Tibetan
། །དངོས་མེད་ལས་འདས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྤྲོས་པ་ཞི། །ངག་གི་ཡུལ་འདས་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས། །རྟོག་དཔྱོད་ཐ་སྙད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། །བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དཔེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེ་ལ་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱར་གནས་པས་རྒྱལ་བའི་ཁམས་ཞེས་བླ་དགས་སུ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྙེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་ནང་དུ་གསལ་བས་དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ཆོས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་འཆར་གཞིར་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་དང་། གསུང་ཐོས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངད་ལྡང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་དགའ་བ་དེའི་རེག་སྣང་བ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་འཇལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་། གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པས་རྣམ་འགྱུར་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཁའ་བཞིན་དམ་པ་ཡིས། །དབང་པོ་དྲུག་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ། །འབྱུང་མེད་གཟུགས་དོན་བལྟ་དང་གཏམ་བཟང་ནི། །གཙང་མ་མཉན་དང་བདེ་གཤེགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །དྲི་གཙང་སྣོད་དང་འཕགས་ཆེན་དམ་ཆོས་རོ། །མྱོང་དང་ཏིང་ འཛིན་རེག་བདེ་ཉམས་མྱོང་དང་། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའི་ཚུལ། །རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞི་བ་མོར་བསམས་པ་ན། །དོན་དམ་བདེ་མཛད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་། མཚན་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ། ངག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བསྡུས་པ། ཤེས་བྱ་དང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་ཐུག་པས་ཐ་སྙད་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་མཚོན་ལ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་། སྙམ་བྱེད་དང་། དཔེ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་དང་འགལ་བས་སྟོབས་བཅུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་བའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མར། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོག་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲི་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལྟར་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གཟུགས་སྐུར་སྣང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུ་གསུམ་མངའ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལ་བྱའོ། ། སྐུ་གཉིས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོལ་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཕྲིན་ལས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་གང་ལགས། བཀའ་བསྩལ་པ། དཔེར་ན་ཉི་ཟླ་དང་ཆུ་དང་མེ་ལོང་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྒྱུད་བླ་མ་དང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མདོ་ལམ་དུ་དེ་ཉིད་ལྟར་བཤད་ཟིན་ལ། བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་གསུམ་དུ་གནས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་འདི་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་ན། འདྲེན་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱུར་པའི་གནས། །ཟབ་ཞི་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་ཁང་མཛེས་ནང་། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྟག་བཞུགས་ཀྱང་། །རྣམ་པའི་ཆ་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཟིགས། །རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ནས་དགོངས་ཀློང་གཅིག །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་བ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་
Chinese
超越有无，如虚空般不分别， 无有沾染，寂灭变异戏论。 言语道断，为胜义谛所摄， 不能以思辨名相和理证衡量。 因为与智慧和思虑、譬喻相违。 非十地自在者的行境。 于此，从法界内明朗显现的角度，如其所有的智慧之智各自安住于自证之中，故名如来藏。实则超越一与多的戏论，故非有实体。如所有尽所有智的智分在内明朗，故超越有无，成为有法圆满受用。五种智慧的自性，以各自不混杂的方式存在于规划之中，故为佛子所住之地。对于有情众生，显现为色身，听闻妙音，圣者戒律的馨香散发，品尝到佛法的滋味，感受到喜爱禅定的触感，以及成为衡量各自辨识智慧之词义的因，然于自性中不分别，任何事物都无法沾染，故超越变异戏论之理，如《宝性论》云： “如来如虚空，胜妙诸根境， 六种受用因，无生色及义， 观视与善语，清净闻及善逝， 戒律之净香，圣者殊胜法， 味及禅定触，受用安乐等， 自性极甚深，若思为证因， 胜义安乐者，如来如虚空， 远离诸因缘。” 总而言之，三者的自性是，空性于任何处皆不成立，任何相皆无法确定，超越言语的范畴，为胜义谛所摄，因为知识和思辨无法触及，所以不能以名相和理证如实地衡量，因为与能知的智慧、思虑和譬喻等一切相违，所以从十力自在者到十地尽头的行境都不是，如《宝性论》云： “语境非有故，胜义所摄故， 分别非住故，超离譬喻故， 无上故无尽，非为有寂摄， 如来
English
