Tibetan
་སུ་གསུངས་པའི་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་ཆེ་འདིའམ་བར་དོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མན་ཆད་དུ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་ལ། སྔགས་སུ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་པ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཚུལ་བཞིན་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་ཀྱི་ངོ་ཁལ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཞང་ཞུང་པཎྜི་ཏས། སྐྱོན་ཅན་སྤང་བྱའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །དབང་གི་ཆོ་ག་བྱས་ཀྱང་ནི། །སངས་རྒྱས་ས་བོན་ཚུལ་བཞིན་དུ། །ཐེབས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བརྟེན་གཉིས་ཀ་དམྱལ་བ་རུ། །འདྲེན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྒྲིབ་པ་བཞི་དག་ཅིང་འབྲས་བུ་བཞི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དབང་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། དེའང་རྒྱུ་ལ་གནས་ཚུལ་ཤས་ནས་རྐྱེན་བླ་མ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཐོབ་པའི་གནད་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ནན་ཏན་དུ་འབད་པར་བྱའོ། །དབང་གི་ཆོ་གའི་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ ཀྱིས་ཤེས་པར་སླ་བས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ལམ་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་རྣམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་སྐྱེ་གནས་རྣམ་པ་བཞིའི། །བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་དེ་དང་མཐུན་པར་སྟོན། །བསྐྱེད་ཚུལ་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པས། །སྲིད་པ་གསུམ་པོ་མ་ལུས་སྦྱང་ཞིང་དག །མྱ་ངན་འདས་དང་བཞུགས་ཚུལ་མཐུན་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་རྣམ་པས་འབྲས་བུ་གཞི་ལ་རྫོགས། །གཉིས་ཀའང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྨིན་བྱེད་དུ། །འགྲོ་བའི་དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་སྤྱི་ལ་གཅེས། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོར་ཐབས་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བསྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལམ་དུ་བྱེད་པས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་གོལ་བའི་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་མ་ལུས་པ་སྤྱོད་ཞིང་དག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་དག་པས་མྱང་འདས་དང་བཞུགས་ཚུལ་མཐུན་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱིས་མཚན་དཔེའི་སྐུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱས་ཏེ་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ས་ལ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གཞི་རྫོགས་ཆེན་པོའང་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་དང་། དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དེ་མངོན་དུ་
Chinese
由于不是如是所说的加持生起之处，因此在此生或中阴中无法给予成佛的果实。为何呢？因为在波罗蜜多以下说应视上师为佛。在密法中，上师是真正的佛，这是如法获得灌顶的上师的职责。如是，象雄班智达说：有缺点的应舍弃的上师，即使做了灌顶的仪式，成佛的种子也不会如实地播下，因此，（上师和弟子）二者都会被引到地狱。因此，清除四种障碍并显现四种果实依赖于灌顶。因此，也要从因的方面，从作为缘的上师和坛城处获得无误的要点，知晓之后，精勤努力于善巧地修持获得果实的方法。灌顶仪轨之后的行为，由于从坛城仪轨中容易知晓，因此此处未写。第二，关于道，有生起次第和圆满次第两种。第一，生起次第，为了清净四种生处之习气，故而宣说与之相应之法。生起之方式与轮回之相一致，故而无余清净三有。与涅槃和安住之方式一致的，以本尊之相，果在基础上圆满。二者也作为圆满次第的成熟之因，对于有情的清净、圆满、成熟三者总体而言是重要的。因此，在大乘之门中，以方便的行持来修持的两位大士所应追求的，唯有为了利益有情而成就色身。获得它的方法是，在密法的道中，清净地持守誓言和戒律，以与轮回之相一致的本尊瑜伽作为道，从而修持和清净在三有中迷失的庸俗的显现和执着。如是清净之后，以与涅槃和安住方式一致的本尊之相作为道，作为成就相好之身的因，从而到达二利任运成就的地位，这也是所要获得的果之自性圆满大。二者如何作为圆满次第的成熟之因，以及清净、圆满、成熟三者的体性将在下文阐述。如是果之自性得以显现
English
Since blessings do not arise from where it is said, the fruit of Buddhahood cannot be bestowed in this life or in the bardo. Why? Because it is said that below the Paramita, the Lama should be regarded as the Buddha. In mantra, the Lama is the actual Buddha, which is the responsibility of the master who has properly received the empowerment. Thus, Zhangzhung Pandita said: "A flawed master who should be abandoned, even if he performs the empowerment ritual, the seed of Buddhahood will not be properly sown, therefore, both (master and disciple) will be led to hell." Therefore, clearing the four