Tibetan
ན་པོ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་བླ་མ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་སྤྱན་སྔར་མནའ་བསྒྲགས་ནས་དམ་ལ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྩེ་མོ་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མནའ་ཡིས་ནི། །སྙིང་པོ་འདི་ཡིས་མནའ་བསྒྲག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་བསྒྲག་བཟུང་དང་འབྲེལ་བར་ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་དང་ཤེས་རབ་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས། ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གོ་བར་བསྒྲག་པ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སེམས་ཉིད་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་གོས་པ་མེད་གྱིས་ལ། །འདོད་པ་ལྔ་ཡི་ཡོན་ཏན་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་ལྷག་པའི་ལྷའི་སྐལ་པ་མཐུན་པ་དེ་དངོས་གྲུབ་མྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལས་འབྲེལ་བརྟག་ཅིང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་མེ་ཏོག་དོར་བར་བྱ་བའང་རྒྱུད་ལས། སྐལ་བ་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །གཉེར་ན་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཡི། །ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་མེ་ཏོག་དེ་ཉིད་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བར་མོས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་བྱུང་བའི་འབྲུ་གསུམ་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སློབ་མའི་སྡིག་སྒྲིབ་བཀྲུས་པ་གང་ཞིག་དང་གུས་དང་བཅས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་ན་ཡོད་པར་དམིགས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། །བདག་གི་སློབ་མ་བཅུག་པ་འདིའི། །ལྷ་རྣམས་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཤོག །འདིས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་དང་། །རིགས་ནི་གང་གི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །བསོད་ནམས་མཐུ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ། །དེ་འདྲ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བརྗོད་པའི་མཐར་སློབ་མས། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐར། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ ཞེས་ཕུལ་བས་ལྷ་དེས་རང་གི་དབུ་ལ་བཅིངས་པ་ལྟར་བཞེས་པར་ བསམ། སྔར་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ནས་རིགས་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ན་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབུ་ལ་བཅིངས་པར་མོས་པ་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། །དེའང་བརྟེན་པ་ལྷའི་སྐུ་ལ་དངོས་སུ་ཕོག་པ་ལ་མཚོན་ན། དབུ་ལ་ཕོག་ན་མཆོག །སྤྱན་ནམ་ཞལ་ལ་སྔགས། སྐུའི་སྟོད་སྨང་བར་གསུམ་ལ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རབ་ཐ་འབྲིང་གསུམ་འགྲུབ། སྐུ་ལས་ཧ་ཅང་རིང་ན་བསྒྲུབ་ཐག་རིང་། ཉེན་མྱུར། ལྷ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷུང་ན་གང་ལ་ཉེ་བ། མཉམ་ན་གང་ལ་དད་པ་དེའོ། །རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་ལ་མཚོན་ན་ལྷ་གནས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། རྩིག་པའམ་
Chinese
以及其他，即于具三宝体性的上师和坛城本尊众前宣誓，立下誓言之方式，如《顶续》所说：“金刚萨埵之誓言，以此心要而宣誓。”如是，与宣说受持誓言相关联，方便行持之方面与智慧见解之方面二者，以双运之门，于欲妙不为罪过之过失所染而行持之方式，宣说令其知晓，即：“以方便与智慧之心性，恒常不为所染而行持，受用五欲之功德。”其后，为了殊胜本尊之分相同者，为了迅速成就悉地，观察与之事业关联并令其分相同之义，应抛掷鲜花，续部中也说：“分相同之智慧，若勤奋则会亲近生起，必定会生起大稀奇。”其方式是，观想那鲜花即是鲜花的花鬘，观想从上师心间生起的三字的光芒洗净了弟子的罪障，并且恭敬地在坛城自在的面前，上师作真实的加持，即：“于此真实之坛城中，我之弟子入此之，诸神种姓之次第，福德如何即当如何。此以何成就悉地，种姓成为何者之器，福德威力又如何，如是于坛城中成。”念诵完毕后，弟子念诵“鲜花等珍宝花鬘”等之后，最后念诵“帕ra德帝扎 瓦日ra 吽”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），献上，观想本尊如将之系于自己头顶般受用。以前获得灌顶后，若是种姓确定者，则观想系于自己殊胜本尊之头顶，此于《现观庄严论》之释文中有所宣说。那也表示依靠于本尊之身实际触及时，触及头顶为殊胜，触及眼或面为咒语，触及身体上中下三处成就上中下三种共同之悉地。离身体太远则成就遥远，靠近迅速，若落于二本尊之间，则亲近于何者，平等则信任何者。若表示依靠于宫殿，则以本尊所居之处知晓，若在墙壁或
English
And so on, that is, in front of the master who possesses the nature of the Three Jewels and the assembly of deities of the mandala, swearing an oath and making a commitment, as stated in the Supreme Tantra: "The oath of Vajrasattva, with this essence, I swear." Thus, in connection with proclaiming and upholding the vows, the two aspects of skillful means and the aspect of wisdom view, through the union of the two, the way to engage in desirable qualities without being tainted by the faults of wrongdoing is proclaimed to be understood, that is: "With the mind of skillful means and wisdom, always be without taint, enjoy the qualities of the five