Tibetan
་ལས། གང་གི་རང་བཞིན་ཆགས་སྡང་རྣམ་བྲལ་ཡང་། །ཆགས་པ་ཅན་ལ་ཆགས་བཅས་ལྟར་སྟོན་ཞིང་། །གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཁྲོལ་ཁྲོར་སྟོན་པ། །ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་འདྲེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་མ་ཡིན་ལ་ཐགས་བཟང་རིས་དང་། བྱ་ལ་ཤིང་རྟ་མོ་དང་། རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་དང་། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྱིར་སེང་གེའི་རྒྱལ་པོ་ཡི་དམ་བརྟན་པ་དང་། ཤར་བྷ་དང་། ཀུནྡ་དང་། དམྱལ་བ་ལ་གྱང་འབག་ཤིང་ཏོ་དང་། ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གསལ་བ་དཔེར་མཚོན་ཏེ། འདུལ་བྱེད་དང་མཐུན་པའི་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་གཟུགས་མཐའ་མི་འཚལ་ཞིང་གནས་རིགས་དང་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་སྐུ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །བཀོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་ཐ་སྙད་ལའང་མ་ངེས་ཏེ། གང་ན་སྡིག་པ་སྤོང་ཞིང་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཉེན་ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པར་བདུད་སྡིག་ཅན་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པས་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེར་བཞག་པ་ལྟར་གནས་གང་དུ་སྟོན་འཁོར་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཚོགས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་ཐོས་ པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ངེས་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྐུའི་གནས་དོན་དམ་པའི་འོག་མིན་དུ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་འཁོར་ལོ་རང་གི་ངོ་བོས་གསུངས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་འོག་མིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཞིང་ལྔ་དང་། གསང་བའི་འོག་མིན་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་སོགས་པར་རང་སྣང་རིག་པའི་འཁོར་ལ་སྒྲ་ཚིག་བརྗོད་བྲལ་དུ་གསུངས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་སྐུའི་གནས་ཐ་དད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཚིག་སྡེ་བ་སྦྱོར་ལེགས་པས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྤྱི་བོར་ཕྱག་གིས་རེག་པའི་མོད་ལ་མདོ་སྡེ་ས་ཅུ་པ་འཆད་པ
Chinese
从。谁的自性离贪嗔，却向有贪者示现有贪状，为调伏暴戾而示现暴怒相，以方便善巧引导者，我向您敬礼。如是说。同样，对于非天而言，显现精美的纺织图案；对于鸟类而言，显现木制车辆；孔雀之王显现为金色；焚烧等等；为了（保护）野兽，狮子王作为本尊坚定不移；夏尔巴；昆达；对于地狱而言，显现墙壁、面具、木桩；饿鬼等等，总而言之，在已出生者的世代中显现，作为例证。不穷尽与调伏对象相符的六道各自的形象，以及显现为住所、种姓和各种苦乐的方式，如《金光明经》所说：世尊佛陀不可思议，如来是常恒之身，为了利益众生，示现种种化现。如是说。同样，大小乘的法类和术语也不确定，无论何处，只要能舍弃罪恶，并在暂时和究竟上利益众生的方面，在尼延匝玛托噶处，恶魔罪人坐在珍宝座上说法，那本身也被视为佛陀的经藏。因此，在任何地方，当导师眷属的缘起聚集之时，所听闻的法也与众生各自的根器相符，这也不是一定的。为什么呢？因为如来的教法，以自因的门径进行安立时，确定为亲口所说、加持和随许的三种教令。其中，法身的处所，在胜义的密严刹土，示现普贤王如来以智慧海的法轮，以自己的体性宣说；世尊金刚持大士等，在庄严浩瀚的密严报身五净土，以及秘密的密严金刚瑜伽母的莲花等处，向自显现觉性的眷属，以离言语文字的方式宣说；化身的处所各不相同，世尊释迦牟尼佛向四众眷属，以词句组合完善的方式宣说。第二是：以身加持的教令，菩萨金刚藏以手触碰其头顶的瞬间，便能讲说《十地经》
English
From. Whose nature is free from attachment and aversion, yet shows attachment to those with attachment, and shows fierceness to subdue the wicked, to that guide with skillful means, I pay homage. As it is said. Similarly, for the Asuras, appearing with fine woven patterns; for birds, appearing as wooden vehicles; the king of peacocks appearing as gold; burning, and so on; for the sake of wild animals, the lion king is steadfast as a yidam; Sharabha; Kunda; for hells, appearing as walls, masks, wooden stakes; pretas, and so on, in short, appearing in the lineage of those born, as examples. Not exhausting the forms of the six realms, each corresponding to the object of taming, and the manner of appearing as abodes, castes, and various joys and sufferings, as stated in the Sutra of Golden Light: The Bhagavan Buddha is inconceivable, the Tathagata is the eternal body, for the benefit of sentient beings, he shows various manifestations. As it is said. Similarly, the categories and terms of the Dharma of the Great and Small Vehicles are also not fixed. Wherever there is abandonment of evil, and in terms of benefiting sentient beings temporarily and ultimately, in the arrangement of Niyenzamatog, the evil demon sits on a jeweled throne and teaches the Dharma, that itself is also regarded as a Sutra of the Buddha. Therefore, in any place, when the interdependent arising of the teacher's retinue gathers, the Dharma heard also corresponds to the individual capacities of sentient beings, and this is also not fixed. Why? Because the teachings of the Tathagata, when established through the means of self-cause, are determined as the three commands of spoken words, blessings, and permissions. Among these, the abode of the Dharmakaya, in the ultimate Akanishta, the teacher Samantabhadra speaks with the wheel of the ocean of wisdom, with his own essence; the Bhagavan Vajradhara and others, in the five pure lands of the richly adorned Akanishta Sambhogakaya, and in the secret Akanishta Vajrayogini's lotus, and so on, speak to the retinue of self-appearing awareness in a way that is beyond words and expressions; the abodes of the Nirmanakaya are different, the Bhagavan Shakyamuni Buddha speaks to the fourfold retinue with well-composed words and phrases. The second is: the command blessed by the body, the Bodhisattva Vajragarbha, at the moment his head is touched by the hand, is able to expound the Dasabhumika Sutra.
