Tibetan
ལ་གྱི་རང་མདངས་མ་རྙེད་ན། དབང་པོའི་ཡུལ་རྒྱུན་འགགས་པའི་ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོན་མ་འགགས་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྟན་པ་ལས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱ་མཆེད་ཀྱི་སེམས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གོམས་པས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དོན་སེམས་ཙམ་པའི་གསལ་སྣང་མཐའ་ཡས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་། ཚོགས་དྲུག་གི་དྭངས་འགགས་པ་བརྟན་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སེམས། དེ་ལྟར་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་ཚོར་བ་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་ནུབ་ནས་གཉིད་འཐུག་ལྟར་གང་དུའང་མི་མཐོང་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མི་རྟོག་པ་སྟུག་པོར་འབྱམས་པ་ནི་ ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་སྲིད་རྩེའི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོའི་སེམས་གང་ལ་གོམས་པའི་ངང་དུ་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་གཟུགས་མེད་བཞི་པོ་དེ་དང་དེར་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་འགོག་པ་ནི། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཏན་འགགས་པའི་རུམ་དུ་རིག་ཆའི་ཡོན་ཏན་བག་ལ་ཞར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེ་ན་བློ་ངོའི་དཔྱད་པས་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་དང་། མ་བརྟགས་པ་རྟོག་བྲལ་གྱི་།།།ང་ལ་འཇོག་པ་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱིས་འགོག་པའོ། །དང་པོ་ནི་འཇུག་འགྲེལ་ལས། འདིར་འགོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་གྱི་ཆ་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་རྒྱུན་མི་འཆད་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྱུར་བ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། རྟག་ཏུ་འགོག་པར་རྟོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་མོད་ཀྱི། །འགྲོ་བ་མགོན་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷག་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སྔར་ཡང་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་དགུ་པོ་དེ་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་རང་དབང་མེད་ཅིང་། དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་དེ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་ན་གནས་སྐབས་སུ་དངོས་པོ་ལ་བདེན་ཞེན་ལྡོག །ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་པའི་མགོ་ནོན། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་མཐར་གྱིས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་ལས་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཡིད་དཔྱེད་བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པའི་དོན་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་སྡུད་པ་
Chinese
如果未找到空性的自性，当诸根的对境之流止息时，如虚空般显现而不止息的觉性之自性，若能稳固地忆念，则生起虚空无边处的意识。若能习惯于此状态，则忆念心识之义，即唯识宗的无边显现。若能稳固地止息六识的清净，则生起心识无边处的意识。如此习惯后，即使是认为唯识的微细感受也消失，如沉睡般什么也看不见，这就是什么也没有的意识。如此执着于什么也没有的状态，并且忆念那既非有也非无的意识，则会陷入浓厚的无分别状态，这被称为非有非无处，即有顶天的意识。如此，如果习惯于这四种意识中的任何一种，并在其状态中结束生命，则会转生到相应的四无色界。第三是灭尽：通过止息感受和念想，获得止息世间感受和念想的等持，这被称为心之戏论完全止息的境界，因为觉性之功德已潜移默化地融入其中。区分而言，有通过理智分析而止息，以及未经分析的离念止息。将我置于何处，分别以分析或不分析来止息。第一种情况如《入行论释》所说：“此处止息是为了止息心的戏论。”第二种情况是，虽然法性不作分别，但从自性智慧的角度来看，无有目标的慈悲持续不断，从而转变有情众生的利益。《入行论》中说：“恒常了知止息的禅定，对于无依无靠的众生，生起更大的慈悲。”如前所引。如此，这九种禅定的意识，对于初学者来说，没有不生起的自由。如果生起，并以特殊方便摄持，则暂时对事物的真实执着会消失，烦恼现行的开端会被抑制，逐渐生起眼等神通，最终从圆满自性大圆满的胜观智慧中，现量证悟到超越有无之分别念，不存于意识之前的离戏自生智慧，从而成为获得一切智智之因，总结其方式。
English
If the self-nature of emptiness is not found, when the stream of objects of the senses ceases, the nature of awareness that appears like the sky without ceasing, if one can firmly remember it, then the mind of the sphere of infinite space arises. If one becomes accustomed to this state, then one remembers the meaning of consciousness, which is the infinite appearance of the Mind-Only school. If one can firmly stop the purity of the six consciousnesses, then the mind of the sphere of infinite consciousness arises. Having become accustomed to this, even the subtle feeling of knowing as Mind-Only disappears, and like a deep sleep, nothing is seen, this is the mind of nothingness. Thus, clinging