Tibetan
ཅིག་གསུམ། །སྤྲུལ་པ་ཉིད་དང་བཅས་པར་ཡང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རང་ཐིམ་མོ། །ལུས་དང་ངག་ཡིད་རྟགས་འཛོམ་ན། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆེན་པོ། །སེམས་ཅན་འཛིན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཅན། །འདིས་ནི་སེམས་ཅན་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །ལོ་ནི་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ། །མི་ཡི་ལུས་ནི་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །འདི་དོན་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ནི། །སྐྱེ་ཤིའི་བར་དུ་མི་འཇུག་པར། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་ཡང་རྒྱ། །ཡང་ནི་སྐལ་ལྡན་སུ་ཞིག་ལ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་རྟགས་ལྡན་ན། །འདི་ལྟར་ལྡན་ནས་ལོ་བཅུ་ན། །འབྱུང་བ་རང་སར་དྭེངས་ནས་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་མི་སྣང་བར། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ སར་སྐྱོལ་ལོ། །གང་ལ་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་རྟགས། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་སྐལ་ལྡན་ལ། །སུ་ལ་འཛོམ་པའི་སྐལ་ལྡན་ལ། །འདི་ནས་ལོ་ནི་གཉིས་ན་ཡང་། །འདི་ཡི་འབྱུང་བ་རང་དེངས་སུ། །འགྱུར་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་ལུགས་མྱུར་བུ་ལ་ཐ་དད་པ་ལས་རྟེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཞི་བ་དམ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ནི་ཕུང་པོའི་ཟག་པ་དྭེངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། འོད་དང་། སྒྲ་དང་། སྐུ་དང་། གདུང་དང་། ས་གཡོ་བའི་རྟགས་ལྔ་དང་བཅས་ཏེ་གཤེགས་པ་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཐ་སྙད་གཉིས་སུ་བཤད་པའང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ཉིད་ནི། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ། །འབྱུང་བ་རང་གི་སར་དེངས་ནས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ། །ཟག་བཅས་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར། །འབྲས་བུ་རང་ས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདི་ལྟར་ཕྱི་ཡི་རྟགས་རྣམས་ཏེ། །ཡང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། །དེ་ལ་སྐུ་དང་གདུང་དང་ནི། །དེ་བཞིན་འོད་དང་སྒྲ་ཉིད་དང་། །ས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རབ་ཕུང་པོའི་ཟག་པ་དྭེངས་པ་རྣམས་ལའང་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་དུ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཁའ་འགྲོའི་འཆི་ལུགས། །ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་དུ་གྲོལ་བ་མེ་དཔུང་དང་རིག་འཛིན་གྱི་འཆི་ལུགས་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་རླུང་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་དག་པས་ནང་དབྱིངས་ཟད་སར་ཕྱིན་པས་ཕྱིའི་ལུས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དེངས་པའི་མོད་ལ། བུམ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་བུམ་པ་ཆག་པའི་དུས་ན་ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕུང་པོས་བཟུང་བའི་ རིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདྲེས་པས། དབྱིངས་དང་རིག་པ་དག་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པར་འདྲེས་ནས་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་དགེ་རྩ་ཡོངས་སུ་འཛིན
Chinese
一三。 乃至化身亦复然， 自性之中自消融。 身语意之征兆具， 此乃菩提大心者。 怀摄有情具悲悯， 以此怀摄有情故， 于百千俱胝年中， 纵以一人之身躯， 成办此事究竟已， 不入生死轮回中， 现证圆满正等觉。 复有具缘何人耶？ 若具身心之征兆， 如是具足满十年， 五大融归自性处， 显现之相亦不显， 趋至法性穷尽地。 何者身语意之相， 如是具缘士夫耶？ 于谁圆满之具缘？ 自此纵过二年时， 此之五大自融归， 此之转变毋庸疑。 如是云云。 如是解脱之速缓，由所依之身，于原始之法性寂静涅槃城中，证入寂灭者，乃因蕴之垢染清净故，而证得正等觉，并伴随光明、音声、圣身、舍利、大地震动等五种瑞相而逝者，经中将此二者称为现证菩提。 复于彼经中云： 士夫若具胜慧力， 于此错乱显现中， 五大融归自性处， 于彼自性之果位， 有漏蕴身不显现， 果位自性即现前。 如是外相诸征兆， 真实寂灭涅槃后， 彼有圣身与舍利， 如是光明与音声， 以及大地皆震动。 如是云云。 如是，甚者，蕴之垢染清净者，亦有于本来清净立断中解脱之虚空与空行之死相；以及于任运顿超中解脱之火焰与持明之死相四种。 初者，以净治能障蔽法界之风心极细微之垢染故，内法界行至穷尽处，外之身亦于刹那间融入微尘。如瓶内之虚空于瓶破之时融入外之虚空般，自性法界中，为蕴所执之觉性真如相融，法界与觉性无二无别相融而证得佛果。如是善根悉回向。
English
