Chinese
放弃了“我应该做到”这样立誓的好想法，反而承担了自己能力不足的重担，生起了和平的心，这与执持相违背。如《庄严经》中所说：“发心乃为利他故，欲得圆满正等觉。”因此，以具有同等性质的殊胜之心，想要使他人远离痛苦及其根源，这是伴随着慈悲的发愿心。这仅仅是从生起舍弃众生的想法开始，其他支分也同样，被称为“他胜”，因为菩提心的不顺品使自己失败，所以是名为“他胜”的根本堕罪。如此，舍弃了发愿心的所依，不是七种开许的情况，而是射精。即：秘密的灌顶和第三灌顶，味平等和供养天神，繁衍后代和药丸，以及观察死亡征兆之时。如是说。第六，轻视三种乘所依的佛语，说导师没有开示，以及轻视能作为事业和成就之因的其他论典，轻视随许、加持和佛语。对此，自或他的差别是，自己认为是声闻乘，他人认为是外道；或者自己认为是密咒乘，他人认为是波罗蜜多乘。从第一种情况来说，如果诋毁外道，那么就是断绝遍照佛（藏文：རྣམ་པར་སྣང་མཛད།）的传承。如阿阇梨嘎玛拉希拉所引导的那样也是合理的，因为菩萨的二藏中，从波罗蜜多乘来说，要守护一切语言的过失和他人的不信任，而在密咒乘中，仅仅是学习显现清净的无量法。如《三摩地王经》中所说：“何人见此法而生贪，闻非正法而生嗔，以我慢骄横而摧毁，为我慢所制而感受痛苦。”就是这样。那么，如果有人说阿阇梨圣天等人也曾犯过根本堕罪吗？那仅仅是应该修习的誓言而已。如《经庄严论》中所说：“若未精通五明处。”等等，因为具有超胜的殊胜大悲心，以利于正道和不利于正道的理智差别之利器，摧毁了恶劣的宗派。
English
Having abandoned the good thought of vowing "I should do it," and instead taking on the burden of one's own inadequacy, giving rise to a peaceful mind, which contradicts the way of holding [the vow]. As it says in the Ornament [for the Mahayana Sutras]: "The arising of the mind is for the sake of others, desiring perfect and complete Buddhahood." Therefore, with a special mind of equal nature, wanting to separate others from suffering and its causes, this is abandoning the aspiration mind accompanied by compassion. This, merely from the arising of the thought of abandoning sentient beings, and other limbs as well, is called "defeated by others," because the non-virtuous aspects of the Bodhicitta cause oneself to be defeated, therefore it is a root downfall called "defeated by others." Thus, abandoning the basis of that aspiration mind is not one of the seven permitted occasions, but rather ejaculation. Namely: the secret empowerment and the third [empowerment], taste equality and offering to the gods, procreation and pills, and the time of observing death omens. So it is said. Sixth, disparaging the words of the Victorious Ones that rely on the three vehicles, saying that the teacher did not speak them, and disparaging other treatises that are suitable as causes for activities and accomplishments, disparaging subsequent permission, blessings, and the words of the Buddha. Regarding the difference between self and other in this, it is that one considers oneself a Hearer, and the other considers [one] an outsider; or one considers oneself a Mantra practitioner, and the other considers [one] a Paramita vehicle practitioner. According to the first case, if one disparages outsiders, then it is cutting off the lineage of Vairochana (藏文：རྣམ་པར་སྣང་མཛད།). As guided by Acharya Kamalashila, it is also reasonable, because in the two collections of a Bodhisattva, from the Paramita vehicle, one must protect all faults of speech and others' distrust, while in the Mantra vehicle, one only studies the vastness of pure appearances. As it says in the Samadhiraja Sutra: "Whoever sees this Dharma and becomes attached, hears non-Dharma and becomes angry, is destroyed by pride and arrogance, and experiences suffering under the power of pride." So it is. Now, if someone says that Acharya Aryadeva and others also practiced root downfalls, that is only a vow to be practiced. As it says in the Ornament of the Sutras: "If one has not become skilled in the five sciences," etc., because one possesses superior great compassion, with the sharp weapon of the distinction of reasoning that favors and does not favor the correct meaning, one destroys evil tenets.