to the state of nothingness, and remembering that consciousness that is neither existent nor non-existent, one falls into a dense state of non-conceptualization, which is called the sphere of neither existence nor non-existence, which is the mind of the peak of existence. Thus, if one becomes accustomed to any of these four minds, and ends one's life in that state, one will be born in the corresponding four formless realms. The third is cessation: by stopping feelings and perceptions, one obtains the samadhi of stopping worldly feelings and perceptions, which is called the state where the proliferation of the mind is completely stopped, because the qualities of awareness have been subtly integrated into it. In terms of distinctions, there is cessation through analysis by intellectual examination, and cessation of non-conceptualization without analysis. Where do I place myself, stopping separately by analyzing or not analyzing. The first case is as stated in the commentary on the Entering the Middle Way: "Here, cessation is for the sake of stopping the proliferation of the mind." The second case is that although the nature of phenomena does not discriminate, from the perspective of self-existing wisdom, the compassion without an object continues uninterruptedly, thereby transforming the benefit of sentient beings. The Entering the Middle Way says: "Although it is meditation that constantly knows cessation, greater compassion arises for beings without protectors." As quoted before. Thus, these nine minds of meditation, for beginners, do not have the freedom not to arise. If they arise, and are grasped by special means, then temporarily the clinging to the truth of things will disappear, the beginning of the manifestation of afflictions will be suppressed, gradually the eyes and clairvoyance and so on will arise, and finally from the correct wisdom of the superior seeing of the Great Perfection of perfect self-nature, one will directly realize the self-existing wisdom free from proliferation that transcends the conceptual mind of existence and non-existence, which does not remain before the mind, thereby becoming the cause for obtaining omniscience, summarizing its manner.
Tibetan
ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པ་ འདོར། །རིག་དང་མངོན་པར་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བསྒོམ་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཞལ་ན་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་གནམ་ས་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཞུགས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གཞི་བཞག་གི་གནས་ལུགས་སེམས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་རིག་ཐོག་ཏུ་སྤྲོས་པ་རང་ཞིག་ལ་སོང་བ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བས་ཤེས་པ་ལ་མ་གོས་པ་སྣང་ཐོག་ཏུ་མ་ལྟུང་། བར་དུ་སྐྱེ་མེད་ལ་མི་འཛིན་པས་སྣང་ཤེས་འབྲེལ་དོན་ཆད་ནས་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་མེད་དུ་ཕྱལ་ལེ། །རང་བཞིན་གསལ་དངས་ཕྱེད་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་གི་རྟོད་ཕུར་མེད་པ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་ཀྱང་རིག་པ་རང་གསལ་དུ་མི་འགག་པའི་རྒྱ་གྲོལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ངང་ན་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་འདུག་པ་ལ་བསལ་བཞག་དང་སྤྲོ་བསྡུ་མི་དགོས་བས་འཆར་རམ། གནས་སམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་གསུམ་གྱི་དྲན་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་ལྟ་བུའི་རེང་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་འབྲེལ་པའི་བག་ཆགས་གསོག་ལོང་མེད་པས་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུའི་ངང་མ་ཤོར་བ་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཟད་པས་བློ་འདས་ཀྱི་མལ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བཙན་ས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་བསྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་གཉིས། ཅེས་དང་། མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གང་དང་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་དེའི་གོ་ལས་བཅད་པའི་ཚུལ། །རྟོག་པ་ཡུལ་དང་འབྲེལ་ན་ཐ་མལ་སྟེ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུར་དྭངས་པའི་ཤེས་པ་ལ། །སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་གཟའ་སྐར་བཞིན་བཀྲ་ཡང་། །རྣམ་པའི་བློ་ཡིས་གོས་པར་མ་གྱུར་ན། །གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་སེམས་འབྲེལ་ཆད་པས། །སོ་སོ་རང་རིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་ད་ལྟ་ཕྱིན། །དེ་ལ་ཡིད་ནང་དུ་སྡུད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་སེམས་
