Tibetan
སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག་བསླུས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ན་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་སོ། །གང་ཟག་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་མི་རྩོད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་མི་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གང་ཟག་དང་མི་རྩོད་དོ། །རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་གནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཐོབ་ནས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདིའི་རིགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། །དང་པོར་ཡང་དག་བསྟེན་བྱ་བ། །སློབ་དཔོན་ཡང་ནི་དམ་ཚིག་ཅན། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ཡང་དག་གནས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚངས་སྤྱོད་ཅན། །བདུད་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབུག །དེ་ཡང་ས་ཡི་སྟེང་དུ་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚངས་སྤྱོད་ཅན་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་དམན་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པ་རྟོགས་པས་རང་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་དོན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགེ་སློང་མཆོག །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དེའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དམ་ཚིག་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་ནས་སྡོམ་གསུམ་རྫས་འགལ་བའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་མ་ཡིན་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་སྡོམ་མིན་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་སོ། །འོ་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། རྟེན་ནི་གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་དྲངས་མ་ཐག་པ་དག་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ཕལ་ཆེར་སྡོམ་མིན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པས་དེ་དག་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མས་ གྲོལ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་དང་མི་ལྡན་པ་ཆོས་ཅན། །རྒྱུ་དེས་གནས་སྐབས་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ལ་དམིགས་པས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ན་བསྟན་པ་ལ
Chinese
如果认识到被各个凡夫所欺骗，那么就应了知非蕴类似于五蕴。那个人不与佛争论，因为不做出与佛所说相违背的行为，所以众生将从地狱、畜生和饿鬼的痛苦中解脱。世间依怙佛薄伽梵不与人争论。因为断绝了一切争论，所以称为佛，为一切众生 宣说真实的法。这是说自己获得应当获得的境界后，如实无误地获得，然后承诺为他人说法的意思。这种道理在时轮中也已清楚地阐述：首先应当依止的，是导师也具有誓言，安住于金刚乘，具有真实的梵行。是众魔的金刚之威，那也是在地上，极负盛名的金刚萨埵。（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文：वज्रसत्त्व，罗马转写：vajrasattva，字面意思：金刚萨埵）因为“具有真实的梵行”是指咒语的戒律完全清净，所以认识到对于他来说，并非仅仅是从所依的角度来区分高低，而是为了自己相续解脱的意义。如大婆罗门所说：“嘿汝嘎吉祥比丘殊胜。”像这样，如果那位导师的相续没有获得金刚乘的誓言和苦行的自在，没有被三律仪相违的遍计所压倒，而是现证了通达一切法无自性的真谛，从意识等五蕴中解脱。从戒律和非戒律的分别念中完全超脱，如实地证悟了事物的实相，这就是真实的梵行。集经中说：“意识离贪欲，何来非戒律？”。如果有人认为，时轮经中说：“所依之中比丘殊胜。”等等，与前面所引用的相违背，那是因为国王和大臣大多是具有非戒律相续的人，那些人不具备仅仅以真正的密咒道 来追求解脱的智慧。因为这个原因，如果他们专注于暂时的成就，并随顺信心，那么对于教法
English
If one realizes that they have been deceived by individual ordinary beings, then one should understand that what is not a skandha is similar to the five skandhas. That person does not argue with the Buddha, because they do not act contrary to what the Buddha has said, so sentient beings will be liberated from the suffering of hell, animals, and hungry ghosts. The World Protector, the Blessed One Buddha, does not argue with people. Because all arguments are completely cut off, he is called Buddha, and for all sentient beings He teaches the true Dharma. This means that after one has attained the state that should be attained, having attained it without error, one then promises to teach the Dharma to others. This reasoning is also clearly explained in the Kalachakra: First, one should rely on a teacher who also has vows, abides in the Vajrayana, and has true brahmacharya. He is the vajra might of all demons, and he is also on the earth, famously known as Vajrasattva. Because "having true brahmacharya" means that the discipline of mantra is completely pure, so one realizes that for him, it is not just a matter of distinguishing high and low from the point of view of the support, but for the sake of liberating one's own continuum. As the great Brahmin said, "Heruka, the glorious bhikshu, is supreme." Like this, if that teacher's continuum has not obtained the freedom of the Vajrayana's vows and asceticism, and has not been overwhelmed by the pervasive thoughts that contradict the three vows, but has realized the truth of understanding that all dharmas are without inherent existence, and is liberated from the five skandhas such as consciousness. Completely transcending the conceptualizations of precepts and non-precepts, and realizing the reality of things as they are, this is true brahmacharya. The Compendium says, "Where there is consciousness free from desire, where is non-discipline?". If someone thinks that the Kalachakra says, "Among the supports, the bhikshu is supreme," etc., which contradicts what was quoted earlier, it is because most of the kings and ministers are people who have non-disciplinary continuums, and those people do not have the wisdom to seek liberation only through the true mantra path. For this reason, if they focus on temporary achievements and follow faith, then for the teachings
Tibetan
