Chinese
遍入一切时空的普贤。以舌根品尝法味之胜者文殊。四位明妃也依次在过去时中，以无有滞碍的智慧观照的燃香女。于现在时中，以无有滞碍而观照的鲜花女。于未来时中，以无有滞碍的智慧观照的明灯女。于不确定时中，以无有滞碍的智慧观照的香水女，此乃外四娇女。同样，在因时，眼识等四种根识。在果时，安住于四位疗愈之菩萨的清净之相。佛陀之眼无有遮蔽，进入五境，以法性一味而观照的金刚见地藏。佛陀之耳进入五境，并如实听闻一味的金刚听觉金刚手。佛陀之鼻进入五境，并觉知无生一味的金刚嗅觉虚空藏。佛陀之舌进入五境，并体验无二一味的金刚味觉观世音。四位明妃也依次以所见之智慧显现，境相为娇媚女。同样，所听闻为歌女。所嗅闻为花鬘女。所品尝为舞女，此乃内四娇女。这些是依循经续注释中所说的摄集眷属之方式。而经续的直接开示，则是将分别的对境和有境示现为父尊母尊，如此一来，花鬘和嘎巴拉二者也未见得是相联的方便智慧。而且，将四时与四位明妃相合，如同大象狂奔难以驾驭一般。过去与鲜花相合，象征着从花园中采摘后供养于供养处，因果二者都已耗尽。燃香与现在相合，因为因是焚烧之物化为灰烬，果是气味与烟雾混合在一起。未来与明灯相合，因果二者都已积聚，但仍然可以享用。不确定与香水相合，因为因果存在且接近，呈现出一种不确定的享用之相，如此解说则经文甚佳。同样，以摧毁四位门神父尊母尊的音声，代表着方便父尊的部分，大
English
All-pervading Samantabhadra. Mañjuśrī, the supreme knower who tastes the flavor of Dharma with the power of his tongue. The four consorts also, in order, are the incense maiden who sees with unobstructed wisdom in the past, the flower maiden who sees without obstruction in the present, the light maiden who sees with unobstructed wisdom in the future, and the perfume maiden who sees with unobstructed wisdom in the uncertain time, these are the four outer seductive ones. Similarly, at the time of cause, the four consciousnesses of the senses, such as eye consciousness. At the time of fruition, the manner of abiding purely as the four healing bodhisattvas. The Buddha's eye, without obscuration, enters the five objects, and Vajra Seeing Kṣitigarbha sees the nature of reality as one taste. The Buddha's ear enters the five objects, and Vajra Hearing Vajrapāṇi hears the thusness as one taste. The Buddha's nose enters the five objects, and Vajra Smelling Ākāśagarbha senses the unborn as one taste. The Buddha's tongue enters the five objects, and Vajra Tasting Avalokiteśvara experiences the non-dual as one taste. The four consorts also, in order, with the appearance of the knowable wisdom, the object is the seductive maiden. Similarly, what is to be heard is the song maiden. What is to be smelled is the garland maiden. What is to be tasted is the dance maiden, these are the four inner seductive ones. These follow the explanation in the tantras and commentaries regarding the gathering of the retinue. However, in the direct teachings of the tantras, the object and subject of thought are shown as father and mother, so the garland and the skull cup are not seen as connected means and wisdom. Moreover, combining the four times with the four consorts is like an elephant running wild, difficult to control. Combining the past with the flower symbolizes that after picking it from the garden and offering it to the object of offering, both cause and effect are exhausted. Combining incense with the present, because the cause is the object to be burned turning into ashes, and the effect is the mixture of scent and smoke. Combining the future with the lamp, both cause and effect are accumulated, but it can still be enjoyed. Combining the uncertain with perfume, because cause and effect exist and are close, presenting an uncertain appearance of enjoyment, saying it this way, the text is excellent. Similarly, with the sound of destroying the four gatekeeper father and mother, the enemy of obstacles, representing the part of the father of means, great
Tibetan
པོའི་སྒྲས་ཤེས་རབ་ཡུམ་གྱི་ཆར་བཏགས་པའི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲལ་པ་ཆེན་པོས་འདུད་དང་གཤིན་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་གདུག་པ་ཅན་ནམ་བགེགས་རྣམས་མ་ལུས་པའི་དགྲ་བོར་གྱུར་པས་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེའང་སྒོ་གསུམ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྒོ་བར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ནི། ཐ་མལ་པའི་དུས་ན་ལུས་ཀྱི་ཆའི་རེག་པས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་ལ་རེག་བྱའི་ཡུལ་དང་རེག་བྱེད་ཀྱི་ལུས་ཕྲད་པ་ལས་རེག་བྱ་ཤེས་པ་ནི་ལུས་རྣམ་ཤེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་སྐུའི་རེག་བྱའི་ཁམས་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གནས་སུ་དག་པ་ལས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་དང་། རྟ་མགྲིན་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་དག་གི་ཆའི་རེག་པ་སྒྲར་ གྱུར་ཏེ། སྒྲའི་ཤེས་བ་སྐྱེ་བ་ལ། རྗོད་བྱེད་སྒྲ། བརྗོད་བྱ་ཡུལ། གཉིས་ཀའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྒྲ་ཤེས་སྙན་དང་མི་སྙན་བར་མ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ལས་ཁྱད་པ་རང་བྱས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་གསུང་གི་གདངས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་པའི་དོད་ཁྲོ་བོ་བཞིར་སྣང་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ། རིག་བྱེད་ཡིད། །རིག་བྱ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མ་ངེས་པ་ཡུལ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པས་དགག་བསྒྲུབ་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལས་འཕགས་པ། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དོན་སྤྱིའི་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ཚོགས་སྡང་ལས་གྲོལ་བ་མཚོན་བྱེད་དུ་སྒོ་བ་ཁྲོ་བ་བཞིར་སྣང་ཞིང་དེ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཞིར་གནས་དག་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་མཚོན་ཞིང་། དེའི་རྣམ་པ་བྱམས་པ་ཚད་མེད་དང། སྦྱིན་པའི་དངོས་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུད་པའི་མཚོན་བྱེད་ལྕགས་ཀྱུ་མ། སྒྲ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་མཚོན་ཞིང་། དེའི་རྣམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བས་སེམས་ཅན་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཞགས་པ་མར་སྣང་བའོ། །ཡིད་བྱེད་པ་པོ་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་གཟུང་དུ་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟར་མཚོན་ཞིང་། དེའི་རྣམ་པ་དགའ་ང་ཚད་མེད་དང་དོན་མཐུན་པས་འགྲོ་བ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བརྡར་ལྕགས་སྒྲོག་མའོ། །ཆོས་བྱ་བ་མོ་དངོས་མཚན་རང་གར་མ་གྲུབ་པས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་རྫུན་ཞིང་། དེའི་རྣམ་པ་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེ
Chinese
以“པོ”的音声，将智慧之母的甘露，融入无二的方便与智慧之相，以大乐敬礼，并因成为死主等所有恶毒或障碍的敌人，故为金刚。其中，连同三门执持者，转为门中安住之理是：凡夫时，身体之部分的触觉产生感觉时，所触之境与能触之身相合，从而知晓所触即为身识。于佛陀之时，身的所触之界进入五境之故，彼等清净于其处，从而生出甘露漩、马头明王、大力、死主阎魔。同样，凡夫的清净部分之触觉转为声音，声音的知觉产生时，能说之声音，所说之境，二者之因缘聚合，从而声音知觉转为悦耳、不悦耳、中等三种，从中自然产生差别，于佛陀之时，语之音声远离一切遮蔽，进入五境的替代显现为四忿怒尊。意识之时转为法，意识之境于法之生处产生时，能知之意识，能知之总义之相不确定之境，二者聚合，从而产生否定、肯定、贪执、嗔恨等知觉，从中超胜者，胜者的智慧无有遮蔽，不依赖总义之执着而显现，从而从聚集嗔恨中解脱，作为象征显现为四门忿怒尊，且其无有生灭，不可言说，无有分别，于无有相状中证悟之智慧的四处清净。彼等之四母亦依次象征色非恒常，如影像般。其相为慈爱无量，以布施之事物摄集有情之象征为铁钩母。声音非断绝，象征如阳焰般，其相为悲心无量，以悦耳之语摄集有情之故，显现为羂索母。意识之作者无有否定肯定的执取，象征如梦境般，其相为喜乐无量，与义相符，故作为自在摄服有情之表示为铁链母。法之作业非真实，自性不成立，故如幻化般虚假，其相为舍无量。
English
With the sound of "po," the nectar of the Wisdom Mother is infused into the aspect of non-dual means and wisdom. I prostrate with great bliss, and because it becomes the enemy of all evil or obstructing forces such as Yama, it is Vajra. Moreover, the way in which the three doors, along with their holders, are transformed into dwelling in the doors is as follows: In the ordinary state, when the touch of the body's parts gives rise to sensation, the object of touch and the touching body combine, and the knowledge of what is touched is the body consciousness. In the state of Buddhahood, because the element of bodily touch enters the five objects, they are purified in their places, and from this arise the Nectar Vortex, Hayagriva, Mahabala, and Yamantaka. Similarly, in the ordinary state, the touch of the pure part becomes sound, and when the knowledge of sound arises, the expressing sound, the object to be expressed, and the combination of the two causes result in the knowledge of sound transforming into pleasant, unpleasant, and neutral. From this, a distinction naturally arises. In the state of Buddhahood, the tone of speech, free from all obscurations, enters the five objects and appears as the four Wrathful Ones. In the case of mind, it is transformed into Dharma. When the object of mind arises in the realm of Dharma, the knowing mind, the object of the general meaning, which is an undetermined object, combine, and from this arise cognitions such as negation, affirmation, attachment, and aversion. From this, the transcendent, the wisdom of the Victorious Ones, without obscuration, appears directly without relying on the grasping of general meanings, and thus liberation from the accumulation of hatred is symbolized by the appearance of the four Wrathful Doorkeepers. They are without birth and death, inexpressible, without discrimination, and pure in the four places of the wisdom that realizes the absence of characteristics. The four mothers of these also symbolize, in order, that form is impermanent, like an image. Their aspects are immeasurable love, and the symbol of gathering beings with the objects of generosity is the Iron Hook Mother. Sound is not cut off, symbolizing it like a mirage, and its aspect is immeasurable compassion, and because beings are gathered with pleasant speech, it appears as the Lasso Mother. The agent of mind has no grasping of negation or affirmation, symbolizing it like a dream, and its aspect is immeasurable joy, in accordance with its meaning, and thus the Iron Chain Mother is a symbol of subjugating beings at will. The action of Dharma is not real, its nature is not established on its own, so it is false like an illusion, and its aspect is immeasurable equanimity.