Tibetan
ཤེས་གཞི་གནས་ཏེ། ཤེས་པའི་ཆ་ནི་གསལ་བྱེད་ལ། །འཛིན་པ་རགས་པའི་རྟོག་པ་མེད། །དད་དམ་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའོ། །གསལ་ཞིང་ཤེས་པ་རིག་དང་བཅས། །ཆ་ལ་འདྲེས་པ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །འདིའི་ཆོ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཤེས་བྱའི་འཇུག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ནས་འགོག་པ་དམ་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་འདོད་དེ་འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་དུ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རང་ལུགས་སུ་འགགས་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་རགས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་པ་དེ་འགགས་པ་ལས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པའི་ཆ་གཏན་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འགགས་ན་མྱང་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཆ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་ལྟར་གནས་པའི་འཆར་གཞི་འགག་པ་མེད་པའང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པ། ཡེ་ཤེས་ ཆོས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་ཡེ་ལྡན་དུ་ཡོད་ཀྱང་། བློའི་གང་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཉེར་ལེན་གྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ནས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཡང་ཀུན་གསལ་ལས། གནམ་སྟོང་ནུབ་མོ་ཟླ་བ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱང་། །ཉི་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་མི་སྣང་བས། །ཆེས་གཅིག་གོང་ནས་བཅོ་ལྔར་རྫོགས་གྱུར་ཏེ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་ལྟར། །རིན་ཆེན་བུབས་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་། །འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གསལ་མ་ནུས། །དང་པོའི་ས་ནས་བཅོ་ལྔར་ཡོངས་རྫོགས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡར་གཤེགས་གུང་ལ་ཤུལ་མི་མངའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཉ་གང་བ་ལྟར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སུ་ཤིག་གིས་མཐོང་ཞེ་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཚུལ་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྔ་པོའང་ཆོས་དབྱིངས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་བས་མཁའ་མཉམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་ཡང་། མཁྱེན་ ཆ་ནང་གསལ་གྱི་ཚེ་མེད་ཅེས་གཞག་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་ངང་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འཆར་གཞིར་བཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་འདུས་པ་མདོར། །གསང་བའི་བདག་པོ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་སྟོང་ན་གང་གི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་གང་ལ་ཇི་ལྟར་མཛད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དྭགས་ལགས། སྨྲས་པ། ལངྐའི་བདག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ན་གཉིས་སུ་མ་མཐོང་བས་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོ་བ་སྒྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། བྱིས་པའི་སྙིང་རྗེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་བཏོན་པ་དང་། གང་ཐར་བར་བཏོན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆུང་ངུར་རིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ངོ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གསལ་བ་ཉི་མ་ཤར་བ་ན་འོད་ཟེར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ལྟར་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བལྟར་མངོན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་བྱུང་གི་འབྲས་བུར་མི་བསམ་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེའི་དགོངས་པ་སྟོང་གསུམ་དར་ཡུག་ཆེན་པོའི་དཔེས་འཆད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །འདི་སྐད་དུ། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སླ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སེམས
Chinese
智慧之基安住，智慧之分是显现者，没有粗大执着的分别念，是信誓力量的慈悲。光明而知晓，具足明觉，不与任何部分混杂而安住。如此说。此处中观派认为，所知之入于法界中寂灭，于殊胜寂止之状态中入定，如《入行论》云：所知之干柴，焚烧殆尽而寂灭，彼即诸佛之法身。彼时无生亦无灭，心之寂灭即身之显现。如此说。其体性，于自宗而言，寂灭之基是八识聚，以及三界所摄之细微粗大之心与心所之习气。《二谛论》云：心与心所三界性，虚妄分别即是念。如是寂灭，然各别自证智之光明融入，未全然泯灭之部分并非完全寂灭。若如是寂灭，则涅槃之功德，如力与无畏等极度广大之部分，以及智慧之法性如日月般存在之显现，亦将断绝。因此，依赖于基界，智慧 法性任运成就之觉性，虽与无别本具，然于心识中，被八识聚与五蕴之执取所遮蔽而隐没之状态，亦如《普明论》云：虚空之夜，圆满之月亮，亦因太阳之力而不显现。最先一日至十五日圆满，之后月亮无法再生长。珍宝瓶中，虽无聚散，然因错乱之力而无法显现。从最初之地至十五日圆满，之后向上升起，空中无有痕迹。如此说。因此，如月亮以自身之力圆满一般，断证圆满之如来之身与智慧之体性，谁能见之？唯有极度入定者方能见之，无不定者，此乃唯佛之不共功德，因此，于彼法性中，果任运成就之智慧功德圆满之状态，于入三身之经中云：阿赖耶识界寂灭时
English
The basis of wisdom abides, the aspect of wisdom is the illuminator, there is no coarse grasping thought, it is the compassion of faith and vow. Clear and knowing, endowed with awareness, it abides without mixing with any part. Thus it is said. Here, the Madhyamikas believe that the entry of knowable objects is pacified in the Dharmadhatu, and they meditate in the state of supreme cessation, as it says in the Engaging: All the dry firewood of knowable objects, having been burned and pacified, that is the Dharmakaya of the Victorious Ones. At that time there is no birth and no cessation, the cessation of mind is manifested by the body. Thus it is said. Its characteristic is also, in its own system, the basis of cessation is the eight aggregates of