Tibetan
ན། ༣༦༦ ༈ །སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་འདུ་ཤེས་དང་། །འདུ་ཤེས་དག་བྱེད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །དེ་ཉིད་དག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་ན། །བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཆོས་ཅན་སྐྱེ་འཇིགས་ཅན། ༣༦༧ །རང་མཚན་མི་འཛིན་ཐོབ་དང་ཤོར་བ་མེད། ༈ །ཐོག་མཐའ་བར་དུ་འགལ་བར་མི་གནས་པའི། །ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ། ༈ །གཞི་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་མངོན་གྱུར་ལྡན། ༣༦༨ །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་ལ། །གནས་ན་བྱེ་བྲག་བསྲུངས་ན་འཆལ་བར་བསྲུང་། །ལྡན་ན་ཡར་ལྡན་འཆོས་ན་རང་ས་ནས། །ཉམས་པ་ཁོལ་བུར་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་བཅོས་འགྲུབ། ༣༦༩ ༈ །ཅི་ཕྱིར་ཉེས་པ་བསྐྱང་ན་གང་ཡང་འགོག །དགེ་དང་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་ན་གནང་བའི་ཕྱིར། །གནང་བཀག་ཚིག་གི་ལམ་ན་གནས་པ་མིན། གང་ཟག་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའོ། ༣༧༠ ༈ །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ཆོགས་གཉིས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། །སྐྱེས་པ་སྤེལ་ལ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་ པས་བསྡུས། ༣༧༡ ༈ །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི། །གང་དུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་སྦྱིན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རང་འདོད་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །གཞན་དོན་སྐྱོ་ངལ་མེད་པ་བཟོད་པའོ། ༣༧༢ །ལྷག་པར་སྤྲོ་བཞིན་འཇུག་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་བསམ་གཏན་དང་། །དངོས་མཚན་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མེད། ༣༧༣ ༈ །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཀུན་ལ་དྲན་ཤེས་ལྡན། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་ཚོགས་ཀྱི། །གོམས་པའི་འདེགས་འཇོག་དག་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལམ། །རྩོལ་མེད་འཇུག་པས་ཚོགས་རྫོགས་ཤིན་ཏུ་མྱུར། ༣༧༤ ༈ །ཐབས་ལ་མཁས་པོས་དངོས་སམ་རྒྱུད་མ་ནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་ལྷུར་བྱེད་ཅིང་། །སྦྱིན་དང་སྙན་སྨྲ་དོན་སྤྱོད་དོན་མཐུན་དང་། །དག་པ་ཆོས་སྡུད་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒོ་འཕར་ཡང་། །༣༧༥ ༈ །གང་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའང་། །རང་གི་ཆོས་ལ་འབྱོར་རྒུད་བརྟག་པར་འདུ། །རང་ཉིད་ཆོས་ལམ་མ་ཉམས་གཞན་དོན་བྱ། །རང་དོན་ཉམས་པའི་སོ་སྐྱེས་འཁྲུལ་པ་བརྟག ༣༧༦ ༈ ༈ །གཞན་ལ་ཕན་པ་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་སྲིད་ན། །བཅས་པ་ཆུང་དུ་བག་ཡངས་གནང་བའི་སྐབས། །ཡོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱིར་ན་གྲོང་རྡལ་དང་། །བདག་ཕྱིར་ས་གཏོང་ཆོས་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་གཏོང་། ༣༧༧ ༈ །འདི་ན་མི་མཇེད་བཟོད་པའི་ས་གཞི་ལ། །ཆོས་ཀྱི་དྲི་བཟང་རྒྱས་པ་རབ་བསྲུང་བའི། །དཀའ་བ་དང་ལེན་བཟོད་པ་ཇི་མི་སྙམ། །ཟབ
Chinese
那。366。律仪清净之因是正念，正念清净是天瑜伽。彼之清净若能习于智慧，则有根本堕罪，有生有畏惧。367。不执著自相，无得亦无失。最初、中间、最后不住于矛盾，体性是世俗，故转变处所成立。基础与意乐二者皆具足显现。368。以信欲而行持，具足三律仪，安住则有差别，守护则守护不净行。具足则向上具足，矫正则从自地，将衰损如糠秕般扬弃，故矫正成立。369。为何遮止罪业，若修持则能遮止一切。若生起善与功德，则为开许之故。开许与遮止非在于言词之道路上安住，而是与补特伽罗之相续相连而成立。370。六度与二资粮之，未生功德令生起，已生功德令增长，善法是集聚之，戒律名为心之学所摄。371。以慈悲所摄持之善，于何处作利有情之事即是布施。于彼无自利之心即是持戒，为利他而不觉疲厌即是忍辱。372。尤以欢喜而趣入即是精进，为利有情而一心专注即是静虑，舍弃对实相之执著即是智慧，六度何时亦不相分离。373。一切四威仪皆具足正念正知，行境完全清净之善资粮，串习之举止亦是六度道，不费力而趣入故，圆满资粮极迅速。374。以善巧方便，从真实或传承上，尽力利益一切有情，布施与爱语、利行与同事，以及清净集法之戒律门，375。于何者宣说六种观察，亦在于观察自己之法是兴盛或衰退。自己不失坏于法道而作利他，观察为自利而失坏之异生是错谬。376。若能成办利益他者之巨大事业，则有缩小所立誓、放宽开许之时机。有之，城市之外则为村镇，为己则舍弃土地，为法则自身亦舍弃。377。于此堪忍世界之大地上，守护令佛法之妙香增长，接受艰难困苦，忍耐又何足为惧呢？深奥。