Tibetan
་ལ་ཆར་གཅོད་རྗེས་འཛིན་གྱི་སྐབས་གཉིས་བྱིན་ནས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་བ་རླབས་པོ་ཆེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་གང་ཟག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ལས་སྨད་པར་མ་གསུངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེར། མུ་སྟེགས་པའམ་ཉན་ཐོས་པ། །དམན་ཀྱང་དེ་ལ་བརྙས་མི་བྱ། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་དུ་མ་ཟད་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་བྱོལ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་ལམ་དཀར་ཆོས་རྣམས་ལས་མཐོ་རིས་བསྒྲུབ་པ་གཅེར་བུ་བའི་བུ་བདེན་སྨྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཐའ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་གྱ་ཚོམ་ཅན་འདོད་པ་ཚངས་པ་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མངོན་མཐོའི་ལམ་རྟེན་འཚོལ་བ་སོགས་ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་གཞུང་ཡང་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ཐལ་འགྱུར་རྣམ་པར་དག་པས་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔའ་བོའི་ཞབས་དང་། །སངྒྷ་ཨཱ་ཙརྱ་བཞིན་བློ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་བ་ལང་ལྟ་བུ་ལས་ཆེས་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་དཀའ་འགྲེལ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཀའ་མ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་རྒྱ་གར་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚེ་བྱུང་ཡང་ད་ལྟ་བོད་ན་དེའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་ཉུང་ལ། འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་རྩ་ལྟུང་འདི་འབྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཤད་པ་སྤོང་ཞིང་འགོག་ཏུ་འཇུག་པ་འདི་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་གཉིས་པའོ། །ཞེས་རང་ལུགས་ཀྱི་གཉིས་པར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཁ་ཅིག་རང་ཉིད་མོས་པའི་རྒྱུད་ལུང་ལ་སོགས་ཞེན་པའི་ཡུལ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་རྒྱུད་དང་བཀའ་ཡིན་ལ། ད་ལས་གཞན་དུ་བརྡའ་དང་། བགྲོས་མ་མཐུན་པ་དག་ལ་བོད་ཀྱི་བྱས་པའོ་ཟེར་བ་ནི་རྩ་ལྟུང་འདི་ལ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་བཅལ་ནས་ཆེ་ཐང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱོན་པའི་ལོ་པཎ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་དག་གིས་ལུང་འབྲེལ་གང་ཟག་གི་དབང་པོ་དང་བཅས་དོན་ལ་རྟོན་པ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་ལེགས་པར་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་དག་ལ་གང་ཟག་རང་ རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཚིག་ལ་གྲིམས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་དཔྱད་པར་མི་ནུས་ཏེ
Chinese
因为给予了拉查秋觉的后任的两次机会，对教法和众生都做了伟大的事业。像这样无能为力的人，对于外道宗派也只是采取中立态度，没有说过要贬低，如《智慧明点》中所说：“外道或声闻，虽劣亦勿轻。”像这样，不仅是如来藏的遍行者，而且是完全脱离不善的一方，从解脱的白道诸法中，为了获得高位，裸体外道之子真语者等，以及远离边见的犹豫不定者，如自在天、梵天等有识者，也都有很好地研究寻求增上生道的论著，如果能以清净的归谬论来折服，那么就像大学者勇士足和僧伽阿阇黎一样，是具有特殊智慧能力的人，远远超过了像牛一样的普通人。第二是如根本堕罪的难解，虽然说般若波罗蜜多不是佛语等，以前在印度声闻教法兴盛的时候出现过，但现在在西藏发生这种过失的情况很少。然而，对于三乘中的任何一乘，如果从内心深处否定说这不是佛所说，那么就会发生这种根本堕罪。如《虚空藏经》中说：“凡菩萨舍弃宣说声闻乘，或宣说缘觉乘，或宣说大乘之法，而加以阻止，这是根本堕罪之二。”这是归为自己宗派的第二条。特别是一些人，凡是与自己所喜欢的续部经文等执着的对象有关的，就说是续部和佛语，除此之外，对于那些与自己的观点和讨论不一致的，就说是藏人自己造的，这就是把这个根本堕罪看得非常重要，抬得很高。以前的时代，那些显见法性真谛的大译师们，都是以经文的传承、个人的根器等为依据，主要依靠意义，很好地翻译了深奥的续部，而对于这些续部，个人 用自己的方式，在字句上严格要求，带着分别念是无法进行研究的。
English
Because he gave two opportunities to the successor of Lha-char Chokyi Gyalpo, he did great deeds for both the teachings and sentient beings. Those who are incapable of doing so are neutral towards even the tenets of the Tirthikas, and do not say to denigrate them, as it says in the Yeshe Thigle: "Even if a Tirthika or a Shravaka is inferior, do not despise them." Like this, not only are they pervasive with the Tathagatagarbha, but they also completely avoid the side of non-virtue, and from the white path of liberation, in order to achieve higher realms, the naked son of the Tirthikas, the speaker of truth, and those who are hesitant with extreme views, such as Ishvara and Brahma, also have treatises that have been well studied, such as seeking the path of higher realms. If one can refute with pure Prasangika, then like the great scholar Virapada and Sangha Acharya, one is endowed with special intelligence and ability, and is far superior to ordinary people like cows. The second is like the difficult explanation of the root downfall, although it was said that the Prajnaparamita is not the Buddha's word, etc., which occurred in India when the Shravaka teachings flourished, but now there are few occurrences of this fault in Tibet. However, for any of the three vehicles, if one denies from the bottom of one's heart that this is not what the Buddha said, then this root downfall will occur. As it says in the Sutra of the Essence of Space: "Any Bodhisattva who abandons the teaching of the Shravaka vehicle, or the teaching of the Pratyekabuddha vehicle, or the teaching of the Mahayana Dharma, and causes it to be prevented, this is the second root downfall." This is categorized as the second of one's own system. In particular, some people say that whatever is related to the objects of attachment, such as the tantras and scriptures that they themselves like, are tantras and Buddha's words, and that anything else that does not agree with their views and discussions is made by Tibetans. This is to value this root downfall very highly and elevate it to a high position. In the past, the great translators who saw the truth of Dharmata relied mainly on the meaning, based on the lineage of the scriptures and the faculties of the individual, and translated the profound tantras well. However, for these tantras, individuals cannot study them with their own methods, being strict with words and with conceptualization.