Tibetan
་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དོན་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག་སྔར་བཤད་པའི་གཞི་དབྱིངས་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་གནས་ལུགས་སུ་རྟོགས་ནས་དེའི་དང་ལ་མི་གཡོན་ལྟ་བསྒོམ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ་ཞེས་བྱ་སེ་ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞི་ལ་ཡུལ་མེད་རྟོགས་པས་ཆོག །དེ་ཙམ་ ཉིད་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ས་ལ་ལེ་སེང་དེ་ཝལ་ལེ་བ། །སྤྲིན་མེད་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་ཙམ་ལ་དབྱིངས་གྱི་ལ་མ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་བཞེས་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་གི་གོ་ཡུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དབྱིངས་དེའི་བློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སེལ་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་རང་གི་མོས་གུས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་བཞིའི་རིམ་པས་རྒྱུད་སྨིན་ཅིང་། ཟབ་མོའི་གདམས་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེར་འབྲེལ་བ་ལ་གོམས་སུ་བཅུག་པས་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལགས་པར་དོ་འཕྲོད་ཅིང་རྟོགས་པ་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ལ། །སྟོབས་སོགས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡི་ལྡན་དང་། །གློ་བུར་རྣམ་དག་དྲི་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །འདི་གཉིས་དབྱེ་བ་མ་ནོར་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །གཞི་ཡི་ཆོས་སྐུ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་སྨྲ་ཡི། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་མིན། །དྲི་བཅས་དྲི་མེད་སྐབས་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ནི། །མངོན་གྱུར་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལྟོས་ནས། །གཞི་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་གཉིས་དག་ལས། །དབྱིངས་འདིར་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན། །གཞི་ཡི་ཆོས་སུ་མཁས་པས་རིག་པར་བྱ། །ལམ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་དྲི་མ་སེལ་བ་སྟེ། །དབང་བཞིས་སྨིན་པའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེར་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། །ཟབ་མོའི་གནད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད། །འདིར་ནི་རང་གི་མོས་དགེ་ཕུན་ཚོགས་དང་། །བླ་ མའི་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་མཐུ། །ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་སྤྲོས་དང་འབྲལ་བའི་དོན། །སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཉིད། །དབང་ཁྲིད་གདམས་པས་ལེགས་པར་ངོ་འཕྲོད་པ། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལེགས་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་གཞི་དང་ལྟ་བ་ཕྱེད་པར་གཅེས། །གཞི་ནི་དབྱིང
Chinese
不退转之法轮的意义，任运自成、非造作之界，极其清净，即是先前所说的以六种特点为基础的界，在体悟到它的状态之后，不偏不倚地将见修行融入一体，称之为“拉瓦扎拉”（融入）。《色脱经》中说：于基证悟无处足矣，仅此即是法身。地上磊磊，空中朗朗，如无云之秋空。因此，仅仅是习惯于自性大圆满的智慧，无边解脱的广阔虚空，就称为“界之拉玛，法性一味，果之名安立于因”。中等根器者应如是知晓。清除该界中突发污垢的方法是，依靠各自的虔诚和圆满的善根，以及上师的特殊加持，通过四灌顶的次第使相续成熟，并通过甚深口诀习惯于空性与慈悲相联，从而使界之灯的状态与觉性菩提心相符，并证悟，这被称为“见”。如来之足说：于非造作之界，极其清净中，力量等界之功德具足，突发清净，无垢功德具足，此二之差别，莫错，极其重要。基之法身，说有力量等，具足二种清净之功德，非如是。有垢无垢，是时机，因此，任运自成界之功德，以及显现果之功德，依赖于基和果之二种状态，于此界中，自性清净者，智者应知为基之法。道是清除界之垢染，以四灌顶成熟之觉性菩提心，空性与慈悲双运，欲以甚深之要点修持。于此，自之虔诚，善根圆满，上师之加持，极其稀有之威力，诸法无我，远离戏论之义，心性光明，基之状态本身，以灌顶引导口诀，善为了解，证悟状态之见，善说。因此，区分基与见，极其重要。基是界。
English
The meaning of the irreversible wheel of Dharma, the spontaneously accomplished, unconditioned realm, is extremely pure. That which was previously explained as the basis, the realm endowed with six characteristics, after realizing its state, without bias, integrating view, meditation, and action into one, is called "Lawa Zala" (Integration). The Setal Sutra says: "It is enough to realize the ground without a place. From that very moment, it is the Dharmakaya. Heaped on the ground, clear in the sky, like an autumn sky without clouds." Therefore, merely becoming accustomed to the wisdom of the self-existing Great Perfection, the vast expanse of boundless liberation, is called "the Lama of the realm, the single taste of Dharmata, the name of the fruit established on