Tibetan
འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་གསང་མཆོག་ངེས་པའི་ཐེག་པ་དམ་པའི་གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་གཞི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས། རང་གི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་གཞན་བྱུང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་མཚན་ཉིད་ལེགས་རྟོགས་ནས། །མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི། །གཞན་ལས་མ་བྱུང་ཀུན་གཞིའི་རྙོག་པ་དྭངས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་དབྱིངས་ཞི་བ་ཡིན། །གང་དུ་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་གཡོས་པ་ཡི། །བདག་འཛིན་བག་ཆགས་ཤེས་བྱའི་ཆ་འཛིན་པའི། །ཚོགས་བརྒྱད་ཉེར་ལེན་སྦྱིན་དང་འདྲ་བ་རྣམས། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ནི། །སྒྲིབ་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་འོད་དུ་གསལ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་བྱེད་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་འབྲས་བུའི་ཀློང་དུ་ཐུགས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས། དངོས་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ལམ་འབད་རྩོལ་མེད་པའི་གནད་ལ་བྱང་ཆུབ་པས་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཆ་དང་བཅས་པའང་དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས་སྦྱངས་པ་ན་ནོར་བུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལས་དགོས་འདོད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཞིན། །ཀུན་གཞིའི་རྙོག་པ་དྭངས་པ་ལས་རང་ངོའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་སྐུ་གདུང་འབར་བ་ལས། རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་ནས། །དབྱེར་མེད་འབྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གྲོལ་སའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞི་དབྱིངས་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་ལས་སྣང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བཅས་པའི་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་དུས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་པ་མ
Chinese
对成熟自然成就之阐释，即第十三章之释义。 对成熟自然成就之阐释，即第十三章之释义。 如是，已阐释以殊胜秘密决定之正法要义而解脱之基道次第。今为决定究竟之果之自性，有二：显现自己之自性为何，阐释并非由他而生，以及分别宣说身与智慧之自性。初者为：如是善解基道体性后，究竟之果身与智慧，非由他生，净治阿赖耶之垢染，心与心生于法界寂灭。于何处，由基所生之基现动摇，我执习气执取所知之分，八识近取如布施等，完全清净之智慧日，无有遮障，自性光明照耀。如是，一切所知法之能知，道谛一切有为法，于无自性之果之虚空中，以自性圆满大圆满之理，善为决定基之法性后。 以非异体之路，通达无勤作之要义，故能净治包含分位之暂时性垢染，亦能使界智二者无别之自性，转为力量，如净治宝珠之垢染，自然成就所欲。净治阿赖耶之垢染后，显现自性之身与智慧无离无合之体性，如身躯燃烧后，于自己之体性中自解脱。无别，转为无分别。如是说。续经云：具有过患为暂时性，具有功德为自性，如是先前，其后亦如是，是不变之法性。如是。此亦如是，解脱处之体性，自性清净之基界中，由基现显现而执着为我之习气增长，故有包含分位之显现错觉，以及心与心所生之八识近取之五蕴等暂时性之遮障如云，于法界寂灭之时，自性光明之智慧如日般，自然成就之能力为何
English
An Explanation of the Perfectly Accomplished Great Fruit: A Commentary on Chapter Thirteen. An Explanation of the Perfectly Accomplished Great Fruit: A Commentary on Chapter Thirteen. Thus, having explained the stages of the ground and path that are liberated by the essential points of the supreme secret definitive vehicle, now, in order to ascertain the nature of the ultimate result, there are two points: to show that one's own nature is manifest and does not arise from anything else, and to specifically explain the nature of body and wisdom. The first is: Thus, having well understood the characteristics of the ground and path, the ultimate result, body and wisdom, do not arise from anything else; the obscurations of the alaya are purified; mind and mental events are pacified in the dharmadhatu. Wherever the appearances of the ground arise from the ground, the habitual tendencies of self-grasping, the grasping of aspects of knowable objects, the eight consciousnesses, and the aggregates of appropriation, which are like giving, are completely purified, and the sun of wisdom shines with its own nature, unobstructed. Thus, the knower of all knowable objects, the truth of the path, all conditioned phenomena, having well established the nature of the ground according to the system of the Great Perfection of self-existing nature in the expanse of the result of no self-nature. By becoming proficient in the essential point of the effortless path, which is not different from reality, the adventitious stains, including their parts, are also purified, and the nature of the inseparability of space and awareness becomes powerful. Just as when a jewel is cleansed of its stains, desires are spontaneously fulfilled. From the purification of the obscurations of the alaya, the nature of the inseparable body and wisdom of one's own face is manifested, just as from the burning of the body, it dissolves into its own nature. Without separation, it becomes without distinction. And, from the Root Tantra: Because faults are adventitious, and qualities are naturally inherent, just as before, so also afterwards, it is the unchanging nature of reality. So it is. Thus, the nature of the place of liberation, from the ground of the self-existing pure essence, the habitual tendencies of grasping at the appearances of the ground as self increase, and the illusory appearances, including their parts, and the adventitious obscurations, like clouds, of the five aggregates of the eight consciousnesses and appropriation, are pacified in space, and the power of the self-existing clear light wisdom, like the sun, is what
Tibetan
ངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོས་བསྒྲིབས་པ་ལས་ནི་བྲལ་གྱུར་པ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་པས་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འབྱུང་བའི་འཐད་པ་དང་། སོ་སོའི་རང་ བཞིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྫོགས་པ་རང་བྱུང་ལས། སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ལྔའོ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་ལས། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག །ཅེས་པས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། །སྐུ་ལྔའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རང་ཤར་ལས། འགྱུར་མེད་དོན་གྱི་སྐུ་ལྔར་གནས། །ཞེས་གཞི་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུ་གསུམ་ཀ་རིག་པ་ཀ་དག་གཅིག་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ལྡོག་ཆ་ལས་སྐུ་ལྔར་ཕྱེ་ན། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ། ཞི་བ་ཆོས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ། ཅིར་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དག་པ་གཉིས་ལྡན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་དངོས། །གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །ཉ་རྒྱས་ཟླ་བ་སྤྲོས་པ་ཕྱིར་གསལ་ཅན། །སྟོང་གི་ཆ་ལ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར། །ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད། །དབྱིངས་ཀྱི་རྟག་པ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐུ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ནི། །གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ཀྱང་གོས་མ་མྱོང་བས་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ལ་རང་ངོའི་ཆ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བལྟར་མི་མངོན་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་དབྱིངས་ཀྱི་རྟག་པ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ སྟེ། རང་ཤར་ལས། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཕྱོགས་ཆ་བྲལ། །རང་སྣང་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་ཅིང་། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཐ་མ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཏུ་མེད། །སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །མཐའ་ལ་མི་གནས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །ཞེས་
Chinese
显现出来。如《宝性论》所说：“自性光明名为日，如虚空般，是刹那的，烦恼所知如浓厚云雾遮蔽而远离，无垢佛陀具足一切功德，恒常稳固，永恒的佛陀，依靠不分别、辨别的智慧才能获得。”如此。第二部分分为两点：五身显现为五智的道理，以及各自的自性解说。第一点，如《圆满自生》所说：“五身即是五智法。”又如《文殊》所说：“具有佛陀五身之体性，是遍主五智之主。”如此宣说。第二部分分为两点：五身的差别解说，以及五智的差别解说。第一点，如《自显》所说：“安住于不变之义的五身。”意思是说，基、道、果三者都是从觉性本来清净的唯一中，以不变的侧面来分出五身。即：不变金刚、现证菩提、寂静法、圆满受用、随类化身五者。为了阐释第一者的特征，（即：）具有二种清净的殊胜菩提之本体，是原始佛陀无愿的法界，如满月般显现扩张，如同空性的部分融入法界一般，完全不分别，法性无有迁变，法界的常性是不变金刚身。其中，自性圆成大法的法身不变金刚，从本初自性清净的体性，未曾被刹那的垢染所沾染，因此法性不变。本体未成立任何事物的无别真谛大平等，从自性的角度来看，是不会显现为身与智慧之法的法性虚空，是无愿的法界。究竟的无上大果，具有空性智慧的精华，在一切时处都不会改变，因此是法界的常性不变金刚身。如《自显》所说：“离戏论法性无有变，无边无中无方分，自显法界极清净，原始佛陀无有因，最终非由缘所生，具有空性智慧之精华，不住于边际金刚身。”
English
It becomes manifest. As stated in the Uttaratantra, "The self-luminous nature is called the sun, like the sky, it is momentary, free from being obscured by thick clouds of afflictions and knowledge, the stainless Buddha possesses all qualities, is constant, stable, and eternal. That is attained by relying on non-conceptual, discriminating wisdom in the Dharma." Thus. The second part is divided into two points: the reason for the emergence of the five kayas as the five wisdoms, and the explanation of their respective natures. The first point is, as stated in the Dzogchen Rangjung, "The five kayas are the five wisdom dharmas." Also, as stated in the Manjushri, "Possessing the nature of the five Buddha kayas, is the lord of the all-pervading five wisdoms." Thus it is taught. The second part is divided into two points: the explanation of the differences of the five kayas, and the explanation of the differences of the five wisdoms. The first point is, as stated in the Rangshar, "Abiding in the five kayas of unchanging meaning." It means that the basis, path, and fruit are all divided into five kayas from the unchanging aspect of the single, originally pure awareness. Namely: the Immutable Vajra, Manifest Enlightenment, Peaceful Dharma, Perfect Enjoyment, and the Nirmanakaya in whatever form. In order to explain the characteristics of the first one, (namely:) possessing the essence of the supreme enlightenment with two purities, it is the realm of the primordial Buddha without aspiration, like the full moon, it manifests and expands, like the part of emptiness dissolving into the realm of reality, completely non-conceptual, the nature of reality is without change, the constancy of the realm of reality is the Immutable Vajra Kaya. Among them, the Dharmakaya of the self-existing, perfectly accomplished great Dharma, the Immutable Vajra, from the very beginning, the essence of self-nature is pure, never stained by momentary impurities, therefore the nature of reality is unchanging. The undifferentiated great equality of truth in which no entity is established, from the aspect of its own face, is the Dharma nature of space that does not appear to be seen as the Dharma of kaya and wisdom, is the realm of reality without aspiration. The ultimate supreme great fruit, possessing the essence of emptiness wisdom, is unchanging at all times, therefore it is the constant Immutable Vajra Kaya of the realm of reality. As stated in the Rangshar, "The nature of reality, free from elaboration, is without change, without beginning or end, without direction or part, the self-appearing realm of reality is extremely pure, the primordial Buddha is without cause, ultimately not produced by conditions, possessing the essence of emptiness wisdom, not abiding at the edge, the Vajra Kaya."