་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཅན་འབའ་ཞིག་ཡོན་གནས་ཀྱི་དམ་པར་བསྔགས་ཤིང་། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ལ་སྦྱོར་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་ཡང་ཁུངས་འབྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གིས་སྡོམ་པ་གསུམ་རྫོགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ལས། དམ་ཚིག་འདི་ནི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་མང་བས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དབང་འདི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་བསྐུར་གྱི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་སྤོང་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་དྲན་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེང་སང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་ལ་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པས་རྒྱུད་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་ཚང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མ་རྙེད་ན་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་རུང་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པའི་གསང་སྔགས་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ཆེ་བ་བཞག་པའི་སླད་དུ་དགོངས་པ་ནི་འདོད་དུ་རུང་སྟེ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་ས་ཐོབ་པ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང་། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ལ། །ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་ཤིང་བསྙེན་པས་བདག་རྒྱུད་དག་པ། རྩ་ལྟུང་དང་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་བཤད་དེ། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཡང་འབོགས་པ་པོ་ལ་ནི་ལྷག་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་གདུལ་བའི་ཚུལ་ལ་ཐབས་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་དུ། འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་གདུལ་བྱར་རེ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་དུ་རུང་བར་འཆོས་པ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཉིད་དགེ་སློང་འཆར་ཀས་གདུལ་བའི་སྐབས་བཙལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། སློབ་མ་དབང་པོ་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མོས་པ་དེ་འདུལ་འཛིན་གྱིས་གདུལ་བར་མི་ནུས་པས་ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འཇུག་པ་བདེ་ཞིང་དུས་མྱུར་བས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལམ་ཕལ་མོ་ཆེ་སྔགས་ལམ་འབའ་
Chinese
为了生起恭敬，仅仅具有相好者被赞为应供之圣士，也仅仅将咒语的影像作为依止的阿阇黎。为什么呢？因为那些人不能圆满地受持三律仪之故。如果不是这样认为，那么《大疏·无垢光》中说：“此三昧耶是加持于持律者，而不是居家者，因为居家者事务繁多不能成办之故。此灌顶是授予持律者，而不是居家者，因为居家者未获得舍离心之自在，从不会改变的安乐中退失之故。”也应当忆念。然而如今五浊末世，教法衰败，如果不能找到如续部所说一切功德圆满，特别是证悟灌顶义之智慧，那么仅仅以相似影像而行持的密咒，从所依之门而言，也说比丘金刚持最为殊胜，这是为了树立教法之伟大而作意，是可以容许的，因为就意义而言，主要是以获得果位者为主。同样，《布尔八法》中也说：“摧毁根本堕，以咒与续善合，赐予世间诸安乐，如是上师应依止。”因此，金刚阿阇黎的相好，仅仅是精通咒续仪轨，通过修持使自相续清净，舍弃根本堕和粗大堕罪。因为对于授予三昧耶和律仪者来说，就更需要具备这些功德。即使如此，诸佛是调伏众生的方式上善巧方便，并且具有大悲心，因此就究竟意义而言，也不会执着于唯一的调伏者之阿阇黎。例如，对于佛陀自己所化的有情，暂时时机未成熟，可以调伏为声闻，比如净饭国王自己被具誓比丘调伏的情况。又如，弟子根器殊胜，仅仅喜欢密咒之行，如果调伏者不能调伏，那么指示居家金刚持，进入密咒道就容易且迅速，因此大多数名相乘之道都是密咒道。
English
In order to generate respect, only those with marks are praised as holy objects of offering, and only the image of mantra is given as the source of the acharya to be relied upon. Why is that? Because those people cannot fully uphold the three vows. If you do not think so, then in the Great Commentary "Vimalaprabha," it says: "This samaya is blessed upon those who uphold the vows, not upon householders, because householders have many affairs and cannot accomplish it. This empowerment is bestowed upon those who uphold the vows, not upon householders, because householders have not obtained the freedom of renunciation and have fallen from the unchanging bliss." It should also be remembered. However, nowadays, in the degenerate age of the five hundred, the teachings are declining. If one cannot find all the qualities as described in the tantras, especially the wisdom of seeing the meaning of empowerment, then even if one practices secret mantra only as a similar image, it is said that the bhikshu vajradhara is the most supreme from the door of reliance. This is an intention to establish the greatness of the teachings, which is permissible, because in terms of meaning, it is mainly based on those who have attained the ground. Similarly, in the Eighth of Bur, it is also said: "Destroying the root downfall, well combining with mantra and tantra, giving happiness to all the worlds, such a guru should be relied upon." Therefore, the qualities of the vajra acharya are only that he is proficient in the rituals of mantra and tantra, purifies his own mind through practice, and abandons the root and gross downfalls. Because for those who bestow samaya and vows, it is even more necessary to have these qualities. Even so, the Buddhas are skillful in means and have great compassion in the way of taming beings, so in the ultimate sense, they do not cling to a single tamer, the acharya. For example, for beings to be tamed by the Buddha himself, if the time is not yet ripe, they can be tamed as shravakas, such as when King Suddhodana himself sought to be tamed by the bhikshu Ajita. Also, if a disciple has superior faculties and is only interested in the practice of mantra, and the tamer cannot tame him, then instructing the householder vajradhara, entering the path of mantra is easy and quick, so most of the paths of the nominal vehicle are the path of mantra.