One three. Even with the Emanation Body, It dissolves into its own essence. If the signs of body, speech, and mind are complete, This is the great Bodhicitta. Possessing compassion that cherishes sentient beings, Because of this cherishing of sentient beings, For hundreds of thousands of millions of years, Even with one human body, Having perfected this meaning, Without entering the cycle of birth and death, They also attain complete and perfect enlightenment. Furthermore, who is fortunate? If they possess the signs of body and mind, Having possessed them for ten years in this way, The elements dissolve into their own place, And the appearance itself becomes invisible, Leading to the exhaustion of the nature of reality. Whose signs of body, speech, and mind, Are like this fortunate person? To whom is the fortune of completeness? Even if it is two years from now, The elements of this will dissolve into themselves, There is no doubt about this change. Thus it is said. Thus, the swiftness and slowness of liberation depend on the support of the body. Those who pass into peace in the original state, the city of Nirvana, do so because the impurities of the aggregates are purified, and they attain perfect enlightenment. Accompanied by five auspicious signs—light, sound, the holy body, relics, and the shaking of the earth—the scriptures refer to these two as manifesting enlightenment. Furthermore, it is said in that same text: If a person has excellent wisdom, In this very confused appearance, The elements dissolve into their own place, In that fruition of self-nature, The contaminated aggregate body does not appear, The fruition of self-nature manifests itself. Thus, all external signs, After true and peaceful Nirvana, There are the holy body and relics, Likewise, light and sound, And the earth will shake. Thus it is said. Thus, even those whose impurities of the aggregates are purified have four ways of dying: the death of space and the dakinis, who are liberated in the original purity of Trekchö; and the death of flames and vidyadharas, who are liberated in the spontaneous leap of Tögal. The first is that, by purifying even the subtlest impurities of wind and mind that obscure the Dharmadhatu, the inner Dharmadhatu goes to the point of exhaustion, and the outer body also dissolves into particles in an instant. Just as the space inside a vase merges with the outer space when the vase breaks, in the self-nature Dharmadhatu, the Suchness of awareness held by the aggregates merges, and the Dharmadhatu and awareness merge inseparably and attain Buddhahood. Thus, all roots of virtue are dedicated.
Tibetan
་པའི་མདོར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །བུམ་པའི་ནང་གི་མར་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། །བུམ་འཆག་ནས་གསལ་བ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །ལུང་འདིས་ནི་དཔེ་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཟེར་བའི་དགག་པ་ཡང་ཚར་གཅད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་བརྫུས་སྐྱེས་འཆི་བའི་དུས་རོ་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་ལྟར་རྟེན་ལུས་དང་བརྟེན་པ་རིག་པ་འདྲེས་པ་ད་ལྟ་རང་ཡོད་འཕྲོ་ལ་ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ལྟར་མི་མངོན་པར་དེངས་པའི་མོར་ལ་རིག་པའང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་འཕངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྟོད་ལུང་རོང་གི་ཕྲག་དམར་དགོན་པར་བཻ་རོའི་དངོས་སློབ་སྤངས་སངས་རྒྱས་མགོན་པོ་དང་། ཝ་སེང་གེ་བྲག་ཏུ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དམ་པ་གསུམ་སྤྲུལ་ལོ་གཅིག་གི་སྔ་རྟིང་ལ་སྟུད་མར་གཤེགས་ཚུལ་སོགས་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རླུང་སེམས་ཀྱི་བསླད་པ་དེངས་ནས་རིག་པའི་ཐིམ་ལུགས་དང་གྲོལ་སའི་དབྱིངས་གཅིག་ཀྱང་། བསྲེག་བྱ་བུང་ཤིང་ཚིག་ནས་སྲོག་བྱེད་ཀྱི་མེ་ཕུང་ཀྱང་མི་གནས་པ་ལྟར། ནང་གི་འབྱུང་བཟད་པས་ཕུང་པོའི་རྡོས་པ་འོད་ཕུང་དུ་ཡལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་དགྱེར་སྒོམ་ཞིག་པོའི་སློབ་མ་གཉིས་རྡོ་མཚན་གྱི་ཕུག་པར་འོད་ཕུང་དུ་གྱུར་ནས་ནམ་མཁར་དེངས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། །རིག་འཛིན་རྣམས་ས་ནས་སར་འཕང་པའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲ་དང་འོད་དུ་བཅས་ནས་སོང་སྟེ་ཞིང་ཁམས་གཞན་དུ་སྤྲུལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལྟར། རྣམ་ སྨིན་བག་ཆགས་སྐྱེས་ཀྱི་ལུས་འོད་ལུས་སུ་དྭེངས་ནས་གཞན་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྕེ་བཙུན་སེང་གེའི་ཞབས་འོ་ཡུག་ཕྱི་གོང་གི་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁའ་ནས་འོད་དང་། སྒྲ་དང་བཅས་ཏེ་འོད་ཕུང་དུ་ཡལ་བ་བཞིན་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། གང་ཞིག་མཁའ་འགྲོའི་འཆི་ལུགས་དང་། །དེ་བཞིན་རིག་འཛིན་འཆི་ལུགས་དང་། །མེ་དཔུང་ལྟ་བུར་རང་ཟད་དང་། །མི་སྣང་ནམ་མཁའ་ཁྱུང་ལྟ་དང་། །འདི་ཀུན་འབྱུང་བ་རང་ཟད་པར། །མི་སྣང་མི་ལེན་འདི་ལྟ་བུ། །རྣལ་འབྱོར་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །འདི་ལ་གོམས་པའི་རང་ཤུགས་རྙེད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་ངོས་ནས་དགོངས་པ་ཟད་ས་ལ་ཕྱིན་ཡང་། བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྲོ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་གི་དོན་ལ་གཞོལ་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ལ་ནི་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་ལས་རླུང་ཟད་པར་ཡང་མ་བྱས་ལ། རང་དོན་གྲུབ་ནས་གཞན་དོན་འབའ་
