Tibetan
ས་བརྙན་ཙམ་ལ་སྦྱོར་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་ཡང་ཁུངས་འབྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གིས་སྡོམ་པ་གསུམ་རྫོགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ལས། དམ་ཚིག་འདི་ནི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་མང་བས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དབང་འདི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་བསྐུར་གྱི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་སྤོང་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་དྲན་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེང་སང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་ལ་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པས་རྒྱུད་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་ཚང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མ་རྙེད་ན་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་རུང་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པའི་གསང་སྔགས་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ཆེ་བ་བཞག་པའི་སླད་དུ་དགོངས་པ་ནི་འདོད་དུ་རུང་སྟེ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་ས་ཐོབ་པ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང་། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ལ། །ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་ཤིང་བསྙེན་པས་བདག་རྒྱུད་དག་པ། རྩ་ལྟུང་དང་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་བཤད་དེ། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཡང་འབོགས་པ་པོ་ལ་ནི་ལྷག་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་གདུལ་བའི་ཚུལ་ལ་ཐབས་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་དུ། འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་གདུལ་བྱར་རེ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་དུ་རུང་བར་འཆོས་པ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཉིད་དགེ་སློང་འཆར་ཀས་གདུལ་བའི་སྐབས་བཙལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། སློབ་མ་དབང་པོ་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མོས་པ་དེ་འདུལ་འཛིན་གྱིས་གདུལ་བར་མི་ནུས་པས་ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འཇུག་པ་བདེ་ཞིང་དུས་མྱུར་བས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལམ་ཕལ་མོ་ཆེ་སྔགས་ལམ་འབའ་ཞིག་གིས་གཅིག་ཆར་བགྲོད་ནས་དོན་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་འབྱོར་བར་མཛད་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་ལ་མི་མོས་པས་འདམ་བུའི་ཚལ་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །ཝ་སྐྱེས་ཉིད་དུ་གྱུར་ཡང་སླ། །འདོད་ཡོན་སྤངས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ནི། །ནམ་ཡང་མི་ནུས་གཽ་ཏ་མ། །ཞེས་ཞུས་པས་སྟོན་པ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་བསྒྱུར་ནས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་སྒྱུ་མ་དང་བཅས་པས་འདུས་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སློབ་མ་བཙན་ཚུགས་ཅན་ལ་མོས་པའམ། དྲང་སྲོང་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་ཅན་ལྟ་བུ་བློ་ཆུང་ཞིང་། རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་མི་ཐུལ་བས་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཆོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་རྒྱལ་པོའི་བླ་མ་ནི་ས་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་མ་གཏོགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་དགོས་པའང་། སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་དང་རྒྱུད་ལྡན་ཙམ་དུ་གཉིས་ཀ་མཚུངས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་ཕྱི་ཚུལ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ཡིན་པས། ལུས་ངག་གི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དང་འགལ་བར་མི་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་མཆོག་གི་དངོས་པོར་མཐུན་སྣང་གྲུབ་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ན་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ཁུར་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། ཉེས་ལྟུང་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པའང་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཤེས་དགོས་པས་བསྟན་པ་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་བླང་དོར་ཤེས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་ནི་ཁམས་དང་མངའ་རིས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ཡུན་དུ་གནས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བླ་མར་བྱ་བའི་རིམ་གྲོ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བའི་སླད་དུ་དགོངས་པའང་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་དབང་ནོད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་བསྐུར་དུ་རུང་བའི་སློབ་བུའི་སྣོད་བརྟག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། །བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང་། །སློབ་མའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སློབ་དཔོན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་པར་གསར་ངས་སམ། ཐུགས་ཕྲད་དུ་སྤྱོད་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དབང་ཟབ་མོ་བསྐུར་ཐོབ་བྱས་ན་ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པས་སློབ་མའི་དོན་ཉམས་པའི་ཚུལ་སྔར་ཡང་བཤད་ལ། སློབ་མ་སྣོད་ངན་ལ་མན་ངག་བྱིན་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཉམས་ཤིང་ཇི་ལྟར་བསྒོས་ཤིང་གཉེར་དུ་གཏད་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་ དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཆད་ནས་ཚེ་འདིར་གེགས་ཀྱི་འཚེ་བ་དང་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་
Chinese
仅仅是略作表示的堪布也仅仅是提供来源而已。为什么那些人不能完整地持有三种律仪呢？如果不是这样认为，《大疏·无垢光》中说：“此三昧耶是给予持律者，而不是给予在家者。因为在家者事务繁多，无法成办。此灌顶是给予持律者，而不是给予在家者，因为在家者没有获得舍弃心的自在，会从不会改变的安乐中退失。”也应忆念这些。然而，现在末法时期，由于佛法衰败，如果没有找到如续部所说的一切圆满的特征，特别是没有见到灌顶意义的智慧，那么仅仅以类似于形象的方式来行持的密咒，即使以依止的门径，也说比丘金刚持是殊胜的，这是为了对佛法表示敬意，可以这样认为，但实际上主要是以获得果位为主。同样，《布尔瓦第八品》中也说：“彻底摧毁根本堕罪，以咒语和续部彻底结合，给予世间众生安乐，应视其为真实的上师。”因此，金刚阿阇梨的特征仅仅是精通咒语续部的仪轨，通过修持使自相续清净，舍弃根本堕罪和粗罪。对于授予三昧耶和律仪的人来说，就更需要具备这些了。即使这样，佛陀们在调伏众生的方式上是善巧方便且具有大悲心的，因此在究竟的意义上，也不会完全执着于调伏者的上师。例如，佛陀自己对于尚未到调伏时机的众生，会装作可以被声闻调伏的样子，比如净饭国王自己寻求被阿若憍陈如调伏的机会。对于根器上等的弟子，如果仅仅喜欢密咒的行为，调伏者无法调伏，因此示现在家金刚持，进入密咒道更容易且时间更快，因此大多数的特征乘的道路，仅仅通过密咒道一次性地行进，从而使意义和结果合二为一，比如因扎菩提国王。
English
Even a Khenpo who merely makes a representation is only providing a source. Why is it that those people cannot fully hold the three vows? If this is not accepted, then in the "Great Commentary, Immaculate Light," it says, "This samaya is given to those who strive in vows, not to householders. Because householders have many affairs, they cannot accomplish it. This empowerment is bestowed upon those who strive in vows, not upon householders, because householders have not gained mastery over the mind of renunciation and will fall away from the unchanging bliss." These should also be remembered. However, nowadays, in the degenerate age of the five hundred, because the teachings are declining, if one does not find all the characteristics as explained in the tantras, and especially if one does not see the wisdom of the meaning of empowerment, then even relying on secret mantras that are practiced in a way that is merely similar to an image, it is said that a Bhikshu Vajradhara is the most excellent. This is considered acceptable as a way to show respect for the teachings, but in terms of the actual meaning, it is primarily focused on attaining the ground. Similarly, in the eighth chapter of the "Bur," it also says, "Completely destroying the root downfalls, thoroughly uniting with mantra and tantra, giving happiness to all beings in the world, regard such a one as a true guru." Therefore, the characteristics of a Vajra Acharya are only that they are skilled in the rituals of mantra and tantra, purify their own being through practice, and abandon root and coarse downfalls. For those who bestow samaya and vows, it is even more necessary to possess these qualities. Even so, the Buddhas are skillful in means and possess great compassion in the way they tame beings, so in the ultimate sense, they do not cling to the teacher of taming in a one-sided way. For example, the Buddha himself, for beings who are not yet ready to be tamed, pretends to be tamable by the Shravakas, such as when King Suddhodana himself sought the opportunity to be tamed by Ajnata Kaundinya. For disciples of superior faculties who are only interested in the practices of mantra, the tamer cannot tame them, so they show a householder Vajradhara, and entering the path of mantra is easier and faster. Therefore, most of the paths of the characteristic vehicle are traversed all at once by the path of mantra alone, so that meaning and result become one, like King Indrabodhi.