Beyond existence and non-existence, like the sky, without discrimination, Without defilement, pacified from the elaboration of transformation. Beyond the realm of speech, encompassed by the ultimate truth, Cannot be measured by speculative terms and reasoning. Because it contradicts wisdom, thought, and analogy. Not even the realm of activity for the lords of the ten grounds. In this, from the aspect of clarity within the sphere, the wisdom of suchness, each wisdom abiding in its own awareness, is nominally called the Buddha-nature. In reality, it transcends the elaboration of one and many, thus it is not substantial. Since the wisdom aspect of all that exists is clear within, it transcends even non-existence, becoming the possessor of the Dharma, the complete enjoyment. The nature of the five wisdoms, existing in the plan in a way that they do not mix with each other, thus it is the place where the Buddha's sons reside. To sentient beings, it appears as a form body, hearing the sound, the fragrance of the noble precepts emanates, tasting the flavor of the Dharma, feeling the touch of delight in meditation, and becoming the cause for measuring the words and meanings of discriminating wisdom, yet in its own essence it does not discriminate, and nothing can defile it, thus the manner of transcending the elaboration of transformation, as it says in the Uttaratantra: "The Tathagata, like the sky, the noble one, The cause for experiencing the six sense objects, The unarisen form and meaning, seeing and good speech, Purity, hearing, and the Sugata's precepts, The pure fragrance, the vessel, and the great noble Dharma, Tasting and meditative touch, experiencing bliss, etc., The nature itself is extremely profound, If thought of as the cause of realization, The ultimate bliss-maker, the Tathagata, like the sky, Is free from all causes." In short, the nature of the three is that emptiness is not established anywhere, and no characteristic can be determined, transcending the realm of speech, encompassed by the ultimate truth, because knowledge and speculation cannot reach it, it cannot be measured literally by terms and reasoning, because it contradicts the knowing wisdom, thought, and analogy, etc., it is not the realm of activity from the lords of the ten powers to the end of the ten grounds, as it says in the Uttaratantra: "Because it is not the realm of speech, because it is encompassed by the ultimate truth, Because it is not the place of discrimination, because it transcends analogy, Because it is unsurpassed, because it is not encompassed by existence and peace, The Buddha
Chinese
即使是殊胜者们也无法想象。像这样的道理，是诸佛的界，如其本然的智慧，不住涅槃，是法身的自性。并非仅仅是安立为色身二者，虽然不作分别，却从愿力的力量显现为色身，成办有情之义，事业恒常不断的自性。如《金光明经》所说：“一切如来具有三身，即法身、报身和化身。法身是指安住于纯粹的真实智慧。二身只是安立而已。法身是真实，是二身的基础。为什么呢？因为除了法的真如和无分别的智慧之外，没有其他的佛法。” 提问者问：在真如的智慧中，虽然不作分别，却能成就事业的是什么呢？ 佛回答说：例如，日月、水和镜子虽然没有分别，却能显现影像。同样，真如的智慧虽然不作分别，却能以愿力的力量成办有情之义。化身是具有剩余蕴的涅槃。报身是没有剩余的涅槃。法身是不住的涅槃。 如是。《宝性论》和《现观庄严论》中所说的四身，已在经道中如实宣说。从摄集的角度安立为三身，如《经庄严论》所说：“以三身来理解佛陀的身是摄集的，以三身来显示自他的利益是具有所依的。” 像这样的佛陀，被称为具有圆满权能的导师普贤王如来。那么，他是如何在法界中安住的呢？ 是引导者们现见的处所，深寂、年轻、如宝瓶般美丽的宫殿内。三世诸佛恒常安住，但在相的方面，彼此不能相见。自性离戏的法界中，意境唯一。如此，佛陀自身的智慧的法性显现，法界的一切戏论
English
Even the most excellent ones cannot fathom it. Such a principle is the realm of the Buddhas, the true wisdom as it is, the non-abiding nirvana, the nature of the Dharmakaya. It is not merely established as the two form bodies, but although it does not discriminate, it appears as the form body from the power of aspiration, accomplishing the benefit of sentient beings, and is the nature of continuous activity. As stated in the "Golden Light Sutra": "All Tathagatas possess three bodies: the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The Dharmakaya is to abide in pure true wisdom. The two bodies are merely established. The Dharmakaya is the truth and the basis of the two bodies. Why? Because apart from the Suchness of Dharma and non-discriminating wisdom, there is no other Dharma of the Buddha." The questioner asked: In the wisdom of Suchness, what is it that, although not discriminating, is able to accomplish activities? The Buddha replied: For example, although the sun, moon, water, and mirror do not discriminate, images appear. Similarly, the wisdom of Suchness, although not discriminating, accomplishes the benefit of sentient beings through the power of aspiration. The Nirmanakaya is the nirvana with remaining aggregates. The Sambhogakaya is the nirvana without remainder. The Dharmakaya is the non-abiding nirvana. Thus, the four bodies spoken of in the "Uttaratantra" and the "Abhisamayalankara" have been truly proclaimed in the sutra path. Establishing them as three bodies from the perspective of collection, as stated in the "Sutra Ornament": "It should be understood that the body of the Buddha is collected by the three bodies, and it is shown that the benefit of oneself and others is possessed of a basis by the three bodies." Such a Buddha is called the all-powerful teacher Samantabhadra. So, how does he abide in the Dharmadhatu? It is the place made manifest to the guides, in the beautiful palace of the deep, peaceful, youthful vase. The Buddhas of the three times always abide, but in terms of aspect, they do not see each other. In the Dharmadhatu, the nature of non-elaboration, the expanse of mind is one. Thus, the Dharma nature of the Buddha's own wisdom is manifest, all the elaborations of the Dharmadhatu.