Tibetan
་ལས་རླུང་གི་རྟས་བསྐྱེད་པའི་འཛིན་ཆ་ཡིན་པས་ཡུལ་དང་མི་སྤྲེལ། ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་རྗེས་མི་གཅད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་མི་བལྟ། གོ་ཡུལ་གྱི་དངོས་མེད་ལ་མི་འཛིན་པར་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆལ་ཤུགས་འབྱུང་གི་དྲན་པས་བསྐྱངས་པས་ཕྱི་ནང་གི་ འབྱུང་བའི་སྙིགས་མའང་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བར་དག་ནས། སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ཞེན་དག་པ་དང་། །འབྱུང་བའི་རགས་བདག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དག་པས་འཕེལ་སྣང་སྟོན། །དེ་ལས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བའི་གཤེགས་ཤུལ་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་སྐྱེ་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གར་ཡང་མ་རྟོག་ཅིང་ཡང་མ་བསམས་ཤིག །བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཤོག །མ་བཅོས་བདེ་སྐྱེ་མེད་རིན་ཆེན་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་ཏུ་འཛིན་པ་འོག་མའི་ལམ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལྔར་དོན་བསྡུ་བའི་ཚུལ། མདོར་ན་དབྱིངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཅིག །རིག་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན། །འོད་གསལ་ལམ་ནི་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཁྲེགས་ཆོས་ལམ་ནི་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་ལམ་ནི་དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཐ་སྙད་དང་ཤེས་བྱས་མི་ཐུག་པས་ཟབ་པ། བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དུ་མ་ལངས་པས་ཞི་བ། ཡོད་མེད་དང་བདེན་རྫུན་ལས་འདས་པས་སྤྲོས་བྲལ། རང་བཞིན་གྱི་གདངས་མ་འགགས་པས་འོད་གསལ། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། ཐུབ་པའི་དབང་པོས། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཤིག་ཁོ་བོས་རྙེད། །ཅེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དེ་ལ་མན་ངག་གི་རྒྱུད་འདི་ནས་མཚན་ཉིད་གསུམ་ དང་ལྡན་པར་བསྟན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ཉིད་དང་། །གསལ་བ་འོད་གྱི་སྣང་བ་དང་། །ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གསུམ། །དེ་གསུམ་འཛོམ་པས་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བས་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན། དབྱིངས་སྣང་རིག་པ་དང་རྟེན་བརྟེན་པར་འབྲེལ་ཡང་ངོ་བོ་ལ་བདག་ཏུ་མི་འཛིན། སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ། བློའི་དངོས་པོ་དང་དྲན་པའི་རང་ཡུལ་ཟད་པས་འཁོར་བ་གཞེ་མེད་དུ་མཚན་ཉིད་ཆད་ཀྱང་བེམ་སྟོང་ལྟར་མ་སོང་ལ། མྱང་འདས་ཀྱི་གཞི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། རང་བཞིན་སྣང་བ་མ་འགགས་པས། །བློ་དངོས་དྲན་པ་ཀུན་ཟད་དེ། །སྣང་བ་རང་དག་དབྱིངས་སུ་ནི། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ཡང་། །མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པས། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་། ཡེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་སུ་གནས། །འརྗོད་ཅིང་སྣང་ཚིག་གཉིས་མེད་པས། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡང་། །རང་དལ་ཆེན་པོའི་དང་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་དབྱིངས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་འཕྲང་ལས་མ་གྲོལ་ཞིང་མཐའ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་བའི་ཚུལ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་སྟོན་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་གསལ་བ་ལས། དབྱིངས་གཞིར་མ་རྟོགས་སྟོང་པར་བལྟ་བ་དང་། །སྟོང་པ་ཉེ་ཚེ་དབྱིངས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན། །རྟག་ཆད་ཉིད་དེ་མཐའ་བྲལ་དོན་དང་འགལ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འབད་མེད་དུ་མི་གྲོལ་བ་ཅེས་ལན་སྙམ་ན། ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དབྱིངས་དེ་གློ་དུར་བའི་མ་རིག་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པས་བསླད་ཅིང་། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གནས་ལ་རིང་དུ་གོམས་པས། ཡུལ་དང་དོན་དང་སེམས་སུ་བག་ཆགས་ནས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་བཀོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་པོས་རིག་པའི་ཆ་ལ་མ་རིག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་སེམས་ཞེས་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས་པ་དེའང་། །རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་རིག་པ་རང་མལ་ལས་གཡོས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་གཟེབ་ལ་ཐེབས་པ་དང་། གཤིས་ལས་མ་འཁྲུལ་པའི་རང་གསལ་རྒྱ་ཡན་དུ་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ལས། སེམས་ཅན་སེམས་དང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གཉིས། །རིག་པ་ཁོལ་བུ་རྒྱ་ཡན་ཁྱད་པར་ཏེ། །ཡུལ་གཅིག་ཡིད་བྱེད་འདུ་ཤེས་གཟེབས་ལ་ཐེབས། ཁམས་གསུམ་སེམས་གསུམ་རང་རང་དམིགས་དང་བཅས། །དེ་ལས་རྣམ་འདས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པ། །མཁའ་ལྟར་དག་པ་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དང་དབང་པོ་ཡང་རབ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་གི་ས་བོན་རྒྱུད་ལ་ཐེབས་པའི་མོད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པ་དང
