Tibetan
བླ་མའི་ས་ལ་ད་ལྟ་ཕྱིན། ༈ །མདོར་ན་དབྱིངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཅིག །རིག་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན། ༧༡༨ །འོད་གསལ་ལམ་ནི་སྒྲོན་ མ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཁྲེགས་ཆོད་ལམ་ནི་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་ལམ་ནི་དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཡིན། ༈ །འདི་དག་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ༧༡༩ །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལམ་ལྡན་མཁྱེན་འཚལ་ནས། ༈ །མ་རིག་གྲོགས་དང་འཁྲུལ་པའི་བསླུ་བྲིད་ཀྱིས། །མཐའ་མེད་འཁོར་བའི་བྲོག་དགོན་འཇིགས་རུང་བར། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་ལྕགས་སྒྲོག་གིས། ༧༢༠ །དེ་རིང་ཕན་ཆད་བཅིངས་ལ་སྐྱོ་བའི་སེམས། །བསྐྱེད་ནས་ཞི་བ་དམ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །མྱ་ངན་འདའ་བའི་ལམ་མཆོག་བསྙེན་པར་མཛོད། ༈ །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ༈ །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་སྡུད་པ་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ། དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་མཚན་ཉིད་ལེགས་རྟོགས་ནས། ༧༢༡ །མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི། །གཞན་ལས་མ་བྱུང་ཀུན་གཞིའི་རྙོག་པ་དྭངས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་དབྱིངས་ཞི་བ་ཡིན། ༈ །གང་དུ་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་གཡོས་པ་ཡི། ༧༢༢ །བདག་འཛིན་བག་ཆགས་ཤེས་བྱའི་ཆ་འཛིན་པའི། །ཚོགས་བརྒྱད་ཉེར་ལེན་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་རྣམས། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ནི། །སྒྲིབ་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་འོད་དུ་གསལ། ༧༢༣ ༈ །གོ་བུར་དྲི་མ་ཆ་དང་བཅས་སྤངས་པ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་དངོས། །གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་ སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །ཉ་རྒྱས་ཟླ་བ་སྤྲོས་པ་ཕྱིར་གསལ་ཅན། ༧༢༤ །སྟོང་གི་ཆ་ལ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར། །ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད། །དབྱིངས་ཀྱི་རྟག་པ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། ༈ །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་ཞི་བའི་དབྱིངས། ༧༢༥ །སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་ཆུབ་ཀྱང་། །སྣང་ཆ་ངོ་བོར་མ་འདྲེས་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི། །ཆ་ནས་གཞལ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ། ༈ །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཞི། ༧༢༦ །ཤེས་བྱེད་བློ་ལ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྤངས། །སོ་སོ་རང་རིག་རྟག་ཆད་མཐར་མ་ལྷུང་། །ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཁྱེན་ཆ་འགགས་མེད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྟེན། ༧༢༧ །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་། །གང་ལ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད། ༈ །སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱ་རྒྱལ་བའི་ཁམས། །གཅིག
Chinese
現在去上師的境界。༈。總之，法界的道是法性一味。覺性的道是殊勝的智慧。718。光明的道是兩種燈。頓超的道是頓現頓脫同時。妥噶的道是法界和覺性。༈。這些是自性大圓滿的。719。不共道具有，應當了知。༈。從無明為友和錯亂的欺騙中。在無邊輪迴的險峻岩洞裡。以業和煩惱、行作的鐵索。720。從今天起對於束縛生起厭離心。生起後前往寂靜神聖的城市。親近超越痛苦的殊勝道。༈。名為功德寶藏喜雨中。༈。開示自性大圓滿的不共道的章節，第十二章完畢。།། 總結究竟果位智慧的章節，第十三章。 如是善於了知基道特徵後。721。究竟果位是身和智慧。不是從他而生，是淨化阿賴耶的垢染。心和心所於法界中寂滅。༈。凡是從基位生起基現的。722。我執習氣和所知分執的。八識和近取如雲般的這些。完全清淨的智慧之日。無有遮障，自性光明顯現。723。༈。捨棄了俱生垢染和分位。具足二種清淨的殊勝菩提之體性。原始佛 無有希願的法界。如滿月般向外明顯的現象。724。如空分融入法界般。恆常不分別，法性無有變異。法界的恆常不變金剛身。༈。具足一切種殊勝的寂靜法界。725。雖然通達力量等功德海。但顯現分與本質不混雜，從斷證的。分位衡量是現證菩提身。༈。所知境中心的作用寂滅。726。能知心上捨棄執著的世俗。各別自證不墮常斷邊。不迷悶於寂滅，微細的智慧是。知分無有止息，是身和智慧的所依。727。由極度等持者所見。於彼寂滅名為法身。༈。各別自證所應證知的佛陀界。一。
English