Chinese
在……的经中说：如来藏，犹如瓶中的酥油灯，瓶子打破后就显现光明。这段引文驳斥了认为比喻和意义之间没有关联的观点。第二种情况是，就像空行母和化生者死亡时，尸体不为人所见一样，依赖的身体和所依赖的觉性融合，在现在存在的状态中，身体像灰尘一样不明显地消失，觉性也融入法界不再返回，就像射出的大箭一样。比如，在妥隆荣的扎玛寺（Stod lung rong gi phrag dmar dgon par）中，贝若扎那的亲传弟子邦·桑结衮波（spangs sangs rgyas mgon po），以及在瓦僧给扎（wa seng ge brag）中，他的传承弟子三位化身，在一年之内相继示寂等情况，如前所述。第三种情况是，当风心的染污消失后，觉性融入和解脱之处的法界是相同的。就像作为燃料的蓬柴烧尽后，作为生命之源的火焰也不会存在一样，内部的元素耗尽，导致粗重的身体消散成光蕴。例如，杰贡西波（dgyer sgom zhig po）的两个弟子在多赞（rdo mtshan）的洞穴中变成光蕴，然后升入天空。第四种情况是，当持明者从一个地方转移到另一个地方时，他们带着声音和光芒进入天空，然后在其他净土中显现出不可思议的化身，从而利益他人。同样，成熟的习气所生的身体转化为光身，为了引导他人而示现，让所有众生都能看到，伟大的瑜伽自在者杰尊森给夏（lcags btsun seng ge'i zhabs）在哦玉其贡（o yug phyi gong）正上方的天空中，带着光芒和声音，消散成光蕴。正如《日月和合经》中所说：空行母的死亡方式，以及持明者的死亡方式，如同火焰般自行耗尽，无影无踪如雄鹰翱翔天空，这一切都是元素自行耗尽，无影无踪，不可捕捉，这就是最殊胜瑜伽士的行境，对此习以为常就能获得自然的力量。如果从见解和修行的角度来说，即使证悟达到了顶点，但对于那些大力弘扬佛法，一心利益众生的圣者来说，他们也可能没有通过行为之轮来耗尽业风，而是成就自利后，一心
English
In the Sutra of... it says: The essence of the Tathagata is like a butter lamp inside a vase; it becomes clear when the vase is broken. This quote refutes the argument that there is no connection between the metaphor and the meaning. The second case is that, just as the corpses of dakinis and miraculously born beings are not seen at the time of death, the dependent body and the dependent consciousness merge, and in the state of being present, the body disappears invisibly like dust, and the consciousness also dissolves into the dharmadhatu and does not return, like a great arrow shot. For example, in Tragmar Monastery in Tölung Rong (Stod lung rong gi phrag dmar dgon par), Pang Sangye Gonpo (spangs sangs rgyas mgon po), the direct disciple of Vairochana, and in Wa Seng Ge Trag (wa seng ge brag), his three lineage disciples, one after another, passed away within a year, as mentioned earlier. The third case is that when the defilements of wind and mind are cleared away, the dharmadhatu where consciousness dissolves and is liberated is the same. Just as when the firewood is burned, the fire that is the source of life does not remain, the internal elements are exhausted, causing the coarse body to dissolve into a mass of light. For example, two disciples of Gyer Gom Shigpo (dgyer sgom zhig po) became masses of light in the cave of Dotshan (rdo mtshan) and then ascended into the sky. The fourth case is that when Vidyadharas transfer from one place to another, they go into the sky with sound and light, and then manifest inconceivable emanations in other pure lands, thus benefiting others. Similarly, the body born of ripened habits transforms into a light body, and manifests in order to guide others, so that all beings can see it. The great yoga master Jetsun Senge Zhab (lcags btsun seng ge'i zhabs) in the sky directly above O-yuk Chi Gong (o yug phyi gong), with light and sound, dissolved into a mass of light. As it is said in the Sutra of the Union of the Sun and Moon: The way of death of the dakinis, and the way of death of the Vidyadharas, like a fire consuming itself, disappearing like a garuda soaring in the sky, all this is the self-exhaustion of the elements, invisible and ungraspable, this is the realm of the most excellent yogi, and by becoming accustomed to this, one gains natural power. If, from the perspective of view and practice, even if enlightenment has reached its peak, for those holy beings who greatly promote the Dharma and wholeheartedly benefit sentient beings, they may not have exhausted the karmic winds through the wheel of action, but after accomplishing their own benefit, wholeheartedly