Tibetan
དོན་བྱེད་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རླན་གྱིས་མ་བརླན་ན། སྲིང་པའི་མྱུ་གུ་མངོན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས་དེ་བས་ན་འདི་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི། ཕ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་འཛུག་ཚུལ་ཡང་། གང་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་དགའ་བ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནས། ཆགས་བཅས་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ནི། །མི་འཁྲུགས་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ནོ། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་རང་ལམ་དུ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་ན་ཡེ་ཤེས་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས་མཚོན། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཐབས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་ཡང་གནས་པ་ཡང་ཡིན་པ་ལས། འདིར་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀས་ཟིན་པས་རྨ་བྱས་འཛིན་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ནང་། །ཀུན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་ཐབས་ཀྱི་ཟིན་པ་ཡིས། །དུག་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པས་རིག་པ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་འཁྲུགས་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། གདུག་པ་ཅན་འདུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ང་རྒྱལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྲན་འཛུགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་དངོས་པོར་ཞེན་པ་བལྟ་བ་ལ་ཆར་ཞན་པ་རྣམས་གདུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ། །བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང་། །རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང་། །དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཡིན་པས་བླང་། ། མཁའ་འགྲོ་འདུ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བས་བླང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པས་བླང་། །དེ་སྐད་དུ་རྩ་རྒྱུད་ལས། དཀར་རྩི་དམར་རྩི་དྲི་ཤ་ཆེན། །དག་པའི་སྣོད་བཅུད་མི་དོར་རོ། །ཡན་ལག་བཅུ་ཡི་དམ་ཚི
Chinese
如果起作用时，没有被烦恼的湿气所沾湿，就没有办法使莲花的幼芽显现，因此这个是不应该舍弃的。进入大乘的人们，应当把烦恼看作是父母和善知识一样。 并且，依靠它而进入六度行为的方式是：对于什么完全放舍感到欢喜，那就是最殊胜的。从“对于什么完全放舍感到欢喜，那就是最殊胜的”开始，到“即使肢体被贪欲所束缚而割断，也不会动怒，安忍就圆满了”为止。 特别是密咒的自道中，像这样，如果不依靠具有陀罗尼自性者，就不会变成智慧和成就的作用，以此为例，嗔恨等其他也安住于成就功德之法的助缘中。对于不具足方便的人们来说，也安住于过失之法的助缘中。这里，因为被方便和智慧二者所摄持，就像孔雀食用毒药一样，烦恼的自性会解脱为智慧。经续中说：咒语完全摄持的内部，不能对一切造成损害。同样，被方便摄持，三毒不会造成痛苦的损害。因此，愚痴是毗卢遮那佛的誓言，因为在法界中，智慧本身没有成立，没有明智而成为一体的缘故。嗔恨是不动佛的誓言，是调伏凶暴者的自性。我慢是宝生佛的誓言，是安立于法性平等性的自性。贪欲是无量光佛的誓言，是自在地统治一切法的自性。嫉妒是不空成就佛的誓言，是调伏那些在法性平等性中证悟，并且对于执着事物之见解薄弱者的自性。第二方面是五大甘露，因为确定应当受用，所以在法性中嬉戏而受用。因为知道是五种姓的自性而受用。因为是成就的誓言物而受用。 因为空行聚集并且成就临近而受用。因为是所有佛的行仪而受用。如是根本续部中说：白色的精液，红色的精液，大小便，大肉，清净的容器精华不应舍弃。十支的誓言。
English
If, when acting, it is not moistened by the moisture of afflictions, there is no way for the sprout of the lotus to manifest, therefore this should not be abandoned. Those who have entered the Great Vehicle should regard afflictions as being like parents and spiritual friends. Moreover, the way to enter the practice of the six perfections depends on what one is happy to completely abandon, that is said to be the most excellent. From "what one is happy to completely abandon, that is said to be the most excellent," to "even if the limbs are bound by attachment and severed, one will not be disturbed, patience is completely perfected." Especially in the self-path of mantra, like this, if one does not rely on the one who possesses the nature of dharani, it will not become the function of wisdom and accomplishment. For example, hatred and others also abide in the condition of the dharma that accomplishes qualities. For those who are without skillful means, they also abide in the condition of the dharma of faults. Here, because it is grasped by both skillful means