desires." Then, in order to quickly attain accomplishment, for the sake of examining the karmic connection with the deity who shares the same share of the superior deity and making the share equal, flowers should be thrown, as it is also said in the tantra: "That wisdom of equal share, if diligently sought, will arise closely, it is certain that great wonders will arise." The way to do this is to visualize the flower itself as a garland of flowers, and visualize that the rays of light from the three syllables arising from the heart of the master have washed away the sins and obscurations of the disciple, and with reverence, in front of the lord of the mandala, the master makes a blessing of truth, that is: "In this true mandala, this disciple of mine has entered, the order of the lineages of the deities, may the merit be as it is. With this, whatever accomplishment is achieved, the lineage becomes the vessel of whom, and the power of merit is also how, may it become like that in the mandala." After reciting this, the disciple recites "Flowers and so on, precious garlands," and so on, and at the end recites "Pra ti tsa ba dzra ho" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), offering it, and visualizing that the deity accepts it as if tying it on his own head. If one has previously received empowerment and is of a certain lineage, then one visualizes tying it on the head of one's own superior deity, as explained in the commentary on the Manifest Enlightenment. That also indicates that when relying on the body of the deity and actually touching it, touching the head is supreme, touching the eyes or face is mantra, touching the upper, middle, and lower parts of the body accomplishes the three common siddhis of superior, inferior, and intermediate. If it is too far from the body, then the accomplishment is far away, close is quick, if it falls between two deities, then it is close to whichever one, if it is equal, then it is faith in whichever one. If it represents relying on the palace, then it is known by the place where the deity resides, if it is on the wall or
Tibetan
རྩིག་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷུང་ན་ལན་གསུམ་བསྐྱར་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་ལས་མེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་རྭ་བའི་ནང་དུ་ལྷུང་ན་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་ལྷུང་ན་དངོས་གྲུབ་མེད་པས་རེ་ཞིག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་མི་བསྟན་ཏེ་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གམ། བསག་སྦྱང་ལ་བརྩོན་ནས་ཕྱིན་ཆད་གཞུག་པ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་བཤད་དོ། །དེའང་དྲི་མེད་འོད་ལས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མེ་ཏོག་དོར་ན་རྡུལ་ཚོན་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པས་ཆོས་རྣམས་ནི་འདུན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ན་རང་རང་གི་བློའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་དང་སྦྱར་བས་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་རྡུལ་ཚོན་དངོས་ལ་དོར་བ་དཀའ་ན་མཎྜལ་གྱི་རེ་ཁཱ་ཚོམ་བུ་ཅན་ལ་དོར་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རང་རང་གི་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་ལྷ་དེ་ཨ་ཧྱ་ཧིས་སྤྱན་དྲངས་ནས་མེ་ཏོག་གིས་མཚོན་པ་ཉིད་ཕྲེང་བ་ལ་བཅངས་ཏེ། པྲ་ཏི་གྲི་ཧྞ་སྟཾྭ། ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ། ཞེས་སེམས་དཔའ་སྟོབས་པོ་ཚེ་འདི་ཟུངས་ཞིག །ཅེས་པའི་སྔགས་ དོན་གྱིས་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཅིང་། ཛཧཱུྃ་བཾ་ཧོས་བསྟིམ་ལ། བདེན་ཚིག་དྲངས་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་མ་འདིའི་སྙིང་ལ་ཞུགས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྩོལ་ཅིག །ཅེས་བརྗོད། དེ་ནས་གསང་བའི་འཇུག་པ་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ནི། ཅོད་པན་བཅིངས་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པྲ་བེ་ཤ་ཞེས་བརྗོད་པས་སློབ་མའི་མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བའི་བརྡར་ཁོག་པ་ཁ་བྱེ་བར་བསམ། ཨ་བེ་ཤ་ཞེས་མང་དུ་བརྗོད་ཅིང་ལྟ་བའི་གདེངས་བསྐྱེད་ནས་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ལྷ་ཐིམ་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསམ་ཞིང་ཅང་ཏེའུ་དང་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་མྱུར་དལ་སྤེལ་མར་འཁྲོལ། དེའི་ཚེ་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་བའི་བྱིན་རླབས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་པས་ན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་གཞིའི་རྒྱུད་དུ་གྱུར་པ་ལ་བླ་མའི་བླ་མའམ། དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཕེབས་པས་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཡི་ཡང་བླ་མ་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་གཅིག་པུར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་
