Tibetan
་གེར་མཐུན། ༈ །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དེ་གང་ལས་གཞན། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་རུ། ༤༣༧ །འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ། ༈ །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དུ། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དོན་དམ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར། ༤༣༨ །འདོད་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡི་ལུགས། ༈ །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྟོང་པ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱི། །བཏགས་པ་གང་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། ༤༣༩ །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་མེད། །གཞན་དབང་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་། །དེ་ཡི་གྲུབ་བའི་མཐའ་རུ་ཁས་ མ་བླངས། །དེ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཚེ། ༤༤༠ །ཀླུ་དབང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། ༈ །འདིར་ན་འོག་མའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི། ༤༤༡ །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཉམས་འོག་ཆུད། ༈ །དེ་ལས་དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་། །ཐོས་ལ་བརྟེན་འབྱུང་དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་བཅིལ། ༤༤༢ །ཉོན་མོངས་མེད་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད། ༈ །འདིར་གང་བཟུང་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗིད་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན། །བློ་ཡི་ཆ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་རུ། ༤༤༣ །བཏགས་ཤིང་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆར། ༈ །བཞག་ནས་བདེན་གཉིས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལས། །འདས་པ་སུས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱར་མེད་ལ། །བལྟར་མེད་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་གཉིས་ཀ་མེད། ༤༤༤ །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངེས་པར་རྗེས་མཐུན་པའི། །བློ་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོགས་པའི་བླ་དྭགས་བཏགས། ༈ །གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་མཛོད། ༤༤༥ །གང་ལ་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡང་དག་འཇུག་པ་ལྡེ་མིག་ཡིན། ༈ །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་མ་འོངས་ལ། ༤༤༦ །གང་དུ་མ་སོང་མི་གནས་པ། །གཤིས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། ༈ །ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་ལྟར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤར། ༤༤༧ །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། ། དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། ༈ །དག་དང་མ་དག་གློ་བུར་བ། །དོན་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང་། ༤༤༨ །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཉེ་བར་ལེན། །རྟོགས་ཅིང་དཔྱད་པས་མཐའ་བཞི་བྱུང་། ༈ །ཡོད་དང་མེད་དང་རྟག་དང་ཆད། །དབུས་ལ་གནས་པ
Chinese
一致。 显现为能取与所取的境与有境，是世俗谛，此外还有什么？无二智慧是胜义谛。437 这是唯识宗的宗义。 一切显现如何，皆为世俗谛，成立如幻之自性；胜义谛无成立，如虚空。438 这是中观自续派的观点。 如此，显现即是世俗，空性是胜义，只是名言的安立，没有任何戏论边。439 显现之时，即无生灭、去来。认为他起实有的世俗，也不承认为其宗义。这是应成派开创者，440 龙树、圣天、月称的特点。 在此，对于一切下品的相状，通过辩论与考察，上品不会错谬。各自以自己的欲求执着，结合观待而成立的，441 宗义的自性落入衰损之下。 因此，对于真实、相似真实、非真实的，能够很好地区分其自性的智慧，也依赖于听闻而生起，由此摧毁烦恼。442 无有烦恼，魔众也无法找到机会。 在此，如果抓住任何一个，其本性的安住方式，是不可言说、不可思议、不可动摇的胜义谛。从心的角度来说，是可言说、可思议、可表达的，443 安立显现为世俗谛。 安立之后，证悟二谛，从能证悟与所证悟中，超越者是谁也无法现见的，是不可见、无所得与无未得的。444 生起与空性必定随顺的智慧，就安立为证悟的名称。 凡是缘起法，是所有诸法之宝库。445 以思维的智慧，是正确进入的钥匙。 显有轮回涅槃一切诸法，从任何地方也未来临，446 未往任何地方，不驻留，是安住于本性的缘起。 法性本身也如生灭一般，显现之时即显现为空性。447 不安住于戏论边，显示为中观的自性。 清净与不清净是暂时的，实际上无有，却如无有般显现。448 以普遍的假立而取受，通过证悟与观察，产生四边： 有与无、常与断，安住于中
English
In agreement. The objects and subjects that appear as two, the conventional truth, what else is there? The non-dual knowledge is the ultimate truth. 437 This is the tenet of the Mind-Only school. How all things appear, all are conventional truths, established as the nature of illusion; the ultimate truth has no establishment, like the sky. 438 This is the view of the Svatantrika Madhyamaka. Thus, appearance itself is conventional, and emptiness is called ultimate, merely a designation of terms, free from any extreme of elaboration. 439 At the very moment of appearance, there is no birth, cessation, going, or coming. Even the conventional, which is considered to be dependently existent, is not accepted as its tenet. This is the characteristic of Nagarjuna, Aryadeva and Chandrakirti, the founders of the Prasangika school. 440 Here, for all the aspects of the lower, through debate and examination, the higher will not be mistaken. Each with their own desires and attachments, combined with dependence, 441 the characteristics of the established tenets fall under decline. Therefore, the wisdom that can well distinguish the nature of the real, the similar to the real, and the non-real, also arises dependent on hearing, and thereby destroys afflictions. 