Tibetan
ན་དེ་རུ་བཤད། །ཅེས་དང་། གཅིག་གིས་གཅིག་གཟིགས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའང་། །རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཏེ། ཞེས་སོ། བཞི་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མཁྱེན་ཆ་འགག་པ་མེད་པའི་རང་གདངས་ལས། །ཐུགས་རྗེ་ཕྱིར་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །གནས་དང་དུས་དང་སྟོན་པ་ཆོས་དང་འཁོར། །ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་དང་། །མཚན་དཔེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་ལ་ནང་དབྱིངས་ ལ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆ་བཟུང་། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དང་ལས་མི་གཡོ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་གྱི་མཁྱེན་ཆ་འགག་པ་མེད་པའི་གདངས་ཕྱིར་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ནི། མཚན་དང་དཔེ་བྱེད་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུའི་ཚ་བཟུང་བས་སྐུ་གསུམ་ཐ་མི་དང་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའང་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། རིག་པ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། རིག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་སྐྱེ་མེད་ལས་མ་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་ལས་ཕྱོགས་གཤེད་ན་ཡོད་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་རང་མཚན་པར་མི་བཟུང་སྟེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་ལས། ལྷུན་རྫོགས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི། །ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་གདན་ཁྲི་རྒྱན། །འོད་ཟེར་དུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། །གནས་ནི་ལྷུན་རྫོགས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་འོད་ཟེར་གསལ་འཚེར་འབར། །མཁའ་དབྱིངས་དབང་པོའི་མཚོན་ཆས་བཀབ་པ་བཞིན། །མནན་ན་ནེ་མ་ཞིང་བཏེག་ན་འཕར་བ་ལྟའི། །གཞལ་མེད་ཁང་མཛེས་སྒོ་འཕར་རྣམ་བཞིར་ལྡན། །རྟ་རྐང་རྒྱན་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བརྩིག་པ། །ཕ་གུ་དྲ་ཕྱེད་མངའ་ཡབ་བུ་ཤུ་ཅན། །སྣམ་བུར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མིག་ཡངས་མ། །བདེ་སྟོང་མཆོད་སྤྲིན་བརྩེ་དགའ་གཡོ་བ་ཅན། །རྔ་ཡབ་འཕན་གདུགས་རྒྱལ་མཚན་ནོར་བུའི་ཏོག །བླ་བྲེ་ཟར་ཚགས་གཙང་ཁང་པྱུར་བུར་མཛེས། མཆུ་ཞེང་སྲིད་དུ་མི་མངོན་གང་བལྟས་གང་། །གྲངས་ཀྱིས་མི་གཏུགས་མཁའ་དབྱིངས་ སྣོད་གྱུར་བཞིན། །རྟེན་གཞི་གཞལ་མེད་ཁང་པ་རེ་རེའི་ནང་། །བརྟེན་པའི་གཙོ་བོ་ལྔ་ཡི་གདན་ཁྲི་ནི། །འཕྲོག་བྱེད་གཉིས་འཐུང་ཅང་ཤེས་ཟློས་གར་ཅན། །ཤང་ཤང་ཏེའུ་ཆུ་སྐྱེས་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། །ཞེས་གཞུང་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་སྨོས་ཤིང་། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་དང་ཡོངས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་བ་ལས་གྲུབ་པས་གཞལ་མེད་ཁང་གི་བརྡའ་དོན་གྱི་དག་པའང་ལེའུ་བཅུ་པར་བཤད་པ་བཞིན་དྲན་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་པས་མཆུ་ཞེང་དང་ཕྱོགས་སུ་རྒྱ་མ་ཆད་ཅིང་། སྲིད་དུ་བལྟར་མི་མངོན་ལ། གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་ཚུལ་ཡང་གུ་ཧྱ་གརྦྷ་ལས། འོག་མིན་གྱི་གནས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་ན། གཞི་ཚད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསལ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་འབར་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་། རྒྱ་ཕྱོགས་བཅུར་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་གྲུ་བཞིར་གྱུར་པ། ལྷག་པའི་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་གློ་འབུར་གྱིས་མཛེས་པ། རྩེ་མོ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སོ་སོ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འཁྱིལ་པ། ཞེས་དང་། གང་ལ་མངའ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དག་པ་གདན་ཁྲིས་མཚོན་པའི་ཚུལ་ཡང་། མི་འཇིགས་པ་སེང་གེའི་ཁྲི་དང་། སྟོབས་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་རྟའི་ཁྲི་དང་། དབང་རྨ་བྱའི་ཁྲི་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཁྲི་དང་། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གོས་པ་མེད་པ་པདྨ་རིན་པོ་ཆེའི་གདན་ལ། ཞེས་ པས་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་གསུམ་བཞིར་རྫོགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དུས། །དེ་ལ་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་ལས་འདས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཞིར་རྫོགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདུས་མ་བྱས་པའི་དུས་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་ཞེས་གཞལ་ཡུལ་ལ་ལྟེས་ནས་གཞག་པ་བཞིན། འདིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་གནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའི་དུས་ལ་བརྡར་བཏགས་པ་སྟེ་འཇམ་དཔལ་ལས། དུས་གསུམ་དུས་མེད་རྟོགས་པ་པོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དུས་བཞིའི་ཚུལ་ནི་ཐུན་མོང་གི་མདོ་སྡེ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་སྔར་ཡང་དྲངས་ཟིན་ལ་དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུང་སེ
Chinese
那里有说到。就像《希有王经》中所说：在法界宫殿中，三世诸佛都以互不相见的方式安住。第四，关于报身的劝诫分为教说和解释两部分。第一部分是：从无有止境的觉性自光中，为了慈悲而显现的报身，具备处所、时间、导师、法和眷属这五种决定，是具足相好功德大海的主宰。其中，内在的法界中执持着事业化身的品性。虽然从离戏法性的本初状态中不移动，但自性是光明，无有止境的觉性光芒向外显现，具有五种决定的报身，是具足相好之海的主宰。因为他的意执持着法身的品性，所以是三身无别的自性。在《名号释》中说：觉性的自性光明是报身，觉性显现为各种各样的是化身，无论显现什么，都不超出无义的法身。如是，仅仅是佛的自显现，而不是执着于存在于方位的所依和能依的自相，如幻化次第中所说：任运圆满觉性自显现的，刹土和宫殿，坐垫宝座和庄严，显现为无数光芒。第二，详细解释各自的自性。第一，处所圆满是：处所是任运圆满的色究竟天（藏文：འོག་མིན།），密集严饰，五种智慧的光芒明亮闪耀，如同虚空被自在的武器覆盖一般，压下去像尼泊尔田地，抬起来像跳跃一般，不可估量的美丽宫殿具备四种门，具备马足装饰，是五种智慧的堆砌，有飞檐、半网、屋檐和滴水，如同丝绸般令人满意的功德，眼界开阔，具备乐空供云，慈爱喜悦摇曳不定，有拂尘、华盖、胜幢和宝顶，有帏幔、网格，内室装饰华丽，嘴唇的宽度和长度都无法看见，无论看哪里都充满，数量无法计算，如同虚空成为容器一般。作为所依的不可估量的宫殿的每一个里面，作为所依的主尊五尊的坐垫是，夺取
English
There it is said. As it says in the Marvelous King Sutra: In the palace of the Dharmadhatu, all the Buddhas of the three times abide in a way that they do not see each other. Fourth, regarding the encouragement of the Sambhogakaya, there are two parts: teaching and explanation. The first part is: From the self-radiance of unobstructed awareness, the Sambhogakaya manifests for the sake of compassion, possessing the five certainties of place, time, teacher, dharma, and retinue, and is the master of the ocean of marks, examples, and qualities. In that, the inner sphere holds the aspect of the Nirmanakaya of activity. Although it does not move from the beginning of the uncontrived nature of reality, its essence is luminosity, and the radiance of unobstructed awareness shines forth, the Sambhogakaya with five certainties is the master of the ocean of marks and examples. Because his mind holds the aspect of the Dharmakaya, he is of the nature of the three kayas being inseparable. In the commentary on the "Nomenclature," it says: The self-luminous awareness of nature is the Sambhogakaya. The awareness that appears in various forms is the Nirmanakaya. No matter how it appears, it does not go beyond the Dharmakaya, which is devoid of meaning. Thus, it is merely the self-appearance of the Buddha, and one does not grasp the self-characteristics of the support and the supported that exist in the directions. As it says in the Illusion Array: The spontaneously perfect awareness is the self-appearance of the fields and palaces, seats, thrones, and ornaments, appearing as many rays of light. Second, explaining the individual natures in detail. First, the perfection of the place is: The place is the spontaneously perfect Akanishta (Tibetan: འོག་མིན།), densely arranged, the rays of the five wisdoms are bright and radiant, like the sky being covered by the weapons of power, like the fields of Nepal when pressed down, like jumping when lifted up, immeasurable beautiful palaces with four doors, adorned with horse-leg ornaments, built with the five wisdoms, with eaves, half-nets, cornices, and drips, like silk-like pleasing qualities, wide-eyed, with bliss-emptiness offering clouds, loving joy wavering, with whisks, parasols, victory banners, and jewel tops, with curtains, grids, and beautifully decorated inner chambers, the width and length of the lips are invisible, filled wherever one looks, the number is uncountable, like the sky becoming a container. Inside each of the immeasurable palaces that are the basis, the seats of the five main deities that are the supported are, seizing