Chinese
如果掉到墙外，就重复三次，但只有微小的成就。如果掉入金刚墙内，则有大的集会；如果掉到外面，则没有成就，所以暂时不展示坛城，而是努力进行寂静的火供或积累和净化，以后再从总续中讲述。此外，在无垢光（Vimalaprabha）中说，如果将花朵投掷到粉末坛城中，由于粉末会损坏，所以不是功德。但在《宝积经》中说：“一切法皆是缘，安住于意乐之顶。”因此，如果诸法随顺意乐，那么根据各自智慧的大小来结合也是可以的。如果难以投掷到真实的粉末上，那么就投掷到具有成簇线条的曼荼罗上。无论如何，上师以阿雅阿（ཨ་ཧྱ་ཧིས་）迎请各自花朵所落之本尊，并将花朵所象征的本尊持于念珠上，念诵：“Pratigrihna stam, imam sattva mahabala”（藏文：པྲ་ཏི་གྲི་ཧྞ་སྟཾྭ། ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ།，梵文天城体：प्रतिगृह्ण स्तम्, इमं सत्त्व महाबल，梵文罗马拟音：Pratigrihna stam, imam sattva mahābala，汉语字面意思：接受，这个，勇士，大力量），意思是“勇猛的菩萨，请享用此物”。以此咒语之义将之系于弟子的头顶。以扎吽榜霍（ཛཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ）融入，在陈述真实语之后说：“请进入这位弟子的心间，赐予圆满的成就。”然后是秘密的进入，降下智慧：在系上顶髻之后，立即以分开的手印念诵“Pravesha”（藏文：པྲ་བེ་ཤ་），象征着打破弟子无明蛋壳，想象身体张开。多次念诵“Avesha”（藏文：ཨ་བེ་ཤ་），生起见解的勇气，想象与同族的本尊融入且无二无别，同时快速或缓慢地交替摇动手鼓和铃铛的声音。此时，由于众生的颠倒妄想，那些分别念的障碍已被诸佛完全净化，因此，法与法性自然相关的加持显现在众生的界中，因此，与戏论分离的无漏心性的相续，被称为上师的上师，或从灌顶中产生的智慧，即见道无分别的自性，由于从最初的佛陀那里降下智慧，因此佛陀是上师的上师，是具有神变的唯一导师。如是说。其含义是
English
If it falls outside the wall, repeat it three times, but there will only be minor accomplishments. If it falls inside the vajra enclosure, there will be a great gathering; if it falls outside, there will be no accomplishment, so for the time being, do not show the mandala, but strive for a peaceful fire offering or accumulation and purification, and in the future, it will be explained from the general tantra. Furthermore, in the Vimalaprabha, it says that if flowers are thrown into a powdered mandala, it is not meritorious because the powder will be damaged. But in the Ratnakuta Sutra, it says, "All dharmas are causes, abiding at the peak of intention." Therefore, if dharmas follow intention, it is permissible to combine them according to the magnitude of one's own intelligence. If it is difficult to throw at the actual powder, then throw it at a mandala with clustered lines. In any case, the master invites the deity on whom each flower falls with "Ahya A" (ཨ་ཧྱ་ཧིས་), and holds the deity symbolized by the flower on a rosary, reciting: "Pratigrihna stam, imam sattva mahabala" (藏文：པྲ་ཏི་གྲི་ཧྞ་སྟཾྭ། ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ།，梵文天城体：प्रतिगृह्ण स्तम्, इमं सत्त्व महाबल，梵文罗马拟音：Pratigrihna stam, imam sattva mahābala，English literal meaning: Accept, this, hero, great power), meaning "O courageous bodhisattva, please partake of this." With the meaning of this mantra, it is tied to the disciple's head. Merge with JAH HUM BAM HOH (ཛཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ), and after stating the truth, say, "Please enter the heart of this disciple and grant complete accomplishment." Then comes the secret entry, the descent of wisdom: Immediately after tying the crown, with the mudra of separation, say "Pravesha" (藏文：པྲ་བེ་ཤ་), symbolizing the breaking of the disciple's eggshell of ignorance, imagine the body opening up. Recite "Avesha" (藏文：ཨ་བེ་ཤ་) many times, generating the courage of view, and imagine merging with the deity of the same family and being non-dual, while alternating the sound of the hand drum and bell quickly or slowly. At this time, because of the inverted thoughts of beings, those veils of conceptualization have been completely purified by the Buddhas, therefore, the blessings naturally related to dharma and dharmata appear in the realm of beings, therefore, the continuum of uncontaminated mind, free from elaboration, is called the guru's guru, or the wisdom arising from empowerment, which is the nature of the path of seeing, non-conceptual. Since wisdom descends from the first Buddha, the Buddha is the guru's guru, the only teacher with miraculous powers. So it is said. Its meaning is