442 Without afflictions, demons cannot find an opportunity. Here, if one grasps anything, its natural way of abiding is the ultimate truth, which is unspeakable, unthinkable, and immovable. From the perspective of the mind, it is speakable, thinkable, and expressible, 443 establishing appearance as the conventional truth. After establishing, realizing the two truths, beyond the realizers and the realized, no one can directly perceive, it is invisible, without attainment and without non-attainment. 444 The arising of wisdom that necessarily agrees with emptiness is labeled as the name of realization. Whatever is dependent arising is the treasury of all phenomena. 445 The wisdom of contemplation is the key to correct entry. All phenomena of existence, samsara, and nirvana, from nowhere have they come, 446 nowhere have they gone, they do not abide, dependent arising abides in nature. The nature of phenomena itself, like birth and cessation, at the moment of appearance, appears as emptiness. 447 Not abiding in the extremes of elaboration, it is shown as the nature of Madhyamaka. Purity and impurity are temporary, in reality they do not exist, yet they appear as if they do not exist. 448 Taking by universal imputation, through realization and examination, four extremes arise: Existence and non-existence, permanence and annihilation, abiding in the middle.
Tibetan
འང་མཁས་པ་མིན། ༤༤༩ །ཇི་ལྟར་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན། །འདོད་པའི་གྲུབ་མཐས་རང་ཉིད་བཅིངས། ༈ །འདི་ན་བློ་ཡིས་བཏགས་པའི་ཆོས། །སྐྱེ་འགག་གནས་དང་འགྲོ་འོང་མིན། ༤༥༠ །དོན་གཅིག་མ་ཡིན་ཐ་དད་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། ༈ །སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཉེར་ཞི་བའི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། ༤༤༡ །བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཡིན། ༈ །སྣང་ཡུལ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་མཁའ། །རི་དང་ནགས་ཚལ་ཁང་བུ་བརྩེགས། །འདུ་བྱས་རྒྱུ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། ༤༥༢ །འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན། ༈ ༈ །མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་གྱིས། །རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྲེལ་བ་ནི། ༤༥༣ །ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། ༈ །མྱང་འདས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། ༤༥༤ །ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོ་ནི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། ༤༥༥ །ལུགས་ལྡོག་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆད། ༈ །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི །མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་ སྤོང་། ༤༥༦ །འགོག་པ་མངོན་གྱུར་ལམ་མཆོག་མཐོང་། ༈ །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ། །བསམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། ༤༥༧ །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། ༈ །ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས། །བསྒོམ་པའི་དོན་དང་རོ་གཅིག་པ། །དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། ༤༥༨ །ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། ༈ །མེད་ཅེས་བློ་ཡིས་བཀག་པ་ན། །ཤེས་རབ་ཉིད་དང་ལྷག་པར་འགལ། །ཅང་མེད་ཆད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། ༤༥༩ །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་མཛོད། ༈ །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་དག་པའི། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །བལྟ་ཞེས་བྱ་བའང་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ༤༦༠ །ངང་ལས་མ་གཡོས་བསྒོམ་པའི་མཆོག ༈ །དེ་ཡི་མདུན་ན་བློ་དང་ནི། །ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་གནས་པ་མིན། །ཤེས་རབ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ན། ༤༦༡ །ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ནི། །བཅིངས་པ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བ་མེད། ༈ །གོང་དུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས། ༤༦༢ །རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པ་ཚོགས་ལམ་ཆེ། ༈ །སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ། །མཉམ་རྗེས་སྟོང་དང་སྙིང་རྗེར་འཆར། ༈ །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་གཉིས་པོ་ནི། ༤༦༣ །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་། ༈ །དེ་ན
Chinese
