Chinese
例如，关于欲望的过患，《续》中说：“贪欲之火所焚烧，亦由贪欲得解脱。”特别是当自性安住之方式显现之时，所制定的堕罪，乃是法之有法，积聚世俗谛之体性，积聚和滋养，如梦一般虚幻不实的自性，具有生灭，不能执持自相，因此法的界限，超越善恶取舍，以无得失之方式而转变，如五部续中说：“石类之差别，熔化则生铁与白银，炼金药之事物，一切皆转为黄金。如是心之差别，三种姓之律仪亦然，入此大坛城，名为金刚持。”此已阐明。现在，三种姓之律仪，仅仅进入密咒之大坛城，事物就如转变一般。
English
For example, regarding the faults of desire, the Tantra says: "What is burned by the fire of desire, is also liberated by desire itself." Especially when the way of abiding in one's own nature becomes manifest, the transgressions that are stipulated are the nature of accumulating the conventional truth, accumulating and nourishing, like a dream, the unreal nature, with arising and ceasing, unable to grasp its own characteristics, therefore the realm of Dharma, beyond good and evil, acceptance and rejection, is transformed in a way that there is no gain or loss. As the Fivefold Tantra says: "A distinction of the stone type, when melted, produces iron and silver. The substance of the gold-transforming elixir, transforms everything into gold. Likewise, the distinction of mind, also the vows of the three families, when entering this great mandala, is called Vajradhara." This is clear. Now, the vows of the three families, just by entering the great mandala of mantra, are like things being transformed.
Tibetan
འདོད་ཅེས་སྒྲོག་པ་འཁྲུལ་གནས་ཡིན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྟ་དབྱངས་དང་། །སློབ་དཔོན་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་སོགས། །དོན་འདི་ལྡོག་པ་དུ་མས་འབྱེད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ དབང་རྣོན་སྔགས་སྡོམ་ནས་གཅིག་ཆར་དུ་འཇུག་པ་དང་། དབང་འབྲིང་བྱང་སྡོམ་ནས་འཇུག་པ་དང་། རྟུལ་པོ་རིམ་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལས། ཕྱི་མའི་དབང་དུ་ན། བརྟག་གཉིས་ལས། སྐལ་མེད་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ། །གང་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་པ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་ཐོག་མ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྣོད་ལྡན་མ་ཡིན་པའམ། མོས་པས་སྤྱོད་ལ་རིམ་གྱིས་བཀྲི་བ་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ལས་མ་ལོག་ཅིང་རྣམ་རིག་གི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་སྡོམ་རྫས་འོག་མ་གཉིས་སྔགས་སུ་གནས་གྱུར་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་དུས་ན་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྗེས་མཐོང་ལམ་དངོས་བསྟན་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྐྱེས་ཀྱང་གཉིས་པ་ལ་འགགས་པ་མང་བས་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དག་གསང་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། དཔེར་ན་རྡོ་ལས་ཟངས་སུ་འགྱུར་ཟངས་ལས་གསེར་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཟངས་ཀྱི་དུས་ན་རྔོ་མེད་ཅིང་། །གསེར་དུ་གྱུར་པས་ཟངས་མི་སྣང་། །རིག་འཛིན་ནང་གི་དགེ་སློང་ལ། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་པོ་གནས་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གི་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རྨོངས་པར་གྱུར་ནས་སྔགས་སྡོམ་གྱི་དུས་སོ་བྱང་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ལུང་དུ་འཁྲུལ་ནས། དེའི་མཚུངས་དཔེར་སྡོམ་པ་གསུམ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་གི་རིག་པ་བསྒྲེ་ཡང་། ཆུ་ནི་དང་པོ་ནས་དངོས་རྫས་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། འབུམ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་ལུང་ནི་རྫས་ལྡོག་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་བཞུ་བཏུལ་གྱིས་རུང་བར་བྱེད་པའི་དཔེས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བློ་ངོར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་མགོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་གསལ་བས། སྡོམ་གསུམ་གནས་གྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཞེད་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལ་སྐབས་འཚོལ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོ
Chinese
