Tibetan
ས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། །ཁ་དོག་དང་བྱད་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བཏགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་ཕྱེད་དེ་བར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐང་ཆད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་གཉིས་མཐའ་ཟད། །དུ་མར་མི་སྣང་གཅིག་ལས་འདས། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཚིག་གི་གཞི། །དངོས་ལ་སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་དོན། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལྟ་བའི་དོན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དང་ནམ་མཁའ་བསྲེས། ནམ་མཁའི་ མཐའ་དབུས་གཅད་ནས་དེད་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བྱིད་རྒོད་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་དངས་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་ཆ་དེ་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པར། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་རེ་མཚན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་ཤར་བ་ལས་གཞན་པ་གཅིག་ཏུ་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་ནས་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱད། ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བསྡུ་བའི་བར་དེ་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སོང་བའི་དེར་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་གེ་བའི་ཚད་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡེངས་འཁོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཡེངས་ཐབས་སུ་སོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཕུལ་བརྡེག་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཇག་པ་སླེབས་སོ་བྱས་པས། ད་ལྟའི་འོག་འགྱུའམ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆ་དེ་འཐོར། ཅི་ཟེར་ཆ་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་ཧོད་དེ་བདེ་ཉམས་ཡིན་ལ། །རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །བརྗོད་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད། །འཛིན་དང་ཆགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དྲི་མེད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནང་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་ངོ་བོ་གཞི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པས་ལྟ་སྒོམ་དང་གཉེན་པོ་ལས་གྲོལ་ལ་མ་རིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་ གླགས་མི་བལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་རང་ཤར་ལས། ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ནི། །ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་གནས་ཆའི་གསལ་ཉམས་དང་། །སྣང
Chinese
唉！最终会去哪里呢？给颜色和形状等赋予特征，却什么也找不到，就那样停止，当中间的意识像精疲力尽一样，那就是体验。那种特征无法分析，被认为是证悟，就像胜义谛中所说：非一亦非二边尽，不显多相超乎一，不可言说为语基，有中空性乃心要，不落边际见之义。如此。第四，追溯事物来认识，就是将心与天空混合，切断天空的边和中心来追溯，当主体与客体无二的意识的本质，自性的禅定没有沉没和散乱时，那种清澈就是体验。认识的那部分就是证悟，就像《珍宝串》中所说：自性禅定无间断，无有沉没与散乱，稀有真稀有！如此。第五，从客体和意识之间来认识，就是当意识显现在客体上时，除了显现之外，将其他一切都放在一边，不去分析客体，也不去收集主体，在那之间，当变得无法言说时，执着的那部分就是体验。清醒的程度就是证悟，就像《功德藏》中所说：觉性之体无分别，一无所有生一切。如此。第六，从昏沉和散乱中来认识，就是对已经陷入昏沉的方法进行猛烈的打击，当说如来藏被八识聚的强盗袭击时，现在的下意识或无记的部分就会消散。当变得不知道在说什么时，意识变得茫然失措，那就是快乐的体验。自性不变的那部分就是证悟，就像《自显现》中所说：觉性自现之显现，超越常断二边际，不可言说极清净之法，超越是与非之边际，无有破立之自性，超越执着与贪恋之边际，无垢光明任运成。如此。像这样，无论依赖还是不依赖，都是一样的，因为将本质放在基础上，所以从见解、修行和对治中解脱出来，又因为在无明的基础上认识，所以障碍和歧途很少，而且不会寻找沉没和散乱的机会，这种差别非常大，就像《自显现》中所说：一切见解之顶峰，谓为阿底大圆满。如此。像这样，安住状态的明觉体验和显
English
Alas! Where will it ultimately go? Giving characteristics such as color and shape, but finding nothing, just stopping like that, when the consciousness in between is like being exhausted, that is the experience. That characteristic cannot be analyzed, it is recognized as enlightenment, just as it is said in the Prasangika: Not one, nor are the two extremes exhausted, Not appearing as many, surpassing one, Unspeakable as the basis of words, Emptiness in reality is the essence, Not falling into any side is the meaning of view. So it is. Fourth, recognizing by tracing things, is to mix the mind with the sky, cutting off the edge and center of the sky to trace, when the essence of the consciousness of non-duality of subject and object, the samadhi of self-nature without sinking and scattering, that clarity is the experience. The part of knowing is enlightenment, just