English
Na. 366. The cause of pure discipline is mindfulness, and pure mindfulness is the yoga of the deity. If one becomes accustomed to wisdom, which purifies that very thing, then there will be fundamental downfalls, with birth and fear. 367. Not grasping at self-characteristics, there is neither gain nor loss. Not abiding in contradiction in the beginning, middle, and end, its nature is conventional, therefore the transformation of place is established. Both the basis and the intention are fully endowed with manifestation. 368. Practicing with aspiration, possessing the three disciplines, if abiding, there is differentiation; if guarding, then guarding against impure conduct. If possessing, then possessing upwards; if correcting, then from one's own ground, casting away deterioration like chaff, therefore correction is established. 369. Why restrain wrongdoing? If cultivated, it can restrain everything. If generating virtue and qualities, it is for the sake of permission. Permission and restraint do not abide on the path of words, but are established in connection with the continuum of the individual. 370. The six perfections and the two accumulations, causing unarisen qualities to arise, causing arisen qualities to increase, virtuous Dharma is that which is accumulated, discipline is called that which is gathered by the mind's training. 371. Virtue embraced by love and compassion, wherever it is done for the benefit of sentient beings, is generosity. In that, having no self-interest is discipline, and not feeling weary for the sake of others is patience. 372. Especially entering with joy is diligence, focusing single-pointedly on the benefit of sentient beings is meditative concentration, abandoning attachment to real characteristics is wisdom, the six perfections are never separate. 373. All four modes of conduct are endowed with mindfulness and awareness, the virtuous accumulation of completely purifying the field of activity, the habits of lifting and placing are also the path of the six perfections, entering effortlessly, therefore completing the accumulations is extremely swift. 374. With skillful means, from reality or lineage, diligently benefiting all sentient beings, generosity and kind speech, beneficial conduct and consistency, and the gate of discipline that gathers pure Dharma, 375. The six types of examination that are spoken of, also lie in examining whether one's own Dharma is flourishing or declining. Not losing oneself on the path of Dharma and acting for the benefit of others, examining the delusion of ordinary beings who are lost for self-interest. 376. If one can accomplish a great undertaking that benefits others, then there are times to reduce what has been vowed and to liberally grant permission. There is, outside the city, then a town, for oneself, then abandoning land, for the Dharma, then abandoning oneself as well. 377. On this tolerant earth of the world, protecting the flourishing of the fragrant scent of the Dharma, accepting difficulties and hardships, why not consider patience? Profound.
