Chinese
以及诸佛。装饰被解释为美化的意思。因此，诸佛居所的虚空，即宫殿之中，以嬉戏或美化的方式，真实地行持并安住于喜悦之声中。心间的菩提心之光芒也迎请了十方诸佛的誓言尊。献上供品和洗脚水，并从自己的头顶融入。从欲望金刚（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的人所祈求的宝珠之路中取出莲花。日月交合的明点种子完全转化后，圆满为天神之轮，从心间散发，祈请誓言轮安住于各自的位置，并赐予加持，即身语意加持、灌顶、迎请智慧尊，以及供养等次第，应如仪轨中所述进行。或者，在誓言轮安住于各自位置期间，如前一样进行各种事业，然后暂时返回各自的刹土，在未降临坛城之前安住，之后再次迎请并进入彩粉坛城，这是龙树（梵文：Nāgārjuna）和寂天（梵文：Śāntideva）的观点。这种形式看起来令人愉快，因为它与世间相符，并且迎请等仪轨的支分圆满。那时，在准备阶段放置于空中的（本尊），此时也应迎请并视为一体。也就是说，在生起所依和能依的阶段，自方和前方是分开的，但从进入融入之业开始，自己和彩粉坛城的主尊二者是无二无别的。虽然显现的本尊众被认为是誓言尊，但实际上要知道其差别，即其本质仅仅是智慧尊。总的来说，关于此处迎请智慧尊的次第，达日迦巴（梵文：Dārikapa）说： 降下虚空之神后，迎请智慧坛城，六者融为一体。也就是说，将准备阶段升到空中的本尊和新出现的智慧尊二者迎请。关于六的定义是：准备阶段的誓言尊和智慧尊二者。在土地仪轨的阶段，如果将坛城升到空中，那么那里的誓言尊和智慧尊二者。突然从自性之境迎请的智慧尊，以及彩粉的誓言尊，想要将这六者混合。伟大的箭击是：之前……
English
and all the Buddhas. 'To adorn' is explained as the meaning of beautification. Therefore, in the sky of the Buddhas' abode, that is, within the palace, in a playful or beautifying manner, truly acting and abiding in the sound of joy. The rays of light from the bodhicitta in the heart also invite the oath-bound deities of the Buddhas of the ten directions. Offerings and foot-washing water are presented, and they are absorbed from one's own crown. The lotus is drawn out from the path of the jewel requested by the desire vajra. After the seeds of the bindus of the union of the sun and moon have been completely transformed, perfected into the wheel of deities, emanating from the heart, and requesting the wheels of oath to abide in their respective places, and bestowing blessings, that is, blessings of body, speech, and mind, empowerment, inviting the wisdom deities, and the order of offerings, etc., should be performed as described in the ritual text. Or, while the wheels of oath abide in their respective places, performing the various activities as before, and then temporarily returning to their respective pure lands, abiding until the mandala descends, and then inviting them again and entering the colored powder mandala, this is the view of Nāgārjuna and Śāntideva. This form seems pleasant because it conforms to the world, and the limbs of the ritual of invitation, etc., are complete. At that time, the (deity) placed in the sky during the preparatory stage should also be invited at this time and regarded as one. That is to say, in the stage of generating the support and the supported, the self and the front are separate, but from the beginning of entering the activity of absorption, the self and the main deity of the colored powder mandala are non-dual. Although the manifested assembly of deities is considered to be the oath-bound deities, in reality, one must know the difference, that is, its essence is merely the wisdom deity. In general, regarding the order of inviting the wisdom deities here, Dārikapa says: After descending the gods of the sky, invite the wisdom mandala, and make the six become one. That is to say, inviting both the deity raised into the sky during the preparatory stage and the newly arisen wisdom deity. The definition of the six is: the two, the oath-bound deity and the wisdom deity, of the preparatory stage. In the stage of the land ritual, if the mandala is raised into the sky, then the two, the oath-bound deity and the wisdom deity, there. The wisdom deity suddenly invited from the state of self-nature, and the oath-bound deity of the colored powder, wanting to mix these six. The great arrow strike is: before...
