Tibetan
ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་ཡུལ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་ག་ཡེངས་མི་བྱ། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པའི་མདོ་ལས། །ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་བཞག་ན། །མིང་དུ་མི་ཐོགས་ཉམས་མྱོང་འགྱུར། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཐོབ་ནས་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་པ། །ཞི་བ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ངང་གིས་འོད་གསལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་ཏེ་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། ཞི་གནས་གྲུབ་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་། འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན་སེམས་ཡོངས་སུ་འཆོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་པས་འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་ལྟོས་ནས་རྩལ་ལམ་འཁྲུལ་ངོར་ཤར་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཡོད་མ་མྱོང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་མ་གྲོལ་བས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཕྲོས། ཡུལ་འཛིན་དུ་གོམས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མཐུ་བརྟས་པ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་མ་ཚང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་རྣོན་པོའི་ཆོས་གཅིག་གིས་རིག་པར་བྱ་བསྟེན་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་གཅིག་གིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་། །སྨིག་སྒྱུ་དང་འདྲ་གཟུང་བྱར་མེད་ཅིང་གསོག་དང་ནི། རྫུན་ཞིང་ཐེར་ཟུག་མིན་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་འགྲོ། །ཞེས། །དེ་ལྟར་ཞི་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། །ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པར་བྱེད་དེ། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ནས་གསེར་གླིང་དུས་རྡོ་མི་རྙེད་པ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཀ་མི་དགོས་པར་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་གཞི་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་འཆར་བས་བསམ་གཏན་ཐུན་འཇོག་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་མཚོན་ཆེ། །ཞེས་དང་། རང་ཤར
Chinese
即是入定者。如《经庄严论》中说：心专注在所缘境，不令散乱而持续。又如《入定胜经》中说：如实安住于法性，如是安住于心，则会成为不可言说的体验，因此称为入定。如是获得依止于止的所缘境后，修习具有各别辨识的胜观，即证悟自性深奥、寂静、远离一切戏论、自然光明、各自自证智慧甘露般的空性。如慈氏所说：成就止后，应修习胜观。其体性也如《宝积经》中所说：光护，于此，何为诸法各别辨识之智慧？即是心完全散乱之精进。如是，观待心之自性无生之状态，所有以力量或错觉显现之相，原本未曾在二取之显现中存在，仅于名言中显现，然因未于自性中解脱，故向外境散逸，仅是因于外境执持串习之错觉增盛之力，而以各别辨识之敏锐智慧，了知其非自性成立之不圆满。如《虚空藏经》中说：以一法了知一切法，如幻如焰无所取，无有积聚亦虚妄，非为真实若能悟，不久即证菩提心。如是，止禅纯熟之功德，如《圣宝云经》中说：以止能压伏烦恼，以观能断除烦恼。如是，因串习胜观之智慧各别辨识，故散乱之境显现为法性，如金洲寻觅石块般，无论生起任何心与心所之分别念，皆不需断除或对治，觉性即安住于自性之禅定，于此，显现与心识无别，于原始解脱之广阔虚空中显现，因此，远离修与不修之禅定方式，如珍宝堆积般。如《宝积经》中说：自性禅定无间断，无有沉掉甚稀奇。以及自显
English
That is, the one who is in samadhi. As it says in the Ornament of the Sutras: "Having fixed the mind on the object, do not let it be distracted in any way." And as it says in the Sutra of the Noble Samadhi: "If the mind is placed on the nature of things as they are, it will become an experience that cannot be named. Therefore, it is called samadhi." Thus, having obtained reliance on the object of calm abiding, one trains in superior seeing with individual discernment, which realizes the profound nature of reality, peace, freedom from all elaboration, natural luminosity, and emptiness like the nectar of one's own wisdom. As Maitreya said: "Having accomplished calm abiding, one should train in superior seeing." Its characteristic is also as it says in the Heap of Jewels Sutra: "Light Protector, what is the wisdom of individual discernment of all phenomena? It is the diligence of completely scattering the mind." Thus, in relation to the unborn state of the nature of the mind, all appearances that arise as power or illusion, although they have never existed in the appearance of duality, appear only as terms. However, because they are not liberated in their own nature, they are scattered into objects. It is only by the power of the illusion of habituation to grasping at objects that one realizes the incompleteness of not being established by nature with the sharp wisdom of individual discernment. As it says in the Sutra of the Treasury of Space: "By one dharma, all dharmas are like illusions and mirages, ungraspable and unaccumulable. If one realizes that they are false and not permanent, one will soon go to the heart of enlightenment." Thus, the qualities of the state of familiarity with calm abiding are also as it says in the Noble Cloud of Jewels Sutra: "By calm abiding, one subdues the afflictions. By superior seeing, one completely consumes the afflictions." Thus, by becoming familiar with the wisdom of superior seeing, individual discernment, the object of distraction arises as the nature of reality. Like not finding a stone in the golden continent, whatever thoughts of mind and mental factors arise, there is no need to abandon or counteract them. Awareness abides in its own state of meditation, and in this, appearance and mind are inseparable, arising in the vast expanse of primordial liberation. Therefore, the way of meditation free from sessions and breaks is like a heap of jewels. As it says in the Heap of Jewels Sutra: "Natural meditation is uninterrupted, without dullness or excitement, how wonderful!" And self-arisen
Tibetan
