Tibetan
གས་པས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན་མུ་བཞི་གར་མཐུག་ཅིང་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་ཞི་བ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྲེལ་བས་ཆོས། མཚན་མ་ཞལ་ཕྱག་ཏུ་མེད་ཀྱང་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཆ་ནས་སྐུ་ཞེས་བཏགས་པའི་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མེད་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལགས། བསྟན་པའི་འདུལ་སྟངས་ནི་གང་ལགས། བཀའ་བསྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ། ངའི་སྐུ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་སྣང་། མི་འབྱེད། མི་ལེན། མི་འདོར། མི་རྟོག །མི་འཛིན། མི་གནས། མི་འགྱུར། མི་མངོན། མི་གསལ། མི་མཛད། མི་གཏོང་། མི་སེམས། མི་རེག །མི་སྡུག །མི་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དྲན་པས་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བའི་ངོས་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ལས་སྐུར་སྨིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱ་རྒྱལ་ བའི་ཁམས། །གཅིག་དང་དུ་མར་མ་ཡིན་དངོས་པོ་དང་། །དངོས་མེད་ལས་འདས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྤྲོས་པ་ཞི། །ངག་གི་ཡུལ་འདས་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས། །རྟོག་དཔྱོད་ཐ་སྙད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། །བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དཔེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེ་ལ་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱར་གནས་པས་རྒྱལ་བའི་ཁམས་ཞེས་བླ་དགས་སུ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྙེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་ནང་དུ་གསལ་བས་དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ཆོས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་འཆར་གཞིར་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་དང་། གསུང་ཐོས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངད་ལྡང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རོ་
Chinese
已经讲述完毕。 又是，如果从名称的基础上安立，四边全部严密且不入于境的方面是寂静。两种色身的行止不显现之时，与法身之地的无漏之真如关联而为法。名相上没有面容手足，但觉性的体性不改变，且所有蕴都摄集于法界的方面，称为身的法身。 如是《虚空藏六法》中说： 噫！导师普贤王如来，佛陀的行止没有的时候，导师如何安住呢？教法的调伏方式是什么呢？ 赐予回答说： 所有佛陀的行止不显现之时，我的身称为所有蕴都摄集为一，不显现，不分离，不取，不舍，不分别，不执，不住，不变，不明，不清晰，不作，不放，不思，不触，不贪，不空性的状态中显现，空性没有境的戏论。 明亮超越有无之边。 以忆念不忘失具有陀罗尼。 显现是现量本身的道。 远离众多表示词语的戏论。 如此，法界的三个身，是对真实的正智本身，从种姓和功德的差别方面安立的名称之法，并非从成熟为身的实有之物，而是安住于体性本身的方式。 各自的所知是胜 者的界。 不是一和多，不是实物和。 超越非实物，如虚空般不分别。 没有沾染且转变戏论寂灭。 超越言语之境，以胜义谛摄集。 不能以分别思择名言和理证来衡量。 因为与智慧和思虑、比喻相违。 也不是十地自在的行境。 其中，从法界内有明亮的部分来说，如所有智的智慧各自安住于所知，所以作为胜者的界而假立，意义上超越一和多的戏论，所以不是实物，多少如所有智的知分在内明亮，所以也超越非实物，所以是法性圆满受用身，五种智慧的自性各自不混杂的计划存在，所以是安住于佛子地，以及对有情众生显现色身，听到声音，圣者的戒律的芬芳，以及佛法的味道
English
It has been taught. Furthermore, if established from the basis of the name, the aspect of being completely sealed on all four sides and not entering into the realm is peaceful. When the activities of the two form bodies are not manifest, it is Dharma because of the connection with the stainless suchness of the Dharmakaya's ground. Although there are no marks of face and hands, the nature of awareness does not change, and the aspect of all aggregates being gathered into the expanse is called the Dharmakaya of the body. As it is said in the Sixth Space: Alas! Teacher Samantabhadra, when the activities of the Buddhas are absent, how does the Teacher abide? What is the method of taming the teachings? The answer was given: When the activities of all the Buddhas are not manifest, my body is called the gathering of all the aggregates into one, not appearing, not separating, not taking, not abandoning, not discriminating, not grasping, not abiding, not changing, not obvious, not clear, not acting, not releasing, not thinking, not touching, not desiring, appearing in the form of non-emptiness, emptiness has no elaboration of objects. Clarity transcends the extremes of existence and non-existence. Possessing dharani that is not forgotten by memory. Appearance is the path of direct perception itself. Free from the elaboration of many indicative words. Thus, the three bodies of the expanse are names given to the very correct wisdom itself from the aspect of the distinctions of lineage and qualities, not things that mature into bodies from the phenomena of enumeration, but the way of abiding in the nature itself. Each of their respective objects of knowledge is the realm of the Victorious Ones. It is not one or many, not objects and. Transcending non-objects, like space, it does not discriminate. Without attachment, the transformation of elaboration is pacified. Transcending the realm of speech, it is gathered by ultimate truth. It cannot be measured by discrimination, thought, terms, or reasoning. Because it contradicts intelligence, thought, examples. It is also not the object of enjoyment of the ten bhumi masters. Among them, from the aspect of being clear within the expanse, the wisdom of suchness abides in its respective objects of knowledge, so it is nominally made the realm of the Victorious Ones, in meaning it transcends the elaboration of one and many, so it is not an object, the knowing part of how many suchness wisdoms is clear within, so it also transcends non-objects, so it is the Dharma nature perfect enjoyment body, the nature of the five wisdoms exists as a plan that is not mixed separately, so it abides in the Bodhisattva ground, and the appearance of form bodies to sentient beings, hearing sounds, the fragrance of the ethics of the noble ones, and the taste of the Dharma
