Tibetan
ཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལྟ་བ་ལ་གྲུབ་མཐས་གཞལ་བའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཆོས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། །ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། །རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དབྱེར་མེད་དེ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དང་ལས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདན་གསུམ་ཚང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པར་གསལ་འདེབས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ནི་སྡོམ་བྱུང་ལས། །ཁམས་གསུམ་གཞལ་ཡས་ཁང་བདག་ཉིད། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ། །དེ་དབུས་སྐད་ཅིག་རྣམ་པ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཕྱི་དོན་དུ་འཛིན་པའི་སྣང་ བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བཀོད་པ་སྒོ་རྒྱན་རྟ་བབས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ནང་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟང་དཔྱལ་ལྔའི་ངོ་བོ་ལ་དབང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམས་པས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་། སྒྲ་ཐམས་ཅད་གྲག་སྟོང་། དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་རིག་སྟོང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་སྣང་བའི་ཆ་ནས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། བཞིན་ལག་ཁ་དོག་རྣམ་པ་ནི། །བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པའི་ཆ་ནས་རྫོགས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་ཉམས་སུ་བླངས་ལ་དེའི་ཚེ་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་ཉན་རང་རྣམས་གཉེན་པོས་སྤོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་ནས་ཉེས་པས་མ་གོས་པར་བྱེད་པ་དེ་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་སྤོང་ལེན་མེད་པར་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གི་སྣང་བ་དང་། བློའི་འགྲོ་ལྡོག་བཟང་ངན་ལ་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བས་མི་དཔྱད་ཅིང་། འདོད་ཡོན་རང་དགར་ཞེན་པའི་དུག་ལྔ་རང་རྒྱུད་དུ་ཤོར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་འཆར་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་དོར་ན་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། །ཐ་མལ་པ
Chinese
圣续之自生俱生智，于无漏法性现量而修之见，于以宗派衡量之高低法，仅是妄加增益亦不成立，乃幻化之开展。方便大乘中，清净与痛苦，于世俗亦无差别，见地高低仅此而已。如是，从彼起，包含显有轮回涅槃之一切法，于具足三座之大坛城中，本来安住而明观，即如《集经》云：三界宫殿自性，众生皆坛城，其中心刹那间，坛城之主瑜伽士。如是，外境执着之显现，乃佛之净土寂静与忿怒之坛城陈设，门饰马蹬等皆圆满具足。内五蕴与五大，如来五智等同五部之体性，境与识聚菩萨众及门守护者父母等观修，则一切色显空，一切声响空，一切念想觉空，如幻之自性，身语意无尽庄严轮之坛城中观修，此乃从显现之分而生起。如《二观察》云：面手颜色形相者，仅生起而安住。如是，于无自性之等持胎藏中入之分，任运成就之生圆双运之无别大乐而修，彼时，观待所断能断，声闻缘觉等以对治而断除，菩萨以道而转变，使不为罪所染污，此于密咒之场合，无自性遍知之取舍而为道用，故内外之显现及，心之来往好坏不以庸常之显现而衡量，且不将贪执欲妙之五毒流入自相续，以方便所摄持之平等大圆满之游舞而显现之行，若舍弃，则自他二利任运成就之果将获得之理，出自《秘密成就》。庸常者
English
The self-arisen innate wisdom of the Holy Continuum, the view of experiencing the flawless nature of reality directly, does not even establish the mere imputation of high and low doctrines measured by philosophical systems, but is the expansion of illusion. In the Great Vehicle of skillful means, purity and suffering are also indistinguishable in conventional truth; the high and low views are just that. Thus, from that, all phenomena encompassed by appearance, existence, samsara, and nirvana are clarified and meditated upon as being primordially present in the great mandala that possesses the three seats, as it is said in the Compendium of Disciplines: "The three realms are the nature of the palace, beings are the mandala, in the center of that, in an instant, the lord of the mandala is the yogi." Thus, the appearance of grasping at external objects is the peaceful and wrathful mandala arrangement of the Buddha's pure land, complete with door ornaments, horse landings, and so on. Internally, the five aggregates and the five elements are meditated upon as the five Tathagatas, the King of All-Knowing, and so on, the nature of the five aspects, the objects of the senses, the aggregates of consciousness, the bodhisattvas, and the gatekeepers, male and female, and so on. Thus, all forms are appearance-emptiness, all sounds are sound-emptiness, all thoughts are awareness-emptiness, the nature of illusion, the inexhaustible wheel of adornment of body, speech, and mind, are meditated upon as the mandala. This is the generation stage from the aspect of appearance. As it is said in the Two Examinations: "The face, hands, color, and form are established only by generation." Thus, from the aspect of entering the womb of samadhi that is without inherent existence, the truth of the spontaneously accomplished union of generation and completion is practiced as great indivisible bliss. At that time, in relation to what is to be abandoned and what abandons, the Hearers and Solitary Realizers abandon with antidotes. Bodhisattvas transform it into the path and prevent it from being tainted by faults. In this context of mantra, there is no abandoning and adopting of self-nature complete knowledge, but it is used as the path. Therefore, external and internal appearances, and the coming and going of the mind, good and bad, are not judged by ordinary appearances. And if the five poisons of attachment to desirable qualities are not allowed to flow into one's own being, but are held by skillful means, the conduct that arises as the play of great equal perfection, if abandoned, the result of spontaneously accomplishing the two benefits of oneself and others will be obtained. This is from the Secret Accomplishment. Ordinary people