obscurations and manifesting the four fruits depends on empowerment. Therefore, from the aspect of the cause, from the key points obtained from the Lama and the mandala as conditions, one should know without error, and then diligently strive to skillfully practice the method of attaining the fruit. The actions following the empowerment ritual are easily understood from the mandala ritual, so they are not written here. Second, regarding the path, there are two types: generation stage and completion stage. First, the generation stage: In order to purify the habitual tendencies of the four modes of birth, it is shown in accordance with them. The manner of generation is in accordance with the nature of samsara, so all three realms of existence are purified and cleansed. The form of the deity, which is in accordance with the manner of passing beyond sorrow and abiding, completes the fruit on the ground. Both are cherished in general for the purification, completion, and maturation of beings as the maturing cause of the completion stage. Therefore, in the gate of the Great Vehicle, what the two great beings who practice the means of skillful means should strive for is only to accomplish the form body for the benefit of sentient beings. The method of obtaining it is to purify the vows and commitments in the path of mantra, and to make the yoga of the deity in accordance with the nature of samsara as the path, thereby practicing and purifying all the ordinary appearances and attachments that have gone astray in the three realms of existence. Having thus purified, the form of the deity, which is in accordance with the manner of passing beyond sorrow and abiding, is made the path, and the cause of accomplishing the form body with marks and signs, thereby reaching the state of spontaneous accomplishment of the two benefits, which is also the great perfection of the ground of the fruit to be obtained. How the two become the maturing cause of the completion stage, and the characteristics of the three purifications, completions, and maturations will be explained below. Thus, the nature of the fruit is manifested.
Tibetan
བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཉིས་ཐབས་ཤེས་ལྟ་བུར་ཚོགས་དགོས་པས་ཉེར་ལེན་ནི་གཞིའམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། བྱེད་ཅན་ནི་ཐབས་སམ་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་པས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དུ་འདུས་པའི་ཚུལ་ཧེ་བཛྲ་ལས། འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ཉིད་མྱ་ ངན་འདས་པ་ཉིད། །འཁོར་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ན། གསལ་བ་ནི་འཁོར་བ། སྟོང་པ་ནི་མྱང་འདས། ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ། །སེམས་ནི་འཁོར་བ། རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་མྱང་འདས་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ། གནས་འགྱུར་མྱང་འདས་ཏེ། དེ་ཀུན་ལ་ལམ་གྱི་མན་ངག་ཐབས་རྒྱུད་སྦྱར་བས་ཐབས་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མི་ཤིགས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་རྟོགས་ན་མྱང་འདས་དང་། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་གང་ཞིག་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་པས་ན་གཞིའམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་གནས་ལུགས། རྣམ་པ་དྲི་མ་དང་བཅས་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་གོས་མ་མྱོང་བས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་གདངས་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་གཟུགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གནས་པ་གང་ཞིག་ལམ་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཆགས་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་བཞིན་དུ། རྒྱུད་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། ཞེས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གདམས་ངག་བར་མ་ཆད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་པས། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་ཀུན་ཁྱབ་གྱི་ཚད་མ་ གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་དྲི་མ་མེད་པའི་ལུང་ཚད་མ་དང་། མཁས་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་གྲོལ་བའི་དབང་པོ་ཡོད་པའི་མན་ངག་ཚད་མ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་པ་ཚད་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས། ལུང་དང་རིགས་པ་མན་
