Tibetan
་དམ་པའི་བཞུགས་གནས་དོན་སྤྱི་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་འོག་མིན་དུ་སྣང་བས་སོ། །འདིར་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མ་འབྲེལ་ཏོ་ཟེར་ན། ལམ་དུས་དེ་ལྟར་གོམས་པ་ལས་བར་ཆད་མེད་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་འབྲས་བུའི་དུས་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་རྟགས་ཀྱི་འོག་མིན་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཞིང་དུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་འོག་མིན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་སྐབས་འདིར་དོན་གྱི་འོག་མིན་དུ་སྨོས་པའི་ཚུལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱ་མཚོ་ལས། རང་སྣང་རྒྱལ་བ་སེམས་ལྕོགས་དང་། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བ་རྒྱལ་ བ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་དང་འཇོམས་པ་ཆེ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱམས་བཞི་བ་ནས་དགུ་པའི་བར་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ནི་ལོག་པར་འདྲེན་པའི་གཤེད་དུ་སྤྲུལ་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་རང་སྣང་གི་འོག་མིན་དུ་མི་བགྲང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་བརྟེན་པའི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཡང་ཞི་བ་རྣམས་ནི་ཚུལ་དགུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྔམ་གློག་ལས། དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་མཆོག་རེ་རེ་ལ། །ཚུལ་དགུ་དག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །མཉེན་དང་ལྕུག་དང་འཁྲིལ་པ་དང་། །ལྡེམ་བག་ཆགས་དང་གཞོན་ཚུལ་ཅན། །ཞེས་སོ། །ཁྲོ་བོ་རྣམས་ནི་གར་གྱི་ཉམས་དགུ་དང་ལྡན་པར་བཞུགས་ཏེ་གལ་པོ་ལས། སྒེག་པ་དཔའ་བ་མི་སྡུག་པ། །དགོད་དང་དྲག་ཤུལ་འཇིགས་སུ་རུང་། །སྙིང་རྗེ་རྔམ་དང་ཞི་བ་སྟེ། །གར་དགུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྱིངས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་རྣལ་མ་འམ། ཁྲོ་མཁར་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ཚུལ་ནི་བདུད་རྩི་ཡོན་ཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱོར་བ་བརྒྱད་ལྡན་ལས་འཆི་མེད་བདུད་རྩིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གྲུབ་ལ། དེ་ཡང་གཙོ་བོའི་དབུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དག་ནི་རང་གཞུང་གིས་སྲིད་པ་ཟ་བྱེད་གསང་བའི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་བརྡས་བརྟན་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་བསྡུབ་སྡེའི་གཞུང་དུའང་གསལ་བར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་རང་ངོའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལས་བྱུང་བའི་རང་སྣང་ཆེན་པོར་བཀོད་པའི་ཚུལ། ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱི་རུ་གསལ་བའི་མདངས། །ཕུན་ཚོགས་ལྔ་ལྡན་ལོངས་སྐུར་རྫོགས་པའི་གནས། །གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡེ། །རོལ་པ་ཉིད་ཕྱིར་གཙོ་འཁོར་མཆོག་དམན་མཉམ། །ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་། །གསུང་ནི་བརྗོད་བྲལ་སྐུ་ནི་མཚན་དཔེར་རྫོགས། །རང་སྣང་ ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དག་པའི་སྤྱན། །གཅིག་གིས་གཅིག་གཟིགས་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མེད། །འདི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཞིང་ཁམས་དེ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལྡན་དུ་བསྟན་ཡང་གཙོ་འཁོར་ལ་མཆོག་དམན་མེད་ཅིང་། ཆོས་དང་གནས་དུས་ལ་འདུས་བྱས་རང་མཚན་པའི་བློས་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པའི་གདངས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་རྟག་པའི་འཆར་གཞིར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དེའི་གཙོ་འཁོར་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་རོལ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྣང་བའི་གཙོ་འཁོར་ལྟར་དོན་ལ་བཟང་ངན་དང་བྱེ་བྲག་ཆད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ལོངས་སྐུའི་དངོས་གཅིག་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་འཇལ་ཚུལ་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྟག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་ཐུགས་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། གསུང་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་ལས་འདས་པས་བརྗོད་པ་བྲལ་བ་དང་། སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ་གསལ་བས་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོར་སྣང་བས། རང་སྣང་མཐོང་བ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཕན་ཚུན་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གཅིག་གིས་གཅིག་གཟིགས་པའི་ཚུལ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གོམས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤངས་ རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །དག་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །མཐོང་བར་མ་ནུས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །འགལ་བའི་སྒྲིབ་ཆས་ད་དུང་མ་སྤངས་ཕྱིར། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། བླ་ན་མེད་པ། གོང་ནམ་མཆིས་པ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ
Chinese
之所以显现为高于能衡量圣地总体的分别念之上的无上殊胜之境，是因为此处是讲述果位功德之时，如果说与此无关，那么，从道位时就如此串习，无有障碍之道现前，在果位时，基位显现任运成就之相的殊胜之境，法界与智慧无二的自显受用圆满刹土中现前成佛，从与法界真实殊胜之境相合的角度来说，此时以意义的殊胜之境来称谓的方式，在《幻化网海》中说：自显胜者心之宫殿，原始佛陀胜者，大菩萨与大摧毁者。因此，从第四殿到第九殿之间的所依和能依，是以转为邪道的刽子手所摄持，因此不计入自显的殊胜之境。如此能依的本尊众的姿态，寂静者具有九种姿态，如《怖畏电光》中所说：如此殊胜之身每一尊，都具有九种姿态，柔软和纤细与缠绕，妩媚娇态和青春之姿。忿怒尊则是以舞蹈的九种姿态而安住，如《重要》中所说：娇媚、勇猛、丑陋，欢笑与暴烈、令人恐惧，慈悲、威严与寂静，以舞蹈九姿来装饰。其中，主尊父母双运真实，或者以忿怒堡垒之姿安住的方式，是功德甘露坛城由八种结合而成，如不死甘露坛城般成就。而且，主尊的二十一个头与二十一个地结合等等的清净相，如本续以吞噬有者的秘密尸陀林的表征来稳固，如大学者第二佛陀在总集部的论典中也清楚地显示的那样。如此的刹土也是从自心的遮障中解脱，从力量的功德中产生的自显大显现的方式。法身智慧在外显现的光彩，五种圆满具足圆满报身的处所，在那里一切遮障都已断除，唯有佛陀的种姓所摄持，因为是游舞，所以主眷上下平等，一切。
English
It appears as the unsurpassable supreme realm above the conceptualization that measures the general meaning of the sacred site. Since this is the time to speak of the qualities of the result, if it is said that it is unrelated, then from the time of the path, one becomes accustomed to it in this way, and the unobstructed path manifests. At the time of the result, the ground of the basis manifests as the spontaneously accomplished sign of the supreme realm. Having manifestly attained enlightenment in the self-appearing enjoyment complete pure land where the sphere of reality and wisdom are inseparable, from the perspective of connecting with the ultimate supreme realm of the sphere of reality, the way of speaking of the supreme realm of meaning at this time, in the Magical Net Ocean, it says: Self-appearing victorious ones, the palace of the mind, the first Buddha, victorious one, great bodhisattva and great destroyer. Therefore, the support and supported from the fourth to the ninth levels are gathered by transforming into executioners who lead astray, so they are not counted as the self-appearing supreme realm. The appearances of the retinue deities of such a supported one are also peaceful ones who possess nine qualities, as stated in the Fierce Lightning: Each of these supreme forms, possesses nine qualities, softness, slenderness, entanglement, graceful charm, and youthful manner. The wrathful ones abide with the nine moods of dance, as stated in the Important: Seductiveness, bravery, ugliness, laughter and violence, terrifying, compassion, majesty and peace, adorned with the nine moods of dance. Among them, the main father and mother in true union, or the way of abiding in the form of a wrathful fortress, is the nectar of qualities mandala accomplished by eight unions, like the immortal nectar mandala. Moreover, the purity of the main deity's twenty-one heads joining with the twenty-one places, etc., is stabilized by the symbol of the secret charnel ground that devours existence, as our own tradition states, and as the great teacher, the Second Buddha, clearly showed in the treatises of the Compendium. Such a realm is also liberated from the obscurations of one's own mind, and the way of arranging the great self-appearance that arises from the qualities of power. The radiance of the wisdom of the Dharmakaya is clear outwardly, the place where the Sambhogakaya is perfected with the five perfections, where all obscurations are completely abandoned, is gathered only by the lineage of the Buddhas. Because it is a play, the main retinue is equal in high and low, everything.