the cause." Those of middling faculties should understand it in this way. The method for clearing the adventitious impurities of that realm is to rely on one's own devotion and the perfection of virtuous roots, as well as the special blessings of the Guru, to ripen the continuum through the sequence of the four empowerments, and to become accustomed to linking emptiness with compassion through profound instructions, thereby aligning the state of the lamp of the realm with awareness, Bodhicitta, and realizing it, which is called "view." The feet of the Sugata said: "In the unconditioned realm, extremely pure, endowed with the qualities of power and other qualities of the realm, adventitiously pure, stainless, endowed with qualities, the difference between these two, do not mistake, it is extremely important. The Dharmakaya of the ground, says it has power and so on, endowed with the qualities of two kinds of purity, it is not like that. With defilements and without defilements, it is the time, therefore, the qualities of the spontaneously accomplished realm, and the qualities of the manifest fruit, depend on the two states of the ground and the fruit, in this realm, the self-existing pure one, the wise should know as the Dharma of the ground. The path is to clear the defilements of the realm, awareness, Bodhicitta, ripened by the four empowerments, the union of emptiness and compassion, one wishes to practice with the profound essential points. Here, one's own devotion, the perfection of virtue, the Guru's blessings, the power of the extremely rare, the meaning of all phenomena being selfless, free from elaboration, the luminosity of mind itself, the state of the ground itself, with empowerment, guidance, and instructions, well understood, the view of realizing the state, well spoken. Therefore, distinguishing between the ground and the view is extremely important. The ground is the realm.
Tibetan
ས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་ཡིན་ལ། །ལྟ་བདེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ལགས། །རྟོགས་པའི་ངང་ལས་འཇོག་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེངས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བསམ་བརྗོད་མཚོན་འདས་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་གསལ་ངང་གནས་བསྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ལགས། །ཞེས་དབྱིངས་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་རང་དང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གཞི་ལ་གནས་པའི་དག་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་གོམས་བས་དབྱིངས་སྣང་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་སྣང་ཀྱང་ཞར་ལ་མཐོང་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རིག་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་ནང་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཟང་ཐལ་དེ་ཡང་སྟོང་ཆད་ཅང་མེད་པོར་གོལ་བའི་ཉེན་ཡོང་པས། རང་དྭངས་རང་གསལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་རིག་པའི་ཆ་ནས་ཆད་པར་མ་སོང་། ངོ་བོ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་རྟག་པར་མ་གོལ། ཡུལ་རིག་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་དང་མཚུངས་ཀྱང་། ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་ཞིང་རྣམ་ རིག་གིས་བསླད་པ་མེད་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་འདུ་མི་བྱེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ཤར་གྲོལ་གཉིས་མེད་དུ། རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། རྣམ་པ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་ཟང་ཐལ་དུ་ཤེས་པས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་ཤེས་རབ་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཤེས་པས་ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཅར་རྟེགས། །རབ་ནི་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོར་གྱུར། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་ཆོས་ཅན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ། ཆོས་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དང་པོའི་དོན་སྤྱིར་བཏང་ནི། མདོ་ལམ་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། དམིགས་བསལ་གཞལ་བྱའི་ཆོས་དང་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བས་ཆོས་ཉིད་དཔྱོད་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེའི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐོས་བསམ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་བྲལ་དུ་ཚིག་གི་དམ་འཆའ་བཙམ་ལས་གཤིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་གིས་བརྟག་པའི་ཁས་ལེན་མོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་གེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མི་རྟོགས་པ་ནི་སམ་མུ་ཊི་ལས་ཀྱང་།