宣称“欲”是错误的立足点。大自在马鸣和，导师娇嗔金刚等，以多种方式阐释此义。如是说。其中， 根器敏锐者从密咒律仪直接进入，根器中等者从菩萨律仪进入，根器迟钝者次第进入，这三者有差别。就后者而言，《二观察》中说：“无缘众生难调伏，以何调伏而能成？世尊如来如是说，首先布施与斋戒。”意思是说，从一开始就不是密咒的法器，或者以信心逐渐引导修行者，大多数人没有从实执中解脱，并且成为名相之识的他者，仅仅获得灌顶，下部的两种律仪誓言不可能转变为密咒。如果获得灌顶之时，依靠比喻智慧而生起见道，那也不是获得殊胜法的见道真实显现，所以即使第一刹那生起，第二刹那也会消失，转变之理也随之消失。那些没有领悟此义的人，在《秘密行续》中说：“譬如石头变成铜，铜变成金的形状。铜的时期没有价值，变成金后铜就不显现。对于持明内部的比丘，别解脱戒和菩提心，二者安住的状态，佛陀没有说过。”因为迷惑于衡量此经文的意义，误以为密咒律仪之时，别解脱戒和菩提心二者消失的经文。以此类比，三种律仪如同水倒入水中，但水从一开始就是一种物质。 《十万颂》和《行续》二者的经文，因为物质的体性和形态各不相同，所以不能成为自己的本体，用熔化和调伏使其能够成为本体的比喻，对于大小乘的意念中执着于实物，以及不善巧于方便，以及具有分别念的心，以方便和智慧，以及大法平等的大瑜伽行，转变状态在头部的变化中显现。因此，认为三种律仪转变，本体相同而体性不同的大学者们，不要寻找窥伺那些见到法性真谛者的论著的空隙。如果
English
Declaring "desire" is a mistaken standpoint. The great master Ashvaghosa and, the teacher Kujavajra, etc., explain this meaning in various ways. Thus it is said. Among them, Those with sharp faculties enter directly from the mantra vows, those with medium faculties enter from the Bodhisattva vows, and those with dull faculties enter gradually, these three have differences. As for the latter, it is said in the "Two Examinations": "Sentient beings without fortune are difficult to tame, how can they be tamed? The Bhagavan Tathagata said, first give alms and observe the fast." This means that from the beginning, they are not vessels for mantras, or gradually guiding practitioners with faith, most people have not been liberated from the clinging to reality, and have become others of nominal consciousness, merely obtaining empowerment, it is impossible for the two lower vows to be transformed into mantras. If, at the time of obtaining empowerment, the path of seeing arises relying on the wisdom of example, that is not the actual manifestation of the path of seeing of obtaining the supreme Dharma, so even if it arises in the first moment, it will disappear in the second moment, and the manner of transformation will also disappear accordingly. Those who have not understood this meaning, in the "Secret Conduct Tantra" say: "For example, stone turns into copper, copper turns into the form of gold. In the period of copper, it has no value, when it turns into gold, copper does not appear. For the bhikshu within the vidyadhara, the Pratimoksha and Bodhicitta, the state of the two abiding, the Buddha has not said." Because of being confused in measuring the meaning of this scripture, they mistakenly believe that at the time of mantra vows, the Pratimoksha and Bodhicitta disappear. By analogy, the three vows are like water poured into water, but water is one substance from the beginning. The scriptures of both the "Hundred Thousand Verses" and the "Conduct Tantra", because the substance and form of matter are different, they cannot become their own essence, the analogy of melting and taming to make them able to become their own essence, for those who cling to reality in the minds of the Great and Small Vehicles, and those who are not skilled in means, and those with conceptual minds, with means and wisdom, and the great yoga conduct of the great equality of Dharma, the state of transformation is manifested in the changes of the head. Therefore, the great scholars who believe that the three vows are transformed, the essence is the same but the nature is different, do not seek to spy on the gaps in the treatises of those who have seen the truth of Dharmata. If
Tibetan
ས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་བྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་སླ་ཡི། །ལྟ་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་མཐར་གྱིས་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མི་སོན་པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་པོའི་རུམ་དུ་སྡོམ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་བཞུགས་པས་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རྣམས་དང་། ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་དང་། པདྨ་དང་། ཤ་ཝ་རི་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་བོར་བས་སྡིག་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ལྟུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ས་ར་ཧས། ཀྱེ་ལགས་ང་ནི་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །སྨྱིག་མཁན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། །ཅེས་དང་། ཁ་སང་ཕན་ཆད་དགེ་སློང་མིན། །དེ་རིང་ཚུན་ཆད་དགེ་སློང་ཡིན། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགེ་སློང་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་རྗེས་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཁན་པོ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ལམ་སྤྱོད་པ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ཁྲིམས་ལྡན་འདི་དག་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་ཞུགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད། གང་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་སྡོམ་མིན་ག་ལ་ཡོད། །གང་ལ་སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་རློམ་སེམས་མེད། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པར་རྣམ་པར་འདྲེན་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བླ་ན་མེད་པ་གང་ཞིག་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་ཉམས་ཀྱི་གོ་བས་དཔགས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་དུ་དགོངས་པ་ལུང
Chinese
如果连从大平等性的行为中，由有为的戒律和誓言的体性转变而来的清净究竟的境界也不承认的话。在《中观庄严论》中说：“以戒律则往善趣，以见则成最胜位，戒律易于退失，见解则非如此。”因此，最终所有有为的道谛都无一不是被空性所摄持的。而且，关于它的戒律，导师圣者本人也说：“对于谁空性是可能的，对于他一切都是可能的。对于谁空性是不可能的，对于他一切都是不可能的。”这与上述说法相违背。而且，由于三律仪仅仅是以各不相同的实体的形式存在于近取五蕴和有为自性，也就是第八识的蕴中，那么报身佛和近侍八大菩萨等等，以及瑜伽自在的大成就者萨ra哈、莲花生、夏瓦日巴等等，也会因为舍弃了比丘的行仪而变成罪人，并且必然会堕入共同和个别的堕罪之中。萨ra哈说：“奇哉！我是婆罗门，与竹女一同行事。”又说：“昨天以前不是比丘，今天开始是比丘，嘿汝嘎吉祥比丘胜。”因为他在之后做了龙树的堪布。如是，在《圣者集经》中说：“如果菩萨行于胜者之道，说这些有戒，这些破戒，生起种种分别念，是极度破戒者，戒律退失，彼亦无有真戒律。于谁无有我之念，无有众生之念，于离贪欲之念者，何来有律与非律？于谁无有律与非律之傲慢心，此乃如来所说之戒律。”虽然如此，但那无上的无为戒律，是证见圣谛的瑜伽自在的大成就者们自然生起的行境，不是凡夫以自己的经验所能推测的，因此，在信解行道的道路上，要以经论的意趣。
English
If even the ultimate state of purity, which comes from the conduct of great equanimity and is transformed from the nature of discipline and vows of conditioned phenomena, is not acknowledged, then, as it is said in the Ornament of the Middle Way, "Through discipline, one goes to happy realms; through view, one attains the supreme state. Discipline is easy to lose, but not so with view." Therefore, ultimately, all conditioned truths of the path are invariably accompanied by emptiness. Moreover, the discipline of that is also contradicted by the noble teacher himself, who said, "For whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is not possible, for him nothing is possible." Furthermore, since the three vows exist only as distinct entities within the aggregates of appropriation and the nature of conditioned phenomena, that is, the eighth consciousness, then the Enjoyment Body Buddhas, the eight close sons, and so forth, as well as the great accomplished ones, such as the great yogi Saraha, Padmasambhava, and Shavaripa, would also become sinners for abandoning the conduct of monks, and would inevitably fall into common and individual downfalls. Saraha said, "Behold, I am a Brahmin, and I consort with a bamboo girl." And, "Until yesterday, I was not a monk; from today onward, I am a monk. Heruka, the glorious, is the supreme monk." Because he later became the abbot of Nagarjuna. As it is said in the Noble Collection Sutra, "If a Bodhisattva practices the path of the Victorious Ones, saying, 'These beings have discipline, these have broken discipline,' engaging in various discriminations, he is extremely immoral. His discipline is lost, and he has no true discipline. For whom there is no thought of self, no thought of beings, for one who is free from desire, where is there discipline or non-discipline? For whom there is no pride in discipline or non-discipline, this is what the Tathagata has spoken as discipline." Although that is so, the unsurpassed unconditioned discipline is the realm of experience that naturally arises for the great yogis who have seen the noble truth, and it cannot be followed by the inferences of ordinary beings based on their own experiences. Therefore, on the path of practice through faith, one should rely on the intention of the scriptures.