Tibetan
་མོའི་དོན་ལ་ མི་སྐྲག་རྣམ་པ་གསུམ། ༣༧༨ ༈ །ཡིད་ནི་ཤིན་ཏུ་རེངས་བྱས་ཞེ་སྡང་གི །སྡིག་པའི་མངོན་རྟོགས་མུན་པའི་འཁྲི་ཤིང་ཅན། །ཐར་མེད་དམྱལ་བར་འཛུལ་ལ་སྐྲག་པ་རྣམས། །ནམ་ཡང་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱིད། ༣༧༩ ༈ །གནོད་པའི་ཡུལ་ནི་ནགས་ཀྱི་ཚེར་མ་བཞིན། །གདུལ་གྱིས་མི་ལངས་ཀུན་ནས་འཕེལ་བ་ཅན། །འཁོན་དང་ཁྲོ་བའི་བྱེད་པོ་གཅིག་བཏུལ་ན། །བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བདག་ལ་མཛའ་བར་འགྱུར། ༣༨༠ ༈ རེག་པ་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པའི་ཚིག་གི་མདས། །སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཅང་མཆིའམ། །དེ་ཉིད་དང་དུ་བླང་བའི་ཉེར་ལེན་གྱིས། །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འཁྲུགས་བཞིན་མནར། ༣༨༡ ༈ །འདི་ན་གནོད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མཐའ་ཡས་སུ། །བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་སྒྲ་དང་བྲག་ཅ་བཞིན། །བདག་ཉིད་མ་བྱུང་གནོད་པའི་ཡུལ་མེད་པས། །རང་གི་སྔོན་བྱས་རྐྱེན་གྱིས་བོས་ལ་ལྟོས། ༣༨༢ ༈ །བརྟགས་ན་གནོད་ཆེན་མ་ཡིན་ཕན་ཆེན་ཏེ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་འཐོབ་འགྱུར་བས། །དེ་འདྲའི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོང་། ༣༨༣ ༈ །ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གནོད་པའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཆུ་ཡི་རི་མོ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ཁྲོ་གཉེར་རྩུབ་མོ་ཞིག་པའི་མོད། །མཁའ་བཞིན་རྣམ་པར་སྟོང་ལ་ཐོབ་ཤོར་མེད། ༣༨༤ ༈ །གང་ཕྱིར་བཟོད་པའི་དགའ་ཐུབ་གསུམ་ཉམས་ན། །སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་ཡང་། །ཕྱི་མཐའ་དག་ ཡིས་བསྐོར་བའི་བཤུལ་ལམ་བཞིན། །འདོད་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་དཀའ་བློ་སྟོབས་བསྐྱེད། ༣༨༥ ༈ །དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །རང་དབང་ཉིད་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག །སྐྱེས་མོས་ཚལ་དུ་ངང་པ་འགྲོ་བ་བཞིན། ལེ་ལོའི་གཡང་ལ་བསྐྱུད་པ་མེད་པར་འཇུག །༣༨༦ ༈ །བྱ་བ་ངན་ཞེན་འདུ་འཛིའི་ཐག་པས་དཀྲིས། །སྒྱིད་ལུགས་མཐས་ནོན་སྦྱོར་བས་ནུས་པའང་བཏང་། །བདག་ཉིད་བརྙས་ནས་སེམས་ཞུམ་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་ཉེ་བའི་གཟིངས་ལ་ཞོན། ༣༨༧ ༈ །བདུད་བཞི་འཇོམས་པ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །ས་བཅུའི་ལམ་འགྲོ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་ཡི། །བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་སྨོན་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། ༣༨༨ ༈ །བདག་གི་ཚེ་ནི་ཉིན་མོའི་མཐར་གྱུར་ཏེ། །མྱུར་བ་མྱུར་བར་འཆི་བའི་མུན་ནག་གིས། །གཏུགས་ན་འཁོར་བའི་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་སྐར་ལས། །རྣམ་གྲངས་མང་བ་དེ་ཡིས་དབུགས་མ་ཕྱིན། ༣༨༩ ༈ །ལེ་ལོའི་རྙོག་པ་དྲངས་པའི་བརྩོ
Chinese
于愤怒之对治 不畏惧之三种相。378 ༈。心若极度僵硬起嗔恨，罪恶显现犹如黑暗之蔓藤，畏惧堕入无解脱之地狱者，任何时候皆不给予愤怒以机会。379 ༈。损害之境犹如森林之荆棘，难以调伏且处处增长，若能调伏嗔恨与怨恨之作者，则忍耐之苦行将与我亲密。380 ༈。接触极其粗糙之言语利箭，是否刺入丈夫之心？以彼之领受作为近取因，互相成为所依与能依般争斗受苦。381 ༈。于此损害之因果无边无际，自性所生犹如声音与回声，若无自性所生则无损害之境，故当观待自己往昔所作之因缘呼唤。382 ༈。若细察则损害非大乃是大益，依靠何者而能获得忍耐之船筏，菩提心之珍宝亦能获得，故当如圣法般跳入如是损害。383 ༈。若极细察则损害之自性，无有体性犹如水中之纹路，念头嗔怒之皱纹粗暴消失之顷刻，如虚空般空性之中无得无失。384 ༈。何故忍耐之欢喜苦行三者若衰损，布施等其余五度亦将衰损，犹如一切外缘所围绕之小径，难以到达所欲之处，当生起智慧之力。385 ༈。以无有延误之精进，于自主之中一切善法，犹如天鹅游于花园，不舍弃懈怠之悬崖而趣入。386 ༈。为恶劣之事所缚，为散乱之绳索所缠绕，为懒惰所压制，亦舍弃了努力，轻贱自己而心生沮丧，接受卑贱之行，如是之人当乘坐近处之船筏。387 ༈。摧毁四魔之盔甲精进，以及行走十地道之加行精进，不畏惧不退转且无有满足之精进者，一切所愿之义皆能成办。388 ༈。我之寿命已至日暮，快速快速地为死亡之黑暗所逼近，若接触则轮回之行径比星星还多，然彼亦未呼出气息。389 ༈。引来懈怠污垢之精