Chinese
地的本性是实义，观之易悟是自性。从悟性中安住是禅修，无分别、无散乱、离戏论。如虚空般清净，光明不造作，思言诠释皆超脱，觉性菩提心。自明安住是禅修之王。如是，了悟彼界之自性后，安住于彼之禅修，当知是自与法性合一之无谬误道。如是之理，在妥噶之境，名为安住于基之净界。于彼之境习之，则界显光明之道相，亦将顺带显现，其理将于下述。二者，觉性之道乃殊胜之智慧。如是，若无了知所量之境，界之自性之智慧，则前述之内界空性通透亦有落入断灭空之险。自清自明，各自以自证之殊胜智慧，于觉性之分未断灭。本体未成立，故未落入常边。于境觉之分虽与意同，然不随境转，且无为识所染，故不积业与习气，乃寂灭之自性。定义为，大悲之功用显现解脱二无别。以悟性知晓诸法之自性为空且无我，现象虽显现然自性通透，故于境不分别之智慧极度超胜，故入于智慧之名。如摩尼宝鬘云：以智慧一时摄持诸法，胜者乃一切之顶。如是。分则，有法知之智慧，闻思修三者。法性知之智慧，无分别者。初者之义，通常于经道中已述。然特殊者，以所量之法与能量之智慧相连，故赖于法性之观察，故于此处摄于有法之智慧，勿生疑虑。何以故？彼之禅修智慧乃依赖于闻思二者，于离意中仅有言词之誓立，然于本性之实质，以思辨考察之承诺颇多之故。且思辨不能了悟彼真实之智慧，于桑木札中亦云。
English
The nature of the ground is the meaning of reality, and the ease of seeing is its self-nature. To abide in the state of realization is meditation, free from non-conceptuality, non-distraction, and elaboration. Like the sky, it is pure, luminous, and uncompounded. Awareness, the mind of enlightenment, transcends thought, speech, and representation. Self-illuminating and abiding, it is the king of meditation. Thus, having realized the self-nature of that realm, to abide in that state of meditation is to recognize the unerring path of the unity of self and Dharma. Such a state is called the pure realm abiding in the ground in the state of Tögal (breakthrough). By familiarizing oneself with that state, the path appearance of the luminous realm will also appear incidentally, and the manner of seeing will be explained below. Secondly, the path of awareness is a special wisdom. Thus, if there is no wisdom that knows the self-nature of the object to be measured, the realm, then the aforementioned inner realm of emptiness and transparency also runs the risk of falling into nihilistic emptiness. The special wisdom of self-clarity and self-illumination, each knowing itself, is not cut off from the aspect of awareness. Because its essence is not established, it does not fall into permanence. Although it is similar to mind in terms of the aspect of knowing objects, it does not follow objects and is not defiled by consciousness, so it does not accumulate karma and habitual tendencies, and it is the nature of Nirvana. The definition is that the manifestation of compassion is inseparable from liberation. Through realization, one knows that the self-nature of all phenomena is empty and selfless, and although appearances manifest, their self-nature is transparent. Therefore, the wisdom that does not conceptualize objects is extremely superior, and thus the name "wisdom" is applied. As it is said in the Garland of Pearls: "Wisdom holds all phenomena at once, and the supreme is the pinnacle of all." Thus, the wisdom that knows phenomena is divided into the three: hearing, thinking, and meditation. The wisdom that knows the nature of phenomena is non-conceptual. The general meaning of the former has already been explained in the Sutra path. However, specifically, because it is related to the object to be measured and the wisdom that measures, it relies on the investigation of the nature of phenomena. Therefore, one should not doubt that it is included here in the wisdom of phenomena. Why? Because the wisdom of its meditation relies on hearing and thinking, and in the state of non-mind, there is only a verbal commitment, but in the essence of its nature, there is much commitment to examining it with thought. Moreover, thought does not realize the wisdom of Suchness, as it is also said in the Samputa.