Tibetan
་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་གོ་འཕང་མཆོག་དམན་དང་སྦྱར་བའི་དབྱེ་བ་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སློབ་མ་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཛོད་སྤུ་ལས་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བཞིན་དུ་སྔགས་ལམ་ས་བཅུ་གཉིས་པའི་རྟེན་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་མཁའ་དབྱིངས་སུ་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་གིས་འབྲས་དུས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱེད་བཅས་བཅུ་གསུམ་གྱི་ས་ནོན་ཅིང་། ཉེ་རྒྱུའི་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་ལས་རླུང་གི་འགྲོས་དག་ས་བཅུ་གསུམ་རིལ་པོར་རྫོགས་པ་ལ་ཟུང་འཇུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སློབ་དཔོན་མཐར་ལམ་པ་གཅིག་གིས་སློབ་མ་མཐོང་སྒོམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དབྱིངས་རིགས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ནས་དཔག་ཚད་ཙམ་གྱི་བར་བསྒོམ་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་སྟག་ཚང་གསང་ཕུག་ ཏུ་ཕུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་བདེན་མཐོང་གིས་སློབ་མ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་དག་ལ་རིག་པ་ཉམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱང་གྲགས་ཙམ་པའི་བར་སྟེ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་མཚོ་མ་ཕམ་ལ་ཐིག་བཏབ་ནས་རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ནུས་སྟོབས་དང་སློབ་མའི་ལས་དག་སྟོབས་ཀྱི་དབང་ལས་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལས་རིམ་ལས། སློབ་དཔོན་མཐར་ཉེའི་ལམ་གནས་བས། །བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་གསུམ་འཕྲོ་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས། །རྡོ་རྗེའི་ཐིག་ཚད་དོར་ཙམ་གྱི། །རྒྱང་གྲགས་ལ་སོགས་མཚན་མ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་རྒྱ་གསལ་ལྡན་པས། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེར་འཇུག་པ་མི་ནུས་ན་སློབ་དཔོན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཐོབ་པའམ། གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་དག་གིས་སློབ་མ་ཤེས་རབ་དང་དད་བརྩོན་དམ་ཚིག་ཅན་སྐལ་བ་རབ་ལ་ལུས་དཀྱིལ། འབྲིང་ལ་ཆུ་ཚོན། ཐ་མ་ལ་རྡུལ་ཚོན་ཏེ་བུམ་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དབང་གོང་མ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས། ཡུམ་གྱི་བྷ་ག །དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཏེ་རང་བྱུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དབང་གི་དུས་ན་བུམ་དབང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་གཞན་དུ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལྡན་ལ་འཐད་དུ་རུང་གིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་ལ་ནི་དེ་ལྟར་དུ་དམ་ལ་བཞག་ན་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་རྒྱ་བོད་གང་དུའང་བྱོན་པ་དག་གིས་སྔོན་གྱི་བྱུང་བ་དང་། མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་གྲུབ་འབྲས་བསླུ་ བ་མེད་པ་ལ་བསྐུར་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ལར་ཡང་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་དག་ལ་རང་གཞན་གྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཐབས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདུལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་གཙོ་བོར་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་དེ། དོན་དུ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་དབང་སྐུར་བྱེད་ལ་ལྟོས་ན་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱར་གྱུར་པའི་དམིགས་པའི་རྟེན་དང་། བསྐུར་བྱ་ལ་ལྟོས་ན་རྨོངས་པའི་གཞན་དབང་འབའ་ཞིག་གིས་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལས་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མ་རིག་འཛིན་པས་སྒྲིང་པ་རྣམས་ལ་རང་ངོའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་བརྡའ་དང་དོན་དང་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་མངོན་སུམ་པར་སྟོན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཙམ་ལས། གཙོ་བོར་དམིགས་རྟེན་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྫས་དང་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པས་ཤཱུ་ནྱ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་སྦྱངས་ནས། རོལ་མོ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་ལས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། ས་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱར་བྱས། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དཔལ་ལྡན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱག་རྒྱའམ། མཚན་མར་བྱས་པ་ཙམ་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པའི་དྲི་མ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ མཚན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་སྦྱངས་པ་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་དག་པའི་ཕྱིར་