and wisdom, just as a peacock uses poison, the nature of afflictions will be liberated into wisdom. In the tantras it is said: Within what is completely grasped by mantra, one cannot harm all. Likewise, by being grasped by skillful means, the three poisons will not cause the harm of suffering. Therefore, ignorance is the samaya of Vairochana, because in the realm of dharma, wisdom itself is not established, and it is one taste without intelligence. Hatred is the samaya of Akshobhya, it is the nature of subduing the violent ones. Pride is the samaya of Ratnasambhava, it is the nature of establishing patience in the equality of dharmata. Desire is the samaya of Amitabha, it is the nature of freely ruling all dharmas. Jealousy is the samaya of Amoghasiddhi, it is the nature of taming those who realize the equality of dharmas and are weak in their view of clinging to things. The second aspect is the five great ambrosias, because it is certain that they should be taken, they are taken by playing in dharmata. Because it is known to be the nature of the five families, it is taken. Because it is the samaya substance for accomplishing siddhis, it is taken. Because the dakinis gather and the siddhis are near, it is taken. Because it is the conduct of all Buddhas, it is taken. As it is said in the root tantra: White semen, red semen, excrement, meat, pure vessel essence should not be abandoned. The samaya of the ten branches.
Tibetan
ག་མཆོག །ཡེ་ནས་དག་མཉམ་རྟོགས་པར་སྤྱད། །ཅེས་དང་། བདུད་རྩི་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་བམ་པོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། ཀླུ་དང་བྲམ་ཟེ་གཙང་མ་ཟ། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །ཁྱི་དང་ཕག་པ་མི་གཙང་ཟ། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །རྣལ་འབྱོར་ཐབས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཆོས་སྐུ་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པའི། །རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་འདི་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་པ་ནས་སོ་སོའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་མཐར། །གཙང་དང་མི་གཙང་རྟོག་པ་ཡིན། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་བཞིན་མཉམ་གཞག་གི་དོན་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རོལ་པར་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རྫས་སུ་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་ཉིས་བརྒྱའི་གྲངས་ངེས་ནི། །ཉི་ཤུར་བསྡུ་བ་ཀུན་གཟིགས་རོང་བའི་ལུགས། །དེ་སྐད་དུ་རྩ་རྒྱུད་ལས། རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་ལ་ནི། །གཅིག་ལའང་གཉིས་དང་བཅུ་ཕྲག་གསུམ། །ཞེས་པས་རྩ་བ་གཅིག་ལའང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་ལ། ཡན་ལག་གཅིག་ཉིད་ལའང་ཉི་ཤུར་ཕྱེ་བས་ཉིས་བརྐྱར་འགྱུར་ཏེ་བསྡོམས་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། །འདི་ལྟར་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ཉིས་བརྒྱ་པོ་ཉི་ཤུར་བསྡུ་བའི་ཚུལ་དཀོན་མཆོག་འགྲེལ་ལས། ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ནི། ཡན་ལག་ཉི་ཤུར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ལ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གཞི་ གསུམ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་སྟེ་ཡན་ལག་གི་གཞི་མེད། རྩ་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱང་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན། ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པས་རྩ་བ་གཉིས་པོ་ཞིག་སྟེ་ཡན་ལག་བཞིར་འགྱུར་བས། དེ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་ཆ་ཤས་སུ་འགྱུར་བས་རྩ་བའི་འཕྲོ་གཞི་མེད་དེ། ཡན་ལག་དང་ཆ་ཤས་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དང་གཅིག་པུ་དང་། །ཕྱལ་བ་དང་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཞེས་གྲགས་པ། །བསྲུང་མཚམས་བྲལ་ལ་འདའ་བྱ་མི་དམིགས་བའི། །ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དམ་ཚིག་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཡེ་ནས་ཉམས་མེད་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས། །དེ་ལ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་རྟོགས་པ་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་ནས་གནས་ལུགས་ཀྱི་གཤིས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། དེ་དུས་བསྲུང་པའི་མཚམས་འདས་པའི། །དམ་ཚིག་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་