Chinese
其意亦不分别，语离言诠，身圆满相好。自现 智慧见清净之眼，一视同仁，永无遮障。如是虽示现圆满受用之净土具足五种圆满，然主眷无有高下。于法与处时，非为有为自相之识所能及，乃是如来藏性之障垢，悉皆远离，法身自性之恒常光辉中，由圆满受用身之相续，于恒常之净土中任运成就，化身相续无间断，安住于恒常之示现中，彼佛圆满受用身之主眷与净土之作用，乃是佛陀自身之显现所摄持，如梦境之时所显现之主眷，实则无有好坏与差别。如是于一圆满报身中，三身之法性圆满之界衡量之方式，亦如三身教示经中所说：法身乃是自性之恒常。圆满受用身乃是相续之恒常。化身乃是相续不断之恒常。如是之报身，心意不离法身之状态，故无分别，语超越音声文字自相，故离言说，身显现为相好之海，故显现为大威光。自现见清净之智慧眼，互相无有遮障，一视同仁之方式，如串习圆满次第之显现。除此之外，断 证究竟之佛陀自性为何，乃是十地菩萨亦不能见之方式。三世诸佛之行境乃是，无上故，不摄于有寂故，清净之大心众生亦，不能见，与胜者之智慧，相违之垢染尚未断除故。如是于三世中已逝与将至之诸佛之界与功德之行境，乃如虚空般不可思议之自性，无上，无有更高者，不落于有寂二边。
English
Its mind is also non-conceptual, speech is beyond expression, and the body is complete with marks and signs. Self-appearing, the eye of wisdom sees purely. One sees the other without any obscuration. Although the pure land of perfect enjoyment is shown to possess the five perfections, there is no high or low among the main retinue. The Dharma and the place and time are not reached by the mind of compounded self-characteristics. The obscurations of the essence of the Sugata-garbha are completely removed, and from the constant radiance of the Dharmakaya's own nature, the Sambhogakaya continuously and spontaneously abides in the constant pure land. The Nirmāṇakāya continuously and constantly abides in the plan of manifestation. The play of the main retinue and pure land of that Buddha's Sambhogakaya is gathered by the appearance of the Buddha himself, just like the main retinue appearing in a dream, without good or bad or distinction in reality. Thus, the way to measure the realm where the Dharma nature of the three bodies is perfected in one Sambhogakaya is also as stated in the sutra teaching the three bodies: The Dharmakaya is the constant of own nature. The Sambhogakaya is the constant of continuity. The Nirmāṇakāya is the constant of non-cessation. Such a Sambhogakaya, whose mind does not move from the state of the Dharmakaya, is non-conceptual, whose speech transcends the self-characteristics of sound and words, is beyond expression, and whose body is clear as the ocean of marks and signs, appears with great splendor. The self-appearing, pure-seeing wisdom eye sees each other without obscuration, like the appearance of familiarizing oneself with the completion stage. Other than that, what is the nature of the Buddha who has perfected abandonment and realization is such that even the bodhisattvas of the ten bhumis cannot see it. The realm of activity of the Buddhas of the three times is: Because it is unsurpassed, because it is not included in samsara and nirvana, even the great pure-minded beings cannot see it, because the defilements that contradict the wisdom of the Victorious One have not yet been abandoned. Therefore, the realm of activity of the realms and qualities of the Buddhas who have gone and come in the three times is of a nature that is inconceivable like the sky. It is unsurpassed, there is nothing higher, and it does not fall to either side of samsara and nirvana.