consciousness, and the subtle and coarse imprints of mind and mental factors included in the three realms. As it says in the Two Truths: Mind and mental factors are of the nature of the three realms, fabricated appearances are thoughts. When that is ceased, the part of the individual self-aware wisdom that is clear and absorbed within, but not completely obscured, is not completely ceased. If it were to cease in that way, then the qualities of Nirvana, such as the extremely vast aspects of power and fearlessness, and the manifestation of the Dharma nature of wisdom existing like the sun and its rays, would also be cut off. Therefore, relying on the basis realm, wisdom, the self-arisen awareness of Dharma nature, although it is inherently present and inseparable, the state of being obscured and hidden in the mind by the obscurations of the eight aggregates of consciousness and the clinging to the five aggregates, is also as it says in the All-Illuminating: Even though the full moon is in the empty night sky, it is not visible due to the power of the sun. It is completely full from the first day to the fifteenth, and then the moon cannot grow any further. Even though there is no gathering or scattering in a precious vase, it cannot be clearly seen due to the power of delusion. It is completely full from the first ground to the fifteenth, and then it ascends upwards, leaving no trace in the sky. Thus it is said. Therefore, just as the moon is full by its own power, who can see the body and wisdom of the Tathagatas who have perfected abandonment and realization? Only those who are extremely absorbed in meditation can see it, there is no non-absorbed one, this is the unique quality of the Buddhas alone, therefore, in that Dharma nature, the state of the complete perfection of the qualities of spontaneously accomplished wisdom, in the sutra on entering the three bodies, it says: When the Alaya consciousness realm is extinguished
Chinese
是法界智。阿赖耶识融入法界是如镜智。意识融入法界是平等性智。烦恼意融入法界是妙观察智。五根识融入法界是成所作智。如是五者皆融入法界，平等性是如所有智，故虚空平等，离戏论，是法身自性。其余三者融入尽所有智，然知 分内明之时，虽说无有，然自性法性寂灭之中，安住于一切种智之计划，不缘众生界，大悲无有间断。其理亦如《集经》云：秘密主，佛与众生皆空，以何大悲而于何者作何事？彼大悲是何等之言辞耶？答曰：楞伽主，一切法于空性中自性而住，不见二元，故无有悲悯之境，是为一切之菩提而饶益之大悲。凡夫之悲悯，以三千大千世界众生之命而夺之，及令解脱者，当知是为小悲。如是之佛性，亦由客尘之力，令本有之功德显现，如日出时，光明同时出现，如是获得地道之证悟，及断证之功德显现，不思为他生之果，此理于《宝性论》之释中，于宣说甚深经部《华严经》之意，如以三千大千世界之绸缎为譬喻之前，如是说：如是无垢之佛之功德者，一者，于一切遍染之异生之地，亦有无有分别之法性，无有迟缓之差别，以有之故，此安住不可思议，何以故？于何者，如来之所有智慧皆未随入之众生者，彼等之心。
English
Is the wisdom of the Dharmadhatu. The Alaya consciousness dissolving into the Dharmadhatu is the mirror-like wisdom. The mind consciousness dissolving into the Dharmadhatu is the wisdom of equality. The afflicted mind dissolving into the Dharmadhatu is the wisdom of discernment. The five sense consciousnesses dissolving into the Dharmadhatu is the wisdom of accomplishment. Thus, all five dissolve into the Dharmadhatu, and equality is the wisdom of knowing reality as it is, therefore, space is equal, free from elaboration, and is the nature of the Dharmakaya. The remaining three dissolve into the wisdom of knowing reality in its multiplicity, but when knowledge is clear within, although it is said to be non-existent, in its own nature, in the peace of Dharma, it abides as the basis for all-knowing, and without focusing on the realm of sentient beings, great compassion is continuous. Its manner is also as stated in the Condensed Sutra: Secret Lord, if Buddhas and all sentient beings are empty, with what great compassion does one do what to whom? What kind of words are those of great compassion? Answer: Lord of Lanka, all dharmas abide naturally in emptiness, not seeing duality, therefore, the absence of an object of compassion is the great compassion that benefits all towards enlightenment. The compassion of ordinary people, taking the lives of sentient beings in the three thousand great thousand worlds, and those who liberate them, should be understood as small compassion. Such Buddha-nature is also due to the power of adventitious stains, manifesting the qualities that are inherent, like the sun rising and light appearing simultaneously, like gaining realization on the grounds and paths, and the qualities of abandonment and realization appearing manifestly, not thinking of them as fruits that come from elsewhere, this principle is explained in the commentary on the Uttaratantra, before explaining the intention of the profound Sutra Pitaka, the Avatamsaka Sutra, with the analogy of a great silk cloth of three thousand great thousand worlds, it is said: Thus, the qualities of the stainless Buddha are: firstly, even in the ground of all pervasively afflicted ordinary beings, there is the nature of Dharma without differentiation, without the difference of slowness, because it exists, this abiding is inconceivable, why? In whom, those sentient beings in whom all the wisdom of the Tathagata has not entered, their minds.