Tibetan
་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །དེའང་གནམ་སྟོང་ཟླ་བ་གཅིག་ཤོས་ནས། །གཅིག་ཏུ་ཐིམ་པ་མེད་ཀྱང་ཕྱིར་གསལ་གདངས། །ནང་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངང་ཐེམ་ལྟར། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཁྱིལ་བ་དེ་ཉིད་ལ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་འཇུག་པ་ཆོས་དབྱིངས་སུ། །ཞི་བའི་འགོག་པ་དམ་པ་ཞེས་འདོད་ལ། །འདིར་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཐིམ་ལམ་རྨུགས་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ། །གང་དུ་གདུལ་བྱ་སྣང་བའི་མོད་ཉིད་ལ། །འགག་མེད་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་མཆོད་པའི་གཞི། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཡིན། །དེ་ལ་ཆུ་སྣོད་ལྟ་བུའི་གདུལ་བྱ་མེད་ན་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡང་སྤྲུལ་གཞིའི་ཟླ་བ་ལ་རང་ཐིམ་པ་ལྟར། གདུལ་བྱའི་རང་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་གནས་པས་ཐུགས་རྗེ་ཕྱིར་གསལ་ གྱི་སྤྲུལ་པ་ཡང་པ་ལྟར་མི་མངོན་ནོ། །དེའང་ཚེས་ཀྱི་སྔ་རོལ་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཤོས་སུ་ཐིམ་པའམ་གཏན་མེད་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་གསལ་ཆ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ལྟར། ཆོས་སྐུའི་གདངས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་ཤར་པའི་ཕྱིར་གསལ་གྱི་ཆེད་ཡང་ནང་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཆེས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་འཁྱིལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་གཞི་གནས་ཏེ། ཤེས་པའི་ཆ་ནི་གསལ་བྱེད་ལ། །འཛིན་པ་རགས་པའི་རྟོག་པ་མེད། །དད་དམ་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའོ། །གསལ་ཞིང་ཤེས་པ་རིག་དང་བཅས། །ཆ་ལ་འདྲེས་པ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །འདིའི་ཆོ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཤེས་བྱའི་འཇུག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ནས་འགོག་པ་དམ་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་འདོད་དེ་འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་དུ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རང་ལུགས་སུ་འགགས་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་རགས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་པ་དེ་འགགས་པ་ལས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་ཐིམ་ལ་
Chinese
融入于法界之中。如同新月，从一轮渐亏至另一轮，虽非完全消失，然其光辉外显；如内在本性般，处于无有戏论之境；圆满受用身之自显，乃法身之大智慧。中观行者认为，诸法融入法界，是寂灭之殊胜止息。于此，个别自证之智慧，即是微细智慧内明之法界。融入之道，如雾霭笼罩之童瓶身。无论何处，于所化众生显现之刹那，无碍大悲之智慧，乃供养之基。极度平等安住之法性，是任运成就大果之境界。若无如水器般的所化众生，则如水中月般的化身，亦如倒影般融入化身之本源。同样，由所化众生之自显所摄持之化身，亦如融入佛陀智慧之自显法界之报身般安住，故大悲外显之化身亦如是隐没。如同初一之月渐亏至隐没，虽非完全消失，然其光明融入法界。法身之光辉圆满显现，为外显之故，亦于内在本性无有戏论之界中寂灭，此乃法身智慧融入之境。如《灯明能显》所云：“法身智慧为基础，觉知之分乃显现，无有粗大执着之分别，乃信心或力量之大悲。光明觉知与明智相伴，各部分无有混杂而安住。”此处，中观行者认为，所知融入法界而寂灭，安住于殊胜止息之境。如《入行论》云：“焚毁所知之干薪，寂灭即是诸佛之法身。彼时无生亦无灭，心之止息即是佛身之显现。”其体性亦如自宗所言，止息之基础乃八识聚，以及由三界所摄持之心与心所之微细与粗大习气。如《二谛论》所云：“心与心所三界性，虚妄分别即是念。”此乃止息，由此，个别自证之智慧内明融入
English
Dissolves into the realm of Dharma. Like the waning moon, from one phase to the next, though not completely disappearing, its outward radiance diminishes. Like the innate nature, it abides in a state free from elaboration. The self-manifestation of the enjoyment body, the great wisdom of the Dharma body. The Madhyamikas believe that all phenomena dissolve into the Dharma realm, which is the supreme cessation of peace. Here, the individual self-aware wisdom is the subtle wisdom, the inner clarity of the Dharma realm. The path of dissolution is like the youthful vase body shrouded in mist. Wherever, in the moment of appearance to be tamed beings, the unimpeded wisdom of great compassion is the basis of offering. The nature of Dharma abiding in perfect equanimity is the state of great spontaneously accomplished fruit. If there are no beings to be tamed like water vessels, then the emanations like the moon in water also dissolve into the source of the emanation like a reflection. Similarly, the emanations gathered by the self-manifestation of the beings to be tamed also abide like the enjoyment body of the self-manifestation realm of the Buddha's wisdom, so the emanations of outward manifestation of great compassion also disappear like that. Like the moon of the first day waning to disappearance, though not completely disappearing, its light merges into the Dharma realm. The radiance of the Dharma body fully manifests, for the sake of outward manifestation, it also subsides in the realm of inner nature without elaboration, which is called the realm of the Dharma body's wisdom merging. As the "Lamp Illuminating" says: "The wisdom of the Dharma body is the basis, the part of knowing is the manifestation, there is no coarse grasping of discrimination, it is the great compassion of faith or power. Clear knowing is accompanied by intelligence, each part abides without mixing." Here, the Madhyamikas believe that what is known dissolves into the Dharma realm and ceases, abiding in the state of supreme cessation. As the "Entering the Path" says: "Burning the dry firewood of what is known, cessation is the Dharma body of the Buddhas. At that time there is no birth and no death, the cessation of mind is the manifestation of the Buddha body." Its nature is also as our own tradition says, the basis of cessation is the eight aggregates of consciousness, and the subtle and coarse habits of mind and mental factors gathered by the three realms. As the "Two Truths" says: "Mind and mental factors are of the nature of the three realms, false discriminations are thoughts." This is cessation, from which the individual self-aware wisdom inwardly dissolves into