Chinese
由于是从业力之风所生的执着，因此不与境和人相混淆。不割断有法的事后。不看自性之状态。不执着于所知境的无实有，各自以自己的觉性智慧不作分别的任运力，由忆念守护，内外之 生的垢染也自清净之理，在归谬论中说：实有与无实有之间清净后，五根的境执清净，生的粗重被掌握，智慧清净而显示增长之相。由此是穷尽之法性。如是说。如此之达到究竟的分别念，是三世诸佛的足迹到达智慧上师之地的道理，在《无生宝藏》中说：何处也不分别，也不作意。不要造作，让自性自然舒展。不造作的安乐，无生珍宝藏。是三世诸佛的一切足迹。如是说。现在将执着于因果清净解脱的下部的五道，自性圆满大圆满，真谛无别法性，超离心识的五道归纳为义之理。总之，法界的道是法性一。觉性的道是殊胜智慧。光明道是明灯二种。顿超道是现证解脱同时。彻却道是法界与觉性。其中第一方面，法界的自性是不为名言和所知所及的，故为甚深。由于心和作意未生起，故为寂静。超离有无和真假，故为离戏。自性的光辉不灭，故为光明。三世无有迁变，故为无为。如是，能仁王说：甚深寂静离戏光明无为。我已证得如甘露般的法。以此而明了。如是之法界，从这部窍诀续中显示具有三种体性：在《自显》中说：法界之智慧，乃是大空性之境，显明的光明之显现，以及智慧觉性之行境三者。此三者聚合，故称为法界。如是说。彼亦自性不变，故力量等功德本具。法界、显现、觉性与所依能依相关联，然于体性不执为我。非是空性边际，心的事物与忆念之自性
English
Since it is the grasping that arises from the wind of karma, it does not mix with objects and people. It does not sever the after-effects of things that have dharma. It does not look at the state of dharma nature. It does not grasp onto the non-existence of the knowable realm, but rather, each with its own awareness wisdom, the effortless power of non-discrimination, guarded by mindfulness, the impurities of the internal and external elements also become self-purified. As it says in the Consequence School: After the real and unreal are purified, the attachment to the five senses is purified, the grossness of the elements is grasped, and the wisdom is purified, showing the appearance of increase. From this comes the nature of exhaustion. So it is said. Such a perfected discrimination is the way the footprints of the Buddhas of the three times reach the ground of the wisdom guru, as it says in the Treasury of Unborn Jewels: Do not discriminate anywhere, nor think about it. Do not fabricate, let the nature be naturally relaxed. Unfabricated bliss, unborn precious treasury. It is the footprint of all the Buddhas of the three times. So it is said. Now, the five lower paths that grasp cause and effect as pure liberation, the self-perfected Great Perfection, the truth inseparable from the dharma nature, the five paths that transcend the mind, are summarized into meaning. In short, the path of the sphere is the single dharma nature. The path of awareness is extraordinary wisdom. The path of clear light is the two lamps. The path of trekchö is simultaneous realization and liberation. The path of tögal is the sphere and awareness. Among them, the first aspect, the nature of the sphere, is profound because it cannot be reached by terms and knowledge. It is peaceful because mind and intention do not arise. It is free from elaboration because it transcends existence and non-existence, truth and falsehood. It is clear light because the radiance of its nature is uninterrupted. It is unconditioned because it does not change in the three times. Thus, the King of Sages said: Profound, peaceful, free from elaboration, clear light, unconditioned. I have found a dharma like nectar. This is clear. Such a sphere is shown in this pith instruction tantra as having three characteristics: In the Self-Arisen it says: The wisdom of the sphere of dharma is the realm of great emptiness, the appearance of clear light, and the three objects of wisdom awareness. The union of these three is called the sphere. So it is said. It is also inherently endowed with the qualities of power, etc., because its nature does not change. The sphere, appearance, and awareness are related as the basis and the supported, but it does not grasp onto the essence as self. It is not a limited emptiness, the object of mind and the nature of memory.
