Tibetan
་ཞིག་སྲེད་པའི་ས་དང་མ་བྲལ་དུ་ཟིན་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་དུ་དེའི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། མཐར་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཕྱོགས་གཅིག་འཛིན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པཎ་ཆེན་རོང་པས་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐག་པ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྒོ་ནས་ས་བཅུ་རིམ་ཅན་དུ་རྫོགས་པའི་མཐར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ལས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུས་དེ་དག་དུས་ཡུན་རིང་མོས་སྤྱད་མི་དགོས་པར་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་ བུར་མྱུར་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་བཅས་ནས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་དེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཤེས་རབ་མཆོག་གི་མཆོག་གྱུར་པ། །ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤེས་ནས་བཀག་པ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པས་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། འཁྲུལ་པ་མེད་པས་བཟང་ངན་གྱི་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། བླང་དོར་མེད་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དབང་པོ་ ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ཆགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཤེས་རབ། དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐབས། ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྨོན་ལམ། དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་སྟོབས། དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་སེམས་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཅི་ཡང་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ནི་བཟོད་པ། བླང་དོར་མེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། མ་ཆགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན། མི་གཉིས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཅེས་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་
Chinese
即使已经没有了贪恋的境地，但由于被智慧所摄持，所以在生起次第和圆满次第的道上，习惯于此，直至没有成为究竟的果位之间，称为持明者。即使已经达到究竟，持明者的名称也没有执着于一边的过失，这是班禅荣波的观点。也就是说，如同从名相的绳索中，通过十度门圆满了十地，最终成就无上菩提一样。在密咒的道上，不需要花费那么长的时间，像幻术一样迅速，不是先有因后有果地去寻找，而是在持明者的地上自然圆满的方式。《波罗蜜多皆圆满，方便与智慧，方便之胜妙，智慧胜妙之胜妙，地之差别十与三，因果差别任运成。》就是这样说的。也就是说，了知对一切法都没有执着，没有阻碍就是布施波罗蜜多。以智慧平等地守护，不执着于戒律的观念，就是持戒波罗蜜多。没有错乱，不分别好坏，就是忍辱波罗蜜多。没有取舍，行境成为集合，就是精进波罗蜜多。根 虽然进入对境，却没有被贪恋的过失所染污，就是禅定波罗蜜多。如实地证悟了自性的实相，轮回和涅槃的二地，一切法从法界中寂灭，就是智慧。从那之中，擅长成办自他二利，就是方便。净治佛土和行境，就是愿。不能被不顺的方面所摧毁的苦行，就是力。不是仅仅跟随比喻和名言来推测，而是如实地证悟诸佛的法身安住的方式，就是智慧波罗蜜多。如《梵天 विशेष 心请问经》中所说：不思是布施，不住是持戒，不分别任何事物是忍辱，没有取舍是精进，不执着是禅定，不二元是智慧。以及金刚三摩地的
English
Even if one has reached the state of being free from craving, but is still held by wisdom, one becomes accustomed to this on the path of generation and completion stages, and until one has not become the ultimate fruit, one is called a vidyādhara. Even after reaching the ultimate, there is no fault in the name of vidyādhara clinging to one side, according to Paṇchen Rongpo. That is to say, just as from the rope of characteristics, through the ten perfections, the ten bhūmis are gradually completed, and ultimately unsurpassed enlightenment is achieved. On the path of mantra, it is not necessary to spend such a long time, but it is as swift as an illusion, and not searching with cause and effect in sequence, but the way in which the vidyādhara's ground is spontaneously perfected. "The pāramitās are all complete, skillful means and wisdom, the supreme of skillful means, the supreme of the supreme of wisdom, the ten and three distinctions of the bhūmis, the distinctions of cause and effect are spontaneously perfected." That is what it says. That is to say, knowing that there is no clinging to all dharmas, and there is no obstruction, is the pāramitā of generosity. Protecting equally with wisdom, and not clinging to the concept of discipline, is the pāramitā of discipline. Without delusion, not distinguishing between good and bad, is the pāramitā of patience. Without acceptance or rejection, the field of activity becomes a collection, is the pāramitā of diligence. Although the senses enter the object, they are not stained by the fault of attachment, is the pāramitā of meditation. Realizing the nature of reality without distortion, the two grounds of saṃsāra and nirvāṇa, all dharmas are pacified from the dharmadhātu, is wisdom. From that, being skilled in accomplishing the benefit of oneself and others, is skillful means. Purifying the buddha-field and the field of activity, is aspiration. The asceticism that cannot be destroyed by unfavorable factors, is power. Not merely following metaphors and terms to infer, but realizing the way in which the dharmakāya of the buddhas abides, is the pāramitā of wisdom. As it is said in the Brahma-viśeṣa-citta-paripṛcchā-sūtra: Not thinking is generosity, not abiding is discipline, not distinguishing anything is patience, without acceptance or rejection is diligence, without attachment is samādhi, non-duality is wisdom. And the vajra samādhi of
Tibetan