Tibetan
མ་རྨུགས་པའི་ཆ་གཏན་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འགགས་ན་མྱང་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཆ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་ལྟར་གནས་པའི་འཆར་གཞི་འགག་པ་མེད་པའང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པ། ཡེ་ཤེས་ ཆོས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་ཡེ་ལྡན་དུ་ཡོད་ཀྱང་། བློའི་གང་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཉེར་ལེན་གྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ནས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཡང་ཀུན་གསལ་ལས། གནམ་སྟོང་ནུབ་མོ་ཟླ་བ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱང་། །ཉི་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་མི་སྣང་བས། །ཆེས་གཅིག་གོང་ནས་བཅོ་ལྔར་རྫོགས་གྱུར་ཏེ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་ལྟར། །རིན་ཆེན་བུབས་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་། །འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གསལ་མ་ནུས། །དང་པོའི་ས་ནས་བཅོ་ལྔར་ཡོངས་རྫོགས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡར་གཤེགས་གུང་ལ་ཤུལ་མི་མངའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཉ་གང་བ་ལྟར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སུ་ཤིག་གིས་མཐོང་ཞེ་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཚུལ་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྔ་པོའང་ཆོས་དབྱིངས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་བས་མཁའ་མཉམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་ཡང་། མཁྱེན་ ཆ་ནང་གསལ་གྱི་ཚེ་མེད་ཅེས་གཞག་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་ངང་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འཆར་གཞིར་བཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་འདུས་པ
Chinese
未完全止息的部分并非完全断绝，如果那样断绝，那么超越痛苦的功德、力量和无畏等极度广大的部分，以及智慧的法性如太阳和光芒般存在的设计不间断也会中断。因此，依赖于所依界，智慧法性本自俱足的觉性虽然与无分别地本有，但在心识中被八识聚和五蕴的近取之障所遮蔽而隐没的情况，也如《俱舍论》所说：如同空旷的夜晚，即使月亮圆满，也被太阳的力量所遮蔽而无法显现。最开始从初一到十五圆满，之后月亮就无法再生长。珍宝瓶虽然没有分离，也被错觉的力量所遮蔽而无法显现。从最初的阶段到十五圆满，之后向上升起，空中没有痕迹。因此，如同月亮依靠自身的力量圆满一样，断证达到究竟的如来们的身体和智慧的特征，谁能见到呢？就是极度平等安住，没有不平等安住，这是只有佛才有的不共功德，因此，对于它的法性，果实自然成就的智慧功德圆满的情况，在《入三身经》中说：阿赖耶界没入虚空是法界智，阿赖耶识没入虚空是如镜智，意没入虚空是平等性智，烦恼意没入虚空是妙观察智，五根识没入虚空是成所作智。像这样，五者也融入法界，平等性是如所有智的智慧，如同虚空般远离戏论是法身的自性。其余三者也融入尽所有智的智慧，虽然说觉知内在明亮时没有寿命，但自性上在法性寂静的状态中，作为遍知的设计而安住，对众生界具有无缘的慈悲，永不间断。它的情况也如《集经》所说。
English
The part that is not completely exhausted is not completely cut off. If it were cut off like that, then the qualities, powers, and fearlessness of transcendence of suffering, etc., would be extremely vast, and the design of the wisdom of Dharma nature, which exists like the sun and its rays, would also be interrupted. Therefore, relying on the support realm, although the wisdom of Dharma nature, which is spontaneously perfect, is inherently present without separation, in the mind it is obscured by the obscurations of the eight consciousnesses and the five aggregates of grasping, and the way it is hidden is also as stated in the Kunjala: Like the empty night sky, even when the moon is full, it is obscured by the power of the sun and cannot appear. From the first to the fifteenth, it is completely full, and then the moon cannot grow. Although the precious vase is not separated, it is obscured by the power of delusion and cannot appear. From the first stage to the fifteenth, it is completely full, and then it rises upwards, leaving no trace in the sky. Therefore, just as the moon is full by its own power, who can see the characteristics of the body and wisdom of the Tathagatas who have reached the ultimate in abandonment and realization? It is extreme equal abiding, and there is no unequal abiding. This is the unshared quality that only the Buddha has. Therefore, regarding its Dharma nature, the perfect state of the wisdom qualities of the fruit that is naturally accomplished, it is said in the Sutra Entering the Three Bodies: The Alaya realm dissolving into space is the wisdom of the Dharma realm. The Alaya consciousness dissolving into space is the mirror-like wisdom. The mind dissolving into space is the wisdom of equality. The afflicted mind dissolving into space is the wisdom of discernment. The five sense consciousnesses dissolving into space are the wisdom of accomplishment. Like this, the five also merge into the Dharma realm, and equality is the wisdom of knowing as it is, like space, free from elaboration, is the nature of the Dharmakaya. The remaining three also merge into the wisdom of knowing as many as there are, although it is said that there is no life when knowing the inner clarity, but in its nature, in the peaceful state of Dharma nature, it abides as the design of omniscient, and has unconditioned compassion for the realm of sentient beings, which never ceases. Its situation is also as stated in the Compendium Sutra.