Now go to the realm of the Guru. ༈. In short, the path of Dharmadhatu is the single taste of Dharmata. The path of awareness is distinguished by special wisdom. 718. The path of clear light is the two lamps. The path of Trekchö is the simultaneous arising and liberation. The path of Tögal is Dharmadhatu and awareness. ༈. These are of the Great Perfection of self-nature. 719. Having the uncommon path, you should know. ༈. From ignorance as a friend and the deception of delusion. In the terrifying cave of endless samsara. With the iron chains of karma, afflictions, and actions. 720. From today onwards, generate a mind of weariness towards bondage. Having generated it, go to the peaceful and sacred city. Approach the supreme path of transcending suffering. ༈. From the treasure of qualities called "A Rain of Joy." ༈. The chapter on showing the uncommon path of the Great Perfection of self-nature, the twelfth chapter, is complete. །། The thirteenth chapter, the chapter on gathering the ultimate fruit of wisdom. Thus, having well understood the characteristics of the ground and path. 721. The ultimate fruit is body and wisdom. It does not arise from others, it is the purification of the defilements of the alaya. Mind and mental factors are pacified in Dharmadhatu. ༈. Wherever the appearances of the ground arise from the ground. 722. The habitual tendencies of self-grasping and the grasping of the aspects of knowable objects. The eight consciousnesses and close grasping, like clouds. The sun of completely pure wisdom. Without obscurations, the self-nature is clear as light. 723. ༈. Having abandoned the co-emergent defilements and divisions. The nature of supreme enlightenment possessing two purities. Primordial Buddha The Dharmadhatu without aspirations. Like the full moon, the phenomena are outwardly clear. 724. Like the empty part dissolving into Dharmadhatu. Always non-conceptual, the Dharmata is without change. The unchanging vajra body of the Dharmadhatu. ༈. The peaceful Dharmadhatu possessing all kinds of excellence. 725. Although all the qualities such as powers are mastered. But the appearing part is not mixed with the essence, measured from the divisions of abandonment and realization. ༈. In the realm of knowable objects, the activity of mind is pacified. 726. On the knowing mind, abandon the conventional clinging. Individual self-awareness does not fall to the extremes of permanence or annihilation. Not bewildered by absorption, subtle wisdom is. The knowing part is without cessation, it is the support of body and wisdom. 727. Seen by those who are in extreme equipoise. In that pacified state, it is called Dharmakaya. ༈. The realm of the Victorious Ones that is to be individually self-aware. One.
Tibetan
་དང་དུ་མར་མ་ཡིན་དངོས་པོ་དང་། ༧༢༨ །དངོས་མེད་ལས་འདས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྤྲོས་པ་ཞི། ༈ །ངག་གི་ཡུལ་འདས་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས། །རྟོག་དཔྱོད་ཐ་སྙད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། ༧༢༩ །བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དཔེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། ༈ །འདྲེན་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱུར་པའི་གནས། །ཟ་བཞི་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་ཁང་མཛེས་ནང་། ༧༣༠ །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྟག་བཞུགས་ཀྱང་། །རྣམ་པའི་ཆ་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཟིགས། །རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ དབྱིངས་ན་དགོངས་ཀློང་གཅིག ༈ །ཁྱེན་ཆ་འགགས་པ་མེད་པའི་རང་གདངས་ལས། ༧༣༡ །ཐུགས་རྗེ་ཕྱིར་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །གནས་དང་དུས་དང་སྟོན་པ་ཆོས་དང་འཁོར། །ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་དང་། །མཚན་དཔེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན། ༧༣༢ ༈ །གནས་ནི་ལྷུན་རྫོགས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་འོད་ཟེར་གསལ་འཚེར་འབར། །མཁའ་དབྱིངས་དབང་པོའི་མཚོན་ཆས་བཀབ་པ་བཞིན། །མནན་ན་ནེམ་ཞིང་བཏེགས་ན་འཕར་བ་ལྟའི། ༧༣༣ ༈ །གཞལ་མེད་ཁང་མཛེས་སྒོ་འཕར་རྣམ་བཞིར་ལྡན། །རྟ་རྐང་བརྒྱད་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བརྩིག་པ། །ཕ་དུ་དྲ་ཕྱེད་མདའ་ཡབ་པུ་ཤུ་ཅན། །སྣམ་བུར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མིག་ཡངས་མ། ༧༣༤ །བདེ་སྟོང་མཆོད་སྤྲིན་རྩེ་དགའ་གཡོ་བ་ཅན། ༈ །རྔ་ཡབ་འཕན་གདུགས་རྒྱལ་མཚན་ནོར་བུའི་ཏོག །བླ་བྲེ་ཟར་ཚགས་གཙང་ཁང་ཕྱུར་བུར་མཛེས། །མཆུ་ཞེང་སྲིད་དུ་མི་མངོན་གང་བལྟས་གང་། ༧༣༥ །གྲངས་ཀྱི་མི་གཏུགས་མཁའ་དབྱིངས་སྣོད་གྱུར་བཞིན། ༈ །རྟེན་གཞི་གཞལ་མེད་ཁང་བ་རེ་རེའི་ནང་། །བརྟེན་པའི་གཙོ་བོ་ལྔ་ཡི་གདན་ཁྲི་ནི། །འཕྲོག་བྱེད་གཉིས་འཐུང་ཅང་ཤེས་ཟློས་གར་ཅན། ༧༣༦ །ཤང་ཤང་ཏེའུ་ཆུ་སྐྱེས་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། ༈ །དུས་གསུམ་བཞིར་རྫོགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དུས། ༈ །འཕོ་འགྱུར་བྲལ་བའི་མཚན་རྫོགས་སྟོན་པ་ལྔ། །རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ༧༣༧ །འོད་མཚན་སྟོང་འབར་དོན་ ཡོད་གྲུབ་པ་ནི། །རང་རང་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རྣམས། ཁ་སྦྱོར་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས། ༈ །རང་ལས་མི་གཞན་སེམས་དཔའ་སེམས་མའི་འཁོར། ༧༣༨ །སྒོ་བ་བཞི་དང་དེ་བཞིན་སོ་སོའི་ཡུམ། ༈ །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཁོར་ནི། །སྒྲ་ཚིག་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བསྐོར། ༈ །སྟེང་ཁང་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་གནས། ༧༣༩ །དབང་མཛད་ཞི
Chinese
既非一亦非多，是为实有之物。 超越有无，如虚空般无分别。 无有染污，寂灭一切戏论。 超越言语之境，以胜义谛摄持。 不可用思辨、名相、理证来衡量。 因为与智慧、思维、比喻相违。 亦非十地自在者之行境。 于诸调伏者现前显现之境。 如四角亭中，青春年少宝瓶女的华美宫殿内。 三世诸佛恒常安住其中， 然就形相而言，彼此互不见。 自性离戏论， 于法界中，意之虚空为一味。 从无有穷尽之觉性自光中， 大悲外显圆满受用身。 处所、时间、导师、法与眷属， 具足五种决定，身与净土， 名号、妙相、功德，是为大海之自性。 处所是密严刹土，圆满庄严。 五种智慧之光芒，明亮闪耀。 犹如虚空以帝释之弓覆盖， 按之则陷，抬之则起。 无量宫殿具备四门。 八马足，五智慧所建造。 具足父续、母续、网续、箭续、护续。 如绸缎般令人向往，具足功德，眼眸修长之天女。 乐空供云，舞动嬉戏。 拂尘、伞盖、胜幢、如意宝顶。 幡条、花鬘、清净室，富丽堂皇。 唇之宽度，存在之长度，不可见，然所见皆是。 不可计数，犹如虚空成为容器。 于所依无量宫殿之每一个中， 所依之五部主尊之座床是， 夺取、双饮、具智慧之舞姿。 象、象头神、莲花、日月之上。 三世圆满，是为普贤王如来之时。 无有迁变，具足相好之五导师。 毗卢遮那佛、不动佛、金刚持、宝生佛。 光明炽盛，不空 成就佛是，与其各自部族之佛母。 安住于七合之大自性中。 非为他者，乃勇士空行之眷属。 四门神及其各自之佛母。 自性圆满大圆满之法轮是， 超越言语名相之境而转动。 上方为寂静菩提心之所依处。 自在而
English
Neither one nor many, it is a real thing. Transcending existence and non-existence, like space, without discrimination. Without defilement, pacifying all playfulness. Transcending the realm of speech, held by the ultimate truth. Cannot be measured by speculation, names, or reasoning. Because it contradicts wisdom, thought, and analogy. It is also not the realm of activity for the lords of the ten bhumis. A state manifestly apparent to those who tame. Like in the beautiful palace of the youthful vase maiden in the four-cornered pavilion. The Buddhas of the three times always abide therein, But in terms of form, they do not see each other. Self-nature is free from elaboration, In the expanse of Dharma-dhatu, the space of mind is of one taste. From the unobstructed self-radiance of awareness, Compassion outwardly manifests as the Sambhogakaya. Place, time, teacher, Dharma, and retinue, Possessing the five certainties, body and pure land, Name, marks, qualities, are the nature of the ocean. The place is the fully adorned Akanishta, densely arranged. The rays of light of the five wisdoms, bright and radiant. Like space covered with Indra's bow, Sinking when pressed, rising when lifted. The immeasurable palace has four gates. Eight horse legs, built of the five wisdoms. Possessing father tantra, mother tantra, net tantra, arrow tantra, and protection tantra. Like silk, desirable, possessing qualities, goddesses with long eyes. Bliss-emptiness offering clouds, dancing and playing. Fly-whisks, parasols, victory banners, wish-fulfilling jewel tops. Banners, garlands, clean rooms, magnificent and splendid. The width of the lips, the length of existence, invisible, yet all that is seen. Beyond counting, like space becoming a container. Within each of the immeasurable palaces that are the basis, The thrones of the five principal deities are, Seizing, double-drinking, with wise dances. Elephant, elephant-headed deity, lotus, sun, and moon. Perfect in the three times, it is the time of Samantabhadra. The five teachers, free from change, possessing perfect marks. Vairochana, Akshobhya, Vajradhara, Ratnasambhava. Light blazing with a thousand marks, Amoghasiddhi Are with their respective consorts of their own families. Abiding in the great nature of the seven unions. Not others, but the retinue of heroes and heroines. The four gatekeepers and their respective consorts. The Dharma wheel of the Great Perfection of self-nature is, Turning beyond the realm of words and names. Above is the place of the peaceful Bodhicitta essence. Free and