也不是智者。449。犹如蚕作茧自缚，以贪欲之宗见束缚自身。此乃以智慧假立之法，非生灭住行来去。450。非一亦非异，非常亦非断。一切戏论皆寂灭，知其自性即是，441。乃思所生慧之体性。显现之境，地水火风空，山林房舍层叠，452。皆由积聚因缘而生。轮回乃是缘起。无明生起行，如是互相依存，直至老死之关联，453。乃内在之缘起。涅槃是缘起，道是轮回之缘起。454。十二缘起之根本，大无明，以智慧之光明遣除，行等其他诸法亦，455。随之逆转，断绝有之根本。如是，见缘起之体性者，知痛苦而舍弃集谛。456。现证灭谛，见殊胜之道谛。如是，以思惟确定显现为无生，知其自性之法性，457。名为修所生慧。虚空清净之界，与禅修之义同一味，于彼五蕴等，458。八识聚皆不存在。若以智慧遮止说无，则与智慧本身更加相违。非是空无断灭，459。乃身与智慧一切之宝藏。于自性清净之真实性中，如实观真实。所谓观亦是世俗谛，460。不离本性乃禅修之最胜。于彼之前，心与作意，一切皆不住留。若能如是通达智慧，461。则能以方便而得解脱。无有智慧之方便，则无法从束缚中解脱。上方空性与大悲二者，462。依于自相续乃积资粮道。加行道至世第一法以下，于俱生与后得皆显现空性与大悲。获得见道之后，二者，463。双运且无有分离。于极喜地第一地，现见法性真谛。彼时
English
Nor is he a wise man. 449. Like a silkworm trapped in its own cocoon, he binds himself with the tenets of desire. Here, the Dharma posited by the mind is not arising, ceasing, abiding, or moving. 450. It is neither one nor different, neither permanent nor annihilated. All elaborations are completely pacified; to know its nature is, 441. the essence of wisdom born of thought. The objects of appearance—earth, water, fire, wind, and space; mountains, forests, and layered houses—452. all arise from accumulated causes. Samsara is interdependent origination. From ignorance comes action; likewise, relying on each other, the connection until old age and death 453. is internal interdependent origination. Nirvana is interdependent origination; the path is the interdependent origination of samsara. 454. The root of the twelvefold process is great ignorance, which is reversed by the wisdom of knowledge. The other factors, such as action, also 455. reverse the process, cutting off the root of existence. Thus, the person who sees the characteristics of interdependent origination knows suffering and abandons its origin. 456. He realizes cessation and sees the supreme path. Thus, having ascertained appearance as unborn through thought, the Dharma nature of knowing its own nature 457. is known as wisdom born of meditation. The sphere of perfectly pure space, the meaning of meditation and the taste are one. There, the five aggregates, such as form, 458. and all eight consciousnesses do not exist. If one mentally negates and says there is nothing, it is even more contradictory to wisdom itself. It is not utter nothingness or annihilation, 459. but the treasury of all bodies and wisdoms. In the self-nature of perfect purity, one truly sees the truth. Even the act of seeing is conventional truth, 460. the best of meditation is not moving from its own state. In its presence, the mind and all attention do not abide. If one fully knows such wisdom, 461. one will be liberated through skillful means. Without wisdom, one cannot be liberated from bondage through skillful means. Above, emptiness and compassion, 462. relying on the mindstream is the great accumulation path. From the path of joining down to the supreme Dharma, emptiness and compassion appear in both meditative equipoise and subsequent attainment. Having attained the path of seeing, the two 463. are united and inseparable. On the first ground, the Joyous One, one directly sees the truth of Dharma nature. Then
Tibetan
ས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། ༤༦༤ །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། ༈ །མཉམ་པར་མ་བཞག་མེད་པ་སོགས། ༤༦༥ །རྒྱལ་བའི་མ་འདྲེས་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད། ། སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མི་འཇུག་བཞི། །མཐའ་དག་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། ༈ །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག ༤༦༦ །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལམ་སྟེ། །ལྟ་བས་མ་རྨོངས་སྤྱོད་པའང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འོག་མིན་འགྲོ། ༈ །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ༈ སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་དགུ་པའོ།། ༈ །། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་དགུ་པ།
Chinese
于圣者地的禅修道中，464，十地相续的最后，以金刚喻定，摧毁所知障而现证菩提。༈ 不平等舍等，465，如来不共十八法，十力和四无畏，一切现前即是佛。༈ 如此六度，466，是诸佛的通途，不为邪见所惑的行持，亦极清净而趋向色究竟天。༈ 《功德宝藏——喜雨》中，༈ 示现发心与入行的教诲之品，第九品。༈ །། 示现发心与入行的教诲之品，第九品。
English
In the meditation path of the noble grounds, 464, at the end of the continuous ten grounds, with the Vajra-like Samadhi, destroying the obscurations to knowledge, one manifests enlightenment. ༈ Non-equanimity, etc., 465, the eighteen unshared qualities of the Victorious Ones, the ten powers and the four fearlessnesses, all manifest as Buddhahood. ༈ Thus, the six perfections, 466, are the common path of all Buddhas, and conduct unconfused by wrong views, is also extremely pure and goes to Akanishta. ༈ From "The Treasury of Qualities - Joyful Rain", ༈ The chapter showing the precepts of aspiration and entry, the ninth chapter. ༈ །། The chapter showing the precepts of aspiration and entry, the ninth chapter.