English
On the Antidote to Anger Three aspects of not being afraid. 378 ༈. If the mind becomes extremely rigid and gives rise to anger, and sinful manifestations are like vines of darkness, those who fear falling into inescapable hell should never give anger a chance. 379 ༈. The object of harm is like thorns in a forest, difficult to subdue and growing everywhere. If one subdues the maker of anger and resentment, then the asceticism of patience will become intimate with me. 380 ༈. Do the arrows of words with extremely rough contact pierce the heart of a man? By taking that as a cause, they torment each other in conflict, like the supported and the supporter. 381 ༈. Here, the cause and effect of harm are infinite, arising from oneself like sound and echo. If it does not arise from oneself, there is no object of harm, so look to the causes and conditions of one's own past actions calling out. 382 ༈. If examined, harm is not great but a great benefit, because it is on the basis of which one can obtain the boat of patience, and the jewel of bodhicitta can also be obtained. Therefore, jump into such harm like the holy Dharma. 383 ༈. If examined very closely, the nature of harm has no characteristics, like ripples in water. The moment the rough wrinkles of anger and conceptualization disappear, it is empty like the sky, with no gain or loss. 384 ༈. Because if the three joys and asceticism of patience decline, the other five perfections, such as generosity, will also decline. Like a small path surrounded by all external conditions, it is difficult to reach the desired place. One should generate the power of wisdom. 385 ༈. With diligence that has no delay, in self-sovereignty, all virtuous dharmas, like geese walking in a pleasure garden, enter without abandoning the cliff of laziness. 386 ༈. Bound by bad deeds, entangled by the rope of distraction, suppressed by laziness, and also abandoning effort, despising oneself and becoming discouraged, taking on a humble conduct, such a person should board a nearby raft. 387 ༈. The armor of diligence that destroys the four maras, and the diligence of application that travels the path of the ten bhumis, the diligent one who is not afraid, does not retreat, and has no contentment, accomplishes all the desired meanings. 388 ༈. My life has reached the end of the day, and the darkness of death is approaching quickly and quickly. If it touches, the activities of samsara are more numerous than the stars, but even that does not exhale breath. 389 ༈. The diligence that draws in the filth of laziness