Tibetan
འི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་ཤིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟླ་བས་དྲིས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་སོལ་ཅིག་ཅེས་བཀའ་བ་སྩལ་པས། དེའི་མདོ་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། དེ་གཉིས་གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་འདྲི་བ་དང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ལན་ལྡོན་པའི་སྤོབས་པ་ཐེབ་ནས་ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་རང་བྱུང་བ་ནི་བཤད་སྦྱར་ལས། སྟོན་པ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བྱའམ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་དང་། །པདྨོ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་བཀའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། ཅེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ཨ་ར་ལི་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བཀའི་དངོས་པོར་འགྲུབ་པ་གང་དག་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འདྲའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱུང་ཡང་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྟོན་པ་ཉིད་ལས་རང་སྟོབས་ཀྱི་མ་ཡིན་པས་བཀར་བཞག་པའི་ཚུལ། སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་གང་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། འཆད་དང་རིགས་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཚུལ་གང་བསྟན་པ། །དེ་ལ་མི་མཆོག་སློབ་མར་གྱུར་པས་མངོན་བསླབས་ཤིང་། །མངོན་སུམ་བྱས་ནས་བསླབ་པ་ཇི་བཞིན་སྟོན་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་མཐུས་བྱེད་རང་གི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་ནོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་བསླུ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཀར་བཞག་དུ་རུང་ངམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཆད་དང་རིགས་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང་། མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །ཞེས་པས་བཀའི་དངོས་པོར་མི་འགྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འདུལ་བ་ལ་སྣང་། མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ན་བཀའ་ཡིན་པར་བཟུང་། །ཞེས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའི་སྡོམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བྱེད་ལས། སྤྲུལ་པའི་
Chinese
生起了欢喜，就像解脱之月提问一样。语加持之教是，对文殊菩萨说“平息阿阇世王的后悔吧”，这样下令，就像那样的经出现一样。意加持是，世尊安住在甚深显现的等持中，加持舍利子和观世音，那二者一个提问，一个回答，生起了欢喜，出现了《般若心经》一样。功德和事业任运成就的加持中自然产生的是，在《释续》中说：“此导师的加持力，鸟或树枝小石子，莲花等和如意树，大鼓中产生的也，因胜者加持之故，彼等想作是教。”与此相同，阿若梨中也这样说。总而言之，凡是成就教之实物者，无论是说法者，男人和女人，男孩和女孩等，以什么样的形象出现，那些都是如来大事业的力量，不是从导师自己本身的力量而成为教的道理。《摄》中说：“胜者的声闻凡有多少宣说正法，宣讲和具备正理，殊胜高尚带来安乐和获得其果，彼等一切皆是如来士夫的力量。为何呢？胜者所开示的任何正法，人中之尊成为弟子而如实学习，现证之后如实宣说，是佛陀的力量所为，不是自己力量所为。”因此这样说。那么，在词句和意义两方面有错谬，以及在果上欺骗的，也可以作为教吗？那不是的。宣讲和具备正理，殊胜高尚带来安乐和获得其果，因此已经暗示了不能成就教之实物的相违品。第三是，导师涅槃时说：“我完全涅槃后，显现在调伏上，进入经藏，不违背法性，就认为是教。”因此是显示了允许的教之总纲。同样在《俱舍论》中说，化身
English
Joy arose, like the moon of liberation asking a question. The teaching blessed by speech is like the command given to Manjushri, "Pacify the regret of Ajatashatru," and the sutra that arose from it. The blessing of mind is when the Bhagavan remained in the samadhi of profound appearance, and blessed Shariputra and Avalokiteshvara. The two of them asked and answered each other, and joy arose, and the Heart Sutra appeared. What arises naturally from the blessing of spontaneously accomplishing qualities and activities is stated in the commentary: "By the blessing of this teacher, birds, branches, pebbles, lotuses and wish-fulfilling trees, and even what arises from great drums, are considered teachings because they are blessed by the Victorious One." Similarly, it is also explained in the Arali. In short, whatever accomplishes the substance of the teaching, whether it appears in the form of a Dharma speaker, male, female, boy, or girl, is due to the power of the great activity of the Tathagata, and not from their own power. It is the way of establishing the teaching. As stated in the Compendium: "Whatever Shravakas of the Victorious One teach the Dharma, expound and possess reasoning, are noble, supreme, bring happiness, and obtain its fruit, all of them are due to the power of the Tathagata. Why? Because whatever Dharma the Victorious One has taught, the best of men becomes a disciple and learns it manifestly, and having realized it, teaches it as it is. It is done by the power of the Buddha, not by the power of one's own strength." Therefore, it is said. So, can those who are mistaken in both words and meaning, and who deceive in terms of results, also be considered teachings? That is not the case. "Expounding and possessing reasoning, being noble, supreme, bringing happiness, and obtaining its fruit" thus implicitly indicates the contradictory aspect of not accomplishing the substance of the teaching. The third is, when the teacher was about to pass into Nirvana, he said, "After I have completely passed into Nirvana, if it appears in discipline, enters the Sutras, and does not contradict the Dharma, then it is to be regarded as the teaching." Thus, it shows the summary of the permitted teaching. Similarly, in the Kunje it says, emanation