Tibetan
ར་གསུངས་སྟ་གོན་ལྷ་རྣམས་ནི། །སྙིང་ག་ཉིད་ནས་རབ་སྤྲུལ་ནས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ལང་ནི་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་ལས། །ཡེ་ཤེས་ལྷ་རྣམས་བཀུག་བྱས་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཅེས་གཞུག་ཚུལ་གཉིས་བཞེད་ལ། དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་བར་ལ་ལི་བཛྲས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ་དམ་ཚིག་པ་གསར་དུ་མ་བསྐྱེད་པར་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ཕབ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་སོ་སོར་བཞག་པ་ལ་མང་ལ་ནས་སྤྲོས་པའི་ལྷ་རྣམས་བཅུག །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་ན། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སོ་སོ་བ་མི་དགོས་ཏེ། བསྒྲུབ་ག་ཞིང་ཡིར་འཛིན་པ་དང་བྲིས་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས། སྒྲུབ་ཆོས་ཏིང་འཛིན་གསུམ་ནས་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་དབྱིངས་དང་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། རྫས་དང་དངོས་པོ་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རིག་པ་རང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་པའམ། བདག་དང་གཞན་དུ་རིས་ཆད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། གསང་སྙིང་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས། །ཀུན་འབྱུང་ དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྤྱོད། ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དག་བདག་མདུན་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཀླན་ཀ་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ལ་བབ་དང་། མ་ཧེའི་ལྷ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཀྱང་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷོངས་སུམ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡིན་པས་བདག་མདུན་ཐ་དད་པའི་གོ་དོན་འབྱོར་པ་གཙོ་བོར་བྱ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྫས་འགལ་བ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་བདག་མདུན་དུ་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་གི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་གསལ་བཏབ་ནས། ད་གདོད་བདག་འཇུག་བླང་བ་དང་། དབང་བསྐུར་རབ་གནས་ལ་སོགས་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་དམིགས་བསལ་ལ་བབ་པའི་ཆེ་བདག་མདུན་ཆ་གཉིས་པར་དབྱེ་བའི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པའི་ལས་རིམ་ལ་འཇུག །ཆད་ལྷག་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམི
Chinese
如是宣说，预备之神众，从心间完全化现，加持坛城。朗字从心间的光芒中，迎请智慧本尊，加持坛城本尊。如是安住的方式有两种观点。与其观点相符，莲花金刚也认为，坛城绘制完毕后，无需新设誓言尊，而是降下预备之神，安放在坛城的各个位置上，从众多神灵处迎请诸神。然后迎请智慧尊。第二种，如果自前无别，则不需要各自的本尊瑜伽。修行处，观想者，以及绘制的形象坛城二者，从修行法、三摩地直到仪轨支分圆满之间的一切，如果都是由一切生（一切生佛母）所生的自性，那么外境诸境，应知为法界与法界的自性。物质与事物，应知为无二的菩提心。此时，智慧坛城，觉性自显现的体性，无有一异，亦无自他之别，无有分别的自性，无别之坛城，不可思议任运成就。如《秘密藏续》所说：不可思议任运成就之坛城，乃大圆满证悟之瑜伽士，行持一切生之大坛城。如是。若不通达此理，则对自前无别之修法加以责难，是未见瑜伽自在，以及水牛神等之坛城仪轨。因此，所谓初学者，乃是懵懂之人，应以自前有别之义理为重。唯有证悟实相者，方能知晓一切法本初即非相违之自性，将自前之分别念种种，归摄为一味，将显有轮回涅槃一切，明观为一坛城之所依与能依之自性圆满。此时方可受持自入，灌顶，开光等，于所需之特殊差别，安立于特殊之大自前二分之差别，知晓后方可进入坛城修持之次第。断缺等过患
English
Thus spoken, the preparatory deities, completely emanate from the heart, blessing the mandala. The syllable 'Lang' from the heart's rays, invites the wisdom deities, blessing the mandala deities. There are two views on how to abide thus. In agreement with this view, Lilavajra also believes that once the mandala is drawn, without creating new Samaya beings, the preparatory deities are descended and placed in their respective positions in the mandala, inviting deities from the multitude of deities. Then the wisdom beings are invited. Secondly, if self and front are non-dual, then separate deity yogas are not needed. The place of practice, the contemplator, and the two drawn image mandalas, everything from the practice, Samadhi, to the completion of the ritual branches, if it is all of the nature born from Sarvotpada (All-Creating Mother), then external realms should be known as the Dharmadhatu and the nature of the Dharmadhatu. Material and objects should be known as the non-dual Bodhicitta. At this time, the wisdom mandala, the nature of awareness's self-appearance, is neither one nor different, nor is there a distinction between self and other, the nature of non-separation, the inconceivable spontaneously accomplished mandala. As the Guhyagarbha Tantra says: The inconceivable spontaneously accomplished mandala is the yogi of Great Perfection realization, practicing the great mandala of Sarvotpada. Like this. Those who do not understand this principle criticize the practice of non-duality of self and front, which means they have not seen the yoga empowerment, as well as the mandala rituals of buffalo deities, etc. Therefore, the so-called beginner is a confused person, and the meaning of self and front being different should be emphasized. Only those who have realized the truth can know that all dharmas are originally of a non-contradictory nature, and gather the various discriminations of self and front into one taste, clearly illuminating all of existence, samsara, and nirvana as the basis and dependent nature of one mandala. Only then can one take self-entry, empowerment, consecration, etc., and establish the special differences required, based on the special great self and front two-part distinction, and then enter the order of mandala practice. Faults such as deficiencies and excesses.