as it is said in the Heap of Jewels: Self-nature samadhi is uninterrupted, Without sinking and scattering, rare, truly rare! So it is. Fifth, recognizing from between the object and consciousness, is when consciousness appears on the object, besides the appearance, putting everything else aside, not analyzing the object, nor collecting the subject, in between that, when it becomes unspeakable, the part of clinging there is the experience. The degree of wakefulness is enlightenment, just as it is said in the Treasury of Merit: The nature of awareness is without discrimination, From nothing, everything arises. So it is. Sixth, recognizing from dullness and distraction, is to strike fiercely at the method that has already fallen into dullness, when it is said that the Tathagatagarbha is attacked by the robbers of the eight consciousness aggregates, the current subconscious or neutral part will dissipate. When it becomes unaware of what is being said, the consciousness becomes bewildered, that is the experience of happiness. The part of self-nature that does not change is enlightenment, just as it is said in the Self-Appearance: The appearance of awareness itself, Transcends the extremes of permanence and annihilation, The unspeakable, utterly pure Dharma, Transcends the extremes of being and non-being, The nature of non-establishment and non-negation, Transcends the extremes of clinging and attachment, Immaculate, luminous, spontaneously accomplished. So it is. Like this, whether relying or not relying, it is the same, because putting the essence on the basis, therefore liberating from view, practice and antidote, and because recognizing on the basis of ignorance, therefore obstacles and detours are few, and it does not seek opportunities for sinking and scattering, this difference is very great, just as it is said in the Self-Appearance: The pinnacle of all views, Is said to be Ati Dzogchen. So it is. Like this, the clear experience of the abiding state and the appear
Tibetan
་སྟོང་དང་བདེ་གསལ་མུ་སྤྲེལ་བའམ། མི་རྟོག་པར་འཇོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་འདིའི་དོན་མི་མཐོང་བས་དེ་དག་དང་མ་འདྲེས་པར་རིག་པ་ཟང་མ་ཐལ་ལ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་དམིགས་རྩེ་གཏད་ཡུལ་མེད་པའི་ཁྱད་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གསང་འདུས་ལས། དེ་ཕྱིར་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྩེ། །ཞེས་བཤད་པས་མཚོན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་སྤྲོད་ནི། ཤེས་རབ་དང་། སྦྱངས་པ་དང་། གྲོལ་བ་ཐ་དད་པ་གསུམ་ལ་བདུན་ཚན་རེ་རེས་ཕྱེ་བའི་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་འདུན་ཚན་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པ་གཞི་ནས་འཕགས་ཏེ། ལམ་དུ་འཇུག་པ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དཔེ་དོན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལ་སོགས་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་གསུངས་ཀྱང་འདིར་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་དང་མཚོན་དཔེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ན་འདི་དག་ནི་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ལ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚོན་དུ་མེད་ཀྱང་། གཞི་ལས་འཕགས་པའི་ལྷུན་གྲུབ་འོད་ལྔ་རང་ཆས་ཅན་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྒོ་ཡོད་པས་ལམ་སྣང་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་དུ་ནང་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་བཞིན་ལ་ངོ་བོ་ལས་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཐིམ་ཚུལ་མན་ཤེལ་དང་རང་འོད་ཕྱིར་གསལ་གྱི་བརྡས་མཚོན་པར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་དཔེའི་ངོ་སྤྲོད་འདི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བདེ་བས་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་ཐོད་རྒལ་ དང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རྣམ་བྱང་གི་མངོན་རྟོགས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཙམ་དུ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ལས་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། ཀྱི་མ་རིགས་ཀྱི་བུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ། དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལྔ་བརྒྱའི་དུས་སུ། བསླུ་བྲིད་བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་གིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པའི་དུས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་གི་རྒྱུད་གསང་བ་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཉིད་ལ་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་ལྔ་བསྟན་པ་ཡང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་དབྱིས་ཕྱིན་པར་ཐོབ་ཀྱང་བསགས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པས། དེ