Tibetan
མྱོང་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་དགའ་བ་དེའི་རེག་སྣང་བ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་འཇལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་། གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པས་རྣམ་འགྱུར་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཁའ་བཞིན་དམ་པ་ཡིས། །དབང་པོ་དྲུག་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ། །འབྱུང་མེད་གཟུགས་དོན་བལྟ་དང་གཏམ་བཟང་ནི། །གཙང་མ་མཉན་དང་བདེ་གཤེགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །དྲི་གཙང་སྣོད་དང་འཕགས་ཆེན་དམ་ཆོས་རོ། །མྱོང་དང་ཏིང་ འཛིན་རེག་བདེ་ཉམས་མྱོང་དང་། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའི་ཚུལ། །རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞི་བ་མོར་བསམས་པ་ན། །དོན་དམ་བདེ་མཛད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་། མཚན་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ། ངག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བསྡུས་པ། ཤེས་བྱ་དང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་ཐུག་པས་ཐ་སྙད་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་མཚོན་ལ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་། སྙམ་བྱེད་དང་། དཔེ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་དང་འགལ་བས་སྟོབས་བཅུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་བའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མར། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོག་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲི་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལྟར་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གཟུགས་སྐུར་སྣང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུ་གསུམ་མངའ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལ་བྱའོ། ། སྐུ་གཉིས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
對於喜愛體驗和禪定的人來說，它是觸覺的顯現，也是以個別的智慧來衡量詞義的原因，但它不對自身進行分別，並且不受任何事物所染污，因此超越了變化的戲論。如《寶性論》中所說：「如來如同虛空般清淨，是六根體驗對象的原因。無生之色是觀看和美言的對象，清淨是聽聞，善逝的戒律是清淨的香氣之容器，偉大聖者的妙法是品嚐的對象，體驗和禪定是觸摸的快樂之體驗，以及自身本性的深奧之方式。當思維成為覺悟的原因時，它是寂靜的。真實的安樂之作者，如來，如同虛空般遠離一切原因。」總之，這三者的自性是空性，在任何事物中都無法成立，並且無法以任何定義來確定。它超越了語言的範疇，並且被勝義諦所涵蓋。由於它無法被知識和思辨所觸及，因此無法用名詞和邏輯來如實地表達。由於它與能知的智慧、所思和譬喻等一切相違背，因此它不是十力之主等從初地到十地盡頭者的行境。如《寶性論》中所說：「由於它不是語言的對象，因此被勝義諦所涵蓋。由於它不是思辨的處所，因此超越了譬喻。由於它是無上的，因此不被世間所涵蓋。即使是國王和聖者們也無法思及。」這樣的法性是諸佛的界，如實的智慧，不住於涅槃，是法身的自性。它不像色身二者那樣僅僅是假立的，雖然不作分別，但由於願力的力量而顯現為色身，從而利益眾生，並且事業永不間斷。如《金光明經》中所說：「一切如來都具有三身，即法身、報身和化身。法身是指安住於真實智慧本身。色身二者僅僅是假立的。法身是真實的，是色身二者的基礎。為什麼呢？因為除了法性真如和無分別智之外，沒有其他的佛法。」
English
For those who delight in experience and meditation, it is the manifestation of touch, and it is also the cause for measuring the meaning of words with individual wisdom, but it does not discriminate against itself, and it is not stained by anything, so it transcends the play of transformation. As it says in the Uttaratantra: "The Tathagata, like the sky, is pure, is the cause for experiencing the objects of the six senses. The unborn form is the object of seeing and good speech, purity is hearing, the discipline of the Sugata is the container of pure fragrance, the nectar of the great noble Dharma is the object of tasting, experience and meditation are the experience of the pleasure of touch, and the profound way of one's own nature. When thought becomes the cause of realization, it is peaceful. The author of true bliss, the Tathagata, is like the sky, free from all causes." In short, the nature of these three is emptiness, which cannot be established in anything, and cannot be determined by any definition. It transcends the realm of language and is encompassed by ultimate truth. Since it cannot be touched by knowledge and speculation, it cannot be truly expressed by terms and logic. Since it contradicts all that is knowable, thinkable, and metaphorical, it is not the object of practice for those who possess the ten powers, from the first bhumi to the end of the tenth bhumi. As it says in the Uttaratantra: "Since it is not the object of language, it is encompassed by ultimate truth. Since it is not the place of speculation, it transcends metaphor. Since it is unsurpassed, it is not encompassed by the world. Even kings and noble ones cannot conceive of it." Such a nature is the realm of the Buddhas, the true wisdom, not abiding in Nirvana, is the nature of the Dharmakaya. It is not merely a designation like the two Rupakayas, although it does not discriminate, it appears as the Rupakaya by the power of aspiration, thereby benefiting sentient beings, and the activity is continuous. As it says in the Suvarnaprabhasa Sutra: "All Tathagatas possess three bodies, namely the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The Dharmakaya refers to abiding in true wisdom itself. The two Rupakayas are merely designations. The Dharmakaya is true, it is the basis of the two Rupakayas. Why is that? Because apart from the Dharmadhatu and non-discriminating wisdom, there is no other Buddha Dharma."