Chinese
在如等持或禅定的坛城中修持时，金刚上师的断证功德有上、中、下三种差别。圆满正等觉的上师，如果弟子是处于十地尽头的菩萨，就像从眉间毫毛放出大光明一样，在密咒道十二地的所依上，于金刚瑜伽母的虚空中，由上师金刚持灌顶果位，从而压制了半数十三地。由于在那近取道上获得了稳固，业风的运行清净，圆满了完整的十三地，这被称为双运自性身，是法界与智慧无二的自性。一位处于终极道上的上师，如果弟子是安住于见、修之道的菩萨，那么法界种姓所化现的坛城，就像天空遍布各处一样，观修到一由旬的距离。例如，莲花生大师在虎穴寺（Taktsang，是不丹境内的一座著名的佛教寺庙）的圣洞中化现普巴金刚坛城。具有圣者见地上师，如果弟子圆满了积资道的功德，那么觉性体验的坛城可以达到一呼喊的距离。例如，上师佛密在玛旁雍错湖（Lake Manasarovar，位于西藏阿里地区）上画线，化现金刚界坛城。这是上师的等持力与弟子的业清净力的作用。按照次第，处于终极道附近的上师：四十二或四十三正在消逝，诸佛的坛城等，金刚的线测量如手掌般大小，呼喊等是相，坛城手印清晰，是等持增上的影像。如果不能进入那个坛城，那么上师是圆满了世间道的功德，即获得了加行道的无间道，或者获得了动摇、稳定、坚固的等持，他们为具有智慧、信心、精进、具足誓言的弟子，上等根器者授予身坛城，中等根器者授予水彩坛城，下等根器者授予粉末坛城，即瓶灌顶的坛城。对于上面三个灌顶，则依赖于世俗菩提心、明妃的莲宫、胜义菩提心，即自生坛城三种坛城而进行灌顶。
English
When practicing in a mandala such as Samadhi or meditation, there are three distinctions in the qualities of abandonment and realization of the Vajra Master: superior, intermediate, and inferior. If the disciple is a Bodhisattva at the end of the tenth bhumi, the fully enlightened master, like a great ray of light emanating from the urna hair, relies on the basis of the twelfth bhumi of the mantra path in the space of Vajrayogini, and through the empowerment of the fruition-time by the Vajra Master Vajradhara, suppresses half of the thirteenth bhumi. Because of gaining stability on that close path, the movement of karma-wind is purified, and the complete thirteenth bhumi is perfected, which is called the Svabhavikakaya of union, the nature of indivisibility of the realm of phenomena and wisdom. If the disciple is a Bodhisattva abiding in the path of seeing and meditation, a master on the ultimate path contemplates the mandala manifested by the realm of phenomena lineage, like the sky pervading everywhere, up to a distance of one yojana. For example, Guru Rinpoche manifested the Kilaya mandala in the sacred cave of Taktsang (Tiger's Nest). If the disciple has perfected the qualities of the accumulation path, a master with the realization of the noble truth can manifest a mandala of awareness experience up to the distance of a shout. For example, Master Buddhaguhya drew a line on Lake Manasarovar and manifested the Vajradhatu mandala. This is due to the power of the master's samadhi and the purification of the disciple's karma. According to the order, a master near the ultimate path: forty-two or forty-three are vanishing, the mandalas of a thousand Buddhas, etc., the measurement of the Vajra line is about the size of a palm, shouts, etc. are signs, the mandala mudras are clear, and it is an image of increasing samadhi. If one cannot enter that mandala, then the master has perfected the qualities of the worldly path, that is, has attained the uninterrupted path of the application path, or has attained the samadhi of movement, stability, and firmness. For disciples with wisdom, faith, diligence, and commitment, the master bestows the body mandala for those with superior faculties, the watercolor mandala for those with intermediate faculties, and the powder mandala for those with inferior faculties, which is the vase empowerment mandala. For the three higher empowerments, the empowerment is based on the three mandalas of conventional bodhicitta, the lotus palace of the consort, and ultimate bodhicitta, that is, the self-arisen mandala.