་ལས། འཛིན་མེད་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་བདེ་བའི་ཀློང་། །རྟོག་མེད་མཁའ་ཁྱབ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ལ་རོལ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །རྟོག་པ་མེད་པའི་རིང་གྲོལ་བདེ་བའི་ཤུགས། །ཡེངས་པ་མེད་པའི་རང་སྣང་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་བདེ་ཆེན་ས་ལ་གཤེགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དུས་ན། །ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་། །དགག་པར་མི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད། །རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན། །ལྷ་ཡི་མིག་དང་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས། །དབང་པོ་དྭངས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཐོབ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་དེ་ཉིད་མི་དགག །རྩོལ་བས་མི་བསྒྲུབ། རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟོག་པ་དགགས་ན་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྟུང་། །རྩོལ་ བས་བསྒྲུབས་ན་ལྷག་མཐོང་གཤིས་ལ་ཤོར། །རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་རྟོག་པའི་གཞི་རྩ་མི་ཆོད་པས་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་དང་དབང་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་ཆེད་ཀྱིས་དགགས་ན་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་དང་། ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དྭངས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མི་འཐོབ། །དེ་ལ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། དུས་བཞི་ཀུན་ཏུ་མཁྱེན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་མཁྱེན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་དང་། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྙན་གྱི་ཀུན་ཏུ་གསན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་གས་ཀུན་ཏུ་དོན་སྤྱོད་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་དང་། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་བཞི་མཁྱེན་པས་ཚེ་རབས་རྗེས་སུ་དྲན། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོག་ནི་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྤྲུལ་ནུས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་འཕྲོས་གསུམ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་དབང་པོ་ལ་སྣང་ཡང་དབང་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དོ་ཧ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལ་ལྷུང་། །དེ་སྲིད་རང་ཉིད་ལས་མེད་རབ་ཏུ་རྒྱལ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་གཤིས་མི་གཡོ། རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་མི་སོན་པ། རླབས་ཀྱི་མ་དཀྲུགས་པའི་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བཀྲམ་པ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཞག་པས་ས་ལམ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཐོ
Chinese
从中，无执著法性自明安乐界，无分别遍空法性皆受用，无执著之法性自处息，无分别之远离解脱安乐力，无散乱之自显遍一切，真实法性降临大乐地。如是修习之时，作为方便之最胜，无论生起任何分别念，不应遮止，亦无须造作，不随逐，不离本位，便能获得天眼、慧眼、神通等，感官清净之所有功德。从生起胜观智慧开始，无论生起任何分别念，都不应遮止，不以勤作修饰，也不随逐。如此，若遮止分别念，则会堕入止观一隅；若以勤作修饰，则会失去胜观之本性；若随逐分别念，则无法断除分别念之根源，与凡夫无异。同样，若特意遮止感官和感官意识，则无法获得天眼等五眼，以及意之神通等六种感官清净之功德。其中，六神通出自《金刚萨埵幻化网》：恒时遍知，一切于心续中遍知，以神通之眼遍见一切，以神通之耳遍听一切，以神通之行遍行利益，无漏之普贤行圆满之大神通六者。如是，以知晓四时而忆念前世，神通之行即能随所应化现，无漏即智慧之见清净，其余三者易于理解。因此，境显现于感官，然感官意识不执著于境，此称为离戏瑜伽，如大婆罗门所言：如若感官落入境之城，彼时自身无事胜一切。因此，依于意义，六聚自然之本性不动摇，不随逐相，如未被波浪搅动之海面上，星辰之影像显现般，安住于显现而无自性之中，便能获得地道果位之所有功德，此乃《总集经》中所说。
English
From that, the ungrasping nature of reality, the self-illuminating expanse of bliss, the non-conceptual, all-pervading nature of reality is enjoyed in all ways. The ungrasping nature of reality rests in its own place. The power of liberation and bliss, free from conceptualization. The self-appearance, without distraction, pervades all. The true nature of reality descends upon the great bliss ground. Thus, during the time of meditation, as the supreme method, whatever thoughts arise, do not reject them, nor is there anything to do. If you do not follow them and do not move from your natural state, you will attain all the qualities of purified senses, such as the divine eye, the wisdom eye, and clairvoyance. From the time that the wisdom of insight arises, whatever thoughts arise, do not reject them. Do not cultivate them with effort. Do not follow them either. If you reject thoughts in this way, you will fall into one-sided quiescence. If you cultivate them with effort, you will lose the nature of insight. If you follow them, you will not cut off the root of thoughts, and there will be no difference from ordinary people. Similarly, if you deliberately reject the senses and sense consciousnesses, you will not attain the five eyes, such as the divine eye, and the six clairvoyances of the mind, such as the six clairvoyances, and the qualities of purified senses. Among these, the six clairvoyances are from the Vajrasattva Magical Net: Knowing all times, knowing everything in the continuum of mind, seeing everything everywhere with the magical eye, hearing everything everywhere with the magical ear, performing benefits everywhere with the magical conduct, and the great clairvoyance of the complete pure conduct of Samantabhadra. Thus, by knowing the four times, one remembers past lives. The magical conduct is the ability to transform into whatever subdues whatever. The stainless is the pure vision of wisdom. The other three are easy to understand. Therefore, although objects appear to the senses, if sense consciousness does not conceptualize objects, it is called freedom from elaboration, as the great Brahmin said: As long as the senses fall into the city of objects, for that long, oneself is free from work and completely victorious. Therefore, relying on the meaning, the nature of the six aggregates being relaxed does not waver. Not following after appearances. Like the images of planets and stars spread out on a sea undisturbed by waves, by abiding in appearance without inherent existence, one obtains all the qualities of the grounds, paths, and fruits, as it says in the Kunjed.