Chinese
由于邬陀伽（梵文：Udraka，梵文罗马拟音：Udraka，汉语字面意思：邬陀伽）不相信离欲之道，所以喜欢舒适的芦苇丛林，即使变成狐狸也容易。舍弃欲望的苦行，乔达摩（梵文：Gautama，梵文罗马拟音：Gautama，汉语字面意思：乔达摩）永远无法做到。这样说完之后，导师转变了离欲的形象，像示现金刚瑜伽母的幻化一样，宣说了集聚续。还有，对于喜欢固执己见的弟子，或者像太阳战车御者一样心胸狭窄，执着于因果清净解脱的人，用在家人的身份是无法调伏的，所以说比丘金刚持是殊胜的。特别是时轮金刚中，国王的上师如果不是获得果位的人，那么就没有必要宣说比丘金刚持。如果仅仅因为喜欢密咒的法器，就和具有续部的人一样，那么因为佛陀的教法在外表上以标志为大，所以不违背身语的戒律，在世间被称为与三宝的事物相似，不会成为其他人的负担，比如尊敬戒律等。并且罪过和应学之处等，也必须从圣法毗奈耶藏中了解，从而了解冒犯教法的过患和取舍。国王因为拥有领土和统治，所以为了教法长久住世，以及不耽误对三宝的侍奉，也是这样考虑的。像这样宣说了获得灌顶的上师的特征之后，观察可以接受灌顶的弟子的法器是非常重要的。在《上师五十颂》中说：上师和弟子，同样违犯誓言会衰败，勇士首先要观察上师和弟子的关系。因此，如果没有好好观察上师之间的关系，就草率地或者以心意相通的方式接受金刚乘的甚深灌顶，那么就会因为遇到邪恶的善知识而损害弟子的利益，这种情况以前也说过。如果将诀窍传给恶劣的弟子，那么上师的成就也会衰退，并且无法守护如何嘱咐和交付的誓言，因此成就的根本断绝，今生会遭受障碍的损害和短寿等。
English
Because Udraka did not believe in the path of detachment, he enjoyed the comfortable reed forest, and it was easy even to become a fox. The asceticism of abandoning desires, Gautama could never do. After saying this, the teacher transformed the appearance of detachment, and like showing the illusion of Vajrayogini, he taught the aggregated tantra. Also, for disciples who like to be stubborn, or who are narrow-minded like the charioteer of the sun chariot, and who cling to the purity and liberation of cause and effect, it is impossible to subdue them with the status of householders, so it is said that the Bhikshu Vajradhara is supreme. Especially in the Kalachakra, if the king's guru is not a person who has attained the ground, then there is no need to teach the Bhikshu Vajradhara. If it is only because of liking the implements of mantra, and is the same as a person with tantra, then because the Buddha's teachings are outwardly great with symbols, so not violating the vows of body and speech, it is said in the world to be similar to the objects of the Three Jewels, and will not become the burden of other people, such as respecting the precepts. And the faults and what should be learned, etc., must also be understood from the Vinaya Pitaka of the Holy Dharma, so as to understand the faults of offending the teachings and what to take and abandon. Because the king possesses territory and dominion, he also considers this in order for the teachings to abide for a long time, and not to delay the service to the Three Jewels. After explaining the characteristics of the guru who receives empowerment in this way, it is very important to examine the vessel of the disciple who can receive empowerment. In the "Fifty Verses on the Guru," it says: Guru and disciple, equally violating vows will decline, the hero must first examine the relationship between guru and disciple. Therefore, if the relationship between gurus is not carefully examined, and the profound empowerment of Vajrayana is received hastily or in a way that is in harmony with the mind, then the benefit of the disciple will be harmed by encountering an evil spiritual friend, and this has been said before. If the key is given to a bad disciple, then the guru's accomplishments will also decline, and it will be impossible to protect the vows of how to entrust and deliver, so the root of accomplishment will be cut off, and in this life there will be harm from obstacles and short life, etc.