行。此外，比玛拉的弟子是绒曲擦的尼师色莫。她的弟子是洛扎嘉贼的玛尔巴谢饶沃。他的弟子是香式般的央丹达玛索南。他的弟子是拉杰霍尔波，即佐普巴，因此比玛拉与他之间只有三代。佐普巴的弟子列尊嘉纳的出生地是娘堆。在学习经论时，他去两位哥哥学习的地方送食物。顺便听了一下，结果比他们两个专门学习的还要好。于是嘉纳说：你们两个听了三年也没听懂多少，我一听就懂了。两位叔叔说：我们两个就只能这样了，谁懂佛法都一样，你懂就你听吧，我们负责送食物。于是拉杰嘉纳就留下来，去了琼波扎色。从本那里学习了现观，从达巴喀切那里学习了量论，也依止了噶索耶，听了九年，精通了所有学问。三十岁时，他去桑达佐普巴那里听闻密法，住了十一年。 三年间，觉色娘堆巴只是说话而已，没有在他面前详细地交谈。有一次，嘉尊僧官仆人和拉杰曲科恰好聚在一起。嘉尊官仆挑起了争端，拉杰嘉纳驳倒了他们。因为折服了他们的傲慢，他很高兴，并开始关注他。此外，因为儿子觉尊多吉扎打开了智慧，他非常高兴，赐予了生圆次第三者的教法和窍诀，特别是附有小册子的口诀，因此拉杰拉康祖尔措比其他地方的教法更完整，口诀更深奥。四十岁时，他出家为僧。第二年，佐普巴去世。从娘堆的嘉擦廓那里获得了甘露，从娘麦佐达僧那里获得了摧破金刚和橛金刚根本安立之法。此外，还有吉律等不同的橛金刚法类，以及从当巴索芒那里获得的佐钦索律，从觉姆娘摩那里获得了……
English
The four appeared. This person was eighteen years older than Kyawa Kunga Nyingpo, and initially practiced only with Dakpo Rinpoche, Phagmo Drupa, Lama Zhang, Jowo Se Dzeng, and others. Furthermore, Bimala's disciple was the nun Segmo of Rongchu Tshan. Her disciple was Marpa Sherab Wo of Lhodrak Jaze. His disciple was Yangton Darma Sonam of Shang-like. His disciple was Lhaje Horpo, i.e., Drophukpa, so there were only three generations between Bimala and him. Drophukpa's disciple, Leton Gyana, was born in Nyangto. While his two elder brothers were studying scriptures, he went to deliver food to them. He listened in passing, and the result was better than their dedicated studies. Then Gyana said: You two have been listening for three years and haven't understood much, but when I listen, I understand. The two uncles said: That's all we can do, it doesn't matter who understands the Dharma, if you understand, you listen. We'll take care of delivering the food. So Lhaje Gyana stayed and went to Khyunpo Draksem. He studied Abhisamayalankara from Ben, Pramana from Takpa Khache, and also relied on Gar Soye, listening for nine years, and became proficient in all knowledge. At the age of thirty, he went to Sangdak Drophukpa to hear the secret teachings and stayed for eleven years. For three years, Jowo Se Nyangtopa only spoke, without detailed conversations in his presence. Once, Gyatzon Sengpon, his servant, and Lhaje Chokhor happened to gather together. Gyatzon's servant provoked a dispute, and Lhaje Gyana refuted them. Because he subdued their arrogance, he was very pleased and began to pay attention to him. Furthermore, because his son Jowo Tsun Dorje Drak opened his wisdom, he was very pleased and bestowed the teachings and instructions of the three stages of generation and completion, especially the oral instructions with booklets, so Lhaje Lhakhang Zur Tsho's teachings were more complete and the oral instructions were deeper than other places. At the age of forty, he became a monk. The following year, Drophukpa passed away. From Gyatsa Kor of Nyangto, he obtained Amrita, and from Nyangme Drodar Seng, he obtained Vajrakilaya and the fundamental establishment method of Vajrakilaya. In addition, there were different Vajrakilaya traditions such as Kyilu, and Dzogchen Soluk from Dampa Spor Mang, and from Jomo Nyangmo...