Chinese
因为产生作用的近取因和共同作用的俱生缘两种，必须像方便和智慧一样聚合，所以近取因是基础或因的相续，能作者是方便或道的相续，因此轮回、涅槃、道三者都包含在基础、道、果的相续中，如《黑汝嘎续》所说：“此即名为轮回，此即涅槃本身。舍弃轮回之外，涅槃亦不可得。”因此，在自性俱生之时，显现是轮回，空性是涅槃；在修持之时，心是轮回，无自性是涅槃；在果的相续之时，任运成就是轮回，转依是涅槃。对于这一切，通过道的口诀方便相续结合，就成为方便，以及因和果的三种相续。因此，对于一切有情，自性具有的心的自性，即是如来藏，如果证悟了具有三种特点的不坏性，就是涅槃，如果没有证悟，就是轮回的因。无论如何，在轮回和涅槃中都不会改变，而是恒常存在的，所以称为基础或因的相续，从本体和解脱无二的角度来说，是实相的本来面目；从现象上来说，即使有垢染，也未曾沾染自性，所以是如来藏；从无相的角度来说，是法身；从自性的光明不灭的角度来说，是色身的功德之所依。在道位时，就成为菩提心、真谛无别、自生智慧等等各种名称。虽然无所依，也无自性成就，如续部所说：“自生智慧无处显现。”因此，依靠共同作用的缘起，即口诀不间断的方便相续，清净了暂时的垢染，在完全清净的刹土中，显现出各种身和智慧的庄严，这就是他人无法夺取的果的相续。如此的基础、道、果的相续，必须依靠普遍的三种量来确定，即佛陀的无垢教言是圣教量，智者修持并解脱的有权势的口诀是证成量，以及与二者相符的理智量，如《金刚镜》所说：圣教和理智口
English
Because the proximate cause of action and the co-emergent condition that acts together must gather like skillful means and wisdom, the proximate cause is the basis or the continuum of the cause, and the agent is the continuum of skillful means or the path. Therefore, the three, samsara, nirvana, and the path, are all contained in the continuum of the basis, path, and result, as stated in the Hevajra Tantra: "This is called samsara. This is nirvana itself. Apart from abandoning samsara, nirvana cannot be realized." Therefore, at the time of co-emergent nature, clarity is samsara, emptiness is nirvana; during practice, mind is samsara, selflessness is nirvana; at the time of the result continuum, spontaneous accomplishment is samsara, transformation is nirvana. For all of these, by combining the oral instructions of the path with the skillful means continuum, it becomes skillful means, as well as the three continuums of cause and result. Therefore, for all sentient beings, the nature of mind that is inherently present, which is the essence of the Sugata, the indestructible, if one realizes the three characteristics, it is nirvana; if one does not realize it, it is the cause of samsara. In any case, it does not change in all of samsara and nirvana, but is constantly present, so it is called the basis or the continuum of the cause. From the perspective of the non-duality of essence and liberation, it is the reality of the way things are; from the perspective of phenomena, even with defilements, it has never been tainted by its own nature, so it is the essence of the Sugata; from the perspective of no characteristics, it is the Dharmakaya; from the perspective of the unceasing radiance of its own nature, it is the support of the qualities of the Rupakaya. At the time of the path, it becomes various names such as Bodhicitta, the inseparability of truth, and self-arisen wisdom. Although it is without support and without self-attainment, as the tantra says: "Self-arisen wisdom appears nowhere." Therefore, relying on the co-emergent condition, which is the uninterrupted continuum of skillful means of oral instructions, by purifying the adventitious defilements, in the completely pure realm, the various manifestations of body and wisdom appear, which is the result continuum that cannot be taken away by others. Such a basis, path, and result continuum must be established based on the three universal valid cognitions, namely, the Buddha's immaculate teachings are the scriptural authority, the powerful oral instructions that are practiced and liberated by the wise are the experiential authority, and the reasoning that is in accordance with both, as stated in the Vajra Mirror: Scriptural authority and reasoning, oral