Chinese
啊，至尊！从一开始就运用证悟清净平等。（藏文）这样，在《甘露源流续》第八品中也说：吃龙和婆罗门干净的食物，我也没说那是解脱。吃狗和猪不干净的食物，我也没说那是解脱。具有方便的瑜伽士们，已经展示了法身一味中不同的五种姓的自性。（藏文）从那里到展示各自自性的结尾：干净和不干净是分别念，智者也不住在中间。（藏文）如上所示，了悟等持的意义为大平等，并在后得的游舞中，知晓五种姓的自性，作为大誓言的物质，无取舍地行持。部分划分二百的定数，是全知绒波巴的宗派归纳为二十。如是《根本续》中说：根本誓言五种，一种也有二和十三。（藏文）因此，一个根本也分为三十二，变为一百六十，一个支分也分为二十，变为两倍，总共三百六十。《宝积经》中说：如此将二百支分誓言归纳为二十的方式，在《宝积疏》中说：支分誓言，应当分为二十支，一个也有身语意功德事业的五种支分。身语意的本体三者也在其中消灭，没有支分的根本。根本方便和智慧二者也具有方便智慧，智慧具有方便，因此两个根本消灭，变为四支，那也变为身语意功德事业五者的部分，没有根本的余地，支分和部分变为二十二十。如此。心的方面，无和唯一，散乱和任运成就之名，脱离守护界限，不可思议的，以本体的安住方式，以誓言的约束束缚。从一开始就没有违犯，金刚国王的规矩。对此，自性大圆满是圣道，因此以本体的安住方式，以证悟见解的四大誓言的约束束缚，为了不从实相的本性中动摇的意义而宣说，如《宝积经》中说：那时超越守护的界限，誓言任运成就大
English
Ah, Supreme One! From the very beginning, practice realizing purity and equality. (Tibetan) Thus, in the eighth chapter of the Tantra of the Source of Ambrosia, it is also said: Eating the clean food of nagas and brahmins, I have not said that is liberation. Eating the unclean food of dogs and pigs, I have not said that is liberation. Yogis endowed with skillful means have shown the nature of the five families, which are different in the one Dharmakaya. (Tibetan) From there to the end of showing their respective natures: Clean and unclean are discriminations, and the wise do not dwell in the middle either. (Tibetan) As shown above, realizing the meaning of equanimity as great equality, and in the play of subsequent attainment, knowing the nature of the five families, acting as the substance of great samaya, without acceptance or rejection. The definite number of two hundred parts is the tradition of the omniscient Rongbo, which is summarized into twenty. As it is said in the Root Tantra: The five root samayas, even one has two and thirteen. (Tibetan) Therefore, one root is also divided into thirty-two, becoming one hundred and sixty, and one branch is also divided into twenty, becoming doubled, totaling three hundred and sixty. As it is said in the Jewel Heap Sutra: In this way, the method of summarizing the two hundred branch samayas into twenty, in the Jewel Heap Commentary, it is said: The branch samayas should be divided into twenty branches, and one also has the five branches of body, speech, mind, qualities, and activities. The essence of body, speech, and mind also disappears in it, and there is no root of the branch. The two roots of means and wisdom also have means and wisdom, and wisdom has means, so the two roots disappear and become four branches, which also become parts of the five of body, speech, mind, qualities, and activities, and there is no room for the root, and the branches and parts become twenty and twenty. So it is. On the side of the mind, the names of non-existence, oneness, scattering, and spontaneous accomplishment, being free from guarding boundaries, being inconceivable, with the abiding manner of the essence, bound by the bond of samaya. From the beginning, there is no violation, the rule of the Vajra King. To this, the Great Perfection of inherent nature is the noble path, therefore, with the abiding manner of the essence, bound by the bonds of the four great samayas of realization and view, it is declared for the meaning of not moving from the nature of reality, as it is said in the Jewel Heap Sutra: At that time, surpassing the boundary of guarding, the samaya spontaneously accomplishes great