མདོ་ལས། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གཡོན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་འདུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་ས་བཅུ་ནི་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ས་དེ་དག་གི་ཐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱིས་སྟེ་འོད་ཟེར་ཀུན་ཏུ་བཀྱེ་བས་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྣོད་དུ་རུང་བར་མཛད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །བསླབ་པ་མིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལས་གཡོས་པ་མེད་བཞིན་དུ། མ་ཆགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེའི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་གྱིས་སྟེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་སྲིད་པའི་འདམ་རྫབ་ཀྱིས་མ་གོས་པས་པདྨ་ཅན་གྱི་མངོན་བརྗོད་དང་ལྡན་པའོ། །མཆོག་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ས་སྟེ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐུའི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གསུང་གི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ་གསུམ་ཀའང་མི་ཟད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། །དེ་ལ་སྐུའི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི། དེའི་མཐའ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྟོན་པ་དང་། གསུང་རིགས་དྲུག་གི་སྐད་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཐུགས་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་གིས་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ་མཛེས་པས་ན་རྒྱན་དང་། འཁོར་ལོ་ནི་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་འཁོར་ལོ་སྟེ་དོན་བྱེད་པ་དང་བྱས་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་ཡོད་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱིས་འམ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཆོག་གིས། །ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གསར་རྙིང་གི་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མ་ནས་ས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་བཅིངས་པ་ལ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པ་མཐུན་པ་མ་མཐོང་སྟེ། ། གསང་བ་འདུས་པ་ལ་མཚོན་ན་རིམ་ལྔར། དང་པོ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡི། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར། །སྣང
Chinese
经部中说：心性空性无谬，六度聚集。如是十度与十地，是以方便与智慧所摄持。其上，彼等地的方便之果，即是方便与智慧，方便之胜。如是十一，以普光，即光芒普照，使所化的一切众生堪为法器，故而共同称颂。所谓智慧胜者，即是无学双运，虽不离普光地，却具有无贪且无染的智慧，以及无缘大悲之胜，具有无贪莲花之名。虽周遍轮涅一切，却不为有海泥垢所染，故而具有莲花之异名。所谓殊胜者，即是方便与智慧二者之胜地。如是之加持，使诸佛之身语意无尽，功德圆满成就，如珍宝之轮。如是，身的秘密不可思议，语的秘密不可思议，意的秘密不可思议，三者皆是无尽且周遍一切。其中，身的秘密不可思议，其边际，十地之自在者亦不能了知，且是周遍一切，故而应以何身调伏，即示现何身；语以六道之语言宣说佛法；意以如所有性与尽所有性之智慧，刹那间了知，故亦称一切种智。所谓庄严，即是对自他二者皆为美饰，故为庄严；轮，即是事业之利生无有间断，故为轮，即能作与所作二者之相续，直至轮回未空之间，恒常具有相续之轮。因此，以文字轮大集，或以方便与智慧之胜而闻名。即便如此，新旧之诸多续部中，以金刚语所系缚之地道行进之方式，也未见藏汉之诸位论师一致认同。 以密集金刚为例，有五次第，首先是事业之结合，可获得第八地，显
English
In the Sutras, it is said: "The mind's nature is emptiness, unfailing, the six perfections are gathered." Thus, the ten perfections and ten grounds are encompassed by skillful means and wisdom. Furthermore, the result of the skillful means of those grounds is: "Skillful means and wisdom, the best of skillful means." Thus, the eleventh, with all-illuminating light, that is, radiating light everywhere, making all sentient beings to be tamed worthy vessels, hence it is commonly praised as such. What is called the supreme wisdom is the non-learning union, although not moving from the ground of all-illuminating light, it possesses wisdom that is without attachment and without obscurations, and the supreme of impartial great compassion, possessing the name of the non-attached lotus. Although pervading all of samsara and nirvana, it is not stained by the mud of existence, hence it possesses the epithet of the lotus. What is called the supreme is the ground that has become the supreme of both skillful means and wisdom. Such blessings cause the body, speech, and mind of the Buddhas to be inexhaustible, and the qualities of the wheel of jewels to be spontaneously perfected, thus accomplished. Like this, the secret of the body is inconceivable, the secret of speech is inconceivable, and the secret of the mind is inconceivable, all three are inexhaustible and all-encompassing. Among these, the secret of the body is inconceivable, its limit cannot be realized even by the masters of the ten grounds, and it is all-encompassing, therefore, whatever body is to be tamed, that body is shown; the speech teaches the Dharma in the language of the six realms; the mind knows the wisdom of suchness and the wisdom of all phenomena in an instant, hence it is also called the all-knowing wisdom. What is called an ornament is an adornment for both oneself and others, hence it is an ornament; the wheel is the activity of benefiting beings without interruption, hence it is a wheel, that is, the continuum of both the agent and the action, until samsara is empty, there is always a constant wheel of continuity. Therefore, it is known as the great gathering of the wheel of letters, or by the supreme of skillful means and wisdom. Even so, in many tantras of the new and old traditions, the way of traversing the grounds and paths bound by vajra words has not been seen to be unanimously agreed upon by the Indian and Tibetan masters. For example, in the Guhyasamaja, there are five stages. First, the union of action will obtain the eighth ground, appear