Chinese
由于耗尽，轮回虽然无可避免地失去了特征，但并没有像顽空一样消失。涅槃的基础本来就是自然成就的，因此被称为自性光明如来藏的法界，就像灯燃烧一样，自性显现不会停止。 智慧、实在和念头都已耗尽，显现自净于法界中，没有分别的觉性也，因为了知不动平等性，一切也在平等的法界中。本来分别念已经耗尽，安住于自性清净的法界中。言说和显现的词语没有二元对立，在外和内都没有的法界中，安住于极大的自在中。如是说。 像这样，对于自然成就、无为的法界，在没有真正证悟其极度清净的情况下，如果执着法界为我，那样的片面空性并没有从常断的险境中解脱，而且与离边大圆满的意义相距甚远。如果上师以口诀来开示，那么基、道、果的处所就会显现。然而，如果不能证悟法界为基础，而只是视其为空性，或者执着片面空性为法界，那就会陷入常断的边见，与离边的意义相违背。如是说。 如果这样，有人会想，为什么众生不能毫不费力地解脱呢？ 这是因为自性清净的法界被如坟墓般的无明、能取所取的障碍所玷污，并且长期习惯于遍计所执的处所。因此，在境、义和心中留下习气，即使本来没有，也会显现出轮回的幻轮。就像这样，依靠阿赖耶识的八识，将觉性的部分执着为无明，因此被称为遍计所执的心，安住于具有轮回特征的状态。对于证悟者来说，众生和佛陀的意义，仅仅在于觉性从其自身的位置移动，落入能取所取的盒子中，以及从本性中没有错乱的自明中，解脱为广大的自由的差别而已。正如之前所说： 众生之心与胜者之意二者，觉性受限与广大自由之差别。同一境，作意、意识落入盒中，三界三心各自具有对境。从那之中，超越一切，没有方向和界限，如虚空般清净，是胜者的智慧。 如是说。因此，对于根器极佳者，仅仅是权能的种子落在相续中的瞬间，就能与金刚乘的究竟意义相遇
English
Although exhaustion causes samsara to inevitably lose its characteristics, it does not disappear like a mere void. The basis of nirvana is naturally accomplished from the beginning, and is called the Dharmadhatu of the self-illuminating Sugatagarbha, like a burning lamp, the self-nature appearance does not cease. Intelligence, reality, and memory are all exhausted, appearances are self-purified in the Dharmadhatu, even the non-conceptual awareness, because of knowing the unwavering equality, everything is also in the equal Dharmadhatu. Originally, conceptual thoughts have been exhausted, abiding in the self-nature pure Dharmadhatu. Speech and the words of appearance are non-dual, in the Dharmadhatu without outer and inner, abiding in great ease. Thus it is said. Like this, for the naturally accomplished, unconditioned Dharmadhatu, without truly realizing its utter purity, if one grasps the Dharmadhatu as self, such a partial emptiness does not liberate from the dangers of permanence and annihilation, and is very far from the meaning of the Great Perfection beyond extremes. If the guru teaches with pith instructions, then the places of the ground, path, and fruit will become clear. However, if one does not realize the Dharmadhatu as the basis, and only views it as emptiness, or grasps partial emptiness as the Dharmadhatu, then one will fall into the extremes of permanence and annihilation, which contradicts the meaning of being beyond extremes. Thus it is said. If so, one might wonder, why can't sentient beings be liberated effortlessly? This is because the self-nature pure Dharmadhatu is defiled by the obscurations of ignorance and grasping like a charnel ground, and has long been accustomed to the place of the totally imputed. Therefore, habits are left in objects, meanings, and mind, and even though they are not there originally, the illusory wheel of samsara appears. Like this, the eight consciousnesses relying on the alaya consciousness impute ignorance to the part of awareness, therefore it is called the totally imputed mind, abiding in a state with the characteristics of samsara. For those who have realized, the meaning of sentient beings and Buddhas lies only in the difference between awareness moving from its own place, falling into the box of grasping and being grasped, and liberating into the vast freedom of self-luminosity that is not mistaken from its nature. As it was said before: The mind of sentient beings and the intention of the Victorious Ones, the difference between awareness being limited and vast freedom. The same object, attention, consciousness falls into the box, the three realms and three minds each have their own objects. From that, transcending everything, without direction or limitation, pure like space, is the wisdom of the Victorious Ones. Thus it is said. Therefore, for those with excellent faculties, at the moment the seed of empowerment falls into their being, they can encounter the ultimate meaning of Vajrayana