Chinese
又，禅定舍弃对欲妙的贪恋，成就明觉、神通和等持。智慧通达诸法自性后，便能彻底超越三界。总而言之，圣者所证悟的智慧，与凡夫的修习禅定，若以分别识来衡量，似乎差别不大。但在智慧的层面，却有天壤之别。因此，在禅定的状态下，以心来作为安住之道的根基；而在智慧的状态下，觉性上的散乱自然消解，必须区分这两者的差异。如此一来，显现不沾染于觉知，不堕入显现之中。中间不执着于无生，显现与觉知的关联断绝，能取所取消融于无。自性澄澈清明，却无有专注的执着。超越八识聚，觉性却不停止自明，在广大解脱无执的境界中，觉性通透赤裸地安住，无需取舍和收放，无论是生起、安住，还是非二者，三者的念头如流水般，刹那间前后因果相连的习气无暇积累，生起解脱同时，如水上画纹般不失其状态，轮回于三界六道的因已穷尽，在超离心识的境地中，占据了法性的要塞。如是说，在胜义谛中：不散乱安住的禅修，是根识之门清明，不为意识所动摇，以觉性本身来观察的意，以及不向外散失二者。又说：自性空明觉性，不与任何自性相混杂，能取与所取的边际穷尽，法性自性清净。虽然如此，但要断除其理解的途径。若分别念与对境相连，则是庸常。如明镜般清澈的觉知，显现之境不间断，如星辰般闪耀，却不被分别念所染污，能取之境与能取之心关联断绝，各自本觉不分别，当下已到达殊胜智慧的境界。因此，将意收摄于内的九次第定之心
English
Furthermore, meditation abandons attachment to the qualities of desire, and accomplishes clarity, supernormal powers, and samadhi. Wisdom, having fully understood the nature of phenomena, will completely transcend the three realms. In short, the wisdom realized by the noble ones and the meditation practiced by ordinary beings, if measured by the discriminating consciousness, may seem to have only a slight difference. However, in the face of wisdom, there is a difference like heaven and earth. Therefore, in the state of meditation, the mind is used as the basis for the path of abiding; while in the state of wisdom, the scattering on the level of awareness naturally dissolves, and the difference between these two must be distinguished. In this way, appearance is not tainted by awareness and does not fall into appearance. In between, there is no clinging to the unborn, the connection between appearance and awareness is severed, and the taker and the taken dissolve into nothingness. Although the nature is clear and transparent, there is no single-pointed fixation. Although it transcends the eight consciousnesses, awareness does not cease to be self-luminous. In the state of vast liberation and non-attachment, awareness abides nakedly and transparently, without the need for acceptance or rejection, expansion or contraction. Whether it arises, abides, or is neither, the thoughts of the three are like the continuous flow of a river. In an instant, there is no time to accumulate the habits of cause and effect connected in the past and future. Arising and liberation are simultaneous, like drawing lines on water, without losing its state. The cause of wandering in the three realms and six realms is exhausted, and in the state beyond mind, the stronghold of the nature of reality is seized. Thus it is said, in the Consequence School: The meditation of abiding without distraction is when the doors of the senses are clear, not moved by the thoughts of the mind, the mind that examines awareness itself, and the two that do not stray outwards. It is also said: The nature of emptiness and clarity is awareness, not mixed with any nature, the extremes of the taker and the taken are exhausted, and the nature of reality is pure in its own essence. Although this is so, the way to cut off its understanding. If conceptual thought is connected with an object, it is ordinary. In the awareness that is as clear as a mirror, the realm of appearance is uninterrupted, shining like stars, but not tainted by the thoughts of discrimination, the connection between the object of grasping and the mind of grasping is severed, and each self-awareness does not discriminate, and now has reached the realm of supreme wisdom. Therefore, the mind of the nine stages of absorption, which mainly focuses on gathering the mind inward.