Chinese
饮用姜汁知戏者，香香德乌莲花日月上。如是经典中已明确说明。而且，一切世俗的相状中最为殊胜的，受用圆满的所依和能依，是由与菩提道次第的一切法完全相关的特殊相状所成就，因此，如第十章所说的，应当忆念宫殿的表诠意义的清净。由于那是智慧的自显现，因此，周长和方向上没有边际，长度上也无法看见，并且没有落入一和多的一方，如古赫亚噶尔巴（梵文：Guhyagarbha）中所说：在无有边际和中心的下界，显现着无量智慧之轮，那是燃烧的智慧珍宝宫殿，周长在十方没有边际，功德无量广大，因此成为四方形，以殊胜智慧珍宝的隆起而庄严，顶端是十方四时一切诸佛的坛城，与各自不异，本体一味的智慧周遍。以及，具有的功德的清净，以座垫宝座来表示的方式是：无畏的狮子座，力量大象的座，神变骏马的座，自在孔雀的座，无碍鹏鸟的座，自性光明日月轮，无染莲花珍宝座上。如是清楚地说明了。第二，时间圆满是：三时四圆满，普贤王如来时。对此，对于所化有情以有分别的智慧将三时确定为引导，超越三时的是法性基圆满普贤王如来无为之时。例如，佛的自性是法性离戏，因此，即使在不可思议的自性中，也以所量之处为基准而安立为佛时。此处也是，一切法自性大圆满，无有处所迁移改变，本体自性恒常之时，是比喻性的安立，如文殊菩萨所说：三时无时证悟者。如是四时之理，共同的经部中所说的道理之前也已引用，如是圣妙宝积经中也说：光明守护。
English
Drinking ginger juice, the one who knows the play, Xiangxiang De'u on the lotus sun and moon. As the scripture itself has clearly stated. Moreover, among all mundane appearances, the most excellent, the support and the supported of perfect enjoyment, are accomplished by the special appearance that is completely related to all the Dharmas of the path to enlightenment. Therefore, as explained in the tenth chapter, one should remember the purity of the symbolic meaning of the immeasurable palace. Since it is the self-manifestation of wisdom, it has no limit in circumference and direction, and it is invisible in length. Moreover, it does not fall into the side of one or many. As it is said in the Guhyagarbha: In the lower realm without end and center, the wheel of immeasurable wisdom is manifested, which is the palace of burning wisdom jewels, whose circumference has no limit in the ten directions, whose merits are immeasurably vast, therefore it becomes square, adorned with the protuberances of the supreme wisdom jewels, whose apex is the mandala of all the Buddhas of the ten directions and four times, and whose wisdom, which is not separate from each other but of one essence, is all-pervading. And, the purity of the qualities possessed, the way in which the seat cushion represents it is: the fearless lion throne, the powerful elephant throne, the miraculous horse throne, the sovereign peacock throne, the unobstructed garuda throne, the self-luminous sun and moon circle, and the stainless lotus jewel seat. As such, it is clearly explained. Second, the perfection of time is: the three times and four perfections, the time of Samantabhadra. Regarding this, for sentient beings to be tamed, those with discriminating wisdom determine the three times as guidance, and what transcends the three times is the time of the Dharmata-basis-perfection Samantabhadra, the unconditioned time. For example, the nature of the Buddha is Dharmata-free from elaboration, therefore, even in the inconceivable nature, it is established as the time of the Buddha based on the measurable place. Here also, all Dharmas are naturally the great perfection, without place of migration or change, and the time that is essentially eternal is a metaphorical establishment, as Manjushri said: The one who realizes the three times and no time. The way of such four times has already been quoted before in the common Sutra, and as it is said in the Holy Jewel Heap Sutra: Light Protector.