Chinese
因此，在因位灌顶时，认为除了瓶灌顶和彩粉坛城之外别无他法，这种观点对于凡夫俗子的传承者来说或许可以接受。然而，对于已经生起大乘见道者来说，如果仍然这样执着，那么就会冒犯曾经出现在汉藏两地，证得成就的上师们，因为这是对他们过去的事迹和亲眼所见的真实成就的否定。而且，一般来说，彩粉等形象坛城，对于获得远离法之眼翳障的上师来说，是圆满自他二利资粮的方法，也是为了调伏众生的分别念而主要考虑的缘起之法。但实际上，如果从灌顶的角度来看，这些也只是相对于所要成就的对境之所依，以及相对于受灌者而言，仅仅是由于无明的他力，而对外执着，不能认识到自心的法性，以及五蕴、十二处、十八界等本具如来藏的所依和能依之自性。因此，对于那些执着实物的人来说，这仅仅是通过符号、意义和表征来直接揭示自身功德的方法的支分。如果主要执着于这些对境之所依，认为它们是实物和物质本身，那就无法真正成就，因此需要通过śūnyatā（藏文：སྟོང་པ་ཉིད།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）等咒语来清净。通过如幻三摩地的作用，将所依和能依显现并加持为坛城，从而成就悉地。因此，正如《吉祥幻化网》所说：“以地等作为手印”。像这样，仅仅以大种为因所作的手印或表相，也会因为因和意乐的差别，而成为获得解脱次第之因。那么，对于以清净了能取所取之执着的广大智慧，将这些表相手印加持并清净为智慧坛城，从而获得成就，又有什么可说的呢？因此，智慧和三摩地才是真正的大成就。
English
Therefore, during the cause empowerment, the idea that nothing other than the vase empowerment and the colored powder mandala is acceptable might be agreeable to lineage holders who are ordinary individuals. However, for those who have generated the path of seeing in the Great Vehicle, if they still adhere to this, they would be offending the masters who have appeared in both China and Tibet and attained accomplishments, because it is a denial of their past deeds and the real accomplishments they have witnessed. Moreover, in general, colored powder and other figurative mandalas are methods for masters who have attained freedom from the dust of the eye of Dharma to perfect the accumulation of merit for themselves and others, and they are primarily taught as interdependent origination to subdue the conceptual thoughts of sentient beings. But in reality, if viewed from the perspective of empowerment, these are merely the support of the object to be accomplished relative to the one who empowers, and relative to the one being empowered, they are solely due to the power of ignorance, clinging outwardly and failing to recognize the Dharma nature of one's own mind, and the inherent nature of the aggregates, elements, and sense bases as the support and supported, which possess the essence of the Tathāgata. Therefore, for those who cling to substantiality, this is merely a branch of the method of directly revealing one's own qualities through symbols, meanings, and signs. If one primarily clings to these supports of the object, considering them to be real objects and substances in themselves, then true accomplishment cannot be achieved. Therefore, it is necessary to purify them with mantras such as śūnyatā (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, Literal Chinese meaning: emptiness). Through the activity of illusion-like samādhi, the support and supported are generated and blessed as the mandala, thereby accomplishing siddhis. Therefore, as stated in the Glorious Magical Net, "Earth and so on are made into mudras." In this way, even a mudra or appearance made from the cause of the great elements alone can become the cause of attaining the stages of liberation due to the difference in cause and intention. So, what need is there to say that accomplishment will be achieved by the vast wisdom that has purified the clinging to the object and subject, blessing and purifying those symbolic mudras into the mandala of wisdom? Therefore, wisdom and samādhi are truly great accomplishments.