Chinese
或者空性与明乐无执，或者以不作意的方式安住，由于这些都不能见到此处的意义，因此为了不与这些混淆，而将纯粹的觉性，以及没有意识分别所缘的特点区分开来而宣说，即如《密集》中所说：因此是顶端的顶端。这样说就表明了。第二，智慧自性的介绍是，关于智慧、修习和解脱这三个不同的方面，各自以七个一组来区分的二十一种能力，根据这些来介绍，也出现了三个部分。如《金刚萨埵心镜》中所说：觉性从根本上超胜，为了能够认识进入道，需要知道譬喻意义的介绍等二十一种介绍。如是说。同样在《介绍庄严》中也广说了，但此处仅此而已。如果是这样，如果不依赖名相和譬喻，就是大圆满的宗义，那么这些就会变成意识分别的执着吗？答：虽然对于真实的觉性，原始清净大界，没有譬喻和理证的象征，但是由于从基位超胜的任运自成五光自性具有轮回涅槃之门，为了确定道之显现，即使已经现量见到了内界，也用从体性中产生的，以及显现融入方式的冰片和自光外显的象征来表示而宣说，这种譬喻的介绍容易进入普通人的相续中，因此是为了帮助现量道的顿超，以及法性中阴的清净显现的所有证悟，而这样认为并宣说的，而不是以觉性的介绍为目的，如《诺布扎果》中所说：如同基玛族的蜜蜂完全从悲伤中解脱之后，在五浊恶世的时代，那些具有欺骗性孩子心态的人们，会出现相信佛陀的密意在于譬喻的时代，那时就会出现自己相续的秘密。对于真实的觉性本身，没有用譬喻来象征的。即使显现了自性五光本具，也不会变成显现影像五光而证得佛果。如是说。这样，即使已经获得了觉性的圆满介绍，但由于积累不足的人们不能对它的自性进行顿超，所以
English
Or emptiness and bliss-clarity without clinging, or abiding in a non-conceptual way, since these do not see the meaning here, therefore, in order not to be mixed with these, the pure awareness, and the characteristic of having no object of focus for conscious discrimination, are distinguished and taught, as it is said in the Guhyasamaja: Therefore, it is the peak of the peaks. This is indicated by saying that. Secondly, the introduction to the nature of wisdom is that, regarding the three different aspects of wisdom, practice, and liberation, the twenty-one faculties, each divided into groups of seven, are introduced based on these, and three sections also appear. As it is said in the Vajrasattva Heart Mirror: Awareness is fundamentally superior, in order to be able to recognize entering the path, it is necessary to know twenty-one introductions, including the introduction of metaphors and meanings. Thus it is said. Similarly, it is also extensively explained in the "Introduction Adornment," but here it is only this much. If this is the case, if it is the Dzogchen tenet that does not rely on terms and metaphors, then will these become attachments to conscious discrimination? Answer: Although for the true awareness, the primordial purity great expanse, there is no symbol of metaphor and reasoning, but since the spontaneously present five lights, which are self-existing from the base, have the door of samsara and nirvana, in order to determine the appearance of the path, even though the inner realm has already been directly seen, it is taught by representing it with the symbols of icicles and the outward manifestation of self-light, which arise from the essence, and the way appearances dissolve. This metaphorical introduction is easy to enter the minds of ordinary people, therefore, it is to help the direct transcendence of the manifest path, and all the realizations of the pure manifestation of the Bardo of Dharmata, and it is taught with this in mind, and not with the purpose of introducing awareness, as it is said in the "Norbu Trakö": Just as after the bees of the Kyima clan are completely liberated from sorrow, in the age of the five degenerations, those with the deceptive child-like mentality will appear, and there will be a time when they believe that the Buddha's intention lies in metaphors, and at that time, the secret of their own continuum will appear. For the true awareness itself, there is no symbolizing with metaphors. Even if the self-existing five lights of nature are manifested, it will not become the manifestation of the five lights of images and attain Buddhahood. Thus it is said. In this way, even if the complete introduction of awareness has been obtained, since those with deficient accumulation cannot directly transcend its nature, therefore,